Gênesis 31

Endagaano Epyaha mu Lunyole (NUJ) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ehiseera hyola Yakobbo gaŋulira ati abasaani ba Labbaani baali bemulugunya baati, “Yakobbo aŋirire obuŋinda wa Bbaabba wosiwosi era agagaŋaliiye mu biitu bya Bbaabba.”
1 Jacó ficou sabendo que os filhos de Labão andavam dizendo o seguinte: — Jacó está tirando tudo o que é do nosso pai. É às custas do nosso pai que ele está ficando rico.
2 Era Yakobbo gabona Labbaani nʼatamuheja bulaŋi.
2 Jacó também notou que Labão já não se mostrava tão amigo como antes.
3 Nga Musengwa aloma Yakobbo ati, “Yagamayo mu hyalo hyʼabasehulu nʼabalebe babo, naabenga ŋalala ni neewe.”
3 Então o Senhor Deus disse a Jacó: — Volte para a terra dos seus pais, onde estão os seus parentes. Eu estarei com você.
4 Ngʼaŋo Yakobbo atuma bamulangira Lakeeli ni Leeya batiine mu hyayo eyi gaali.
4 Aí Jacó mandou chamar Raquel e Leia para que viessem ao campo, onde ele estava com as suas ovelhas e cabras.
5 Ngʼabaloma ati, “Mu ndaalo jino, mbona engeri eyi senywe gakeja, sinje eyabulijo aye Hatonda wa Bbaabba ali ni nange.
5 Quando chegaram, ele disse: — Tenho reparado que o pai de vocês já não se mostra tão meu amigo como antes; mas o Deus do meu pai tem estado comigo.
6 Era muhimanyire ngʼolu tambiiye senywe nʼamaani gange gosigosi.
6 Vocês sabem muito bem que tenho me esforçado muito, trabalhando para o pai de vocês.
7 Wayire senywe gakolakolanisye emirundi nʼemirundi aye Hatonda sigamuganya hukola habi hosihosi.
7 Mas ele me tem enganado e já mudou o meu salário umas dez vezes. Porém Deus não deixou que ele me prejudicasse.
8 Ni gahalomire ati, ‘Ejamasosogo njʼejinaabenga omuhemba gugwo,’ ngʼetaama nʼembusi josijosi jisaala ejamasosogo. Ngʼaŋo acuusa ati, ‘ejamawombwe njʼejinaabenga omuhemba gugwo,’ nga nindi etaama nʼembusi josijosi jitandiha ohusaala ejamawombwe.
8 Quando ele dizia: “Os cabritos com manchas serão o seu salário”, aí as fêmeas tinham crias manchadas. E, quando ele dizia: “Os cabritos listados serão o seu salário”, aí as crias saíam todas listadas.
9 Mu ngeri eyo, Hatonda abatuhiiseho ebyayo, gabiipa.
9 Foi assim que Deus tirou os rebanhos do pai de vocês e os deu a mim.
10 “Mu mwesi ogu etaama nʼembusi jitera ohweruhiramo, nasuna ehirooto era mu hirooto omwo, nabona embusi epaya ejerusanga ni jiri jamawombwe nʼejamasosogo neja matonatona.
10 — Um dia, quando os animais estavam no tempo do cruzamento, eu tive um sonho. Eu vi que os bodes que cobriam as fêmeas eram listados, malhados e manchados.
11 Nga Malayika wa Hatonda mu hirooto gandanga ati, ‘Yakobbo,’ ngʼamugobolamo ti, ‘Wanji Musengwa.’
11 O Anjo de Deus me chamou pelo nome, e eu respondi: “Aqui estou.”
12 Nga gandoma ati, ‘Gangamusa emoni jijo obone embusi josijosi epaya ejerusa, jamawombwe nʼejamasosogo, neja matonatona olwohuba mbona byosibyosi ebi Labbaani ahuhola.
