João 8
Anahatana ne Anamanaya tau Sou Naunue (NXL) vs VC
1 Ne Yesus ieui na roe Pupue Saitun.
1 Dirigiu-se Jesus para o monte das Oliveiras.
2 Omnano tunne, imusui on roe pupue rei, oyo ieu honu roe Anahatana ne numa mainisie nusue. Mansia panesi ohoka oamanouso ohoriki, reiso irue iatuheteso.
2 Ao romper da manhã, voltou ao templo e todo o povo veio a ele. Assentou-se e começou a ensinar.
3 Oyo sio matuhete Musa ne maunauna na sio onata arihon akama Yahudi orori ia pina isa na ounai iooi noi mansia hutue rei tihuo. Ia pina rei mo, osotai pannuhu inekei ikata ia hanaie wain sahai tanui tewa.
3 Os escribas e os fariseus trouxeram-lhe uma mulher que fora apanhada em adultério.
4 Oyo sio onata rei oasau osi Yesus. Oahata, “Ano Matuhetene! Ami asota ia pina rei pannuhu inekei ikata ia hanaie wain sahai tanui tewa.
4 Puseram-na no meio da multidão e disseram a Jesus: Mestre, agora mesmo esta mulher foi apanhada em adultério.
5 Tau Anahatana ne maunauna waron Musa ikanure rei mo, iaisosima na arau ia pina wain san reini tau hatu rotu-tu imatai. Reiso pusu Ano mo, sapan?”
5 Moisés mandou-nos na lei que apedrejássemos tais mulheres. Que dizes tu a isso?
6 Oasei tau Yesus san rei nanie oreai na onoo ata Yesus iasau sapan na oapasanai iake. Ne Yesus iamaturui man. Ikanahata ikanu poe tuamane tau hanai nakate.
6 Perguntavam-lhe isso, a fim de pô-lo à prova e poderem acusá-lo. Jesus, porém, se inclinou para a frente e escrevia com o dedo na terra.
7 Sio onata rei oasei tau Yesus sui osa, oyo Yesus ihitioi roe, iasau osiso. Iahata, “Ia seia wain iahana ruai ipalalosa tewa nai osa mo, masi iakahuu hatu na irau ia pina rei naone.”
7 Como eles insistissem, ergueu-se e disse-lhes: Quem de vós estiver sem pecado, seja o primeiro a lhe atirar uma pedra.
8 Iasau san rei pusi, ikanahata honu, ikanu poe tuamane honu.
8 Inclinando-se novamente, escrevia na terra.
9 Ne sio onata rei oatinu Yesus iasau san rei, oyo oeuso arihon rei sana osa-osa. Sio mtuana oeuso arihoni rei naone, samatoro sio honua rotu-tu tau muie oimo, nesie Yesus na ia pina rei ruao man.
9 A essas palavras, sentindo-se acusados pela sua própria consciência, eles se foram retirando um por um, até o último, a começar pelos mais idosos, de sorte que Jesus ficou sozinho, com a mulher diante dele.
10 Oyo Yesus ihitio roe, iasei tau ia pina rei. Iahata, “Ina, sio rei wasunpa nea rei? Sio umau apasanaya tewa?”
10 Então ele se ergueu e vendo ali apenas a mulher, perguntou-lhe: Mulher, onde estão os que te acusavam? Ninguém te condenou?
11 Oyo ia pina rei iahata, “Tewa nea, Upu.”
11 Respondeu ela: Ninguém, Senhor. Disse-lhe então Jesus: Nem eu te condeno. Vai e não tornes a pecar.
12 Yesus ianamana osi sio panesi wason oamanouso roe Anahatana ne numa mainisie nusue rei honu. Iahata, “Au mo, noo sani manahane osi mansia pusiki mai tuniai reini anoo. Nooi sani manahane resita sae man wan noi pumono na inoo mosai. Ia sia man wain ipusu Au mo, mka ieu pusu pumono tewa. Ne ieu pusu manahane. Manahane rei retuhetei sapani na mka iamahaiki ikata Anahatana rotu-tu ria supan.”
