2 Samuel 19
Endagaano Epyaha mu Lunyole (NUJ) vs ARA
1 Nga balomera Yowaabbu baati, “Habaha alihulira era enaku eyʼamaani yimuŋambire olwa Abbusolomu.”
1 Disseram a Joabe: Eis que o rei anda chorando e lastima-se por Absalão.
2 Olwʼehyo, hu ludaalo olwo esangaalo eri basooli baali ni nalyo olwʼohuŋangula, lyafuuha naku olwohuba hu ludaalo olwo, abasooli baŋulira ti obutahi buŋambire habaha olwʼohufiirwa omusaani.
2 Então, a vitória se tornou, naquele mesmo dia, em luto para todo o povo; porque, naquele dia, o povo ouvira dizer: O rei está de luto por causa de seu filho.
3 Abasooli bamololoha humololoha ni bengira mu hibuga, hyʼabaatu abamololoha olwʼesoni ejiba ni jibaŋambire banaba ni baduluma olutalo.
3 Naquele mesmo dia, entrou o povo às furtadelas na cidade, como o faz quando foge envergonhado da batalha.
4 Habaha gewiiha mu moni nga ko gehuula nʼaloma ati, “Woowe, omwana wange Abbusolomu! O Abbusolomu, mwana wange, mwana wange!”
4 Tendo o rei coberto o rosto, exclamava em alta voz: Meu filho Absalão, Absalão, meu filho, meu filho!
5 Nga Yowaabbu atiina mu nyumba aloma habaha ati, “Olwaleero ohenire abasooli babo bosibosi amaani, abaŋonisye obulamu wuwo nʼowabasaani babo nʼowabahaana babo nʼowabahasi babo ko nʼowabahasi babo abandi.
5 Então, Joabe entrou na casa do rei e lhe disse: Hoje, envergonhaste a face de todos os teus servos, que livraram, hoje, a tua vida, e a vida de teus filhos, e de tuas filhas, e a vida de tuas mulheres, e de tuas concubinas,
6 Wenda abo abahucaawa era ocaawa abo abahwenda. Olwaleero ohitaaye ŋalafu ti abahulu bʼeŋe nʼabasooli baawe, bahuŋumira mahulu. Mula cibona ti, efe hwesihwesi nʼolu hwahafuuye hwaŋwaŋo ne Abbusolomu gasigala naali mulamu, wahali musangaafu.
6 amando tu os que te aborrecem e aborrecendo aos que te amam; porque, hoje, dás a entender que nada valem para contigo príncipes e servos; porque entendo, agora, que, se Absalão vivesse e todos nós, hoje, fôssemos mortos, então, estarias contente.
7 Olwʼehyo, yinyoha otule otiine ogobose mu basooli babo amaani. Ndayira mu siina lya Musengwa ti nʼotatule, aŋa wuneerire onaabe oŋuma muutu wayire mulala oyu osigahiise. Ehyo hiija huhuŋweramo obugosi obusinga obu obaayemo ohuŋwa mu buvubuka buwo ohwola haati.”
7 Levanta-te, agora, sai e fala segundo o coração de teus servos. Juro pelo Senhor que, se não saíres, nem um só homem ficará contigo esta noite; e maior mal te será isto do que todo o mal que tem vindo sobre ti desde a tua mocidade até agora.
8 Nga habaha genyoheramo atiina gehala aŋa gehalanga ŋa mulyango. Ni balomera abasooli baati, “Habaha njʼola gehaaye ŋa mulyango,” bosibosi batiina aŋa gaali.
8 Então, o rei se levantou e se assentou à porta, e o fizeram saber a todo o povo, dizendo: Eis que o rei está assentado à porta. Veio, pois, todo o povo apresentar-se diante do rei. Ora, Israel havia fugido, cada um para a sua tenda.
9 Abaatu bosibosi mu Yisirayiri batandiiha ohuduhana abeene nʼabeene baati, “Habaha gatuŋonia abalabe beefe era omwene oyo njʼawatuŋonia Abafirisuuti. Ne ŋahani Abbusolomu gagemire gaduluma mu gwanga.
9 Todo o povo, em todas as tribos de Israel, andava altercando entre si, dizendo: O rei nos tirou das mãos de nossos inimigos, livrou-nos das mãos dos filisteus e, agora, fugiu da terra por causa de Absalão.
