Lucas 7
Anahatana ne Anamanaya tau Sou Naunue (NXL) vs ARA
1 Yesus iaunau mansia panesi pusi, oyo ieui poe kota Kapernaum.
1 Tendo Jesus concluído todas as suas palavras dirigidas ao povo, entrou em Cafarnaum.
2 Poe kota rei ia kapitane tau tantara Roma sio utun ne ia maniane isa waini anoi runai. Ia maniane rei waipo ikupui mtinte rotu-tu sira-sira tanui nea.
2 E o servo de um centurião, a quem este muito estimava, estava doente, quase à morte.
3 Taa ia kapitane rei iatinu sio oruni rerihoni Yesus, oyo iaisosi sio ona Yahudiu umau na oeuso noi Yesus na oainisi arihoniki na ihoka isuisene ne ia maniane waini ikupui rei.
3 Tendo ouvido falar a respeito de Jesus, enviou-lhe alguns anciãos dos judeus, pedindo-lhe que viesse curar o seu servo.
4 Taa ohokaso noi Yesus oainisi runa anoo pusire ata, “Ama! Sani akahai ami ma ia kapitane mo, iake.
4 Estes, chegando-se a Jesus, com instância lhe suplicaram, dizendo: Ele é digno de que lhe faças isto;
5 Areimo, tau ia mo, anoi runa ita Yahudiu. Ia iae, iakahaima tau apuoo ma numa mananoune rei oi.”
5 porque é amigo do nosso povo, e ele mesmo nos edificou a sinagoga.
6 Iatinu san rei reiso ieu ikataso. Taa nanie ohaineke ia kapitane ne numa nea, ia kapitane rei iaisosi ne netau umau na oasau osi Yesus ata, “Upu! Pene unum reina tau aeua mai we numa nea. Tea mo, au reini mo, au sia na nanie uapusaaya mai we numa?
6 Então, Jesus foi com eles. E, já perto da casa, o centurião enviou-lhe amigos para lhe dizer: Senhor, não te incomodes, porque não sou digno de que entres em minha casa.
7 Reiso uanei ata au iae ueuku noi tanua iae iake tewa. Reiso pene aeua mai nea. Ne asau me sou otoe isa mani na we maniane reini iake.
7 Por isso, eu mesmo não me julguei digno de ir ter contigo; porém manda com uma palavra, e o meu rapaz será curado.
8 Tea mo, au reini mo, uatinu tau we sio mainaya oi. Au iae we tantarau oi wason oatinu tanuku. Sani uasau osi we tantara isa ata, ‘Aeu,’ oyo ieu. Nta uasau osi we tantara isa honu ata, ‘Aeu mai,’ oyo ieui mai. Te uasau osi we maisosie, ‘Una rei,’ oyo iunai.”
8 Porque também eu sou homem sujeito à autoridade, e tenho soldados às minhas ordens, e digo a este: vai, e ele vai; e a outro: vem, e ele vem; e ao meu servo: faze isto, e ele o faz.
9 Taa Yesus iatinu sae wani ia kapitane rei iasau rei, isira nai osa. Oyo iuni iasau osi sio panesi rei iahata, “Oatinu ia-ia! Ia reini mo, ia Israel tewa, ne iparisaa tau Au nai osa erenesi omi Israel.”
9 Ouvidas estas palavras, admirou-se Jesus dele e, voltando-se para o povo que o acompanhava, disse: Afirmo-vos que nem mesmo em Israel achei fé como esta.
10 Sio wasoni ia kapitane iaisosiso rei onunso poe numa. Hoka poe oimo, ia maniane rei iake nea.
10 E, voltando para casa os que foram enviados, encontraram curado o servo.
11 Yesus isuisene ia kapitane ne ia maniane pusi, oyo ieui poe niane isa. Ne mampusua na sio panesi oeu okatai oi. Niane rei nanae Nain.
11 Em dia subsequente, dirigia-se Jesus a uma cidade chamada Naim, e iam com ele os seus discípulos e numerosa multidão.
12 Yesus nanie inusu niane rei nene mitanunue, sira tau sio umau ohana ia matane isa tau ne enete nanie oeu okaniki. Ia waini imatai rei mo, ia pina uhanu isa anai hanaie osa man. Sio panesi arihoni niane rei wason okata ia pina uhanu rei.
12 Como se aproximasse da porta da cidade, eis que saía o enterro do filho único de uma viúva; e grande multidão da cidade ia com ela.