12 Falou-lhes outra vez Jesus: Eu sou a luz do mundo; aquele que me segue não andará em trevas, mas terá a luz da vida.
13 Oyo sio onata arihon akama Yahudi oasau osiki. Oahata, “Wamo asima na ruam reiso kani ia sia nanie iparisaa tau Ano?”
13 A isso, os fariseus lhe disseram: Tu dás testemunho de ti mesmo; teu testemunho não é digno de fé.
14 Yesus iahata, “Masike usima na ruaku, ne sae wan uasau runai rei mo, pusire titue. Areimo, tau uanei ata Au mo, uhokaku on roe noiyaha. Na Au iae uanei ata mka ununiku roe rei honu. Ne omi mo, oanei tewa, Au on supa na mka ununiku sui supan.
14 Respondeu-lhes Jesus: Embora eu dê testemunho de mim mesmo, o meu testemunho é digno de fé, porque sei de onde vim e para onde vou; mas vós não sabeis de onde venho nem para onde vou.
15 Omi oarinii mansia pusu sae waron mansia onoore. Ne Au mo, Au wan rei na nanie uasau ata uarinii ia sia man mo, tewa.
15 Vós julgais segundo a aparência; eu não julgo ninguém.
16 Ne sani uarinii mansia, sae waron uasau nnare mo, manisate. Areimo tau Au ruaku sahoro uariniiso mo, tewa. Au na Amaku wain iaisosiku rei, uama sahoro ariniiso.
16 E, se julgo, o meu julgamento é conforme a verdade, porque não estou sozinho, mas comigo está o Pai que me enviou.
17 Musa ikanu tau Anahatana ne maunauna waron orimere ata sani amanaru mansia mo, kahurae me sio ua wason onoo tau matao na kahurae no sou osa, samatoro oasau ata sae wani oasaui rei mo, titue.
17 Ora, na vossa lei está escrito: O testemunho de duas pessoas é digno de fé {Dt 19,15}.
18 Sio wason osima na Au iae, sio ua oi. Au usima osimo rerihon Au ruaku, na Amaku wain iaisosiku isima osimo rerihoni Au oi.”
18 Eu dou testemunho de mim mesmo; e meu Pai, que me enviou, o dá também.
19 Oyo sio onata rei oasei tau Yesus oahata, “Munata san rei mo, Amam wainpa?”
19 Perguntaram-lhe: Onde está teu Pai? Respondeu Jesus: Não conheceis nem a mim nem a meu Pai; se me conhecêsseis, certamente conheceríeis também a meu Pai.
20 Yesus iatuhete rai pusire roe Anahatana ne numa mainisie nusue haineke peti maiinu kepen waron oruire osi Anahatana. Ne osotai tewa. Areimo, tau nene orase tau osotai tewasi.
20 Estas palavras proferiu Jesus ensinando no templo, junto aos cofres de esmola. Mas ninguém o prendeu, porque ainda não era chegada a sua hora.
21 Yesus ianamana honu osi sio panesi. Iahata, “Mka ueu arihonimo. Oyo reeu mai, mka oninaku, ne mka omatamo Anahatana isiru heu mo rosau tewa. Mka oeu okataku roe naniaku wan Au mka ueuku roe tanui rei tewa.”
21 Jesus disse-lhes: Eu me vou, e procurar-me-eis e morrereis no vosso pecado. Para onde eu vou, vós não podeis ir.
22 Oyo sio onata Yahudiu oasei mai umau. Oahata, “Pene tu-tu nanie ihunu ruai te sae rei? Reiso sinasi iasau ata ieu ikatai roe naniai wan mka ieui roe tanui rei, ieu iake tewa.”
22 Perguntavam os judeus: Será que ele se vai matar, pois diz: Para onde eu vou, vós não podeis ir?
23 Ne Yesus iahata, “Omi mo, oamrai mai tuniai reini. Ne Au mo, uhokaku on roe noiyaha. Naniamo mai tuniai reini. Ne Au mo, tewa.