10 Ne Abbusolomu oyu hwajuhaho amafuta ohutuŋuga gafiiriiye mu lutalo. Olwʼehyo, lwahiina simugobosa habaha?”
10 Absalão, a quem ungimos sobre nós, já morreu na peleja; agora, pois, por que vos calais e não fazeis voltar o rei?
11 Habaha Dawudi gaŋeeresa obuhwenda eyiri Zadooki ni Abbiyasaali abasengi ba Hatonda ati, “Mubuuse abatangirisi abomu Buyudaaya muuti, ‘Lwahiina enywe mwenda ohuba ndinywe omusembayo ohugobosa habaha mu lubiri lulwe atenga ebi baloma mu Yisirayiri yosiyosi byoleeye habaha?
11 Então, o rei Davi mandou dizer a Zadoque e a Abiatar, sacerdotes: Falai aos anciãos de Judá: Por que seríeis vós os últimos em tornar a trazer o rei para a sua casa, visto que aquilo que todo o Israel dizia já chegou ao rei, até à sua casa?
12 Enywe muli balebe bange, huŋwa mu ehida hirala. Olwʼehyo, lwahiina enywe mwenda ohuba ndinywe omusembayo ohugobosa habaha?’
12 Vós sois meus irmãos, sois meu osso e minha carne; por que, pois, seríeis os últimos em tornar a trazer o rei?
13 Era mulome ni Amasa muuti, ‘Oli mulebe yange, Hatonda gamboneresanga singa sikufuula muduumisi wʼeŋe lyange ohuŋwa olwa leero mu hifo hya Yowaabbu.’ ”
13 Dizei a Amasa: Não és tu meu osso e minha carne? Deus me faça o que lhe aprouver, se não vieres a ser para sempre comandante do meu exército, em lugar de Joabe.
14 Dawudi gagondya emyoyo jʼabaatu bosibosi abomu Buyudaaya era bayalira ŋalala hyʼamage. Nga baŋindihira habaha obuhwenda baati, “Gobola, ewe nʼabaatu babo bosibosi.”
14 Com isto moveu o rei o coração de todos os homens de Judá, como se fora um só homem, e mandaram dizer-lhe: Volta, ó rei, tu e todos os teus servos.
15 Habaha ni gagamayo, gagaanana nʼabaatu bomu Buyudaaya hu lwabi Yoludaani abaali ni baŋooye e Gilugaali ohumwaganira bamwambuse Yoludaani.
15 Então, o rei voltou e chegou ao Jordão; Judá foi a Gilgal, para encontrar-se com o rei, a fim de fazê-lo passar o Jordão.
16 Nga Simeeyi omusaani wa Geera ohuŋwa mu hiha hya Bbenjamini owʼe Bbahurimu, ganguŋaho ohweŋimba hu abaatu ohuŋwa mu Buyudaaya ohwaganira Habaha Dawudi.
16 Apressou-se Simei, filho de Gera, benjamita, que era de Baurim, e desceu com os homens de Judá a encontrar-se com o rei Davi.
17 Abaatu abaali ni naye baali abasinde lukumi ohuŋwa mu hiha hya Bbenjamini. Ziibba omuhuumi wʼebiitu bya Sawulo yeesi nʼabasaani babe ehumi nʼabataanu nʼabaŋeeresa amahumi abiri boosi beyuna batiina hu Yoludaani eyi habaha gaali.
17 E, com ele, mil homens de Benjamim, como também Ziba, servo da casa de Saul, acompanhado de seus quinze filhos e seus vinte servos, e meteram-se pelo Jordão à vista do rei
18 Bambuha Yoludaani ohuŋerehera amago ga habaha nʼohumuholera hiisi ebi gaŋembaho.
18 e o atravessaram, para fazerem passar a casa real e para fazerem o que lhe era agradável. Então, Simei, filho de Gera, prostrou-se diante do rei, quando este ia passar o Jordão,
19 Nga Simeeyi aloma Dawudi ati, “Muhulu kusunga wuusoniŋe. Oteŋambirira ebibono ebibi ebi nahulomaho hu ludaalo olu waŋwa e Yerusaalemu. Habaha, kwegayiriiye otabihebulira.
19 e lhe disse: Não me imputes, senhor, a minha culpa e não te lembres do que tão perversamente fez teu servo, no dia em que o rei, meu senhor, saiu de Jerusalém; não o conserves, ó rei, em teu coração.
20 Muhulu, ese omuŋeeresa wuwo kimanyire ti nabbenga. Cʼehigira ni nijire ŋano era ndiise osookire ohuŋwa mu lulyo lwa Yosefu ohuuja eyi oli, kubone ewe habaha musengwa yange.”
