2 Coríntios 12

Ʉlwitɨkano Ʉlʉpya (NYY) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ngʉlondigwa ʉkwituufya, nalɨnga ndikʉkaba nafimo. Po ʉlʉ mpaka njobe ɨsya fisetʉka na ɨsi aasetʉliile ʉNtwa Jesu.
1 É necessário gloriar-me, embora não convenha; mas passarei a visões e revelações do Senhor.
2 Nʉmmeenye ʉmundʉ jʉmo, ʉNkɨlɨsiti, ʉjʉ ɨfyɨnja kalongo na fina fikɨndile, aafyʉsiigwe mpaka kʉmwanya fiijo. Ngamanya ʉkʉtɨ aalɨ mu mbɨlɨ, pamo akaalɨ mu mbɨlɨ bo ikʉfyʉsigwa, looli Kyala jo ʉjʉ ameenye.
2 Conheço um homem em Cristo que há catorze anos {se no corpo não sei, se fora do corpo não sei; Deus o sabe} foi arrebatado até o terceiro céu.
3 — ausente —
3 Sim, conheço o tal homem {se no corpo, se fora do corpo, não sei: Deus o sabe},
4 — ausente —
4 que foi arrebatado ao paraíso, e ouviu palavras inefáveis, as quais não é lícito ao homem referir.
5 Po ʉlʉ angwituufya kʉ mundʉ ʉjo, leelo ndikwituufya muno njɨɨliile ʉne, looli ngwituufya kʉ boonywa bwangʉ.
5 Desse tal me gloriarei, mas de mim mesmo não me gloriarei, senão nas minhas fraquezas.
6 Poope nalɨnga naalondaga ʉkwituufya, ngaajaga nkonyofu, paapo ngalɨ ngʉjoba ɨsya bwanalooli. Looli ngwisigɨla ʉkwituufya, ʉkʉtɨ ʉmundʉ angaanyiinogonelaga ʉkʉkɨnda ɨsi ngʉbomba na ɨsi ngʉjoba.
6 Pois, se quiser gloriar-me, não serei insensato, porque direi a verdade;
7 Leelo ʉkʉtɨ ndɨngiituufyaga fiijo kʉnongwa jaa ɨsi ʉNtwa Jesu aasetʉliile, naapeeliigwe ɨngʉbɨlo ɨngalɨ mu mbɨlɨ gwangʉ, bo ʉlwa mwifwa. Gʉfwene bo ʉlwa gwandʉmi gwa Seetano ʉjʉ atʉmiigwe, ʉkʉtɨ angʉfyege nʉ kʉʉsigɨla ʉkʉkɨndɨlɨla ʉkwituufya.
7 E, para que me não exaltasse demais pela excelência das revelações, foi-me dado um espinho na carne, a saber, um mensageiro de Satanás para me esbofetear, a fim de que eu não me exalte demais;
8 Katatʉ naapyeliisye kʉ Ntwa, ʉkʉtɨ amboke mu ngʉbɨlo ɨsyo.
8 acerca do qual três vezes roguei ao Senhor que o afastasse de mim;
9 Looli ʉmwene aalɨɨmbʉʉlile aatile, “Iipyana lyangʉ likʉfwene, namanga mboonywa mo muno amaka gangʉ gikʉboneka.” Ndɨ ɨlyo, ngwituufyaga nʉ kʉbʉsekela fiijo ʉboonywa bwangʉ, ʉkʉtɨ amaka gaa Kɨlɨsiti gaboneke mmyangʉ.
9 e ele me disse: A minha graça te basta, porque o meu poder se aperfeiçoa na fraqueza. Por isso, de boa vontade antes me gloriarei nas minhas fraquezas, a fim de que repouse sobre mim o poder de Cristo.
10 Po ndɨ nʉ lʉsekelo mboonywa bwangʉ, nkʉtʉkigwa, mbʉtolwe, mu ngʉbɨlo nʉ kʉtaamigwa, kʉnongwa jaa Kɨlɨsiti. Namanga apa ngʉja moonywa, po apa ngʉja na maka.
10 Pelo que sinto prazer nas fraquezas, nas injúrias, nas necessidades, nas perseguições, nas angústias por amor de Cristo. Porque quando estou fraco, então é que sou forte.
11 Ngʉjoba ngatɨ ndɨ nkonyofu, looli ʉmwe muufimbɨliisye ʉkʉbomba bo ʉlo. Jo ʉmwe mwalondigwaga ʉkʉnduufya ʉne, paapo nalɨnga ngʉboneka ʉkʉsita kʉbagɨsya, ʉne ngaja ntʉmigwa ʉnnandɨ ʉkʉbakɨnda bala, aba mukʉtɨ bo, “Batʉmigwa abakʉlʉmba.”
11 Tornei-me insensato; vós a isso me obrigastes; porque eu devia ser louvado por vós, visto que em nada fui inferior aos demais excelentes apóstolos, ainda que nada sou.
12 Bo ndɨ kʉmyɨnu, naalyʉmɨɨliile ʉkʉbomba ɨfiika nɨ fimanyilo ɨfi fikʉnangɨsya ʉkʉtɨ ʉne ndɨ ntʉmigwa gwa bwanalooli.
12 Os sinais do meu apostolado foram, de fato, operados entre vós com toda a paciência, por sinais, prodígios e milagres.
