2 Coríntios 12

Ʉlwitɨkano Ʉlʉpya (NYY) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Ngʉlondigwa ʉkwituufya, nalɨnga ndikʉkaba nafimo. Po ʉlʉ mpaka njobe ɨsya fisetʉka na ɨsi aasetʉliile ʉNtwa Jesu.
1 Se é necessário que me glorie, ainda que não convém, passarei às visões e revelações do Senhor.
2 Nʉmmeenye ʉmundʉ jʉmo, ʉNkɨlɨsiti, ʉjʉ ɨfyɨnja kalongo na fina fikɨndile, aafyʉsiigwe mpaka kʉmwanya fiijo. Ngamanya ʉkʉtɨ aalɨ mu mbɨlɨ, pamo akaalɨ mu mbɨlɨ bo ikʉfyʉsigwa, looli Kyala jo ʉjʉ ameenye.
2 Conheço um homem em Cristo que, há catorze anos, foi arrebatado até ao terceiro céu (se no corpo ou fora do corpo, não sei, Deus o sabe)
3 — ausente —
3 e sei que o tal homem (se no corpo ou fora do corpo, não sei, Deus o sabe)
4 — ausente —
4 foi arrebatado ao paraíso e ouviu palavras inefáveis, as quais não é lícito ao homem referir.
5 Po ʉlʉ angwituufya kʉ mundʉ ʉjo, leelo ndikwituufya muno njɨɨliile ʉne, looli ngwituufya kʉ boonywa bwangʉ.
5 De tal coisa me gloriarei; não, porém, de mim mesmo, salvo nas minhas fraquezas.
6 Poope nalɨnga naalondaga ʉkwituufya, ngaajaga nkonyofu, paapo ngalɨ ngʉjoba ɨsya bwanalooli. Looli ngwisigɨla ʉkwituufya, ʉkʉtɨ ʉmundʉ angaanyiinogonelaga ʉkʉkɨnda ɨsi ngʉbomba na ɨsi ngʉjoba.
6 Pois, se eu vier a gloriar-me, não serei néscio, porque direi a verdade; mas abstenho-me para que ninguém se preocupe comigo mais do que em mim vê ou de mim ouve.
7 Leelo ʉkʉtɨ ndɨngiituufyaga fiijo kʉnongwa jaa ɨsi ʉNtwa Jesu aasetʉliile, naapeeliigwe ɨngʉbɨlo ɨngalɨ mu mbɨlɨ gwangʉ, bo ʉlwa mwifwa. Gʉfwene bo ʉlwa gwandʉmi gwa Seetano ʉjʉ atʉmiigwe, ʉkʉtɨ angʉfyege nʉ kʉʉsigɨla ʉkʉkɨndɨlɨla ʉkwituufya.
7 E, para que não me ensoberbecesse com a grandeza das revelações, foi-me posto um espinho na carne, mensageiro de Satanás, para me esbofetear, a fim de que não me exalte.
8 Katatʉ naapyeliisye kʉ Ntwa, ʉkʉtɨ amboke mu ngʉbɨlo ɨsyo.
8 Por causa disto, três vezes pedi ao Senhor que o afastasse de mim.
9 Looli ʉmwene aalɨɨmbʉʉlile aatile, “Iipyana lyangʉ likʉfwene, namanga mboonywa mo muno amaka gangʉ gikʉboneka.” Ndɨ ɨlyo, ngwituufyaga nʉ kʉbʉsekela fiijo ʉboonywa bwangʉ, ʉkʉtɨ amaka gaa Kɨlɨsiti gaboneke mmyangʉ.
9 Então, ele me disse: A minha graça te basta, porque o poder se aperfeiçoa na fraqueza. De boa vontade, pois, mais me gloriarei nas fraquezas, para que sobre mim repouse o poder de Cristo.
10 Po ndɨ nʉ lʉsekelo mboonywa bwangʉ, nkʉtʉkigwa, mbʉtolwe, mu ngʉbɨlo nʉ kʉtaamigwa, kʉnongwa jaa Kɨlɨsiti. Namanga apa ngʉja moonywa, po apa ngʉja na maka.
10 Pelo que sinto prazer nas fraquezas, nas injúrias, nas necessidades, nas perseguições, nas angústias, por amor de Cristo. Porque, quando sou fraco, então, é que sou forte.
11 Ngʉjoba ngatɨ ndɨ nkonyofu, looli ʉmwe muufimbɨliisye ʉkʉbomba bo ʉlo. Jo ʉmwe mwalondigwaga ʉkʉnduufya ʉne, paapo nalɨnga ngʉboneka ʉkʉsita kʉbagɨsya, ʉne ngaja ntʉmigwa ʉnnandɨ ʉkʉbakɨnda bala, aba mukʉtɨ bo, “Batʉmigwa abakʉlʉmba.”
11 Tenho-me tornado insensato; a isto me constrangestes. Eu devia ter sido louvado por vós; porquanto em nada fui inferior a esses tais apóstolos, ainda que nada sou.
12 Bo ndɨ kʉmyɨnu, naalyʉmɨɨliile ʉkʉbomba ɨfiika nɨ fimanyilo ɨfi fikʉnangɨsya ʉkʉtɨ ʉne ndɨ ntʉmigwa gwa bwanalooli.
12 Pois as credenciais do apostolado foram apresentadas no meio de vós, com toda a persistência, por sinais, prodígios e poderes miraculosos.
