João 11
Endagaano Epyaha mu Lunyole (NUJ) vs BKJ
1 Olwola, ngʼomusinde oyu balanganga baati Lazaalo, alwala. Omusinde oyo gaali womu habuga aha balanga baati Bbesaniya eyi Malyamu ni Maliza, ababoojo babe bamenyanga.
1 Ora, havia um certo homem enfermo, chamado Lázaro, de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Malyamu oyo, njʼowaali mboojo ya Lazaalo owaali omulwaye era njʼowaŋaha Yesu Musengwa amafuta agahaloosa hu magulu ngʼahena amusiimuula nʼatambisa efiiri lirye.
2 (Era aquela Maria que ungiu o Senhor com unguento, e secou os seus pés com os seus cabelos, cujo irmão, Lázaro, estava enfermo).
3 Ngʼaŋo ababoojo babe abo, bamutumira obuhwenda ni bamuloma baati, “Musengwa, meriiwo mulwaye.”
3 Portanto, suas irmãs enviaram até ele dizendo: Senhor, eis que está enfermo aquele que tu amas.
4 Yesu ni gaŋulira ehiitu ehyo, galoma abeegi babe ati, “Obulwaye owo siwa humuŋweramo hufa bbe aye hugera hwa Hatonda, ko abaatu bahaŋa Omwana wuwe eŋono.”
4 Quando Jesus ouviu isso, ele disse: Esta enfermidade não é para morte, mas para glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por ela.
5 Yesu gaali meeri ya Lazaalo ni Maliza ni Malyamu.
5 Ora, Jesus amava a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Aye niye ni gaŋulira ati Lazaalo mulwaye, geyongera ohuba eyi gaali endaalo ejindi ebiri.
6 Ouvindo, pois, que ele estava enfermo, ficou ainda dois dias no lugar onde ele estava.
7 Oluvanyuma ngʼaloma abeegi babe ati, “Hwagameyo mu twale lyʼe Buyudaaya.”
7 Depois disso, então, ele diz aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judeia.
8 Nga beegi babe bamuloma baati, “Musomesa, ejuusijuusi ŋano, abatangirisi bʼAbayudaaya baali benda huhuhubba amabaale, nindi njʼeyi wenda ohwagama?”
8 Seus discípulos lhe disseram: Mestre, recentemente os judeus procuravam apedrejar-te, e tu vais para lá novamente?
9 Nga Yesu abagobolamo ati, “Omuusi sigulimo esaawa ehumi nʼebiri? Agenda omuusi sigegumula olwohuba enjase eyomu hyalo huno emumulihira.
9 Jesus respondeu: Não há doze horas no dia? Se algum homem andar de dia, ele não tropeça, porque ele vê a luz deste mundo.
10 Aye oyo agenda owiire, njʼowegumula, olwohuba aba aŋuma enjase eyʼohumumulihira.”
10 Mas se um homem andar de noite, ele tropeça, porque nele não há luz.
11 Ni gahena ohuloma atyo, ngʼabaloma ati, “Meeri yeefe Lazaalo ali huŋenyuha aye ndi hutiinayo musisimuse.”
11 Essas coisas ele falou, e depois disso ele lhes disse: Nosso amigo Lázaro dorme, mas eu vou, para que eu possa despertá-lo do sono.
12 Ngʼaŋo abeegi babe bamugobolamo baati, “Musengwa, nʼaba nʼaŋenyuha aba anaabeho bulaŋi.”
12 Disseram-lhe, então, os seus discípulos: Senhor, se dorme, ele ficará bom.
13 Yesu gaali aloma nʼabbumbirya ne nʼategeesa ati Lazaalo gaali afuuye. Cooka abeegi babe nibo ni baŋeega baati ali hutegeesa huŋenyuha ero.
