Gênesis 50
Endagaano Epyaha mu Lunyole (NUJ) vs NTLH
1 Nga Yosefu agwa hu semwana, alira nʼamufumbereeye olwobulumi nʼohwenda ohu gaali nʼamwendamo.
1 José se atirou sobre o pai, chorando e beijando o seu rosto.
2 Nga Yosefu alagira abeedu babe abasaŋu ohuta obulesi hu mulambo gwa semwana Yisirayiri, gutabola. Ngʼabasaŋu abo bahola ngʼolu babalagira.
2 Ele deu ordem aos médicos que estavam ao seu serviço para embalsamarem o corpo do seu pai, e assim eles fizeram.
3 Ohuhola hu mulambo gutabola hyaŋiranga endaalo amahumi ane. Era Abamisiri bahena endaalo sanvu ni bamulira.
3 Gastaram quarenta dias para fazer isso, o tempo normal para embalsamar um corpo. E os egípcios ficaram de luto setenta dias.
4 Endaalo ejʼohumulira ni jaŋwa, nga Yosefu aloma abahungu abaŋa Falaawo amagesi ati, “Ni muba ni mupambirwa ehisa, mundomere Falaawo muuti,
4 Quando passou o tempo do luto, José falou com os altos funcionários do palácio do rei do Egito. Ele disse: — Façam o favor de levar ao rei a seguinte mensagem:
5 ‘Bbaabba gandayisa ati, “Ndi huupi hufa era ni fanga wusiihanga mu pungulu eyi nayaba mu gwanga lyʼe Kanani.” Kale kusunga wufugiirire tiine siihe Bbaabba, oluvanyuma ko ngobole.’ ”
5 “Quando o meu pai estava para morrer, ele me fez jurar que eu o sepultaria no túmulo que ele mesmo preparou no país de Canaã. Por favor, deixe-me ir sepultar o meu pai, que depois eu voltarei.”
6 Nga Falaawo amuloma ati, “Tiina osiihe lataawo ngʼolu gahulayisa.”
6 O rei respondeu: — Vá e sepulte o seu pai, como ele fez você jurar que faria.
7 Nga Yosefu atiina ohusiiha semwana. Abahungu ba Falaawo bosibosi bamuŋereheraho: abahulu bʼembuga ko nʼabasaaja bahulu mu gwanga lyʼe Misiri nʼabasaaja bahulu abomu nyumba yiye
7 E assim José foi sepultar o seu pai. Com ele foram as autoridades ligadas ao rei, os altos funcionários do palácio e todos os líderes do Egito.
8 nʼabomu mago ga Yosefu bosibosi nʼabaganda babe ni naabo abaali mu mago ga semwana Yakobbo. Abaana baawe abaŋere nʼetaama nʼeŋombe jaawe, ebyo byoŋene njʼebyasigala e Goseni.
8 Foram também as famílias de José, dos seus irmãos e de Jacó. Deixaram na terra de Gosém somente as crianças pequenas, as ovelhas, as cabras e o gado.
9 Ebigaali era nabohu mbalaasi boosi bamuŋereheraho ohuja ohusiiha semwana. Ehibinja ehyamuŋerehera hyali hibbala bugali.
9 Também foram homens a cavalo e em carretas, de modo que o grupo era muito grande.
10 Ni boola mu hifo hyʼAtadi aŋa baasiritiranga engaano, ŋaapi ni Yoludaani, abaatu bahubba enduulu era balira bugali. Nga Yosefu ahena endaalo musanvu nʼahola omukolo gwʼohulira semwana mu hifo ehyo.
10 Quando chegaram a Atade, que fica a leste do rio Jordão, fizeram uma cerimônia de sepultamento num terreiro onde o trigo é malhado. Ali choraram muito alto durante sete dias.
11 Abakanani abaali ni bamenya mu hitundu ehyo omwali ehifo hyʼAtadi aŋa baasiritiranga engaano, baloma baati, “Abamisiri balirire bugali olwʼenaku.” Cʼehyagira ehifo ehyo ŋaapi ni Yoludaani bahiranga baati Abbiri Mizirayimu.
11 Quando os moradores de Canaã viram tanta gente chorando, disseram: “Como é impressionante o choro desses egípcios!” Por isso puseram naquele lugar o nome de Abel-Misraim .
12 Abasaani ba Yakobbo baahola ngʼolu gabalagira:
12 Assim, os filhos de Jacó fizeram com o seu pai tudo o que ele havia ordenado.
13 nga baŋira omulambo gwa saawe bagusiiha e Kanani mu pungulu mu hisugu hya Makupeera ŋaapi ni Mamule, ehi Yibbulayimu gagula hu Efulooni Omuhiiti ohusiihangamo abaatu babe.
