Gênesis 37
Endagaano Epyaha mu Lunyole (NUJ) vs VC
1 Nga ŋaahani Yakobbo amenya e Kanani, ehyalo omu semwana gamenyanga.
1 Jacó habitou na região onde seu pai havia morado, na terra de Canaã.
2 Bino njʼebiŋamba hu mago ga Yakobbo: Yosefu mulala hu baana ba Yakobbo ni gaali muvubuka owʼemyaha ehumi namusanvu, gemeeranga etaama nʼabaganda babe, abaana ba Bbiluha ni Zilupa abahasi ba semwana. Nga Yosefu atiina alomera semwana ebiŋamba hu sambo embi ejʼabaganda babe abo.
2 Eis a história da descendência de Jacó: José, ainda jovem, com a idade de dezessete anos, apascentava o rebanho com seus irmãos, os filhos de Bala e os filhos de Zelfa, mulheres de seu pai; e ele contou ao seu pai as más conversas dos irmãos.
3 Ŋaahani Yisirayiri gendanga Yosefu ohuhira abaana babe abandi, olwohuba gamusaala nʼasahuluŋire. Era gamutungira ehyambalo ehyʼamabala amangi.
3 Israel amava José mais do que todos os outros filhos, porque ele era o filho de sua velhice; e mandara-lhe fazer uma túnica de várias cores.
4 Abaganda babe ni babona baati saawe genda Yosefu ohubahira bosibosi, bamucaawa ndibalomanga ni naye bulaŋi.
4 Seus irmãos, vendo que seu pai o preferia a eles, conceberam ódio contra ele e não podiam mais tratá-lo com bons modos.
5 Lwali lulala Yosefu galoota ehirooto. Cooka ni galomeraho abaganda babe ehirooto ehyo, beeyongera humucaawira erala.
5 Ora, José teve um sonho, e o contou aos seus irmãos, que o detestaram ainda mais:
6 Beyongera ohumucaawa olwohuba gabaloma ati, “Leha mbalomereho ehirooto ehi ndootire.
6 "Ouvi, disse-lhes ele, o sonho que tive:
7 Ndootire ni huli mu ndimiro ni husidiha ebinywa byʼengaano. Ngʼaŋo ni naaŋo ehinywa ehyange hyenyoha hyemeerera, ngʼebyenywe bitiina bihyeswanigirisa bitandiha ohuhihubbira amafuha.”
7 estávamos ligando feixes no campo, e eis que o meu feixe se levantou e se pôs de pé, enquanto os vossos o cercavam e se prostravam diante dele."
8 Ngʼaŋo abaganda babe bamuloma baati, “Olwo oŋeega oti oja hufuuha habaha, otuŋuge? Mu butuufu, oŋeega oti oja hutuŋuga?” Era nga beyongera ohumucaawira erala olwʼehirooto hihye nʼolwebigaloma.
8 Seus irmãos disseram-lhe: "Quererias, porventura, reinar sobre nós e tornar-te nosso senhor?" E odiaram-no ainda mais por causa de seus sonhos e de suas palavras.
9 Nga nindi aloota ehirooto ehindi era ngʼahiromeraho abaganda babe ati, “Ndootire ehirooto ehindi era mu hirooto ehyo, eryuba nʼomwesi nʼemunyeenye ehumi nandala byali bikubbira amafuha.”
9 José teve ainda outro sonho, que contou aos seus irmãos. "Tive, disse ele, ainda um sonho: o sol, a lua e onze estrelas prostravam-se diante de mim."
10 Ni gahiromera semwana nʼabaganda babe, nga semwana amuhayula, amuloma ati, “Olotire hirooto hiina ehyo? Ese ni maawo nʼabaganda babo hulihuhubbira amafuha?”
10 Ele contou isso ao seu pai e aos seus irmãos, mas foi repreendido por seu pai: "Que significa, disse-lhe ele, este sonho que tiveste? Viremos, porventura, eu, tua mãe e teus irmãos, a nos prostrar por terra diante de ti?"