12 Então ele continuou: “Veja! Todos os bodes que estão cruzando são listados, malhados e manchados. Eu estou fazendo com que isso aconteça porque tenho visto o que Labão está fazendo com você.
13 Ndiise Hatonda owahubonehera e Bbeseeri, aŋa wajuha amafuta ngʼehihondo ehyʼohuhebulirirangaho era wahena wahola oweyamo. Nenda oŋwe mu hyalo hino ogoboleyo ewenywe eyi bahusaala.’ ”
13 Eu sou o Deus que apareceu a você em Betel, onde você me dedicou uma pedra, derramando azeite sobre ela, e onde você me fez uma promessa. Agora prepare-se, saia desta terra e volte para a terra onde você nasceu.”
14 Nga Lakeeli ni Leeya bamugobolamo baati, “Huŋuma mugabo hu buŋinda wa Bbaabba.
14 Então Raquel e Leia responderam: — Não sobrou nada para herdarmos do nosso pai.
15 Atuŋira hyabagwira olwohuba gatutunda era nʼebiitu gahena hale ohubirya.
15 Ele nos trata como se fôssemos estrangeiras. Ele até nos vendeu e depois gastou todo o dinheiro que recebeu como pagamento.
16 Mu butuufu obuŋinda wosiwosi obu Hatonda atuhiise hu seefe, weefe nʼabaana beefe. Olwʼehyo, hola ehi Hatonda ahuloma ohuhola.”
16 Toda a riqueza que Deus tirou do nosso pai é nossa e dos nossos filhos. Portanto, faça tudo o que Deus mandou.
17 Ngʼaŋo Yakobbo getegeha ohwagamayo ewaawe, ngʼaŋamba abaana nʼabahasi babe abata hu ngamiya,
17 — ausente —
18 ngʼahubba ebyayo bibye byosibyosi ko nʼebiitu byosibyosi ebi gasuna ni gaali nʼahiiri e Padani Alaamu. Ngʼaŋamba engira ohutiina e Kanani eyi Yisaka semwana gaali nʼamenyire.
18 — ausente —
19 Ehiseera ehi basimbuhiramo, Labbaani gaali atiinire ohusala hu taama jije amooya. Kale nga Lakeeli atambisa ekabi eyo ohwiba abagasani ba semwana.
19 Labão, o pai de Raquel, havia ido para outro lugar a fim de cortar a lã das suas ovelhas; e, enquanto ele estava fora, Raquel roubou as imagens dos deuses da casa dele.
20 Mu ngiso, Yakobbo gategeha nga geyiba hu Labbaani Omwalaamu. Sigalomeraho Labbaani ati gaali genda hwagama ewaawe.
20 Foi assim que Jacó, sem avisar que ia embora, enganou Labão, o arameu,
21 Ngʼaŋo Yakobbo nʼebibye byosibyosi amweyibaho, atiina gambuha olwabi Yufuleeti, ngʼaluŋama atiina e Giliyaadi mu hyalo ehyʼesozi.
21 fugindo com tudo o que tinha. Atravessou o rio Eufrates e foi na direção da região montanhosa de Gileade.
22 Oluvanyuma lwʼendaalo edatu, nga balomera Labbaani baati Yakobbo gamudulumaho.
22 Três dias depois Labão ficou sabendo que Jacó havia fugido.
23 Nga Labbaani nʼabalebe babe baŋamba engira balonda hu Yakobbo. Hu ludaalo olwomusanvu, nga bamwolaho e Giliyaadi mu hyalo ehyʼesozi.
23 Ele reuniu os seus parentes e foi atrás de Jacó. Sete dias depois, Labão alcançou Jacó na região montanhosa de Gileade.
24 Nga Hatonda abonehera Labbaani Omwalaamu mu hirooto owiire amuloma ati, “Wehuume ohutaloma ehiraŋi oba ehibi hu Yakobbo.”