13 Todavia Jesus havia falado de sua morte, mas eles pensavam que falava do repouso do sono.
14 Ngʼaŋo Yesu ahanda abalomera nʼatabbumbirya ati, “Lazaalo mufu.
14 Então, Jesus disse-lhes claramente: Lázaro está morto.
15 Aye hu lwenywe hiraŋi ti sinaaliyo, mwahafugiirira. Ale hutiineyo.”
15 E estou contente por causa de vós, de que eu não estivesse ali, para que creiais; no entanto, vamos até ele.
16 Ngʼaŋo Tomasi oyu balanga baati Didimo, aloma abeegi bahye ati, “Leha hwesi hutiine hufiire ŋalala ni naye.”
16 Então disse Tomé, que é chamado Dídimo, aos seus condiscípulos: Vamos nós também, para que possamos morrer com ele.
17 Yesu ni goola, gagaana Lazaalo nʼahenire endaalo ene e magombe.
17 Quando Jesus chegou, encontrou Lázaro já há quatro dias no sepulcro.
18 Ahabbu ga Bbesaniya haali huupi nʼe Yerusaalemu, emayiro ngʼebiri.
18 Ora, Betânia estava perto de Jerusalém, cerca de quinze estádios.
19 Era Abayudaaya bangi baali batiinire ohulirisaho Maliza ni Malyamu olwʼohufiirwa mboojo yaawe.
19 E muitos dos judeus tinham ido consolar a Marta e a Maria, acerca de seu irmão.
20 Maliza ni gaŋulira ati Yesu gaali gaaja, gatula ngʼatiina ohumusangaalira, Malyamu niye gasigala mu nyumba.
20 Ouvindo, então, Marta que Jesus vinha, foi ao seu encontro. Mas Maria ficou assentada em casa.
21 Maliza ni goola aŋa Yesu gaali ngʼamuloma ati, “Musengwa, obanga ni waali ŋano, hani mboojo yange sigahafuuye!
21 Então, disse Marta a Jesus: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
22 Aye manyire ti nʼaŋandomera ŋano, Hatonda anahuŋe hiisi ehi onamusunge.”
22 Mas eu sei, que agora mesmo, tudo quanto pedires a Deus, Deus te concederá.
23 Nga Yesu amuloma ati, “mboojoyo aja hulamuha.”
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão há de ressuscitar.
24 Nga Maliza amugobolamo ati, “Manyire ti aliramuha hu ludaalo olwʼekomerero.”
24 Disse-lhe Marta: Eu sei que há de ressuscitar na ressurreição do último dia.
25 Ngʼaŋo Yesu amuloma ati, “Ndiise alamusa abaatu era abaŋa obulamu. Hiisi owufugiirira aja huba mulamu wayire aliba afuuye.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição, e a vida; quem crê em mim, ainda que esteja morto, ele viverá;
26 Era hiisi omulamu owufugiirira, saalifa emirembe nʼemirembe. Ehyo ohifugiirira?”
26 e todo aquele que vive e crê em mim nunca morrerá. Crês tu isto?
27 Nga Maliza amugobolamo ati, “Hituufu Musengwa, fugiirira ti ndiiwe Kurisito Omwana wa Hatonda, oyu gafuujaho amate ohuuja ohunoŋola abaatu mu hyalo.”
27 Disse-lhe ela: Sim, Senhor; eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, que havia de vir ao mundo.
28 Maliza ni gahena ohuloma atyo, nga gagamayo alanga mugandaawe Malyamu hutulo amuloma ati, “Omusomesa, golire era ahulanga.”
28 E, tendo ela dito isso, seguiu o seu caminho, e chamou secretamente a Maria, sua irmã, dizendo: O Mestre está aqui e te chama.
29 Malyamu ni gaŋulira, nga genyoheramo atiinayo.
29 Assim que ela ouviu isso, levantou-se depressa, e foi até ele.
30 Ŋaahani Yesu gaali ahiiri hwola mu hitehere omu bafiire bamenyanga aye nʼahiiri aŋa Maliza gamwagaana.
30 Ora, Jesus ainda não tinha chegado à aldeia, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.
31 Abayudaaya abaali ni Malyamu mu nyumba ni bamusaasira obutahi, ni babona ni genyoha mangumangu ohutula ebulafu, nga boosi bamulondaho. Baali baŋeega baati gaali atiina hu higombe ohulirira eyo.
31 Os judeus, pois, que estavam com ela na casa e a consolavam, vendo que Maria se levantara e saíra apressadamente, seguiram-na, dizendo: Ela vai ao sepulcro para chorar ali.
