Atos 22
Godon Vuak Ma Ijin (NVM) vs NVT
1 E uviaifnun abevo asoifnun igie na ire ise be jon renva bakin ijefuon na vuak igi kuardiakno ni faifno kiain.
1 “Irmãos e pais”, disse Paulo. “Ouçam-me enquanto apresento minha defesa.”
2 Areme fu uri e Ibrukobuon vuak ijia kuardiamga buka isuarigia karine faiko fu ijeg kuardiain.
2 Quando o ouviram falar em aramaico, o silêncio foi ainda maior.
3 Naiji na e Jius gavo bu ar Tasas Sisiria guf ijia nafedien revo bu aferdieme igia Jerusarem rokga na e Gamarieron rotit ijia sikur ren. Regavo bu e makin ijiebuon akai uruvana bun amarigia nijaidieva na fain. Regavo izeg ja Godon ik reoijo ijeg nak naka ijeg amarigia giriesa ikreoij.
3 Então Paulo disse: “Sou judeu, nascido em Tarso, cidade da Cilícia. Fui criado aqui em Jerusalém e educado por Gamaliel. Como aluno dele, fui instruído rigorosamente em nossas leis e nos costumes judaicos. Tornei-me muito zeloso de honrar a Deus em tudo que fazia, como vocês são hoje.
4 Regavo usuibe na e iji bu Godon unam ma iji rejo iji naka kam isema rejknum kaniav. Rega madu na bara ga baru iji kuniaim dibur uniav.
4 E fui ao encalço dos seguidores do Caminho, perseguindo alguns até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na prisão.
5 Regavo ja vierafe na kufuimekva ni e Godon isuf baroijo ijiebuon e mamkanuk ijigam e mamkanuk fok kiaga na biesia vo na ma kuaivga bur kuardiaga ja faif. Ijefuon maiji bur fas isoime na nijieme kieva na va ar Damaskas ijia keko e Jius iji Jesu ma vierafejo ijia karinva iji tofdiav. Na ijeg kuniaim kam sen ijia tofdiame aferdia una ar Jerusarem roga bu kam arafiriav.
5 O sumo sacerdote e todo o conselho dos líderes do povo podem confirmar isso. Recebi deles cartas para nossos irmãos judeus em Damasco que me autorizavam a trazer os seguidores do Caminho de lá para Jerusalém, em cadeias, para serem castigados.
6 Na e ijin tofdiakafie vake ar Damaskas ijia kekokafie samairenva ijia tavan uk maniko ijia migegare kaf gufia vebu karako ar iji na manijo ijia fuka mukorigia sanain.
6 “Quando me aproximava de Damasco, por volta do meio-dia, de repente uma luz muito intensa brilhou ao meu redor.
7 Fu sanama na tuame moik ijia dijeko vuak be ijia kumena na fain. Regavo vuak iji fu ijeg kume, E Sor Sor a irerafuon nun isema renmano kumen.
7 Caí no chão e ouvi uma voz que me disse: ‘Saulo, Saulo, por que você me persegue?’.
8 Fu ijeg kumega na uri roin kua, E Bomana a e gufi erarno kumen? Na ijeg kumejga fu una roin kume, Na Jesu ar Nasaretko iji nar revo aka na dab ire ise kafo rejknum vajai fian vajiemno kumen.
8 “‘Quem és tu, Senhor?’, perguntei. “E a voz respondeu: ‘Sou Jesus, o nazareno,
9 Rega e uruvana ijia nana irenva iji bu varur gufia ire iji saname ari ruainma iji bun gain gavo e iji fu na vuak kuardiemo ijefuon ir buba fain.
9 Os que me acompanhavam viram a luz, mas não entenderam a voz daquele que falava comigo.
10 Regavo nar uri kume, E Bomana na izegrekno kumen? Na ijeg kumejga E Bomana iji fu una roin kie, Ni uri ar Damaskas ijia vaga bu ijiason ik uruvana a rekfuon iji God fu oifuon vierafenma iji kuardamno kumen.
