Êxodo 9

Endagaano Epyaha mu Lunyole (NUJ) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ngʼaŋo Musengwa aloma Musa ati, “Tiina eyiri Falaawo omulome oti Musengwa Hatonda wʼAbabbebbulaniya aloma ati, ‘Leha abaatu bange batiine banjumirye.
1 Depois o Senhor disse a Moisés: Vai a Faraó e dize-lhe: Assim diz o Senhor, o Deus dos hebreus: Deixa ir o meu povo, para que me sirva.
2 Ni weyongera ohubagaana ohutiina,
2 Porque, se recusares deixá-los ir, e ainda os retiveres,
3 Musengwa aja huleeta haŋupuli omuhambwe hu byayo bibyo: embalaasi ni nasugirya nʼengamiya nʼeŋombe nʼetaama ko nʼembusi.
3 eis que a mão do Senhor será sobre teu gado, que está no campo: sobre os cavalos, sobre os jumentos, sobre os camelos, sobre os bois e sobre as ovelhas; haverá uma pestilência muito grave.
4 Aye Musengwa aja hutaaŋo enjabulo ŋagati wʼebyayo byʼAbayisirayiri nʼAbamisiri, ŋaja huŋuma hyayo hyʼOmuyisirayiri ehija hufa.’ ”
4 Mas o Senhor fará distinção entre o gado de Israel e o gado do Egito; e não morrerá nada de tudo o que pertence aos filhos de Israel.
5 Ngʼaŋo Musengwa ataaŋo ehiseera aloma ati, “Ehyo olwejo Musengwa aja huhihola mu gwanga lino.”
5 E o Senhor assinalou certo tempo, dizendo: Amanhã fará o Senhor isto na terra.
6 Era ni wahya, nga Musengwa ahihola: ebyayo byosibyosi ebyʼAbamisiri nga bifa. Aye ŋaŋuma hyayo hu byʼAbayisirayiri wayire hirala ehyafa.
6 Fez, pois, o Senhor isso no dia seguinte; e todo gado dos egípcios morreu; porém do gado dos filhos de Israel não morreu nenhum.
7 Ngʼaŋo Falaawo aŋindiha abaatu ohubona obanga hituufu ŋaŋuma hyayo hu byʼAbayisirayiri ehifuuye. Era nga babona ti ŋaŋuma wayire hirala ehyʼAbayisirayiri ehyafa. Aye Falaawo gahahanyasa omwoyo gugwe, sigaleha abaatu abo hutiina.
7 E Faraó mandou ver, e eis que do gado dos israelitas não morrera sequer um. Mas o coração de Faraó se obstinou, e não deixou ir o povo.
8 Ngʼaŋo Musengwa aloma Musa nʼAlooni ati “Mutiine muŋambe amadeeja abiri agʼegohe eryomu mayiga, Musa alyoŋe ŋamugulu Falaawo nʼabona.
8 Então disse o Senhor a Moisés e a Arão: Tomai as mãos cheias de cinza do forno, e Moisés a espalhe para o céu diante dos olhos de Faraó;
9 Egohe eryo lija hufuuha efuuhe enukuule era hiisi muutu nʼebyayo bija husuna amawute mu gwanga lyʼe Misiri lyosiryosi.”
9 e ela se tornará em pó fino sobre toda a terra do Egito, e haverá tumores que arrebentarão em úlceras nos homens e no gado, por toda a terra do Egito.
10 Ngʼaŋo baŋamba egohe eryomu mayiga, nga baja bemeerera mu moni ja Falaawo. Nga Musa aliŋaanya ŋamugulu. Ngʼamawute gahwana hu hiisi muutu nʼebyayo.
10 E eles tomaram cinza do forno, e apresentaram-se diante de Faraó; e Moisés a espalhou para o céu, e ela se tomou em tumores que arrebentavam em úlceras nos homens e no gado.
11 Abafumu sibasobola hwemeerera mu moni ja Musa olwohuba bo nʼAbamisiri bosibosi baali bahwene mawute mereere.
11 Os magos não podiam manter-se diante de Moisés, por causa dos tumores; porque havia tumores nos magos, e em todos os egípcios.