32 Malyamu ni goola mu hifo aŋa Yesu gaali, gahubba amafuha ngʼahena amuloma ati, “Musengwa, obanga ni waali ŋano hani mboojo yange sigahafuuye!”
32 Tendo, pois, Maria chegado onde Jesus estava e vendo-o, ela lançou-se aos seus pés, dizendo-lhe: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Yesu ni gabona Malyamu nʼalira era nʼAbayudaaya abaatiina ni naye boosi ni bali hulira, gaŋulira ohulumwa era enaku yamwijula hu mwoyo.
33 Quando Jesus, pois, a viu chorar, e choravam também os judeus que vinham com ela, comoveu-se em espírito e conturbou-se,
34 Ngʼababuusa ati, “Mwamuta ŋeena?” Nga bamuloma baati, “Musengwa, nja hutiine obone.”
34 e disse: Onde o pusestes? Eles disseram-lhe: Senhor, vem e vê.
35 Ngʼaŋo Yesu alira.
35 Jesus chorou.
36 Nga balala hu batangirisi bʼAbayudaaya baloma abeene nʼabeene baati, “Mubone ngʼolu abaaye nʼamwenda!”
36 Disseram, então, os judeus: Vede como ele o amava!
37 Aye ngʼabandi baloma baati, “Obanga gagira omusinde omuŋofu gaabona, hani sigaŋonisye Lazaalo ohufa?”
37 E alguns deles disseram: Não podia este homem, que abriu os olhos ao cego, fazer também com que este homem não morresse?
38 Enaku ni ŋamba Yesu, gaatiina goola hu higombe. Era ehigombe ehyo yaali pungulu, ni begaliyeŋo ebaale.
38 Jesus, pois, novamente comovido em si mesmo, foi ao sepulcro. Era uma caverna e tinha uma pedra posta sobre ela.
39 Nga Yesu abaloma ati, “Mutuseŋo ebaale.” Nga Maliza, mboojo yʼomufu amuloma ati, “Musengwa, ŋaahani aŋunya olwohuba ahenireemo endaalo ene!”
39 Disse Jesus: Tirai a pedra. Marta, irmã daquele que estava morto, disse-lhe: Senhor, a essa altura ele cheira mal, porque ele está morto há quatro dias.
40 Ngʼaŋo Yesu amuloma ati, “Sikulome ti nʼonafugiirire, onabone ngʼolu Hatonda ali nʼobuŋangi?”
40 Disse-lhe Jesus: Eu não te disse que, se tu creres, verás a glória de Deus?
41 Nga batusaŋo ebaale eryo. Ngʼaŋo Yesu aheja ŋamugulu aloma ati, “Bbaabba, kweyaasa olwohuba bupuliiye.
41 Então, eles tiraram a pedra do lugar onde jazia o morto. E Jesus, levantando seus olhos, disse: Pai, eu te agradeço, por me haveres ouvido.
42 Ese manyire ti bupulira habuhyabuhya aye ndomire hino olwʼabaatu abali ŋano, ko bahafugiirira baati waatuma.”
42 Eu sei que sempre me ouves, mas por causa da multidão que está ao redor eu disse isso, para que possam crer que tu me enviaste.
43 Yesu ni gahena ohuloma atyo, ngʼalanga nʼejanjaasi eryʼamaani ati, “Lazaalo, tula wuuje!”
43 E, tendo dito isso, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora.
44 Ngʼaŋo omufu aŋwayo, nʼengoye eja laasi ko nʼolundi mu moni eji bamusiihamo ni jihyefumbiiye hu magulu nʼemihono. Nga Yesu abaloma ati, “Mumufumbululeho engoye ejo, mumulehe atiine.”
44 E saiu o que estivera morto, amarrado nos pés e nas mãos com faixas; e a sua face envolta em um lenço. Disse-lhes Jesus: Desatai-o, e deixai-o ir.