10 “Então perguntei: ‘Que devo fazer, Senhor?’. “E o Senhor me disse: ‘Levante-se e entre em Damasco, onde lhe dirão tudo que você deve fazer’.
11 Areme e iji nana vainva ijieb na imuikievga non Damaskas ijia vain. Ijefuon maiji na ire iji fu varur gufia saname ari ruainma iji gainva ijar ni nun fuka riruin.
11 “A luz intensa havia me deixado cego, e meus companheiros tiveram de levar-me pela mão a Damasco.
12 Regavo ar Damaskas ijia e be if fuon Ananaias fuka God mukoi vierafeknum akai nuvuon uruvana igiamo. Regavo madu e Jius uruvana ar Damaskas ijia karinva iji bu fu dab nidoiv.
12 Vivia ali Ananias, um homem devoto, dedicado à lei e muito respeitado por todos os judeus da cidade.
13 E ijar roke na fijo samaij ijia manine kie, Sor uviainu ni on iji fun marenmano ni una ni narame nisaimne kien. Fu ijeg kiemga naka migegare una ni narame fu gain.
13 Ele veio, colocou-se ao meu lado e disse: ‘Irmão Saulo, volte a enxergar’. E, naquele mesmo instante, pude vê-lo.
14 Na Ananaias gavga fu kie, Saifnuvuon ijiebuon God ijar kuainmado a irerag fuon rekafa vierafekma a mukoi vierafek. Regavo madu a Jesu e maturainma iji a gavknum vo fu koikfuon ir fuon ijia vuak kuardaga a faik.
14 “Então ele disse: ‘O Deus de nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele e para ver o Justo e ouvi-lo falar.
15 Regavo izeg fu reno a giaknum fainma iji ar oknum e uruvana kuardiak.
15 Você será testemunha dele, dizendo a todos o que viu e ouviu.
16 Ijefuon iviakma a irerafuon fine saroim. Ni uri Jesu kuaga fu ise on uruvana giame arega bu a abe if fuon ijia do ruardavno kien.
16 O que está esperando? Levante-se e seja batizado! Fique limpo de seus pecados invocando o nome do Senhor’.
17 Fu ijeg kiemga nan una va Jerusarem ijia keko nankek Godon ar ijia aru sirimamejo ijia na nimamaime E Bomana iji gain.
17 “Depois que voltei a Jerusalém, estava orando no templo e tive uma visão,
18 Na fu gava fu kie, Ni migegare Jerusarem areme va ijefuon maiji e uruvana igia karinva iji bu irerag na rejo a gievknum fainma iji a abe kuardiakma buba mukoi faikno kien!
18 na qual o Senhor me dizia: ‘Depressa! Saia de Jerusalém, pois o povo daqui não aceitará seu testemunho a meu respeito’.
19 Fu ijeg kiemga na una kua, E Bomana na tavan uruvana na e Jiusbuon ar bu afuim vuak kuaivo na ijia aru e iji eraneb bu a ma vierafejo iji tofdiaknum kaniava bun gieme vierafen.
19 “E eu respondi: ‘Senhor, sem dúvida eles sabem que em cada sinagoga eu prendia e açoitava aqueles que criam em ti.
20 Regavo madu tavan iji bu Stiven e vuak on vierafene kuaimon iji bu kanava fu guainma iji nar ijia buna vuak kuai iganamivga bu fu kanain. Regavo madu na e iji bu fu kanainva ijiebuon set iji bu iduadiaga savo iji bu azome na vajieva na samuagdiako bu fu kanainvano kuain.
20 E quando Estêvão, tua testemunha, foi morto, eu estava inteiramente de acordo. Fiquei ali e guardei os mantos que eles tiraram quando foram apedrejá-lo’.