13 Taa Upuri Yesus inooi, anoi runai nai osa. Oyo iasau ata, “Ina! Pene arani nea!”
13 Vendo-a, o Senhor se compadeceu dela e lhe disse: Não chores!
14 Oyo Yesus ieu haineke enete rei iakahuui. Oyo sio wasoni oahana enete rei oaraoo rei sirinia. Yesus iasau osi ia waini imatai rei. Iahata, “Ano iki hehuke, hanua nea!”
14 Chegando-se, tocou o esquife e, parando os que o conduziam, disse: Jovem, eu te mando: levanta-te!
15 Sira tau ia iki hehuke rei ihanui oyo iruei ianamanai. Pusi, oyo Yesus ikatai noi inai.
15 Sentou-se o que estivera morto e passou a falar; e Jesus o restituiu a sua mãe.
16 Sio pusiso wasoni noi rei osira. Oyo oainaa runa Anahatana. Oasau ata, “Ia mamsima runa Anahatana ne maunauna isa wain ne kawasa mainae wain ihokai mai tanuta nea.”
16 Todos ficaram possuídos de temor e glorificavam a Deus, dizendo: Grande profeta se levantou entre nós; e: Deus visitou o seu povo.
17 Mansiau oeu oruni rerihoni Yesus iapuhai ia iki hehuke rei neka pusi otoe Yudea na otoa umau waron rahaineke Yudea oi.
17 Esta notícia a respeito dele divulgou-se por toda a Judeia e por toda a circunvizinhança.
18 Yohanis ne mampusua osima osi Yohanis rerihoni sae waroni Yesus iunare nea rei. Reiso Yohanis ioi ne mampusua ua
18 Todas estas coisas foram referidas a João pelos seus discípulos. E João, chamando dois deles,
19 na iaisosiso oeuso pan Upuri Yesus na oasei tanui. Oasei ata, “Upu, ano reini mo, Ia Anahatana Iratia Apuheu Mansia wain sio mamsima runa Anahatana ne maunauna oasau runaya te tewa? Ami wan anapa-napaya reini tea. Te ami kahurae anapa ia tamene isa honu?”
19 enviou-os ao Senhor para perguntar: És tu aquele que estava para vir ou havemos de esperar outro?
20 Taa ohokaso noi Yesus, oasau ata, “Upu, Yohanis ia mamsohue iaisosima mai, na asei tanua ata, ‘Ano reini sahoro Ia Aia wain Anahatana Ihitia na Apuheu Mansia wain sio mamsima runa Anahatana ne maunauna oasau runaya te tewa? Ami wani anapa-napaya reini tea. Te ami kahurae anapa ia tamene isa honu?’”
20 Quando os homens chegaram junto dele, disseram: João Batista enviou-nos para te perguntar: És tu aquele que estava para vir ou esperaremos outro?
21 Tau rei iae, Yesus isuisene sio panesi wasoni no kupua inaya nita-nitaya. Inei sakahatena arihoni sio panesi. Isuisene sio mata putia panesi oi na onoo mosa.
21 Naquela mesma hora, curou Jesus muitos de moléstias, e de flagelos, e de espíritos malignos; e deu vista a muitos cegos.
22 Iasau ata, “Onunimo poe Yohanis na oasau osiki rerihoni sae waroni onoore tau matao kahutua na ruamo oatinure rei. Sio mata putia onoo, sio talaya oeu, sio wason okupu unte wani iake tewa nai osa iaka, sio ririena oatinu. Sio matana oamahaiso honu. Au iae wani usima na Sou Iake rerihoni Anahatana osi sio mosokinia.
22 Então, Jesus lhes respondeu: Ide e anunciai a João o que vistes e ouvistes: os cegos veem, os coxos andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos são ressuscitados, e aos pobres, anuncia-se-lhes o evangelho.
23 Anahatana irui iake osi ia sia wain iparisaa tau Au sirinia, masike Au mo, sio ata kani nooku sani Au Aia wain Anahatana Ihitiku na Uapuheu Mansia tewa.”
23 E bem-aventurado é aquele que não achar em mim motivo de tropeço.
24 Yohanis ne mampusua ua rei onunso, oyo Yesus iruni rerihoni Yohanis osi sio panesi. Iahata, “Oeumo pani otoe huie rei nanie onoo sia? Oeu oatinu ia wain ikati-kati ne maunauna sani oni hutua waron ihute reuhonare suru ria suru nau mo, tewa tea?
24 Tendo-se retirado os mensageiros, passou Jesus a dizer ao povo a respeito de João: Que saístes a ver no deserto? Um caniço agitado pelo vento?
25 Oeumo pan rei nanie onoo sia? Nanie onoo ia wain iausahu api marainia? Tewa, tea! Sio wason oausahu papi hunonia mainaya na orueso no sanan orue tau numa aiau. Orueso pan otoe huie tewa.
