2 Coríntios 12

Ʉlwitɨkano Ʉlʉpya (NYY) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ngʉlondigwa ʉkwituufya, nalɨnga ndikʉkaba nafimo. Po ʉlʉ mpaka njobe ɨsya fisetʉka na ɨsi aasetʉliile ʉNtwa Jesu.
1 Importa que me glorie? Na verdade, não convém! Passarei, entretanto, às visões e revelações do Senhor.
2 Nʉmmeenye ʉmundʉ jʉmo, ʉNkɨlɨsiti, ʉjʉ ɨfyɨnja kalongo na fina fikɨndile, aafyʉsiigwe mpaka kʉmwanya fiijo. Ngamanya ʉkʉtɨ aalɨ mu mbɨlɨ, pamo akaalɨ mu mbɨlɨ bo ikʉfyʉsigwa, looli Kyala jo ʉjʉ ameenye.
2 Conheço um homem em Cristo que há catorze anos foi arrebatado até o terceiro céu. Se foi no corpo, não sei. Se fora do corpo, também não sei; Deus o sabe.
3 — ausente —
3 E sei que esse homem - se no corpo ou se fora do corpo, não sei; Deus o sabe -
4 — ausente —
4 foi arrebatado ao paraíso e lá ouviu palavras inefáveis, que não é permitido a um homem repetir.
5 Po ʉlʉ angwituufya kʉ mundʉ ʉjo, leelo ndikwituufya muno njɨɨliile ʉne, looli ngwituufya kʉ boonywa bwangʉ.
5 Desse homem eu me gloriarei, mas de mim mesmo não me gloriarei, a não ser das minhas fraquezas.
6 Poope nalɨnga naalondaga ʉkwituufya, ngaajaga nkonyofu, paapo ngalɨ ngʉjoba ɨsya bwanalooli. Looli ngwisigɨla ʉkwituufya, ʉkʉtɨ ʉmundʉ angaanyiinogonelaga ʉkʉkɨnda ɨsi ngʉbomba na ɨsi ngʉjoba.
6 Pois, ainda que me quisesse gloriar, não seria insensato, porque diria a verdade. Mas abstenho-me, para que ninguém me tenha em conta de mais do que vê em mim ou ouve dizer de mim.
7 Leelo ʉkʉtɨ ndɨngiituufyaga fiijo kʉnongwa jaa ɨsi ʉNtwa Jesu aasetʉliile, naapeeliigwe ɨngʉbɨlo ɨngalɨ mu mbɨlɨ gwangʉ, bo ʉlwa mwifwa. Gʉfwene bo ʉlwa gwandʉmi gwa Seetano ʉjʉ atʉmiigwe, ʉkʉtɨ angʉfyege nʉ kʉʉsigɨla ʉkʉkɨndɨlɨla ʉkwituufya.
7 Demais, para que a grandeza das revelações não me levasse ao orgulho, foi-me dado um espinho na carne, um anjo de Satanás para me esbofetear e me livrar do perigo da vaidade.
8 Katatʉ naapyeliisye kʉ Ntwa, ʉkʉtɨ amboke mu ngʉbɨlo ɨsyo.
8 Três vezes roguei ao Senhor que o apartasse de mim.
9 Looli ʉmwene aalɨɨmbʉʉlile aatile, “Iipyana lyangʉ likʉfwene, namanga mboonywa mo muno amaka gangʉ gikʉboneka.” Ndɨ ɨlyo, ngwituufyaga nʉ kʉbʉsekela fiijo ʉboonywa bwangʉ, ʉkʉtɨ amaka gaa Kɨlɨsiti gaboneke mmyangʉ.
9 Mas ele me disse: Basta-te minha graça, porque é na fraqueza que se revela totalmente a minha força. Portanto, prefiro gloriar-me das minhas fraquezas, para que habite em mim a força de Cristo.
10 Po ndɨ nʉ lʉsekelo mboonywa bwangʉ, nkʉtʉkigwa, mbʉtolwe, mu ngʉbɨlo nʉ kʉtaamigwa, kʉnongwa jaa Kɨlɨsiti. Namanga apa ngʉja moonywa, po apa ngʉja na maka.
10 Eis por que sinto alegria nas fraquezas, nas afrontas, nas necessidades, nas perseguições, no profundo desgosto sofrido por amor de Cristo. Porque quando me sinto fraco, então é que sou forte.
11 Ngʉjoba ngatɨ ndɨ nkonyofu, looli ʉmwe muufimbɨliisye ʉkʉbomba bo ʉlo. Jo ʉmwe mwalondigwaga ʉkʉnduufya ʉne, paapo nalɨnga ngʉboneka ʉkʉsita kʉbagɨsya, ʉne ngaja ntʉmigwa ʉnnandɨ ʉkʉbakɨnda bala, aba mukʉtɨ bo, “Batʉmigwa abakʉlʉmba.”
11 Tenho-me tornado insensato! Vós a isso me obrigastes. Vós é que deveríeis fazer o meu elogio, visto que em nada fui inferior a esses eminentes apóstolos, se bem que nada sou.
12 Bo ndɨ kʉmyɨnu, naalyʉmɨɨliile ʉkʉbomba ɨfiika nɨ fimanyilo ɨfi fikʉnangɨsya ʉkʉtɨ ʉne ndɨ ntʉmigwa gwa bwanalooli.
12 Os sinais distintivos do verdadeiro apóstolo se realizaram em vosso meio através de uma paciência a toda prova, de sinais, prodígios e milagres.