12 Aye Musengwa gahahanyasa omwoyo gwa Falaawo, nasaŋulirisa bya Musa nʼAlooni ngʼolu Musengwa gaali nʼalomire.
12 Mas o Senhor endureceu o coração de Faraó, e este não os ouviu, como o Senhor tinha dito a Moisés.
13 Nga Musengwa aloma Musa ati, “Yinyoha mu mugamba pwipwipwi, otiine eyiri Falaawo omulome oti Musengwa Hatonda wʼAbabbebbulaniya aloma ati, ‘Leha abaatu bange batiine banjumirye.
13 Então disse o Senhor a Moisés: Levanta-te pela manhã cedo, põe-te diante de Faraó, e dize-lhe: Assim diz o Senhor, o Deus dos hebreus: Deixa ir o meu povo, para que me sirva;
14 Singa sobaleha hutiina, hu mulundi guno nja huhuboneresa bugali, ewe nʼabahungu babo nʼabaatu bʼegwanga liryo, ko otegeere oti mu hyalo hyosihyosi ŋaŋumaŋo ali hyʼese.
14 porque desta vez enviarei todas as a minhas pragas sobre o teu coração, e sobre os teus servos, e sobre o teu povo, para que saibas que não há outro como eu em toda a terra.
15 Mu butuufu oweene, mbanga ni nahuŋindihira haŋupuli owʼamaani, hani ewe nʼegwanga liryo mwasihiiriha hale mwesimwesi.
15 Agora, por pouco, teria eu estendido a mão e ferido a ti e ao teu povo com pestilência, e tu terias sido destruído da terra;
16 Aye nahuhusa nahuŋa obuhulu olwʼohwenda ohulaga amaani gange, ko abaatu mu hyalo hyosihyosi, baape eŋono.
16 mas, na verdade, para isso te hei mantido com vida, para te mostrar o meu poder, e para que o meu nome seja anunciado em toda a terra.
17 Nʼohwola hatyane ohigeene ohuleha abaatu bange batiine banjumirye.
17 Tu ainda te exaltas contra o meu povo, não o deixando ir?
18 Olwʼehyo, olwejo mu hiseera hyʼehino, nja huŋindiha efula embi eyʼamabaale etabangaŋo mu gwanga lyʼe Misiri buhye libeŋo.
18 Eis que amanhã, por este tempo, s farei chover saraiva tão grave qual nunca houve no Egito, desde o dia em que foi fundado até agora.
19 Lagira bengise ebyayo nʼebiitu bibyo byosibyosi ebiri ebulafu, efula eyʼamabaale yiija huhubba ehyalo era hiisi ehiramu ehiri ebulafu, haabe muutu oba ehyayo bija hufa.’ ”
19 Agora, pois, manda recolher o teu gado e tudo o que tens no campo; porque sobre todo homem e animal que se acharem no campo, e não se recolherem à casa, cairá a saraiva, e morrerão.
20 Abahungu ba Falaawo batya olwʼebibono bya Musengwa, banguŋaho nga batusayo abeedu nʼebyayo byawe.
20 Quem dos servos de Faraó temia a o palavra do Senhor, fez Fugir os seus servos e o seu gado para as casas;
21 Aye abo abatafayo hu ebi Musengwa galoma, baleha abeedu nʼebyayo byawe ebulafu.
21 mas aquele que não se importava com a palavra do Senhor, deixou os seus servos e o seu gado no campo.
22 Ngʼaŋo Musengwa aloma Musa ati, “Golola omuhono eyiri egulu, efula eyʼamabaale yigwe hu hyalo hyosihyosi ehyʼe Misiri, hu baatu nohu solo ko nohu bimera byosibyosi mu ndimiro.”
22 Então disse o Senhor a Moisés: Estende a tua mão para o céu, para que caia saraiva em toda a terra do Egito, sobre os homens e sobre os animais, e sobre toda a erva do campo na terra do Egito.
23 Musa ni gadunda esimbo yiye ŋamugulu, Musengwa gaŋindiha ohubbwabbwanuha nʼamabaale ko nʼohumyasa. Musengwa gaŋindiha amabaale hu hyalo hyʼe Misiri,
23 E Moisés estendeu a sua vara para o céu, e o Senhor enviou trovões e saraiva, e fogo desceu à terra; e o Senhor fez chover saraiva sobre a terra do Egito.
