Gênesis 32
Endagaano Epyaha mu Lunyole (NUJ) vs ARA
1 Oluvanyuma nga Yakobbo geyongerayo mu lugendo lulwe. Nga ŋabaŋo abamalayika ba Hatonda abaagaanana ni naye.
1 Também Jacó seguiu o seu caminho, e anjos de Deus lhe saíram a encontrá-lo.
2 Yakobbo ni gababona galoma ati, “Yino kambi ya Hatonda.” Ngʼalanga ehifo ehyo ati Mahanayimu.
2 Quando os viu, disse: Este é o acampamento de Deus. E chamou àquele lugar Maanaim.
3 Nga Yakobbo atuma abahwenda ohutangiramo batiine mu hyalo hyʼe Seyiri egwanga lyʼEdomu eyiri Esawu mugandawe.
3 Então, Jacó enviou mensageiros adiante de si a Esaú, seu irmão, à terra de Seir, território de Edom,
4 Ngʼaloma ati, “Mutiine mulome Esawu musengwa yange muuti, ‘Ese Yakobbo omwidu wuwo mbaye menyire ni Labbaani ohwola hatyane.
4 e lhes ordenou: Assim falareis a meu senhor Esaú: Teu servo Jacó manda dizer isto: Como peregrino morei com Labão, em cuja companhia fiquei até agora.
5 Sunire eŋombe ni nasugirya nʼetaama nʼembusi nʼabeedu abahasi nʼabasinde. Ŋaahani pindiiha obuhwenda buno ni nenda wupambire ehisa.’ ”
5 Tenho bois, jumentos, rebanhos, servos e servas; mando comunicá-lo a meu senhor, para lograr mercê à sua presença.
6 Oluvanyuma lwʼohwosa obuhwenda eyiri Esawu, abahwenda abo bagamayo eyiri Yakobbo bamuloma baati, “Hutiinire eyiri Esawu mugandawo era ali huuja ohwagaanana ni neewe era ali nʼabasinde ebihumi bine.”
6 Voltaram os mensageiros a Jacó, dizendo: Fomos a teu irmão Esaú; também ele vem de caminho para se encontrar contigo, e quatrocentos homens com ele.
7 Olwʼobuti obungi, Yakobbo gagabaniamo abaatu aba gaali ni nabo, ŋabiri. Ngʼahola atyo embusi nʼetaama nʼeŋombe nʼengamiya.
7 Então, Jacó teve medo e se perturbou; dividiu em dois bandos o povo que com ele estava, e os rebanhos, e os bois, e os camelos.
8 Mula gaŋeega ati, “Singa Esawu alumba ehibinja hirala, ehindi hiŋona.”
8 Pois disse: Se vier Esaú a um bando e o ferir, o outro bando escapará.
9 Ngʼaŋo Yakobbo asaba ati, “O Hatonda wa Yibbulayimu sehulu yange, Hatonda wa Yisaka Bbaabba, O Musengwa owandoma oti, ‘Yagamayo mu gwanga lyʼewenywe era eyiri abalebe babo, nja huhuŋa ekabi era nja huba ni neewe.’
9 E orou Jacó: Deus de meu pai Abraão e Deus de meu pai Isaque, ó Senhor , que me disseste: Torna à tua terra e à tua parentela, e te farei bem;
10 Sisaanira ehyere nʼowesigwa obu bundagire, ese omwidu wuwo. Aŋa nambuhira olwabi Yoludaani ni tiina e Mesopotamya naali nʼomuhoomero gwoŋene aye ŋaahani sunire obuŋinda bungi nʼebibinja bibiri ebyʼabaatu.
10 sou indigno de todas as misericórdias e de toda a fidelidade que tens usado para com teu servo; pois com apenas o meu cajado atravessei este Jordão; já agora sou dois bandos.
11 Kwegayiriiye wuponie Esawu muganda yange atanjita, olwohuba tya ti ahanda gaaja gambwaagala gatusihiirisa, abahasi nʼabaana.
11 Livra-me das mãos de meu irmão Esaú, porque eu o temo, para que não venha ele matar-me e as mães com os filhos.
12 Aye wandoma oti, ‘Mu butuufu nahuŋenga ekabi era naabenga ni neewe era ndihuŋa abejuhulu bangi hyʼomujehe hu nyanja ogutabaliha.’ ”
12 E disseste: Certamente eu te farei bem e dar-te-ei a descendência como a areia do mar, que, pela multidão, não se pode contar.
13 Nga Yakobbo aŋenyuha aŋo owiire owo. Ni wahya gaŋamba hu ebyo ebi gaali ni nabyo ngʼatobolamo ehirabo hyʼEsawu mugandawe:
13 E, tendo passado ali aquela noite, separou do que tinha um presente para seu irmão Esaú:
14 embusi ekasi bibiri nʼepaya abiri, etaama ekasi bibiri nʼemiigu abiri,
14 duzentas cabras e vinte bodes; duzentas ovelhas e vinte carneiros;
15 engamiya adatu nʼenyana jowaaho, eŋombe ebisonga amahumi ane ko nʼebunwa ehumi, nasugirya ekasi abiri ko nʼenyana jowaaho ehumi.
15 trinta camelas de leite com suas crias, quarenta vacas e dez touros; vinte jumentas e dez jumentinhos.
16 Ngʼahena abiŋambya abeedu babe, hiisi muutu hidooli hihye, hiisi taama nʼembusi nʼeŋombe nʼengamiya ko nasugirya ŋa joŋene, ngʼaloma abeedu babe ati, “Mutangiriremo mutiine aye muleheŋo ebbanga ŋagati wʼebyayo.”