24 Naquela noite Deus apareceu num sonho a Labão, o arameu, e disse: — Cuidado! Não faça nada a Jacó.
25 Yakobbo gaali gemeehire eweema yiye e Giliyaadi mu hyalo ehyʼesozi, Labbaani nʼabalebe babe ni boola nga boosi bemeha aŋo ejaawe.
25 Labão alcançou Jacó na região montanhosa de Gileade, onde ele estava acampado. E Labão e os seus parentes acamparam no mesmo lugar.
26 Nga Labbaani aloma Yakobbo ati, “Wukolire hi, ohweyiba weyibe ni tamanyire. Ese ndiise owohudulinga, ngʼohena wiibahwiba nʼabahaana bange hyababanyagire mu lutalo?
26 Aí Labão disse a Jacó: — Por que foi que você me enganou, levando as minhas filhas como se fossem prisioneiras de guerra?
27 Lwahiina waŋwayo mu ngiso? Lwahiina siwandomeraho nahola omukolo nahuseebula bulaŋi nʼebivuga?
27 Por que você me enganou, fugindo desse jeito, sem me dizer nada? Se você tivesse falado comigo, eu teria preparado uma festa alegre de despedida, com canções acompanhadas de pandeiros e de liras .
28 Wagira siseebuleho bahaana nʼabejuhulu bange? Wahola hyabuŋubeebe.
28 Você nem me deixou beijar os meus netos e as minhas filhas. O que você fez foi coisa de gente sem juízo.
29 Ndi nʼobuŋangi ohuhukosa aye mu hirooto owiire, Hatonda wa lataawo gandomire ati, ‘Wehuume ohutaloma ehiraŋi oba ehibi hu Yakobbo.’
29 Eu poderia ter feito muito mal a vocês, mas na noite passada o Deus do seu pai me disse assim: “Cuidado! Não faça nada a Jacó.”
30 Manyire ti otiina olwohuba oŋemba ohwagama ewenywe. Aye lwahiina mwiba abagasani bange?”
30 Eu sei que você foi embora porque tinha saudades de casa. Mas por que foi que você roubou as imagens dos deuses da minha casa?
31 Nga Yakobbo agobola mu Labbaani ati, “Sinahulomera olwohuba natya, ni peega ti oja hutusaho abahaana babo.
31 Jacó respondeu: — Eu fiquei com medo, pois pensei que o senhor ia me tirar as suas filhas à força.
32 Aye singa obona omuutu yesiyesi nʼali nʼabagasani babo, saaja husigala nʼali mulamu. Abalebe beefe ni babona, yendula ehyihyo hyosihyosi, onahyagaana hiŋire.” Yakobbo galoma atyo olwohuba gaali samanyire Lakeeli ni geeba abagasani ba semwana.
32 Mas, se o senhor achar as suas imagens com alguém aqui, essa pessoa será morta. Os nossos parentes são testemunhas: se o senhor encontrar aqui qualquer coisa que seja sua, pode levar. Acontece que Jacó não sabia que Raquel havia roubado as imagens.
33 Nga Labbaani atiina gendula mu weema ya Yakobbo nomu ya Leeya nomu ja bahasi abeedu bombi aba bahaana babe aye sigagaanamo hiitu hyosihyosi. Ni gaŋwa mu weema ya Leeya, nga atiina gengira mu weema ya Lakeeli ohwendulamo mwosi.
33 Labão entrou na barraca de Jacó, depois na de Leia e depois na das duas escravas, porém não encontrou as suas imagens. Então foi para a barraca de Raquel.
34 Lakeeli gaali gebire abagasani ba semwana nʼabataaye mu hisaŋu hyohu ngamiya, ngʼahena ahibundalaho. Labbaani gendula mu weema yosiyosi aye sigabonamo hiitu hyosihyosi.
34 Aí ele procurou em toda parte, porém não achou nada, pois Raquel havia posto as imagens numa sela de camelo e estava sentada em cima.
35 Nga Lakeeli aloma semwana ati, “Musengwa yange otanduŋira olwʼohutemeerera nahuŋa efaasi wendula. Hiri hiityo olwohuba ndi mu songa yeefe eyabahasi.” Labbaani gendula aye sigabona bagasani babe.
