Gênesis 47

Endagaano Epyaha mu Lunyole (NUJ) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Nga Yosefu atiina alomera Falaawo ati, “Bbaabba gajire ohuŋwa e Kanani nʼabaganda bange nʼebyayo byawe ko nʼebiitu byawe byosibyosi era bali e Goseni.”
1 José foi ver o faraó e lhe disse: “Meus pais e meus irmãos chegaram da terra de Canaã. Trouxeram seus rebanhos, seu gado e todos os seus bens, e agora estão na região de Gósen”.
2 Era gatobolamo hu baganda babe bataanu ngʼabaŋira ewa Falaawo.
2 José levou consigo cinco de seus irmãos e os apresentou ao faraó.
3 Nga Falaawo abuusa abaganda babe abo ati, “Muhola mirimo hi?”
3 “Em que vocês trabalham?”, o faraó perguntou aos irmãos. Eles responderam: “Nós, seus servos, somos pastores, como nossos antepassados.
4 Nga bamuloma baati, “Hujire ohubaaho eno olwohuba enjala yʼamaani e Kanani era ebyayo byefe biŋuma nʼenyaasi eryʼohwaya. Huhusunga otufugiirire humenye mu twale lyʼe Goseni.”
4 Viemos morar no Egito por algum tempo, pois não há pastagem para nossos rebanhos em Canaã. A fome é terrível naquela região. Por isso, pedimos sua permissão para morar na região de Gósen”.
5 Nga Falaawo aloma Yosefu ati, “Lataawo nʼabaganda babo bajire eyi oli,
5 Então o faraó disse a José: “Agora que seu pai e seus irmãos estão com você,
6 egwanga lyʼe Misiri liri mu mihono jijo, leha lataawo nʼabaganda babo beehale mu twale erihira obulaŋi. Hababe e Goseni. Nʼoba nʼomanyire mulala hu bo ali nʼomuhono ogwohwaya, muŋe alabirirenga ebyayo byange.”
6 escolha qualquer lugar em todo o Egito para morarem. Dê-lhes a melhor terra do Egito. Que vivam na região de Gósen. Se você descobrir entre eles homens capazes, coloque-os para cuidar de meus rebanhos”.
7 Ngʼaŋo Yosefu aŋira Yakobbo semwana eyiri Falaawo. Yakobbo nʼahenire ohuheesa Falaawo nʼohumusabira ekabi,
7 Em seguida, José trouxe seu pai, Jacó, e o apresentou ao faraó. E Jacó abençoou o faraó.
8 nga Falaawo amubuusa ati, “Oli nʼemyaha jinga?”
8 “Quantos anos o senhor tem?”, perguntou o faraó.
9 Nga Yakobbo agobola mu Falaawo ati, “Kenire emyaha cikumi nʼadatu ni senguujuha mu hyalo muno. Emyaha jange mitono era ja bigosi aye sijoola hu myaha ja basehulu bange abaali abagendi.”
9 Jacó respondeu: “Tenho andado por este mundo há 130 árduos anos. Comparada à vida de meus antepassados, minha vida foi curta”.
10 Nga Yakobbo asabira Falaawo ekabi ahena aŋwaŋo atiina.
10 Então Jacó abençoou o faraó novamente antes de deixar a corte.
11 Ebyo ni byaŋwa, nga Yosefu aŋamba semwana nʼabaganda babe abaŋa eroba mu twale lyʼe Lameseesi erihirayo obulaŋi mu gwanga lyʼe Misiri bamenyamo ngʼolu Falaawo galagira.
11 José deu a seu pai e a seus irmãos a melhor terra do Egito, a região de Ramessés, e os acomodou ali, conforme o faraó havia ordenado.
12 Nga Yosefu aŋa semwana nʼabaganda babe ko nʼabaatu aba gaali ni nabo emere ohusizira hu bungi wʼabaana baawe.
12 José também providenciou mantimentos para seu pai e seus irmãos, em quantidades proporcionais ao número de seus dependentes, incluindo as crianças pequenas.