20 Porque eu, teu servo, deveras confesso que pequei; por isso, sou o primeiro que, de toda a casa de José, desci a encontrar-me com o rei, meu senhor.
21 Ngʼaŋo Abbisaayi omusaani wa Zeruyiya aloma ati, “Simeeyi asaana hufa olwohuba gaduulira oyu Musengwa gajuhaho amafuta.”
21 Então, respondeu Abisai, filho de Zeruia, e disse: Não morreria, pois, Simei por isto, havendo amaldiçoado ao ungido do Senhor ?
22 Aye Dawudi galoma Abbisaayi ni mugandawe Yowaabbu ati, “Enywe abasaani ba Zeruyiya, njʼani obasungire ohuupa amagesi? Mwenda hunjuhaho bunyota? Ndiise habaha wa Yisirayiri era eŋuma Muyisirayiri yesiyesi oyu baneete olwa leero luno.”
22 Porém Davi disse: Que tenho eu convosco, filhos de Zeruia, para que, hoje, me sejais adversários? Morreria alguém, hoje, em Israel? Pois não sei eu que, hoje, novamente sou rei sobre Israel?
23 Nga habaha aloma Simeeyi ati, “Sibanahwite.” Era habaha gamwerayirira.
23 Então, disse o rei a Simei: Não morrerás. E lho jurou.
24 Ngʼaŋo Mefibboseesi omwijuhulu wa Sawulo yeesi aserengeta ohwagaanana ni habaha. Gaali asalireeŋo ohutasaaba magulu oba ohubegaho amalefu oba ohwosa engoye ohuŋwa hu ludaalo olu habaha gaaŋwa e Yerusaalemu ohwola olu gagobolayo miyaaya.
24 Também Mefibosete, filho de Saul, desceu a encontrar-se com o rei; não tinha tratado dos pés, nem espontado a barba, nem lavado as vestes, desde o dia em que o rei saíra até ao dia em que voltou em paz.
25 Mefibboseesi nʼaŋwa e Yerusaalemu ohwaganira habaha, habaha gamubuusa ati, “Mefibboseesi, lwahiina siwatiina ni neese?”
25 Tendo ele chegado a Jerusalém a encontrar-se com o rei, este lhe disse: Por que não foste comigo, Mefibosete?
26 Nga Mefibboseesi amugobolamo ati, “Habaha musengwa yange, ese omuŋeeresa wuwo ngʼolu omanyire oti ndi muleme, naloma omuŋeeresa wange ti, ‘Tegehere nasugirya yange ngendereho tiine ni habaha.’ Aye Ziibba omuŋeeresa wange gandyamo oluhwe.
26 Ele respondeu: Ó rei, meu senhor, o meu servo me enganou; porque eu, teu servo, dizia: albardarei um jumento e montarei para ir com o rei; pois o teu servo é coxo.
27 Era gahulomera ebyʼobudulingi hu ese. Aye ewe habaha musengwa yange oli hya malayika wa Hatonda. Kale hola ehi onabone oti hiraŋi.
27 Demais disto, ele falsamente me acusou a mim, teu servo, diante do rei, meu senhor; porém o rei, meu senhor, é como um anjo de Deus; faze, pois, o que melhor te parecer.
28 Abʼolulyo lwa sehulu yange bosibosi, ŋaŋuma ehi basaanira ohutusaho ohubeeta aye waapa ekabi eyʼohuliiranga ŋalala ni naabo abʼolya ni nabo hu hiiŋulo hihyo. Hu lwʼehyo habaha, puma lukusa ohutiina mu moni ni kusunga wukejemo.”
28 Porque toda a casa de meu pai não era senão de homens dignos de morte diante do rei, meu senhor; contudo, puseste teu servo entre os que comem à tua mesa; que direito, pois, tenho eu de clamar ao rei?
29 Nga habaha amuloma ati, “Oteyongera huloma bingi, pa ehiragiro, ewe ni Ziibba ohugabana ebiitu bya Sawulo.”
29 Respondeu-lhe o rei: Por que ainda falas dos teus negócios? Resolvo que repartas com Ziba as terras.
30 Nga Mefibboseesi aloma habaha ati, “Leha aŋire byosibyosi, onabona ewe habaha musengwa yange ogobooye miyaaya.”
30 Disse Mefibosete ao rei: Fique ele, muito embora, com tudo, pois já voltou o rei, meu senhor, em paz à sua casa.
31 Ngʼaŋo Bbarizilayi ohuŋwa mu twale lyʼe Giliyaadi aŋwa e Rogeliimu atiina asisikana Habaha Dawudi hu lwabi Yoludaani asobole ohusomoha ni naye engeraha.