25 Que saístes a ver? Um homem vestido de roupas finas? Os que se vestem bem e vivem no luxo assistem nos palácios dos reis.
26 Ne oeumo pani rei nanie onoo sia? Nanie onoo ia mamsima runa Anahatana ne maunauna tea! Titue! Yohanis mo, ia mamsima runa Anahatana ne maunauna wain inesi sio mamsima runa Anahatana ne maunauna wason oanaonei.
26 Sim, que saístes a ver? Um profeta? Sim, eu vos digo, e muito mais que profeta.
27 Ia mamsima runa Anahatana ne anamanaya isa ikanu rerihoni Yohanis mamsohue tau Anahatana ne anamanaya nea.”
27 Este é aquele de quem está escrito:
28 Oatinu ia-ia! Rerihoni omi pusimo wani oamrai mai tuniai reini mo, ia sia man inesi Yohanis tewa. Ne muie reini, ia sia sahoro ikata Anahatana tau irime ne mansiau, masike ia mo, ia ikine mani, ia mo, ia mainae. Ia reimo inesi Yohanis.”
28 E eu vos digo: entre os nascidos de mulher, ninguém é maior do que João; mas o menor no reino de Deus é maior do que ele.
29 Sio pusiso oatinu sae wani Yesus iasaui rei. Sio mainisi peau iae oatinu oi. Pusiso oamanaku ata Anahatana ne arena mo, manisate. Areimo, tau orui ruao na Yohanis isohuso na mansiau oanei ata oarihoni no rosau nea.
29 Todo o povo que o ouviu e até os publicanos reconheceram a justiça de Deus, tendo sido batizados com o batismo de João;
30 Ne sio onata arihon akama Yahudiu na sio matuhete Musa ne maunauna openeso oatinu tau Anahatana ne maue tau sio. Areimo, tau openeso tau Yohanis isohuso na mansiau oanei ata oarihoni no rosau nea.
30 mas os fariseus e os intérpretes da Lei rejeitaram, quanto a si mesmos, o desígnio de Deus, não tendo sido batizados por ele.
31 Yesus iasau honu iahata, “Omi wan oamahaimo naene reini noomo sani sae ano?
31 A que, pois, compararei os homens da presente geração, e a que são eles semelhantes?
32 Omi mo, noomo sani sio iki hehuka polotu ua wasoni oru-rueso poe sio manahenia oyo polotu isa oakapona osi polotu isa ata,
32 São semelhantes a meninos que, sentados na praça, gritam uns para os outros:
33 Omi iae openemo tau Au na Yohanis oi. Tea mo, Yohanis ia mamsohue ihokai mo, iai muaina waron onon ranie iaire mo, tewa. Irui ruai osi Anahatana reiso iai poroti tewa, ininu tihu anggur tewa. Omi oasau ata, ‘Iauwena runa sakahatene.’
33 Pois veio João Batista, não comendo pão, nem bebendo vinho, e dizeis: Tem demônio!
34 Ne Au, Tumata Reini, Anahatana Ihitiku mo, uai na uninu. Ne omi oasau ata, ‘Masi onoo. Ia tai onate. Ininu panesi. Ioi neta runa sio mainisi peau na sio palalosa tamena.’
34 Veio o Filho do Homem, comendo e bebendo, e dizeis: Eis aí um glutão e bebedor de vinho, amigo de publicanos e pecadores!
35 Ne, sani ita nanie ianei Anahatana waini ianei sae waron iaka runa sae waron iaka tewa mo, inoo pusu sio wasoni oparisaa tau Anahatana no atata. Sio mo, omaha ia-ia reiso oanei ata sae waroni Yohanis runa Au aunare mo, titue.”
35 Mas a sabedoria é justificada por todos os seus filhos.
36 Ia onate arihoni akama Yahudi isa ianaha runa Yesus sio na oaiso poe ne numa. Ia rei mo, nanai Simon. Reiso Yesus ieui poe Simon ne numa oyo irue iaiki.
36 Convidou-o um dos fariseus para que fosse jantar com ele. Jesus, entrando na casa do fariseu, tomou lugar à mesa.
37 Noi niane rei ia pina isa waimo. Ia pina rei mo, mansia pusiki oanei ata ia mo, ia pina numa naue. Iatinu ata Yesus waimo iaiki noi ia onate rei ne numa oyo ieui noi numa rei. Ihoka irori mina hau rihue wan sio oaiinui tau potone isa. Potone rei mo, sio ounai arihoni hatu wan marainie.