11 Ngʼaŋo abaganda babe bamuŋambira esaalwa aye ehiitu ehyo hyasigala mu mwoyo gwa semwana.
11 Seus irmãos ficaram, pois, com inveja dele, mas seu pai guardou a lembrança desse acontecimento.
12 Lulala abaganda ba Yosefu batiina ohwaya ebyayo bya saawe ohuupi nʼehibuga Sekemu.
12 Os irmãos de José foram apascentar os rebanhos de seu pai em Siquém.
13 Nga Yisirayiri aloma Yosefu ati, “Ngʼolu omanyire, abaganda babo baali hwemera ebyayo ohuupi nʼe Sekemu. Olwʼehyo hola kutume eyi bali.”
13 Israel disse a José: "Teus irmãos guardam os rebanhos em Siquém. Vem: vou mandar-te a eles." "Eis-me aqui", respondeu José.
14 Ngʼamuloma ati, “Ale tiina obone abaganda babo ngʼolu baali, obone nʼebisolo byosi. Ohene ogobole wundomere ebibaŋambaho.” Ngʼaŋo amutuma ohuŋwa eyi baali ni bamenyire mu hiiho hyʼe Kebbulooni atiina e Sekemu eyi baganda babe baali ni baayira.
14 "Vai, pois, ver se tudo corre bem a teus irmãos e ao rebanho, e traze-me notícias deles." Enviou-o do vale de Hebron, e José foi a Siquém.
15 Ni goola eyo, ngʼomuutu amubona nʼali hwewuluga mu sugu ni gendula abaganda babe, ngʼamubuusa ati, “Oheja hi?”
15 Um homem encontrou-o errando pelo campo: "Que buscas?" perguntou ele.
16 Nga Yosefu amugobolamo ati, “Keja baganda bange abali hwemerera ebyayo. Wahamanyaho eyi bali?”
16 "Busco meus irmãos, respondeu ele. Dize-me onde apascentam os rebanhos."
17 Yosefu ni goola e Sekemu, nga ŋabaŋo omuutu owamubona ni gebuluga mwisugu ngʼamubuusa ati, “Ŋano baŋooyeŋo, ne puliiye ni baloma baati batiina e Dosani.”
17 E o homem respondeu: "Partiram daqui e ouvi-os dizer: Vamos a Dotain." Partiu então José em busca dos seus irmãos e encontrou-os em Dotain.
18 Aye ni gaali nʼahiiriho ŋale, abaganda babe bamulengera nga behobana ohumwita.
18 Eles o viram de longe. Antes que José se aproximasse, combinaram entre si como o haveriam de matar;
19 Nga baloma baati, “Nabirooto njʼoyo gaaja.
19 e disseram: "Eis o sonhador que chega.
20 Muhole humwite, humudanye mu erala hu maloŋo gano, huhene hulome huuti, ‘Esolo ekambwe yamulya,’ ko hubone ngʼolu ebirooto bibye biryolerera.”
20 Vamos, matemo-lo e atiremo-lo numa cisterna; diremos depois que uma fera o devorou; e então veremos de que lhe aproveitaram os seus sonhos."
21 Lubbeeni ni gaŋulira, gagesyaho ohumuŋonia. Ngʼabaloma ati, “Hulehe hutamwita.
21 Ouvindo-o, porém, Rubem, quis livra-lo de suas mãos: "Não lhe tiremos a vida, disse ele.
22 Muteeta muutu, mumudanye mwiroŋo lino eriri ŋano mu lulafu aye mutamuhola habi hosihosi.” Lubbeeni galoma atyo olwʼohwenda ohumuŋonia, amwagamye eyiri semwana.
22 Não derrameis sangue. Jogai-o naquela cisterna, no deserto, mas não levanteis vossa mão contra ele." Pois Rubem pensava livrá-lo de suas mãos para o reconduzir ao pai.
23 Yosefu ni goola aŋa baganda babe baali, bamuŋamba bamwambula ehyambalo hihye ehyʼebbeeyi ehyʼamabala amangi ehi gaali ni gambaaye,
23 Quando José se aproximou de seus irmãos, eles o despojaram de sua túnica, daquela bela túnica de várias cores que trazia,
24 nga bamuŋira bamudanya mwiroŋo. Eroŋo eryo lyali liŋumamo maaji.Nga badanya Yosefu mwiroŋo|alt="and Joseph was thrown into a cistern" src="CO00705B.tif" size="span" loc="at the end of verse 24" copy="Cook" ref="37:24"
24 e jogaram-no numa cisterna velha, que não tinha água.