16 Entregou-os às mãos dos seus servos, cada rebanho à parte, e disse aos servos: Passai adiante de mim e deixai espaço entre rebanho e rebanho.
17 Ngʼaloma omuhulu wʼabeedu babe ati, “Esawu muganda yange anahwagaana, gahubuusa ati, ‘Muli beedu bʼani era muja ŋe? Era njʼani omwene byayo ebi mutangirihiise?’
17 Ordenou ao primeiro, dizendo: Quando Esaú, meu irmão, te encontrar e te perguntar: De quem és, para onde vais, de quem são estes diante de ti?
18 Munamugobolemo muuti, ‘Bya Yakobbo omwidu wuwo, birabo ebi aŋeerehise Esawu musengwawe. Ne omwene yeesi ali enyuma weefe atulondaho.’ ”
18 Responderás: São de teu servo Jacó; é presente que ele envia a meu senhor Esaú; e eis que ele mesmo vem vindo atrás de nós.
19 Ngʼaloma nʼomwidu owohubiri nʼowohudatu ko nʼabandi bosibosi ati, “Mwesimwesi mulome Esawu muutyo, munamwagaana.
19 Ordenou também ao segundo, ao terceiro e a todos os que vinham conduzindo os rebanhos: Falareis desta maneira a Esaú, quando vos encontrardes com ele.
20 Era muli nʼohumuloma muuti, ‘Yakobbo omwidu wuwo atulondaho egongo, yeesi ali huuja.’ ” Galoma atyo olwohuba gaali aŋeega ati, “Hatangirise ebirabo ebyo, muŋooyeŋooye hamunga gahasangaalira ni anamboneho.”
20 Direis assim: Eis que o teu servo Jacó vem vindo atrás de nós. Porque dizia consigo mesmo: Eu o aplacarei com o presente que me antecede, depois o verei; porventura me aceitará a presença.
21 Ngʼebirabo ebyo bimutangiriramo aye omwene ngʼaŋenyuha owiire owo mu kambi.
21 Assim, passou o presente para diante dele; ele, porém, ficou aquela noite no acampamento.
22 Ngʼowiire owo Yakobbo genyoha aŋamba abahasi babe bombi nʼabeedu babahasi babe bombi ko nʼabasaani babe ehumi namulala, ngʼabambusa olwabi olu balanga baati Yabboki.
22 Levantou-se naquela mesma noite, tomou suas duas mulheres, suas duas servas e seus onze filhos e transpôs o vau de Jaboque.
23 Oluvanyuma lwʼohubambusa, gambusa ebibye byosibyosi ebi gaali ni nabyo.
23 Tomou-os e fê-los passar o ribeiro; fez passar tudo o que lhe pertencia,
24 Nga Yakobbo asigala yeŋene, ngʼeŋwayo omusinde owaŋiriŋana ni naye ohwola olu Masaaba yasala.
24 ficando ele só; e lutava com ele um homem, até ao romper do dia.
25 Omusinde oyo ni gabona nʼatasobola humuhira amaani, ngʼaŋamba hu higudigudi hya Yakobbo amuŋigula efungufu.
25 Vendo este que não podia com ele, tocou-lhe na articulação da coxa; deslocou-se a junta da coxa de Jacó, na luta com o homem.
26 Ngʼomusinde oyo amuloma ati, “Ndehe, olwohuba Masaaba esalire.”
26 Disse este: Deixa-me ir, pois já rompeu o dia. Respondeu Jacó: Não te deixarei ir se me não abençoares.
27 Ngʼamubuusa ati, “Esiina liryo ndiiwe ani?”
27 Perguntou-lhe, pois: Como te chamas? Ele respondeu: Jacó.
28 Ngʼomusinde oyo amuloma ati, “Sibahihulanga Yakobbo aye banahulangenga baati Yisirayiri, olwohuba oŋiriŋeene ni Hatonda nʼabaatu era waŋangula.”
28 Então, disse: Já não te chamarás Jacó, e sim Israel, pois como príncipe lutaste com Deus e com os homens e prevaleceste.
29 Nga Yakobbo amubuusa ati, “Kusunga wundomere esiina liryo. Ndiiwe ani?”
29 Tornou Jacó: Dize, rogo-te, como te chamas? Respondeu ele: Por que perguntas pelo meu nome? E o abençoou ali.
30 Nga Yakobbo alanga ehifo ehyo ati Penweri, olwohuba galoma ati, “Mbwene Hatonda moni hu moni aye nasigala ni kiiri mulamu.”
30 Àquele lugar chamou Jacó Peniel, pois disse: Vi a Deus face a face, e a minha vida foi salva.
31 Eryuba ni lyali ko ni liŋwayo, Yakobbo gaŋwa e Penweri gatiina nʼaŋegera olwʼefungufu eryali ni liŋiguhire.
31 Nasceu-lhe o sol, quando ele atravessava Peniel; e manquejava de uma coxa.
32 Ehyo cʼehigira Abayisirayiri ni batalya enyama yohu fungufu nʼohwosa olwa leero olwohuba baŋamba Yakobbo hu higudigudi bamuŋigula efungufu.
32 Por isso, os filhos de Israel não comem, até hoje, o nervo do quadril, na articulação da coxa, porque o homem tocou a articulação da coxa de Jacó no nervo do quadril.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 32, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.