2 Coríntios 7
Ʉlwitɨkano Ʉlʉpya (NYY) vs ARIB
1 Bakʉndwe, paapo Kyala aafingile ɨsyo syosa, twijeelʉsye, tʉlɨngaja nako nakamo aka kabagiile ʉkʉtʉnyasya ʉmbɨlɨ nɨ ndumbula, ʉkʉtɨ tʉje biikemo fiijo kʉ njɨla jaa kʉntiila Kyala.
1 Ora, amados, visto que temos tais promessas, purifiquemo-nos de toda a imundícia da carne e do espírito, aperfeiçoando a santidade no temor de Deus.
2 Mutwambɨlɨle mu ndumbula syɨnu! Tʉkatʉla ɨnongwa kʉ mundʉ najʉmo. Tʉkamfulasya ʉmundʉ najʉmo. Tʉkansyoba ʉmundʉ najʉmo.
2 Recebei-nos em vossos corações; a ninguém fizemos injustiça, a ninguém corrompemos, a ninguém exploramos.
3 Ndikʉjoba amasyʉ aga ʉkʉbalonga. Bo ʉlʉ njobile kʉbwandɨlo, ʉmwe mulɨ mu ndumbula syɨtʉ, tʉje pamopeene bo tʉlɨ kʉ bʉʉmi pamo tʉfwe pamopeene.
3 Não o digo para vos condenar, pois já tenho declarado que estais em nossos corações para juntos morrermos e juntos vivermos.
4 Bo ngʉjoba na nuumwe ngaja nʉ lʉtende. Kangɨ ngwituukɨfya ʉmwe. Muusʉʉbiisye fiijo. Na paapo tukʉfundigwa nɨ ngʉbɨlo ɨnyingi, mumbelile ʉkʉja nʉ lʉsekelo ʉlʉnywamu.
4 Grande é a minha franqueza para convosco, e muito me glorio a respeito de vós; estou cheio de consolação, transbordo de gozo em todas as nossas tribulações.
5 Bo tʉfikile kʉla kʉ Maketonija twatoliigwe ʉkʉtʉʉsya, paapo twalɨ nɨ ngʉbɨlo koosakoosa. Panja kwalɨ nʉ bwite, nkatɨ mu ndumbula syɨtʉ mwalɨ nʉ lʉtende.
5 Porque, mesmo quando chegamos à Macedônia, a nossa carne não teve repouso algum; antes em tudo fomos atribulados: por fora combates, temores por dentro.
6 Looli Kyala ʉjʉ ikʉbasʉʉbɨsya aba boonywike amaka mu ndumbula syabo, aatʉsʉʉbiisye kʉ njɨla ɨjaa kwisa kwa Tiiti.
6 Mas Deus, que consola os abatidos, nos consolou com a vinda de Tito;
7 Kʉkaja kokʉtɨ twasʉʉbɨsiigwe na Tiiti mwene, looli loope nʉ lʉsʉʉbɨsyo ʉlʉ aasʉʉbɨsiigwe na nuumwe. Aatʉpangiile muno musyʉkilwe ʉkʉʉmbona, nɨ sya bʉsulumanie bwɨnu, nʉ kwijʉʉla kwɨnu kʉnongwa jangʉ. Ɨsyo simbeliile ʉkʉsekela fiijo.
7 e não somente com a sua vinda, mas também pela consolação com que foi consolado a vosso respeito, enquanto nos referia as vossas saudações, o vosso pranto, o vosso zelo por mim, de modo que ainda mais me regozijei.
8 Nalɨnga naabapeliile ʉbʉsulumanie na kalata ʉjʉ naabasimbiile, sitikʉʉmbaba. Nalɨnga syalɨɨmbabile panandɨ kʉbwandɨlo, kalata ʉjo aabapeliile ʉbʉsulumanie kʉkabalɨlo akanandɨ itolo.
8 Porquanto, ainda que vos contristei com a minha carta, não me arrependo; embora antes me tivesse arrependido {pois vejo que aquela carta vos contristou, ainda que por pouco tempo},
9 Looli lɨɨlɨno ndɨ nʉ lʉsekelo. Bʉle, paapo mbatwaliile ʉbʉsulumanie? Hɨmma! Looli paapo ʉbʉsulumanie bwɨnu bʉbapelile ʉkʉpɨndʉka ʉkʉfuma mbʉtʉlanongwa bwɨnu. Ʉbʉsulumanie bwɨnu bwalɨ mbwigane bwa Kyala, ʉswe tʉkaabafuleesyepo kʉ njɨla jojoosa.