23 Ele lhes disse: Vós sois cá de baixo, eu sou lá de cima. Vós sois deste mundo, eu não sou deste mundo.
24 Reiso sinasi uasau osimo ata mka ereeu mai, omatamo mo, Anahatana isiru heu mo rosau tewa. Sani oparisaa tewa ata Au mo, Au seia wain uasau runai osimo nea rei, mka omatamo ohana ruamo mo rosau.”
24 Por isso vos disse: morrereis no vosso pecado; porque, se não crerdes o que eu sou, morrereis no vosso pecado.
25 Reiso oasau osiki ata, “Ano ata kan Ano mo, Ano seia na asau san rei?”
25 Quem és tu?, perguntaram-lhe eles então. Jesus respondeu: Exatamente o que eu vos declaro.
26 Nanie uasau osimo rerihoni mo rosau panesi asi. Ne, hasae nanie uasau rerihon sae waron Ia wain iaisosiku inina na uasau runare rei man. Sae waron iasau runare mo, titue. Usima osi sio mai tuniai reini runa sae waron uatinure arihoniki rei.”
26 Tenho muitas coisas a dizer e a julgar a vosso respeito, mas o que me enviou é verdadeiro e o que dele ouvi eu o digo ao mundo.
27 Ne oanei tewa ata Yesus wain ianamana rerihoni Amai wain roe noiyaha. Ia mo, ianamana rerihoni amai wain mai tuniai reini mo, tewa.
27 Eles, porém, não compreenderam que ele lhes falava do Pai.
28 Reiso iahata, “Au Tumata Reini Anahatana Ihitiku mo, uhokaku on roe noiyaha. Ne tau ohunuku roe hini, samatoro mka oanei ata Au mo, Au sia. Omi iae mka oanei ata sae man wan unai mo, unai tau ruaku we kawasa tewa. Ne usima na sae waron Amaku iatuheteku tanre.
28 Jesus então lhes disse: Quando tiverdes levantado o Filho do Homem, então conhecereis quem sou e que nada faço de mim mesmo, mas falo do modo como o Pai me ensinou.
29 Ia sahoro iaisosiki, ikata runaku sui osa. Ieu arihoniku tewa. Tea mo, Au una sae man pusu ne maue.”
29 Aquele que me enviou está comigo; ele não me deixou sozinho, porque faço sempre o que é do seu agrado.
30 Oatinu Yesus iasau rai pusire, sio panesi oparisaa tanui.
30 Tendo proferido essas palavras, muitos creram nele.
31 Yesus iasau osi sio Yahudiu wason oparisaa tanui nea rei. Iahata, “Sani munata opusu we maunauna, areimo titue-tue Au we mampusua tanumo.
31 E Jesus dizia aos judeus que nele creram: Se permanecerdes na minha palavra, sereis meus verdadeiros discípulos;
32 Omi mka oanei Anahatana ne maunauna waron manisata. Maunauna rai sahoro mka raunamo osihamo arihoni mo rosau na pene ouna sani maniane tanre nea.”
32 conhecereis a verdade e a verdade vos livrará.
33 Ne sio umau ouni oahata, “Ami mo, Abraham ne upu momou. Ia sia man iunama tau ne maniane tewasi. Reiso sapan na Ano asau ata ami mka asihama?”
33 Replicaram-lhe: Somos descendentes de Abraão e jamais fomos escravos de alguém. Como dizes tu: Sereis livres?
34 Oyo Yesus iasau ata, “Oatinu mai ia-ia, nanie uasau osimo. Ia sia ipalalosa sui osa, areimo ipusu ne hali wan ipalalosa rei man, nooi sani ia maniane kahurae ipusu upui man sui osa.
34 Respondeu Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: todo homem que se entrega ao pecado é seu escravo.
35 Tumata maniane mo, iruei sui osa noi upui ne numa tewa. Ne upui anai hanaie man sahoro iruei noi numa sui osa rotu ria supan.
