2 Coríntios 12

Ʉlwitɨkano Ʉlʉpya (NYY) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Ngʉlondigwa ʉkwituufya, nalɨnga ndikʉkaba nafimo. Po ʉlʉ mpaka njobe ɨsya fisetʉka na ɨsi aasetʉliile ʉNtwa Jesu.
1 Em verdade que não convém gloriar-me; mas passarei às visões e revelações do Senhor.
2 Nʉmmeenye ʉmundʉ jʉmo, ʉNkɨlɨsiti, ʉjʉ ɨfyɨnja kalongo na fina fikɨndile, aafyʉsiigwe mpaka kʉmwanya fiijo. Ngamanya ʉkʉtɨ aalɨ mu mbɨlɨ, pamo akaalɨ mu mbɨlɨ bo ikʉfyʉsigwa, looli Kyala jo ʉjʉ ameenye.
2 Conheço um homem em Cristo que há catorze anos (se no corpo, não sei, se fora do corpo, não sei; Deus o sabe) foi arrebatado ao terceiro céu.
3 — ausente —
3 E sei que o tal homem (se no corpo, se fora do corpo, não sei; Deus o sabe)
4 — ausente —
4 Foi arrebatado ao paraíso; e ouviu palavras inefáveis, que ao homem não é lícito falar.
5 Po ʉlʉ angwituufya kʉ mundʉ ʉjo, leelo ndikwituufya muno njɨɨliile ʉne, looli ngwituufya kʉ boonywa bwangʉ.
5 De alguém assim me gloriarei eu, mas de mim mesmo não me gloriarei, senão nas minhas fraquezas.
6 Poope nalɨnga naalondaga ʉkwituufya, ngaajaga nkonyofu, paapo ngalɨ ngʉjoba ɨsya bwanalooli. Looli ngwisigɨla ʉkwituufya, ʉkʉtɨ ʉmundʉ angaanyiinogonelaga ʉkʉkɨnda ɨsi ngʉbomba na ɨsi ngʉjoba.
6 Porque, se quiser gloriar-me, não serei néscio, porque direi a verdade; mas deixo isto, para que ninguém cuide de mim mais do que em mim vê ou de mim ouve.
7 Leelo ʉkʉtɨ ndɨngiituufyaga fiijo kʉnongwa jaa ɨsi ʉNtwa Jesu aasetʉliile, naapeeliigwe ɨngʉbɨlo ɨngalɨ mu mbɨlɨ gwangʉ, bo ʉlwa mwifwa. Gʉfwene bo ʉlwa gwandʉmi gwa Seetano ʉjʉ atʉmiigwe, ʉkʉtɨ angʉfyege nʉ kʉʉsigɨla ʉkʉkɨndɨlɨla ʉkwituufya.
7 E, para que não me exaltasse pela excelência das revelações, foi-me dado um espinho na carne, a saber, um mensageiro de Satanás para me esbofetear, a fim de não me exaltar.
8 Katatʉ naapyeliisye kʉ Ntwa, ʉkʉtɨ amboke mu ngʉbɨlo ɨsyo.
8 Acerca do qual três vezes orei ao Senhor para que se desviasse de mim.
9 Looli ʉmwene aalɨɨmbʉʉlile aatile, “Iipyana lyangʉ likʉfwene, namanga mboonywa mo muno amaka gangʉ gikʉboneka.” Ndɨ ɨlyo, ngwituufyaga nʉ kʉbʉsekela fiijo ʉboonywa bwangʉ, ʉkʉtɨ amaka gaa Kɨlɨsiti gaboneke mmyangʉ.
9 E disse-me: A minha graça te basta, porque o meu poder se aperfeiçoa na fraqueza. De boa vontade, pois, me gloriarei nas minhas fraquezas, para que em mim habite o poder de Cristo.
10 Po ndɨ nʉ lʉsekelo mboonywa bwangʉ, nkʉtʉkigwa, mbʉtolwe, mu ngʉbɨlo nʉ kʉtaamigwa, kʉnongwa jaa Kɨlɨsiti. Namanga apa ngʉja moonywa, po apa ngʉja na maka.
10 Por isso sinto prazer nas fraquezas, nas injúrias, nas necessidades, nas perseguições, nas angústias por amor de Cristo. Porque quando estou fraco então sou forte.
11 Ngʉjoba ngatɨ ndɨ nkonyofu, looli ʉmwe muufimbɨliisye ʉkʉbomba bo ʉlo. Jo ʉmwe mwalondigwaga ʉkʉnduufya ʉne, paapo nalɨnga ngʉboneka ʉkʉsita kʉbagɨsya, ʉne ngaja ntʉmigwa ʉnnandɨ ʉkʉbakɨnda bala, aba mukʉtɨ bo, “Batʉmigwa abakʉlʉmba.”
11 Fui néscio em gloriar-me; vós me constrangestes. Eu devia ter sido louvado por vós, visto que em nada fui inferior aos mais excelentes apóstolos, ainda que nada sou.