45 Olwʼehyo, bangi hu Bayudaaya abaali ni baajire ohulirisa Malyamu, ni baabona ehi Yesu gaahola, nga bamutamo owesige.
45 Então, muitos dentre os judeus que tinham vindo a Maria, e que haviam visto as coisas que Jesus fizera, creram nele.
46 Aye balala hu bo batiina eyiri Abafalisaayo, nga babalomera ehi Yesu gaali nʼaholire.
46 Mas alguns deles foram pelo seu caminho até os fariseus, e lhes contaram as coisas que Jesus havia feito.
47 Ngʼaŋo abatangirisi bʼabasengi ba Hatonda nʼAbafalisaayo beehasa Oluhiiho lwʼAbayudaaya Olubbala bateesa abeene nʼabeene baati, “Huhole hi? Omuutu ono ahola obubonero oweŋunjisa bungi.
47 Então, reuniram-se os principais sacerdotes e os fariseus em conselho, dizendo: O que faremos? Pois este homem faz muitos milagres.
48 Ni hunaalehe omusinde ono ohutiina mu moni nʼasomesa atyo, Abayudaaya bangi baja humufugiirira baati mbo njʼomununuzi. Olwʼehyo, Abarooma baja hutuwaagala basihiirise Yekaalu nʼegwanga lwefe!”
48 Se o deixarmos assim sozinho, todos os homens crerão nele; e virão os romanos e tirar-nos-ão o nosso lugar e a nação.
49 Ngʼaŋo mulala hu bo, oyu balanganga baati Kayaafa, owaali Omuhulu wʼabasengi ba Hatonda omwaha ogwo abaloma ati, “Enywe, ŋaŋuma ehi mumanyire hu bitiina mu moni.
49 E um deles, chamado Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, lhes disse: Vós não entendeis nada,
50 Simuhifaania muuti hiraŋi omuutu mulala ohufiirira abaatu ohuhira bosibosi ohusihiiriha?”
50 nem considerais que nos convém que um homem morra pelo povo e que não pereça toda a nação.
51 Ehyo, Kayaafa sigahiroma hu lulwe aye ngʼolu gaali muhulu wʼabasengi omwaha ogwo, gaŋa obunaabbi ati Yesu aja hufiirira Abayudaaya.
51 Ora, isso não disse ele por si mesmo; mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus havia de morrer pela nação;
52 Nindi sigwanga lyʼAbayudaaya lino lyoŋene aye nʼohuhumbaania abaatu ba Hatonda abasasaana.
52 e não somente por aquela nação, mas também para congregar num só corpo os filhos de Deus que estavam dispersos.
53 Era ohuŋwa hu ludaalo olwo, nga beehobana ohwita Yesu.
53 Desde aquele dia, pois, eles tomavam conselho para o matarem.
54 Olwʼehyo Yesu galeheraŋo ohugendanga lubona mu Bayudaaya. Ngʼaŋwayo atiina mu haalo ohulirihana olulafu, mu hitehere ehi balanga baati Efulayimu, eyi gaali nʼabeegi babe.
54 Jesus, portanto, já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se dali para a terra junto do deserto, para uma cidade chamada Efraim, e ali continuava com os seus discípulos.
55 Embaga yʼAbayudaaya eyʼOhuhebuliriraho Ohubihisya ni yaali nʼenaatere ohwola, abaatu bangi baŋwa mu byalo, batiina e Yerusaalemu hu mukolo ogwʼohwegwalaasa ko Embaga eyo, yoole.
55 E estava próxima a Páscoa dos judeus; e dessa região subiram muitos a Jerusalém, antes da Páscoa, para se purificarem.
56 Ni baali ni bahiiri eyo beyongera ohuhejaheja ni bendula Yesu ŋano ni naŋala era ni baali ni bali mu lunya lwa Yekaalu bebuusa abeene nʼabeene baati, “Muŋeega muutye, aŋangire ohutaaja hu Mbaga?”
56 Então eles buscavam por Jesus, e falavam entre si, estando no templo: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 Ehyo hyali hiityo olwohuba Abatangirisi bʼabasengi nʼAbafalisaayo baali balagiiye baati singa ŋabaŋo amanyire aŋa Yesu ali, abebireho ahaama, bamuŋambe.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que, se algum homem soubesse onde ele estava, ele deveria mostrar, para que o prendessem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.