13 Mu hiseera ehyo, ŋaali ŋaŋumaŋo mere mu hyalo hyosihyosi olwohuba enjala yaali nyingi bugali.
13 A essa altura, a escassez era tanta que se esgotaram todos os mantimentos, e havia gente passando fome em toda a terra do Egito e de Canaã.
14 Nga Yosefu ahumbaania ebbeesa josijosi ejaali mu gwanga lyʼe Misiri nomu Kanani eji batundanga mu ngaano ngʼajiŋira mu lubiri lwa Falaawo.
14 Com o tempo, vendendo cereais para o povo, José arrecadou todo o dinheiro do Egito e de Canaã e o depositou no tesouro do faraó.
15 Abaatu bʼe Misiri nʼe Kanani ni batambisa ebbeesa jaawe josijosi jabaŋwaho, batiina eyiri Yosefu bamuloma baati, “Muhulu, tuŋe emere. Otatuleha hufa enjala. Ebbeesa jituŋoyeeho.”
15 Quando acabou o dinheiro do povo do Egito e de Canaã, todos os egípcios foram implorar a José: “Não temos mais dinheiro! Mas, por favor, dê-nos alimento, ou morreremos de fome diante dos seus olhos!”.
16 Nga Yosefu abaloma ati, “Ngʼolu bbeesa jibaŋoyeho, ŋahani muleete ebyayo byenywe mbaŋemo emere.”
16 José respondeu: “Visto que seu dinheiro acabou, tragam-me seus animais. Eu lhes darei alimento em troca”.
17 Nga bamuŋirira embalaasi nʼetaama nʼeŋombe ni nasugirya jaawe, abaŋamo emere. Ngʼomwaha ogwo gaaja abaŋa emere mu byayo byawe byosibyosi.
17 Então eles entregaram seus animais a José em troca de alimento. José lhes forneceu mantimentos para mais um ano em troca de seus cavalos, rebanhos de ovelhas, bois e jumentos.
18 Omwaha ogwo ni gwaŋwaho, nga nindi abaatu batiina eyiri Yosefu omwaha ogwalondaho bamuloma baati, “Sihuŋanga hwehweherera musengwa yeefe, mu butuufu oweene ebbeesa jatuŋwaho nʼebyayo byefe byosibyosi ŋahani bibyo. Ŋahani huŋuma hiitu hyosihyosi ohutusaho emibiri nʼamaloba geefe.
18 Mas aquele ano chegou ao fim e, no ano seguinte, o povo voltou a José, dizendo: “Não podemos esconder a verdade. Nosso dinheiro acabou, e nossos rebanhos e gado lhe pertencem. Não nos resta coisa alguma para oferecer além de nosso corpo e nossas terras.
19 Huhusunga otatuleha hufa enjala hulehe aŋo amaloba geefe. Tugule era ogule nʼamaloba geefe otuŋemo emere. Efe huja hufuuha beedu ba Falaawo nʼamaloba geefe gafuuhe gage. Tuŋe emere hwahaŋona enjala, amaloba geefe gatasigala aŋo ni muŋumamo muutu.”
19 Por que morreríamos de fome diante dos seus olhos? Compre nossas terras em troca de mantimento; oferecemos nossas propriedades e a nós mesmos como servos do faraó. Dê-nos cereais para que vivamos e não morramos, e para que a terra não fique vazia e desolada”.
20 Olwʼenjala ohubitiirira mu gwange lyʼe Misiri, abaatu bagusa Yosefu amaloba gaawe, nga gafuuha ga Falaawo. Hiisi Mumisiri gaali nʼohutunda eroba lirye olwʼenjala, ngʼeroba lifuuha lya Falaawo.
20 Assim, José comprou toda a terra do Egito para o faraó. Todos os egípcios venderam seus campos, pois a fome era terrível, e em pouco tempo todas as terras passaram a ser propriedade do faraó.
21 Nga Yosefu afuula abaatu beedu ohuŋwa hu salo lyʼe gwanga lyʼe Misiri ohwola hu yindi.
21 Quanto ao povo, José os tornou todos escravos, de uma extremidade do Egito à outra.
22 Aye sigagula loba lyʼabasengi olwohuba basunanga omugabo ohuŋwa ewa Falaawo era balinga nʼemere eyibahena. Ehyo nje hyagira ndibatunda byawe.