13 Namanga fyo filɨkʉ ɨfi mwalyagiilwe ʉkʉkɨnda ɨfipanga fya Kyala ɨfingi? Kaaliko akandʉ kamokeene itolo aka mwalyagiilwe, akaa kʉʉhomba ʉmfwalo gwangʉ! Ndaga fiijo kʉ bʉtolwe ʉbʉ! Muuswege!
13 Em que fostes inferiores às outras igrejas, senão no fato de que a vós não vos fui pesado? Relevai-me esta injúria!...
14 Ʉlʉ ngwitendekesya ʉkwisa kʉmyɨnu ʉlwa bʉtatʉ, ndikwisa kʉbatimbɨkɨlaga. Ndikʉlonda ɨfyɨnu, looli ngʉbalonda ʉmwe. Abaana batikʉlondigwa ʉkʉbabɨɨkɨla ʉtʉndʉ abapaapi baabo, looli abapaapi bikʉlondigwa ʉkʉbabɨɨkɨla ɨkyʉma abaanaabo.
14 Eis que estou pronto a ir ter convosco pela terceira vez. Não vos serei oneroso, porque não busco os vossos bens, mas sim a vós mesmos. Com efeito, não são os filhos que devem entesourar para os pais, mas os pais para os filhos.
15 Ʉne ndɨ nʉ lʉsekelo ʉkʉsoosya ʉtʉndʉ twangʉ toosa, kangɨ ʉkwininga, ʉkʉbatʉʉla ʉmwe. Lɨnga ngʉkɨɨsya ʉkʉbagana bo ʉlʉ, kalɨ, ʉlʉgano lwɨnu lukʉnaganikaga?
15 De mui boa vontade darei o que é meu, e me darei a mim mesmo pelas vossas almas, ainda que, amando-vos mais, seja menos amado por vós.
16 Nalɨnga mwitiike ʉkʉtɨ ngaabatimbɨkiile, leelo bamo pakatɨ pamyɨnu bikʉtɨ, “Paʉli nkomu, abaagile kʉ bʉsyobi.”
16 Mas seja! Não vos fui pesado. Como, porém, sou esperto, apanhei-vos pela astúcia...
17 Bʉle, naalɨntʉmilepo ʉmundʉ kʉmyɨnu ʉjʉ aabasyobile nʉ kwega ʉtʉndʉ twɨnu? Akajako najʉmo!
17 Acaso tirei proveito de vós por meio de algum daqueles que vos enviei?
18 Naalɨnkaseenie Tiiti ʉkwisa kʉmyɨnu, pamopeene nʉ gwamyɨtʉ ʉjʉngɨ jʉla. Bʉle, Tiiti aalyegilepo kamo kʉmyɨnu? Keeta ʉne nʉ mwene tʉlɨ ndumbula jɨmojeene mu mbombo, kangɨ akajɨɨlo kɨɨtʉ kalɨ kamokeene!
18 Roguei a Tito, e com ele enviei um irmão que conheceis. Por acaso tirou Tito de vós alguma coisa? Não andamos nós com o mesmo espírito, sobre as mesmas pegadas?
19 Pamo mukwinogona ʉkʉtɨ akabalɨlo koosa aka, tukwinosya. Hɨmma! Tukʉjoba nkyeni mwa Kyala, twe bandʉ baa Kɨlɨsiti. Bakʉndwe, syosa ɨsi tukʉbomba sya kʉbatʉʉla ʉmwe.
19 Já há muito pensais que nos justificamos diante de vós. Perante Deus, em Cristo, é que nós falamos; mas tudo isto, meus caríssimos, para vossa edificação.
20 Ngʉpaasya bo mfikile kʉmyɨnu, ʉkʉbaaga na kajɨɨlo aka ngakagana ʉne. Kangɨ akajɨɨlo kangʉ katikwisa kʉbahobosya ʉmwe. Ngʉpaasya ʉkʉbaaga nʉ bwite, ʉbʉʉfi, ɨlyojo nʉ kʉsita kʉpaasya abangɨ. Aakukʉja nʉ kʉtʉngʉlʉpɨlanila, ʉkʉheehana, amatingo nʉ kʉtapʉkana.
20 Temo que, quando for, não vos ache quais eu quisera, e que vós me acheis qual não quereríeis. Receio encontrar entre vós contendas, invejas, rixas, dissensões, calúnias, murmurações, arrogâncias e desordens.
21 Kangɨ ngʉpaasya ʉkʉtɨ bo mfikile kʉmyɨnu, Kyala gwangʉ aikʉʉsʉʉsya nkyeni mmyɨnu. Ngwisa kʉsulumania ʉkʉbaaga abandʉ bingi pakatɨ pamyɨnu aba baabombile ʉbʉtʉlanongwa kʉbwandɨlo, bakasʉʉma ʉlʉhobokelo. Bakaalɨ balɨ na kajɨɨlo akabiibi akaa bʉlogwe nɨ finyonyo ɨfibiibi ɨfi baabombaga.
21 Receio que à minha chegada entre vós Deus me humilhe ainda a vosso respeito; e tenha de chorar por muitos daqueles que pecaram e não fizeram penitência da impureza, fornicação e dissolução que cometeram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.