13 Namanga fyo filɨkʉ ɨfi mwalyagiilwe ʉkʉkɨnda ɨfipanga fya Kyala ɨfingi? Kaaliko akandʉ kamokeene itolo aka mwalyagiilwe, akaa kʉʉhomba ʉmfwalo gwangʉ! Ndaga fiijo kʉ bʉtolwe ʉbʉ! Muuswege!
13 Pois, em que fostes feitos inferiores às outras igrejas, a não ser nisto, que eu mesmo vos não fui pesado? Perdoai-me esta injustiça.
14 Ʉlʉ ngwitendekesya ʉkwisa kʉmyɨnu ʉlwa bʉtatʉ, ndikwisa kʉbatimbɨkɨlaga. Ndikʉlonda ɨfyɨnu, looli ngʉbalonda ʉmwe. Abaana batikʉlondigwa ʉkʉbabɨɨkɨla ʉtʉndʉ abapaapi baabo, looli abapaapi bikʉlondigwa ʉkʉbabɨɨkɨla ɨkyʉma abaanaabo.
14 Eis que pela terceira vez estou pronto a ir ter convosco, e não vos serei pesado, porque não busco o que é vosso, mas sim a vós; pois não são os filhos que devem entesourar para os pais, mas os pais para os filhos.
15 Ʉne ndɨ nʉ lʉsekelo ʉkʉsoosya ʉtʉndʉ twangʉ toosa, kangɨ ʉkwininga, ʉkʉbatʉʉla ʉmwe. Lɨnga ngʉkɨɨsya ʉkʉbagana bo ʉlʉ, kalɨ, ʉlʉgano lwɨnu lukʉnaganikaga?
15 Eu de muito boa vontade gastarei, e me deixarei gastar pelas vossas almas. Se mais abundantemente vos amo, serei menos amado?
16 Nalɨnga mwitiike ʉkʉtɨ ngaabatimbɨkiile, leelo bamo pakatɨ pamyɨnu bikʉtɨ, “Paʉli nkomu, abaagile kʉ bʉsyobi.”
16 Mas seja assim; eu não vos fui pesado; mas, sendo astuto, vos tomei com dolo.
17 Bʉle, naalɨntʉmilepo ʉmundʉ kʉmyɨnu ʉjʉ aabasyobile nʉ kwega ʉtʉndʉ twɨnu? Akajako najʉmo!
17 Porventura vos explorei por algum daqueles que vos enviei?
18 Naalɨnkaseenie Tiiti ʉkwisa kʉmyɨnu, pamopeene nʉ gwamyɨtʉ ʉjʉngɨ jʉla. Bʉle, Tiiti aalyegilepo kamo kʉmyɨnu? Keeta ʉne nʉ mwene tʉlɨ ndumbula jɨmojeene mu mbombo, kangɨ akajɨɨlo kɨɨtʉ kalɨ kamokeene!
18 Exortei a Tito, e enviei com ele o irmão. Porventura Tito vos explorou? Não andamos porventura no mesmo espírito? Não seguimos as mesmas pegadas?
19 Pamo mukwinogona ʉkʉtɨ akabalɨlo koosa aka, tukwinosya. Hɨmma! Tukʉjoba nkyeni mwa Kyala, twe bandʉ baa Kɨlɨsiti. Bakʉndwe, syosa ɨsi tukʉbomba sya kʉbatʉʉla ʉmwe.
19 Há muito, de certo, pensais que nos estamos desculpando convosco. Perante Deus, falamos em Cristo, e tudo isto, amados, é para vossa edificação.
20 Ngʉpaasya bo mfikile kʉmyɨnu, ʉkʉbaaga na kajɨɨlo aka ngakagana ʉne. Kangɨ akajɨɨlo kangʉ katikwisa kʉbahobosya ʉmwe. Ngʉpaasya ʉkʉbaaga nʉ bwite, ʉbʉʉfi, ɨlyojo nʉ kʉsita kʉpaasya abangɨ. Aakukʉja nʉ kʉtʉngʉlʉpɨlanila, ʉkʉheehana, amatingo nʉ kʉtapʉkana.
20 Porque temo que, quando chegar, não vos ache quais eu vos quero, e que eu seja achado por vós qual não me quereis; que de algum modo haja contendas, invejas, iras, porfias, detrações, mexericos, orgulhos, tumultos;
21 Kangɨ ngʉpaasya ʉkʉtɨ bo mfikile kʉmyɨnu, Kyala gwangʉ aikʉʉsʉʉsya nkyeni mmyɨnu. Ngwisa kʉsulumania ʉkʉbaaga abandʉ bingi pakatɨ pamyɨnu aba baabombile ʉbʉtʉlanongwa kʉbwandɨlo, bakasʉʉma ʉlʉhobokelo. Bakaalɨ balɨ na kajɨɨlo akabiibi akaa bʉlogwe nɨ finyonyo ɨfibiibi ɨfi baabombaga.
21 e que, quando for outra vez, o meu Deus me humilhe perante vós, e chore eu sobre muitos daqueles que dantes pecaram, e ainda não se arrependeram da impureza, prostituição e lascívia que cometeram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.