37 E eis que uma mulher da cidade, pecadora, sabendo que ele estava à mesa na casa do fariseu, levou um vaso de alabastro com unguento;
38 Ia pina rei iooi mai Yesus totui. Ieui ihaineke Yesus ain atui oyo ikanahata na irani. Reiso iuna iampeta Yesus ain atui tau matai waena. Oyo ikusare tau ne huau. Oyo imuki Yesus ain atui. Oyo isona Yesus ain tau mina hau rihue rei.
38 e, estando por detrás, aos seus pés, chorando, regava-os com suas lágrimas e os enxugava com os próprios cabelos; e beijava-lhe os pés e os ungia com o unguento.
39 Ia onate waini ianaha runa Yesus rei inoo sae wani ia pina rei iunai osi Yesus rei. Oyo ianamana pani anoi. Iahata, “Munata ia reini mo, Anahatana ne ia mamsima runa ne maunauna mo, kahurae ianei ata ia pina waini iakahuui reini mo, ia pina wan ne hali sapan. Kahurae ianei ata ia pina numa naue.”
39 Ao ver isto, o fariseu que o convidara disse consigo mesmo: Se este fora profeta, bem saberia quem e qual é a mulher que lhe tocou, porque é pecadora.
40 Oyo Yesus iasau ata, “Simon, nanie uasau sae isa osia.”
40 Dirigiu-se Jesus ao fariseu e lhe disse: Simão, uma coisa tenho a dizer-te. Ele respondeu: Dize-a, Mestre.
41 Iahata, “Sio ua oeu ohiti noti noi ia wain saka ihiti ai totua osi mansiau. Ia isa ihiti panesi sani ia isa ipakarian onona utun nima nene kati. Ia isa honu, ihiti mkane sani ia isa ipakarian onona hutu nima nene kati.
41 Certo credor tinha dois devedores: um lhe devia quinhentos denários, e o outro, cinquenta.
42 Uaso osenu kua notiu rai tewa. Reiso ia waini ihiti ai totua osiso rei iasau osi uaso, ‘Pene osenu mo notiu rai nea.’ Reiso, arihoni sio ua reini mo, ia sia sahoro anoi runa ia waini ihiti ai totue osiso rei mainae?”
42 Não tendo nenhum dos dois com que pagar, perdoou-lhes a ambos. Qual deles, portanto, o amará mais?
43 Simon iahata, “Pusu au mo, kani ia wain ihiti noti mainae nai osa.”
43 Respondeu-lhe Simão: Suponho que aquele a quem mais perdoou. Replicou-lhe: Julgaste bem.
44 Oyo Yesus iuni inoo ia pina rei oyo iasau osi Simon ata, “Masi anoo ia pina rei! Uhokaku mai me numa, arui tihu osiku tewa na usohu aiku atua. Ne ia pina rei isohu aiku atua tau matai waena. Oyo ikusare tau ne huau na kaimenna.
44 E, voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês esta mulher? Entrei em tua casa, e não me deste água para os pés; esta, porém, regou os meus pés com lágrimas e os enxugou com os seus cabelos.
45 Tau apusaaku mai me numa, amukiku man tewa oi. Ne ia pina rei iarihoni imuki aiku atua tewa. Imuki oni unusu me numa asi rotu-tu reipan.
45 Não me deste ósculo; ela, entretanto, desde que entrei não cessa de me beijar os pés.
46 Ano asona mina roe unuku tewa nai osa. Ne ia pina rei isona mina hau rihue poe aiku atua.
46 Não me ungiste a cabeça com óleo, mas esta, com bálsamo, ungiu os meus pés.
47 Reiso atinu ia-ia. Ne rosau waroni panesi rei, usiru heu pusire nea. Tea mo, mato iatuhete ata anoi runaku mainae. Ne ia sia man wain iahana ata ne rosau mkana man, oyo usiru heu ne rosau rai, anoi runaku iae mkane man oi.”
47 Por isso, te digo: perdoados lhe são os seus muitos pecados, porque ela muito amou; mas aquele a quem pouco se perdoa, pouco ama.
48 Oyo iasau osi ia pina rei. Iahata, “Usiru heu me rosau nea.”
48 Então, disse à mulher: Perdoados são os teus pecados.
49 Sio panesi wasoni oaiso kata Yesus rei oasau pani anoo. Oahata, “Ira! Ia reini mo, ia sia na iasau ata isiru heu mansiau no rosau?”
49 Os que estavam com ele à mesa começaram a dizer entre si: Quem é este que até perdoa pecados?
50 Pusi, oyo Yesus iasau osi ia pina rei ata, “Ano aparisaa tau Au reiso uapuheua na pene Anahatana iapasanaya. Eua noi. Uainisi na Anahatana iunaya akarihuru amahai.”
50 Mas Jesus disse à mulher: A tua fé te salvou; vai-te em paz.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.