35 Ora, o escravo não fica na casa para sempre, mas o filho sim, fica para sempre.
36 Reiso sani Au, Anahatana Anai reini, unamo sihamo arihoni mo rosau, areimo titue-tue osihamo nea.
36 Se, portanto, o Filho vos libertar, sereis verdadeiramente livres.
37 Au uanei ata omi mo, Abraham ne upu momou. Ne onina arena nanie ohunuku tau openemo oatinu tau we maunauna.
37 Bem sei que sois a raça de Abraão; mas quereis matar-me, porque a minha palavra não penetra em vós.
38 Sae waron uatuhetere osimo reini mo, pusire unoo oni ukata Amaku. Omi iae, ouna sae waron oatinu arihoni mo ama.”
38 Eu falo o que vi junto de meu Pai; e vós fazeis o que aprendestes de vosso pai.
39 Oyo oasau osi Yesus ata, “Ami mo, ma upu tau Abraham.”
39 Nosso pai, replicaram eles, é Abraão. Disse-lhes Jesus: Se fôsseis filhos de Abraão, faríeis as obras de Abraão.
40 Au reini sahoro usima na sae waron manisata waron uatinure arihon Anahatana osimo. Ne omi onina arena sui osa nanie ohunuku. Aikee Abraham mo, iuna san rei tewa.
40 Mas, agora, procurais tirar-me a vida, a mim que vos falei a verdade que ouvi de Deus! Isso Abraão não o fez.
41 Reiso titue, omi mo, ouna sae waron mo ama tamene iunare.”
41 Vós fazeis as obras de vosso pai. Retrucaram-lhe eles: Nós não somos filhos da fornicação; temos um só pai: Deus.
42 Yesus iasau osi sio ona Yahudiu. Iahata, “Sani munata Anahatana mo, omi mo ama, areimo omi mka anomo na Au. Tea mo, uhokaku on roe Anahatana. Au wan reini mo, uhokaku pusu ruaku we maue tewa, ne uhokaku pusu Ia wain iaisosiki ne maue.
42 Jesus replicou: Se Deus fosse vosso pai, vós me amaríeis, porque eu saí de Deus. É dele que eu provenho, porque não vim de mim mesmo, mas foi ele quem me enviou.
43 Omi mo, openemo tau we maunauna. Reiso oaneire tewa.
43 Por que não compreendeis a minha linguagem? É porque não podeis ouvir a minha palavra.
44 Omi mo, mo ama tau ia aia sakahatene. Reiso omi mo, mo suka tau pusu ne maue. Oni mataanoe asi, ia aia sakahatene mo, saka ihunu mansia. Ia mo, ipenei tau sae wan manisate. Areimo tau ia mo, ia makarota onate. Makarotana pusire rahoka arihon ia.
44 Vós tendes como pai o demônio e quereis fazer os desejos de vosso pai. Ele era homicida desde o princípio e não permaneceu na verdade, porque a verdade não está nele. Quando diz a mentira, fala do que lhe é próprio, porque é mentiroso e pai da mentira.
45 Ne Au we maunauna mo, manisata. Reiso openemo oparisaa tau Au.
45 Mas eu, porque vos digo a verdade, não me credes.
46 Upalalosa tewa reiso sia man arihon omi reini mka iatuhete we rosa isa wani unai tewa. Uatuhete sae wan manisate, reiso nanie oparisaa tanuku tewa tau sae?
46 Quem de vós me acusará de pecado? Se vos falo a verdade, por que me não credes?
47 Ia sia wain iuna Anahatana ne mansia mo, mka iatinu Anahatana ne maunauna. Ne omi mo, Anahatana ne mansiau tewa, reiso oatinure tewa.”
47 Quem é de Deus ouve as palavras de Deus, e se vós não as ouvis é porque não sois de Deus.
48 Sio ona Yahudiu oasau osi Yesus honu. Oahata, “Sae wan ami asau rei mo, titue. Ano Samaria reini mo, amukea na sakahatene remasunia.”