9 agora folgo, não porque fostes contristados, mas porque o fostes para o arrependimento; pois segundo Deus fostes contristados, para que por nós não sofrêsseis dano em coisa alguma.
10 Lɨnga Kyala ikʉtʉpela ʉkʉja nʉ bʉsulumanie, bukʉtʉpela ʉkʉpɨndʉka nʉ kʉpokigwa. Ʉbʉpokigwa ʉbo bʉtikʉtʉtwalɨla ʉbʉsulumanie. Looli ʉbʉsulumanie ʉbʉ bukʉfuma pakiisʉ apa bukʉtwala ʉbʉfwe.
10 Porque a tristeza segundo Deus opera arrependimento para a salvação, o qual não traz pesar; mas a tristeza do mundo opera a morte.
11 Keeta! Ʉbʉsulumanie ʉbo ʉbwa kʉfuma kwa Kyala, bʉbatwaliile ʉkʉkabamo fiijo. Po mukʉnyonywa fiijo ʉkwinosya, ʉkʉbʉkalalɨla ʉbʉbiibi, ʉkʉmmwɨmɨka Kyala, ʉkʉʉsyʉkwa, ʉkwijʉʉla ʉkʉbomba ɨsya bʉgolofu, nʉ kʉtɨ ʉjʉ asobile apeeligwege ʉlʉfundo ʉlʉ lukʉlondigwa. Kʉnongwa ɨjɨ munangiisye ʉkʉtɨ mukaja na kababye nakamo.
11 Pois vêde quanto cuidado não produziu em vós isto mesmo, o serdes contristados segundo Deus! sim, que defesa própria, que indignação, que temor, que saudades, que zelo, que vingança! Em tudo provastes estar inocentes nesse negócio.
12 Po nalɨnga naabasimbiile kalata jʉla, ngaasimbile kʉnongwa jaa mundʉ ʉjʉ antʉliile ɨnongwa ʉjʉngɨ, pamo ʉjʉ abombeliigwe ʉbʉbiibi. Looli naalondaga musibone nkyeni mwa Kyala ɨsi mukwijʉʉla ʉkʉtʉbombela kanunu.
12 Portanto, ainda que vos escrevi, não foi por causa do que fez o mal, nem por causa do que o sofreu, mas para que fosse manifesto, diante de Deus, o vosso grande cuidado por nós.
13 Kʉlɨ ɨsyo mutʉsʉʉbiisye. Pamopeene na ɨsi, Tiiti aatʉhobwisye nʉ lʉsekelo, ʉlʉ aalɨ nalo ʉkʉkongana na muno mwalɨnsʉʉbɨkiisye.
13 Por isso temos sido consolados. E em nossa consolação nos alegramos ainda muito mais pela alegria de Tito, porque o seu espírito tem sido recreado por vós todos.
14 Ʉne naabatuufiifye fiijo nkyeni mmyake, na nuumwe mukangosya ɨsoni. Syosa ɨsi twababʉʉlaga syalɨ sya nalooli. Bo silɨ, na ɨsi twabatuufiifye ʉmwe kwa Tiiti, syosa sinangiisye ʉkʉja sya nalooli.
14 Porque, se em alguma coisa me gloriei de vós para com ele, não fiquei envergonhado; mas como vos dissemos tudo com verdade, assim também o louvor que de vós fizemos a Tito se achou verdadeiro.
15 Ʉlʉgano lwa Tiiti kʉmyɨnu lukʉkɨndɨlɨla ʉkongelela, bo ikʉkʉmbʉka ʉkwitɨka kwɨnu mwesa, na muno mwalɨmmwambɨliile nʉ lwɨmɨko, kangɨ nʉ lʉtende.
15 E o seu entranhável afeto para convosco é mais abundante, lembrando-se da obediência de vós todos, e de como o recebestes com temor e tremor.
16 Nikʉsekela fiijo, namanga ngʉbasʉʉbɨla loosa, mu mbombo syosa.
16 Regozijo-me porque em tudo tenho confiança em vós.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.