25 Ni baali ni balya, nga babona ehibinja hyʼAbayisimayiri ni baŋwa e Giliyaadi nʼengamiya jaawe ni jetwihire ebyahaloosa ebyohuta mu mere nʼebyahawoowo ebi balanga baati bbaamu ni miira, ni batiina e Misiri.
25 E, sentando-se para comer, eis que, levantando os olhos, viram surgir no horizonte uma caravana de ismaelitas vinda de Galaad. Seus camelos estavam carregados de resina, de bálsamo e de ládano, que transportavam para o Egito.
26 Nga Yuda aloma abaganda babe ati, “Hiraŋi hi ehi hunasune mu hwita muganda yeefe?
26 Então Judá disse aos seus irmãos: "Que nos aproveita matar nosso irmão e ocultar o seu sangue?
27 Muhole humuguse Abayisimayiri abo, efe hutamuhola habi hosihosi olwohuba muganda yeefe era mubiri gwefe.” Nga abaganda babe bafugiirira ehi gabaloma.
27 Vinde e vendamo-lo aos ismaelitas. Não levantemos nossas mãos contra ele, pois, afinal, é nosso irmão, nossa carne." Seus irmãos concordaram.
28 Olwʼehyo, abasubuuzi bala ohuŋwa e Midiyaani ni baali ni babitaŋo, nga baŋalula Yosefu ohuŋwa mwiroŋo, nga bamugusa Abayisimayiri efeeza amahumi abiri. Ngʼabaatu abo abamugula baŋira Yosefu e Misiri.
28 E, quando passaram os negociantes madianitas, tiraram José da cisterna e venderam-no por vinte moedas de prata aos ismaelitas, que o levaram para o Egito.
29 Oluvanyuma Lubbeeni ni gaŋwa eyi gaali gatiina hwiroŋo, Yosefu sigaalimo. Enaku yamuleetera ohunabula engoye jije.
29 Rubem voltou à cisterna, e eis que José já não estava ali.
30 Ngʼaŋo atiina eyiri abaganda babe, abaloma ati, “Omwana mwiriŋo aŋumamo, naholetye ese?”
30 Rasgou então suas vestes e voltou para junto dos seus irmãos: "O menino desapareceu, disse ele. E eu, para onde irei?"
31 Ngʼabaganda babe basala embusi bahena baŋamba olugoye lwa Yosefu, balumitya mu mafugi.
31 Tomaram então a túnica de José, mataram um cabrito e a mergulharam no seu sangue.
32 Nga baŋamba ehyambalo ehyo ehyʼamabala amangi, bahiiŋirira saawe, bamuloma baati, “Hwaweene ehyambalo hino. Gesyaho ohuhifaania hamunga njʼehyomwana wuwo.”
32 E mandaram-na levar ao seu pai com esta mensagem: "Eis o que encontramos: vê se não é, porventura, a túnica do teu filho."
33 Nga saawe ahifaania ati nje nihyo. Ngʼaloma ati, “Hino njʼehyambalo hyʼomwana wange, esolo ekambwe yamulya. O-o, hituufu esolo yagusulagusula Yosefu wange.”
33 Jacó reconheceu-a e exclamou: "É a túnica de meu filho! Uma fera o devorou! José foi estraçalhado!"
34 Nga Yakobbo anabujula engoye eji gaali ni gambaaye, gesidiha ehigwali, ngʼalira omwana wuwe ohuhena endaalo nyingi.
34 E, rasgando as vestes, cobriu-se de um saco, e chorou o seu filho por muito tempo.
35 Abasaani nʼabahaana babe bosibosi batiina ohumugumya aye enaku siyamuŋwa hu mwoyo. Ngʼabaloma ati, “Mundehe mu naku yange! Nditiina e magombe ni kiirira omwana wange!” Kale nga atiina mu moni nʼohulira hu lwʼomwana wuwe.
35 Todos os seus filhos e filhas vieram consolá-lo, mas ele não aceitou nenhuma condolência: "É chorando, disse ele, que descerei para junto de meu filho na habitação dos mortos." Foi assim que o seu pai o chorou.
36 Abamidiyaani ni baŋira Yosefu e Misiri, bamugusa Potifaali, mulala hu bahungu ba Falaawo era owaali omuhulu wʼabahuumi babe.
36 Os madianitas venderam-no a Putifar, no Egito, eunuco do faraó e chefe da guarda.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 37, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.