12 Bo ndɨ kʉmyɨnu, naalyʉmɨɨliile ʉkʉbomba ɨfiika nɨ fimanyilo ɨfi fikʉnangɨsya ʉkʉtɨ ʉne ndɨ ntʉmigwa gwa bwanalooli.
12 Os sinais do meu apostolado foram manifestados entre vós com toda a paciência, por sinais, prodígios e maravilhas.
13 Namanga fyo filɨkʉ ɨfi mwalyagiilwe ʉkʉkɨnda ɨfipanga fya Kyala ɨfingi? Kaaliko akandʉ kamokeene itolo aka mwalyagiilwe, akaa kʉʉhomba ʉmfwalo gwangʉ! Ndaga fiijo kʉ bʉtolwe ʉbʉ! Muuswege!
13 Pois, em que tendes vós sido inferiores às outras igrejas, a não ser que eu mesmo vos não fui pesado? Perdoai-me este agravo.
14 Ʉlʉ ngwitendekesya ʉkwisa kʉmyɨnu ʉlwa bʉtatʉ, ndikwisa kʉbatimbɨkɨlaga. Ndikʉlonda ɨfyɨnu, looli ngʉbalonda ʉmwe. Abaana batikʉlondigwa ʉkʉbabɨɨkɨla ʉtʉndʉ abapaapi baabo, looli abapaapi bikʉlondigwa ʉkʉbabɨɨkɨla ɨkyʉma abaanaabo.
14 Eis aqui estou pronto para pela terceira vez ir ter convosco, e não vos serei pesado, pois que não busco o que é vosso, mas sim a vós: porque não devem os filhos entesourar para os pais, mas os pais para os filhos.
15 Ʉne ndɨ nʉ lʉsekelo ʉkʉsoosya ʉtʉndʉ twangʉ toosa, kangɨ ʉkwininga, ʉkʉbatʉʉla ʉmwe. Lɨnga ngʉkɨɨsya ʉkʉbagana bo ʉlʉ, kalɨ, ʉlʉgano lwɨnu lukʉnaganikaga?
15 Eu de muito boa vontade gastarei, e me deixarei gastar pelas vossas almas, ainda que, amando-vos cada vez mais, seja menos amado.
16 Nalɨnga mwitiike ʉkʉtɨ ngaabatimbɨkiile, leelo bamo pakatɨ pamyɨnu bikʉtɨ, “Paʉli nkomu, abaagile kʉ bʉsyobi.”
16 Mas seja assim; eu não vos fui pesado mas, sendo astuto, vos tomei com dolo.
17 Bʉle, naalɨntʉmilepo ʉmundʉ kʉmyɨnu ʉjʉ aabasyobile nʉ kwega ʉtʉndʉ twɨnu? Akajako najʉmo!
17 Porventura aproveitei-me de vós por algum daqueles que vos enviei?
18 Naalɨnkaseenie Tiiti ʉkwisa kʉmyɨnu, pamopeene nʉ gwamyɨtʉ ʉjʉngɨ jʉla. Bʉle, Tiiti aalyegilepo kamo kʉmyɨnu? Keeta ʉne nʉ mwene tʉlɨ ndumbula jɨmojeene mu mbombo, kangɨ akajɨɨlo kɨɨtʉ kalɨ kamokeene!
18 Roguei a Tito, e enviei com ele um irmão. Porventura Tito se aproveitou de vós? Não andamos porventura no mesmo espírito, sobre as mesmas pisadas?
19 Pamo mukwinogona ʉkʉtɨ akabalɨlo koosa aka, tukwinosya. Hɨmma! Tukʉjoba nkyeni mwa Kyala, twe bandʉ baa Kɨlɨsiti. Bakʉndwe, syosa ɨsi tukʉbomba sya kʉbatʉʉla ʉmwe.
19 Cuidais que ainda nos desculpamos convosco? Falamos em Cristo perante Deus, e tudo isto, ó amados, para vossa edificação.
20 Ngʉpaasya bo mfikile kʉmyɨnu, ʉkʉbaaga na kajɨɨlo aka ngakagana ʉne. Kangɨ akajɨɨlo kangʉ katikwisa kʉbahobosya ʉmwe. Ngʉpaasya ʉkʉbaaga nʉ bwite, ʉbʉʉfi, ɨlyojo nʉ kʉsita kʉpaasya abangɨ. Aakukʉja nʉ kʉtʉngʉlʉpɨlanila, ʉkʉheehana, amatingo nʉ kʉtapʉkana.
20 Porque receio que, quando chegar, não vos ache como eu quereria, e eu seja achado de vós como não quereríeis; que de alguma maneira haja pendências, invejas, iras, porfias, detrações, mexericos, orgulhos, tumultos;
21 Kangɨ ngʉpaasya ʉkʉtɨ bo mfikile kʉmyɨnu, Kyala gwangʉ aikʉʉsʉʉsya nkyeni mmyɨnu. Ngwisa kʉsulumania ʉkʉbaaga abandʉ bingi pakatɨ pamyɨnu aba baabombile ʉbʉtʉlanongwa kʉbwandɨlo, bakasʉʉma ʉlʉhobokelo. Bakaalɨ balɨ na kajɨɨlo akabiibi akaa bʉlogwe nɨ finyonyo ɨfibiibi ɨfi baabombaga.
21 Que, quando for outra vez, o meu Deus me humilhe para convosco, e chore por muitos daqueles que dantes pecaram, e não se arrependeram da imundícia, e fornicação, e desonestidade que cometeram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.