21 Na ijeg kuavga E Bomana fu kie, Nar a abenvano ni uri va e Jius bakin iji bu aibe ijia karioinva iji ifejdiamne kien.
21 “Mas o Senhor me disse: ‘Vá, pois eu o enviarei para longe, para os gentios’”.
22 Regavo e uruvana bu kari faiko For fu vuak kuaim vake ijeg kuaimga bu uri uruvana igia biumame kume, E iji fu uruvana isema reoinon iji fu erar oimardamo bano ka kana fu guamno kumen.
22 A multidão ouviu Paulo até ele dizer essa palavra. Então começaram a gritar: “Fora com esse sujeito! Ele não merece viver!”.
23 — ausente —
23 Gritavam, arrancavam seus mantos e jogavam poeira para o alto.
24 — ausente —
24 O comandante trouxe Paulo para dentro e ordenou que ele fosse açoitado e interrogado a fim de descobrir por que a multidão tinha ficado tão furiosa.
25 Areme bun uri fijakuai imut ga diak fuon ke kiriavga For fu uri e Romkobuon e bomana iji manino iji kua, A e Romko be fu ise renma buba vuak fuon iji kuaim irasenva iji a fu abe fijamo iji fuba marenmano kuain?
25 Quando amarravam Paulo para açoitá-lo, ele disse ao oficial que estava ali: “A lei permite açoitar um cidadão romano sem que ele tenha sido julgado?”.
26 Fu ijeg kuamga e bijaivo be fu vuak iji faime va e bomana fuon iji kua, E iji fu e Romko gavo a izeg vierafenmano kuain.
26 Ao ouvir isso, o oficial foi ao comandante e perguntou: “O que o senhor está fazendo? Este homem é cidadão romano!”.
27 Ijefuon e bijaivo ijiebuon e bomana iji fun va For kua, A e Romkoga ni ijeg kuardie na faivno kuain. Fu ijeg kuamga For fu kua, Ke iji ma na e Romkono kuain.
27 O comandante perguntou a Paulo: “Diga-me, você é cidadão romano?”. Ele respondeu: “Sim, eu sou”.
28 Rega e bomana iji fu kua, Naiji amur na e Romko bakin. Regavo na mon ka bomana abe e mamkanuk ar Rom samuavo iji miavga bu kieva na e Romko renvano kuain. Rega For fu uri kua, Aiji a ijeg ren gavo naiji na eofnun bu e Romko ijieb na nafedienvano kuain.
28 “Eu também”, disse o comandante. “E paguei caro por minha cidadania!” Paulo respondeu: “Mas eu sou cidadão de nascimento”.
29 For fu ijeg kuaimga migegare e iji bu fu duna kafokafo kuardakuai samaij ijia irenva iji bun biom una aibe ijia iren. Areme e bijaivo ijiebuon e bomana iji fu faik For fu e Romko gavo bu dab sen kiriadainvaga fuka uruvana igia juin.
29 Quando os soldados que estavam prestes a interrogar Paulo ouviram que ele era cidadão romano, retiraram-se de imediato. Até mesmo o comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano, pois tinha mandado amarrá-lo.
30 Areme afarma e bijaivo ijiebuon e bomana iji fu vuak ma iji e Jius iji bu irerafuon For dab arafirivo iji fuba fainma ijefuon una mukoi faikafa vierafen. Ijefuon fu kiama bu For sen imut iji bu toinva iji irasen. Areme fu madu kiamga e Godon isuf baroijo ijiebuon e mamkanuk ijigam e Jius ijiebuon e mamkanuk uruvana ijia karinva iji bu besum afuivga fun For kuamga fu e ijiena vuak fuon kuaim irasen.
30 No dia seguinte, o comandante ordenou que os principais sacerdotes se reunissem com o conselho dos líderes do povo. Queria descobrir exatamente qual era o problema, por isso soltou Paulo e mandou que o trouxessem diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.