13 Eles levaram o seu corpo até Canaã e o sepultaram na caverna de Macpela, a leste de Manre, no terreno que Abraão havia comprado de Efrom, o heteu, para ser a sepultura da família.
14 Yosefu ni gahena ohusiiha semwana, niye nʼabaganda babe ko nʼabaatu abandi bosibosi abaatiina ni naye ohusiiha semwana, baagamayo e Misiri.
14 Depois do sepultamento, José voltou para o Egito com os irmãos e com todos os que o haviam acompanhado.
15 Abaganda ba Yosefu ni baabona saawe nʼafuuye, nga baloma baati, “Ŋaahani ngʼolu Bbaabba gahenire ohufa, Yosefu asobola ohwenda ohutwesasusa olwʼehihwamuhola.”
15 Depois da morte do pai, os irmãos de José disseram: — Talvez José tenha ódio de nós e vá se vingar de todo o mal que lhe fizemos.
16 Ehyaŋwamo nga batuma omuutu eyiri Yosefu baati, “Lataawo ni gaali nʼahiiri hufa, galoma ati,
16 Então mandaram dizer a José: — Antes que o seu pai morresse,
17 ‘Mulomanga Yosefu muuti: Kusunga osoniŋe abaganda babo ebisirisinye ebi bahuhola.’ Ŋahani huhusunga osoniŋe abeedu ba Hatonda wa lataawo.” Ni balomera Yosefu obuhwenda owo, galira amasiga.
17 ele mandou que pedíssemos a você o seguinte: “Por favor, perdoe a maldade e o pecado dos seus irmãos, que o maltrataram.” Portanto, pedimos que perdoe a nossa maldade, pois somos servos do Deus do seu pai. Quando recebeu essa mensagem, José chorou.
18 Ngʼabaganda babe batiina bahubba amafuha mu moni jije, bamuloma baati, “Huli beedu babo.”
18 Depois os próprios irmãos vieram, se curvaram diante dele e disseram: — Aqui estamos; somos seus criados.
19 Nga Yosefu abaloma ati, “Mutatya. Sindi Hatonda.
19 Mas José respondeu: — Não tenham medo; eu não posso me colocar no lugar de Deus.
20 Mwali mwendire ohukosa aye Hatonda gahicuusamo olwʼohwenda ohwoheresa ehiriŋo hatyane, ohuŋonia abaatu bangi.
20 É verdade que vocês planejaram aquela maldade contra mim, mas Deus mudou o mal em bem para fazer o que hoje estamos vendo, isto é, salvar a vida de muita gente.
21 Olwʼehyo, mutatya. Nja hubahuuma, enywe nʼabaana benywe.” Ngʼabahahasa ati eŋuma higosi hyosihyosi ehija huboolaho. Era galoma ni nabo nʼeŋoyo.
21 Não tenham medo. Eu cuidarei de vocês e dos seus filhos. Assim, ele os acalmou com palavras carinhosas, que tocaram o coração deles.
22 Yosefu gamenya e Misiri nʼabomu mago ga semwana bosibosi. Gawangaala emyaha cikumi mu kumi.
22 José ficou morando no Egito, ele e a família do seu pai. José viveu cento e dez anos
23 Yosefu gabona abaana bʼEfulayimu abʼomulembe ogwohudatu. Gabona nʼabaana ba Makiri omusaani wa Manase, aba boosi gabala ohuba baana babe.
23 e chegou a ver os netos de Efraim. Ele também pegou no colo, como membros da família, os filhos do seu neto Maquir, que era filho de Manassés.
24 Ehiseera hyola, nga Yosefu aloma abaganda babe ati, “Ese ndi huupi hufa. Aye mu butuufu Hatonda alibanunula gabatusa mu gwanga lino gabaŋira mu hyalo ehi gasuubisa galayirira Yibbulayimu ni Yisaka ni Yakobbo ati aja hubaŋa.”
24 Certo dia José disse aos irmãos: — Eu vou morrer logo, mas estou certo de que Deus virá ajudá-los e os levará deste país para a terra que ele jurou dar a Abraão, a Isaque e a Jacó.
25 Nga Yosefu alayisa abasaani ba Yisirayiri ati, “Hatonda alibanunula era mugeganga amagumba gange mwagatusa mu gwanga lino.”
25 Então José pediu à sua gente que fizesse um juramento. Ele disse: — Estou certo de que Deus virá ajudar vocês. Quando isso acontecer, levem o meu corpo com vocês.
26 Nga Yosefu afa nʼaŋesa emyaha cikumi mu kumi. Nga bamuhalirira bamuta mu sanduuku e Misiri.
26 José morreu com cento e dez anos. O seu corpo foi embalsamado e posto num caixão, no Egito.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 50, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.