24 efula eyʼamabaale nʼohumyasa byali hiisi ŋaatu. Efula eyo yaali njʼesinga ohuba embi bugali ohuŋwa olu Misiri lyafuuha egwanga.
24 Havia, pois, saraiva misturada com fogo, saraiva tão grave qual nunca houvera em toda a terra do Egito, desde que veio a ser uma nação.
25 Mu hyalo hyʼe Misiri hyosihyosi amabaale gahubba hiisi hiitu ehyali ebulafu, abaatu nʼesolo. Gahubba ebimera byosibyosi mu ndimiro era gasabagulya nʼebisaala byosibyosi.
25 E a saraiva feriu, em toda a terra do Egito, tudo quanto havia no campo, tanto homens como animais; feriu também toda erva do campo, e quebrou todas as árvores do campo.
26 Ehifo ehi mabaale gatahubba hyali hyʼe Goseni hyoŋene, omu Abayisirayiri baali ni bamenya.
26 Somente na terra de Gósem onde se achavam os filhos de Israel, não houve saraiva.
27 Ngʼaŋo Falaawo atuma balanga Musa ni Alooni, abaloma ati “Hu luno ndi mubbengi, Musengwa mutuufu. Ese nʼabaatu bange ndiife abasobya.
27 Então Faraó mandou chamar Moisés e Arão, e disse-lhes: Esta vez pequei; o Senhor é justo, mas eu e o meu povo somos a ímpios.
28 Musunge Musengwa, ahomye ohubbwabbwanuha. Ebyo bihena. Nja hubaleha mutiine, sinenda mweyongere ohuba muno.”
28 Orai ao Senhor; pois já bastam estes trovões da parte de Deus e esta saraiva; eu vos deixarei ir, e não permanecereis mais, aqui.
29 Nga Musa amugobolamo ati, “Ni naŋwe mu hibuga, nja hugolola emihono jange eyiri Musengwa ni saba. Ohubbwabbwanuha hwʼefula nʼamabaale bija huhoma era oja hutegeera oti Musengwa njʼomwene hyalo hino.
29 Respondeu-lhe Moisés: Logo que eu tiver saído da cidade estenderei minhas mãos ao Senhor; os trovões cessarão, e não haverá, mais saraiva, para que saibas que a terra é do Senhor.
30 Aye manyire ti ewe nʼabahungu babo simutya Musengwa Hatonda.”
30 Todavia, quanto a ti e aos teus servos, eu sei que ainda não temereis diante do Senhor Deus.
31 Ŋaahani ebimera ebi balanga baati fulakisi ni bbaale bisihiirihire nʼefula eyʼamabaale olwohuba bibaaye byenda hulaba.
31 Ora, o linho e a cevada foram danificados, porque a cevada já estava na espiga, e o linho em flor;
32 Aye engaano yiraba luvanyuma, niyo siyasihiiriha.
32 mas não foram danificados o trigo e o centeio, porque não estavam crescidos.
33 Ngʼaŋo Musa aleha Falaawo, aŋwa mu hibuga era ngʼagolola emihono jije eyiri Musengwa, ngʼohubbwabbwanuha nʼamabaale gʼefula, bireheraaŋo.
33 Saiu, pois, Moisés da cidade, da presença de Faraó, e estendeu as mãos ao Senhor; e cessaram os trovões e a saraiva, e a chuva não caiu mais sobre a terra.
34 Aye Falaawo ni gabona ati efula nʼamabaale nʼohubbwabbwanuha bihomire, nga nindi abbenga mu moni ja Hatonda. Niye nʼabahungu babe bahahanyasa emyoyo jaawe.
34 Vendo Faraó que a chuva, a saraiva e os trovões tinham cessado, continuou a pecar, e endureceu o seu coração, ele e os seus servos.
35 Era Falaawo gahahanyasa omwoyo gugwe, sigaleha Abayisirayiri hutiina. Ehyo hyali hiityo ngʼolu Musengwa galomera mu Musa.
35 Assim, o coração de Faraó se endureceu, e não deixou ir os filhos de Israel, como o Senhor tinha dito por Moisés.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.