35 Ela disse ao pai: — O senhor não fique zangado comigo por eu não me levantar, mas é que estou menstruada. Foi assim que Labão procurou as suas imagens, sem as encontrar.
36 Ehyo hyaluŋia Yakobbo. Ngʼabuusa Labbaani ati, “Sobisye hi? Kolire hibi hi ehigimire wapiima oti?
36 Aí Jacó ficou zangado. Ele disse a Labão: — O que foi que eu fiz de errado? Qual foi a
37 Osinguuye ebiitu byange byosibyosi, hiina ehi oweene hu biitu byosibyosi ebyomu nyumba? Hireete ŋano mu moni jʼabalebe babo nʼabange, batusalire omusango fembi.
37 Agora que mexeu em todas as minhas coisas, será que encontrou alguns objetos que são seus? Pois ponha esses objetos aqui, na frente dos meus parentes e dos seus, para que eles julguem qual de nós dois está com a razão.
38 “Mbaye ni neewe emyaha abiri, etaama nʼembusi jijo sijisumulangaho, nʼohulya sindyangaho emiigu yiyo kadi ndala.
38 Durante os vinte anos que trabalhei para o senhor, as suas ovelhas e as suas cabras nunca tiveram abortos, e eu não comi um só carneiro do seu rebanho.
39 Sikuleeterangaho hyayo hihyo hyosihyosi ehi solo yalya. Era esolo ni yalyangaho ndala, nasasulanga. Era wakazanga ohusasula ehiitu hyosihyosi ehyagotanga.
39 Nunca lhe trouxe os animais que as feras mataram, mas eu mesmo pagava o prejuízo. O senhor me cobrava qualquer animal que fosse roubado de dia ou de noite.
40 Omumwi gwapwerangaho omuusi gwosigwosi, embeŋo yafuuŋa owiire wuli huno era sinalimbanga hwiro.
40 A minha vida era assim: de dia o calor me castigava, e de noite eu morria de frio. E quantas noites eu passei sem dormir!
41 Hibaaye hiityo emyaha ejo abiri josijosi ejimbereeyemo mu mago gago. Kutambiiye emyaha ehumi nʼene ohuŋira bahaana babo bombi, ohwo gataho emyaha mukaaga ohuŋira ebisolo era hiisi hiseera obaayenga ocuusacuusania omuhemba gwange.
41 Fiquei vinte anos na sua casa. Trabalhei catorze anos para conseguir as suas duas filhas e seis anos para conseguir os seus animais. E, ainda por cima, o senhor mudou o meu salário umas dez vezes.
42 Singa Hatonda wa Bbaabba Yisaka ni sehulu yange Yibbulayimu, abanga nʼatali ni neese, hani nahaŋooye ewuwo nʼemihono myereere. Aye Hatonda gabona ohufabiina hwange era owiire ahulomire ohwehuuma ohutandomaho hiraŋi oba ehibi.”
42 Se o Deus dos meus antepassados — o Deus de Abraão, o Deus a quem Isaque temia — não tivesse estado comigo, o senhor teria me mandado embora com as mãos vazias. Mas Deus viu o meu sofrimento e o trabalho que tive e ontem à noite ele resolveu a questão.
43 Ngʼaŋo Labbaani amugobolamo ati, “Abahaana aba olomaho, bahaana bange era nʼabaana baawe baana bange, etaama nʼembusi, byayo byange. Byosibyosi ebiri ŋano byange. Aye ŋaahani ŋaŋuma ehi panga ohuhola ohweyongera ohuhuuma abahaana bange bano oba abaana baawe?
43 Labão respondeu a Jacó assim: — Estas filhas são minhas, os netos são meus, estes animais são meus, e tudo o que você está vendo é meu. Agora, como não posso fazer nada para ficar com as minhas filhas e com os filhos que elas tiveram,
44 Ŋaahani huhole endagaano ŋagati weese ni neewe ohuba bujulizi.”