13 Namanga fyo filɨkʉ ɨfi mwalyagiilwe ʉkʉkɨnda ɨfipanga fya Kyala ɨfingi? Kaaliko akandʉ kamokeene itolo aka mwalyagiilwe, akaa kʉʉhomba ʉmfwalo gwangʉ! Ndaga fiijo kʉ bʉtolwe ʉbʉ! Muuswege!
13 Porque, em que tendes vós sido inferiores às demais igrejas, senão neste fato de não vos ter sido pesado? Perdoai-me esta injustiça.
14 Ʉlʉ ngwitendekesya ʉkwisa kʉmyɨnu ʉlwa bʉtatʉ, ndikwisa kʉbatimbɨkɨlaga. Ndikʉlonda ɨfyɨnu, looli ngʉbalonda ʉmwe. Abaana batikʉlondigwa ʉkʉbabɨɨkɨla ʉtʉndʉ abapaapi baabo, looli abapaapi bikʉlondigwa ʉkʉbabɨɨkɨla ɨkyʉma abaanaabo.
14 Eis que, pela terceira vez, estou pronto a ir ter convosco e não vos serei pesado; pois não vou atrás dos vossos bens, mas procuro a vós outros. Não devem os filhos entesourar para os pais, mas os pais, para os filhos.
15 Ʉne ndɨ nʉ lʉsekelo ʉkʉsoosya ʉtʉndʉ twangʉ toosa, kangɨ ʉkwininga, ʉkʉbatʉʉla ʉmwe. Lɨnga ngʉkɨɨsya ʉkʉbagana bo ʉlʉ, kalɨ, ʉlʉgano lwɨnu lukʉnaganikaga?
15 Eu de boa vontade me gastarei e ainda me deixarei gastar em prol da vossa alma. Se mais vos amo, serei menos amado?
16 Nalɨnga mwitiike ʉkʉtɨ ngaabatimbɨkiile, leelo bamo pakatɨ pamyɨnu bikʉtɨ, “Paʉli nkomu, abaagile kʉ bʉsyobi.”
16 Pois seja assim, eu não vos fui pesado; porém, sendo astuto, vos prendi com dolo.
17 Bʉle, naalɨntʉmilepo ʉmundʉ kʉmyɨnu ʉjʉ aabasyobile nʉ kwega ʉtʉndʉ twɨnu? Akajako najʉmo!
17 Porventura, vos explorei por intermédio de algum daqueles que vos enviei?
18 Naalɨnkaseenie Tiiti ʉkwisa kʉmyɨnu, pamopeene nʉ gwamyɨtʉ ʉjʉngɨ jʉla. Bʉle, Tiiti aalyegilepo kamo kʉmyɨnu? Keeta ʉne nʉ mwene tʉlɨ ndumbula jɨmojeene mu mbombo, kangɨ akajɨɨlo kɨɨtʉ kalɨ kamokeene!
18 Roguei a Tito e enviei com ele outro irmão; porventura, Tito vos explorou? Acaso, não temos andado no mesmo espírito? Não seguimos nas mesmas pisadas?
19 Pamo mukwinogona ʉkʉtɨ akabalɨlo koosa aka, tukwinosya. Hɨmma! Tukʉjoba nkyeni mwa Kyala, twe bandʉ baa Kɨlɨsiti. Bakʉndwe, syosa ɨsi tukʉbomba sya kʉbatʉʉla ʉmwe.
19 Há muito, pensais que nos estamos desculpando convosco. Falamos em Cristo perante Deus, e tudo, ó amados, para vossa edificação.
20 Ngʉpaasya bo mfikile kʉmyɨnu, ʉkʉbaaga na kajɨɨlo aka ngakagana ʉne. Kangɨ akajɨɨlo kangʉ katikwisa kʉbahobosya ʉmwe. Ngʉpaasya ʉkʉbaaga nʉ bwite, ʉbʉʉfi, ɨlyojo nʉ kʉsita kʉpaasya abangɨ. Aakukʉja nʉ kʉtʉngʉlʉpɨlanila, ʉkʉheehana, amatingo nʉ kʉtapʉkana.
20 Temo, pois, que, indo ter convosco, não vos encontre na forma em que vos quero, e que também vós me acheis diferente do que esperáveis, e que haja entre vós contendas, invejas, iras, porfias, detrações, intrigas, orgulho e tumultos.
21 Kangɨ ngʉpaasya ʉkʉtɨ bo mfikile kʉmyɨnu, Kyala gwangʉ aikʉʉsʉʉsya nkyeni mmyɨnu. Ngwisa kʉsulumania ʉkʉbaaga abandʉ bingi pakatɨ pamyɨnu aba baabombile ʉbʉtʉlanongwa kʉbwandɨlo, bakasʉʉma ʉlʉhobokelo. Bakaalɨ balɨ na kajɨɨlo akabiibi akaa bʉlogwe nɨ finyonyo ɨfibiibi ɨfi baabombaga.
21 Receio que, indo outra vez, o meu Deus me humilhe no meio de vós, e eu venha a chorar por muitos que, outrora, pecaram e não se arrependeram da impureza, prostituição e lascívia que cometeram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.