48 Responderam então os judeus: Não dizemos com razão que és samaritano, e que estás possesso de um demônio?
49 Yesus iahata, “Au mo, sakahatene remasuniku tewa. Au mo, uamuira Amaku, ne omi oamuira Au tewa.
49 Respondeu-lhes Jesus: Eu não estou possesso de demônio, mas honro a meu Pai. Vós, porém, me ultrajais!
50 Au mo, unina na oamuiraku mo, tewa. Ne Ia isa wain inina na oamuiraku. Ia sahoro iarinii ia sia wain ia manisate, ia sia wain ia manisate tewa.
50 Não busco a minha glória. Há quem a busque e ele fará justiça.
51 Oatinu mai ia-ia, nanie uasau osimo. Ia seia ipusu we maunauna, ia mo, mka imata rotu-tu ria supan tewa.”
51 Em verdade, em verdade vos digo: se alguém guardar a minha palavra, não verá jamais a morte.
52 Oyo sio ona Yahudiu rei oahata, “Mato anei ia-ia ata Ano mo, sakahatene remasunia. Ma upu Abraham imatai nea. Na sio mamsima runa Anahatana ne maunauna omataso nea oi. Ne Ano asau ata sio wason oatinu tau me maunauna mo, mka omata tewa.
52 Disseram-lhe os judeus: Agora vemos que és possuído de um demônio. Abraão morreu, e também os profetas. E tu dizes que, se alguém guardar a tua palavra, jamais provará a morte...
53 Ano reini mo, masike nai osa. Ano ata kan Ano mo, Ano mainae anesi ma upu Abraham. Ia mo, imatai nea. Na sio mamsima runa Anahatana ne maunauna iae omataso nea oi. Ano mo, auna ruam noo sani Ano mo, ano mainae anesi sio pusiso, reiso asau ata sio wason opusu me maunauna mka omata tewa?”
53 És acaso maior do que nosso pai Abraão? E, entretanto, ele morreu... e os profetas também. Quem pretendes ser?
54 Oyo Yesus iahata, “Sani Au ruaku sahoro unina mansia na oamuiraku mo, oparisaa tanuku tewa iae, iake sinia. Ne ia wain iamuiraku mo, Amaku. Ia rei mo, Anahatana wain omi oasau ata oainisi ainaa nnai.
54 Respondeu Jesus: Se me glorifico a mim mesmo, a minha glória não é nada; meu Pai é quem me glorifica, aquele que vós dizeis ser o vosso Deus
55 Omi oationai tewa, ne Au uationai. Sani uasau ata uationai tewa, areimo uakarota sani omi oi. Ne Au mo, uationai na upusu ne maunauna.
55 e, contudo, não o conheceis. Eu, porém, o conheço e, se dissesse que não o conheço, seria mentiroso como vós. Mas conheço-o e guardo a sua palavra.
56 Mo upu Abraham anoi mirike nai osa tau iatinu rerihoni sae waron Au mka unare mai tuniai reini. Noo sani inoore oni mataanoe asi, ikaumin nea.”
56 Abraão, vosso pai, exultou com o pensamento de ver o meu dia. Viu-o e ficou cheio de alegria.
57 Oyo oasau ata, “Me musum hutu nima tewasi oimo, Ano asau ata anoo ma upu Abraham nea si?”
57 Os judeus lhe disseram: Não tens ainda cinqüenta anos e viste Abraão!...
58 Oyo iahata, “Oatinu mai ia-ia, nanie uasau osimo. Abraham ain tewasi mo, Au wan naone nea.”
58 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: antes que Abraão fosse, eu sou.
59 Oatinu Yesus iasau san rei, oyo oroma hatu na oraui na ohunui. Tau oata kani Yesus iuna ruai sani Ia mo, Anahatana. Ne Yesus iunaso onoo mosai tewa, oyo ihitio ieui mene-mene arihon Anahatana ne numa mainisie rei.
59 A essas palavras, pegaram então em pedras para lhas atirar. Jesus, porém, se ocultou e saiu do templo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.