44 estou disposto a fazer um trato com você. Vamos fazer aqui um montão de pedras para que lembremos desse trato.
45 Nga Yakobbo aŋamba ebaale ngʼehihondo ehyʼohuhebulirirangaho, alihomeha ohuba ehyʼohuhebulirirangaho.
45 Então Jacó pegou uma pedra e a pôs de pé como se fosse um pilar.
46 Ngʼaloma abalebe babe ati, “Muhumbaanie amabaale.” Nga bahumbaania amabaale bawungiha etuumo, nga baliira aŋo emere.
46 Depois disse aos seus parentes que ajuntassem e amontoassem pedras. Eles fizeram um montão de pedras e depois tomaram uma refeição ali do lado dele.
47 Nga Labbaani alanga etuumo eryo ati, “Yegali Sahadusa,” Yakobbo niye galiranga ati, “Galeedi.”
47 Labão pôs naquele lugar o nome de Jegar-Saaduta , e Jacó o chamou de Galeede .
48 Nga Labbaani aloma Yakobbo ati, “Etuumo yino bujulizi ŋagati weese ni neewe.” Cʼehyagira ehifo ehyo bahiranga Galeedi.
48 Depois Labão disse: — Este montão de pedras servirá para que nós dois lembremos desse trato. Foi por isso que aquele lugar recebeu o nome de Galeede.
49 Nindi bahiranga baati “Mizupa” olwohuba galoma ati, “Musengwa abonanga ehitiina mu moni ŋagati wange ni neewe hiisi muutu nʼatiinire eyi aba.
49 E também teve o nome de Mispa porque Labão disse: — Que o
50 Nʼobisyanga abahaana bange bubi oba nʼoleetanga abahasi abandi ohugaata hu bahaana bange, wayire ŋaŋuma muutu yesiyesi ohundomera, ohebuliranga oti Hatonda aliŋo era mujulizi ŋagati wange ni neewe.”
50 Se você maltratar as minhas filhas ou se você casar com outras mulheres, mesmo que eu não saiba o que está acontecendo, lembre que Deus está nos vigiando.
51 Ngʼaŋo Labbaani ameedaho aloma Yakobbo ati, “Etuumo eyʼamabaale yino eyi komehire, bujulizi ŋagati wange ni neewe.
51 Aqui estão as pedras e o pilar que coloquei entre nós dois.
52 Etuumo yino nʼamabaale gano gaja huba obujulizi ti sindiŋwa ewange natuuma etuumo yino ohuhulumba ohuhuholaho ehibi era ti weesi sooliŋwa ewuwo ohukolaho obubi.
52 O montão de pedras e o pilar são para lembrarmos desse trato. Eu nunca passarei para lá deste pilar para atacá-lo, e você não passará para cá deste montão de pedras e deste pilar para me atacar.
53 Leha Hatonda wa Yibbulayimu ni Naholi nʼabasaawe, abe njʼomulamuzi ŋagati weefe.”
53 O Deus de Abraão e o Deus de Naor será juiz entre nós. Então Jacó fez um juramento em nome do Deus a quem Isaque, o seu pai,
54 Nga Yakobbo aŋaayo eŋongo nʼali eyo mu hyalo ehyʼesozi ngʼahena alanga abalebe babe ohulya emere era baahena baŋenyuha eyo owiire owo.
54 Ele ofereceu um animal em sacrifício ali na montanha e convidou os seus parentes para uma refeição. Naquela noite eles comeram e dormiram ali na montanha.
55 Ni wahya mu mugamba, nga Labbaani agwa abahaana nʼabejuhulu babe mu hifuba, abaŋa ekabi abaseebula. Ngʼaŋo abaleeha gagamayo e wuwe.
55 Na manhã seguinte Labão se levantou bem cedo, beijou as suas filhas e os seus netos e os abençoou. E depois foi embora, voltando para a sua terra.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 31, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.