22 As únicas terras que ele não comprou foram as dos sacerdotes. Eles recebiam do faraó uma porção regular de mantimentos, por isso não precisaram vender suas terras.
23 Nga Yosefu aloma abaatu ati, “Ale ŋahani ngʼolu mbagulire, muli baatu ba Falaawo nʼeroba lyenywe lyosiryosi lya Falaawo. Owumo mbobuno muje muhome.
23 Então José disse ao povo: “Hoje eu comprei vocês e suas terras para o faraó. Em troca, fornecerei sementes para cultivarem os campos.
24 Aye ni mugesa emere, muli nʼohuŋa Falaawo hirala ehyohutaano, efikaho esigale yenywe nʼabaana benywe ko nʼabaatu abamenya ni nenywe.”
24 Quando vocês os ceifarem, um quinto da colheita será do faraó. Fiquem com os outros quatro quintos e usem como alimento para vocês, para os membros de sua casa e para suas crianças”.
25 Ngʼabaatu bamugobolamo baati, “Muhulu hufugiirira ohuba beedu ba Falaawo olwohuba obaaye wahyere eyi huli otuŋonisye ohufa enjala.”
25 “O senhor salvou nossa vida!”, exclamaram. “Permita-nos servir ao faraó.”
26 Nga Yosefu ahitaŋo ngʼegambi mu gwanga lya Misiri nʼohwosa hatyane ti hirala ehyohutaano ehyʼamakungula bya Falaawo. Eroba lyʼabasengi lyoŋene njeritafuuha lya Falaawo.
26 Então José mandou publicar um decreto que vale até hoje na terra do Egito, segundo o qual um quinto de todas as colheitas pertence ao faraó. Apenas as terras dos sacerdotes não foram entregues ao faraó.
27 Nga Abayisirayiri bamenya mu gwanga lyʼe Misiri mu twale lyʼe Goseni. Basuna obuŋinda era hiisi ehi baŋambangaho hyalimo ehyasa era beyongera obungi bugali.
27 Enquanto isso, o povo de Israel se estabeleceu na região de Gósen, no Egito. Ali, adquiriram propriedades e tiveram muitos filhos, e sua população cresceu rapidamente.
28 Nga Yakobbo ahena emyaha ehumi namusanvu mu gwanga lyʼe Misiri. Nga ŋalala ŋosiŋosi aba nʼemyaha cikumi ane namusanvu.
28 Depois de chegar ao Egito, Jacó viveu mais dezessete anos; portanto, viveu ao todo 147 anos.
29 Ehiseera ni hyali huupi ohwola Yisirayiri ohufa, galanga omusaani wuwe Yosefu ngʼamuloma ati, “Pambire ehisa ote omuhono gugwo ŋaasi wʼehisambi hyange, olayire oti oja hundaga ehyere era obe mwesigwa eyi ndi mutasiiha mu gwanga lyʼe Misiri.
29 Quando se aproximava a hora de sua morte, Jacó chamou seu filho José e lhe disse: “Peço que me faça um favor. Coloque sua mão debaixo da minha coxa e jure que mostrará sua bondade e lealdade a mim atendendo a este último desejo: não me sepulte no Egito.
30 Aye ni fanga, wungeganga watusa e Misiri, wapira wasiiha ŋalala nʼabaatu bange.”
30 Quando eu morrer, leve meu corpo para fora do Egito e sepulte-me com meus antepassados”. José prometeu: “Farei como o senhor me pede”.
31 Nga Yisirayiri amuloma ati, “Layira oti oja huhola ngʼolu oli husuubisa.” Ngʼaŋo Yosefu amulayirira. Nga Yisirayiri gediira hu muhoomero gugwe ajumirya Hatonda.
31 “Jure que o fará”, insistiu. José fez o juramento, e Jacó se curvou humildemente à cabeceira de sua cama.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 47, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.