31 Também Barzilai, o gileadita, desceu de Rogelim e passou com o rei o Jordão, para o acompanhar até ao outro lado.
32 Bbarizilayi oyo gaali musaahulu bugali nʼaŋesa emyaha kinaana. Gaali muŋinda bugali era gaali aŋaaye habaha ebyohulya ehiseera ehyo ehi gahena nʼali e Mahanayimu.
32 Era Barzilai mui velho, da idade de oitenta anos; ele sustentara o rei quando este estava em Maanaim, porque era homem mui rico.
33 Nga habaha aloma Bbarizilayi ati, “Hwambuhe hutiine omenyenga ni neese e Yerusaalemu, nja huhulabiriranga.”
33 Disse o rei a Barzilai: Vem tu comigo, e te sustentarei em Jerusalém.
34 Nga Bbarizilayi aloma habaha ati, “Sigahiise emyaha mididiri hu hyalo huno, lwahiina wenda tiine ni neewe e Yerusaalemu?
34 Respondeu Barzilai ao rei: Quantos serão ainda os dias dos anos da minha vida? Não vale a pena subir com o rei a Jerusalém.
35 Ŋaahani pesa emyaha kinaana. Eŋuma ehicenda ohwesangaasa. Ese sikiŋomerwa ebi ndya oba ebi nywa. Sikisobola huŋulira majanjaasi gʼabaatu ni bemba. Nja huba mugugu eyiri habaha musengwa yange.
35 Oitenta anos tenho hoje; poderia eu discernir entre o bom e o mau? Poderia o teu servo ter gosto no que come e no que bebe? Poderia eu mais ouvir a voz dos cantores e cantoras? E por que há de ser o teu servo ainda pesado ao rei, meu senhor?
36 Hamunga leha kuŋerehereho ŋatono, kusomose Yoludaani hyoŋene. Aye sinenda huusasula olwʼobuyeedi obumbaaye ni kuŋa.
36 Com o rei irá o teu servo ainda um pouco além do Jordão; por que há de me retribuir o rei com tal recompensa?
37 Ndehe nagame engo fiire mu hibuga hyʼeweefe aŋali ehigombe hya bbaabba nʼehya maayi yange. Aye omuŋeeresa wuwo Kimuhaamu njʼono. Oyo njʼaba ni gambuha ni habaha musengwa yange. Muholere hyosihyosi ehi omwendesa.”
37 Deixa voltar o teu servo, e morrerei na minha cidade e serei sepultado junto de meu pai e de minha mãe; mas eis aí o teu servo Quimã; passe ele com o rei, meu senhor, e faze-lhe o que bem te parecer.
38 Nga habaha amugobolamo ati, “Kimuhaamu aja hutiina ni neese era nja humuŋa hyosihyosi ehi wenda. Era ehiitu hyosihyosi ehi wenda kuŋe, nja huhuŋa.”
38 Respondeu o rei: Quimã passará comigo, e eu lhe farei como for do teu agrado e tudo quanto desejares de mim eu te farei.
39 Ngʼaŋo abaatu bosibosi bambuha Yoludaani, nga ko habaha yeesi gambuha. Nga habaha agwa Bbarizilayi mu hifuba, ngʼamusabira ekabi nga ko Bbarizilayi gagamayo mu mago gage.
39 Havendo, pois, todo o povo passado o Jordão e passado também o rei, este beijou a Barzilai e o abençoou; e ele voltou para sua casa.
40 Habaha ni gambuha gatiina e Gilugaali, gatiina ni Kimuhaamu. Era abasooli abomu Buyudaaya bosibosi nʼehitundu hyʼabasooli ba Yisirayiri baali baŋereheyeho habaha.
40 Dali, passou o rei a Gilgal, e Quimã passou com ele; todo o povo de Judá e metade do povo de Israel acompanharam o rei.
41 Ngʼaŋo Abayisirayiri bosibosi batiina eyiri habaha bamuloma baati, “Muhulu, lwahiina abalebe beefe abomu Buyudaaya, baŋeega baati baali nʼobuŋangi ohuhutusayo bahuŋerehera ewe nʼamago gago nʼabasooli babo, engereha wa Yoludaani?”
41 Eis que todos os homens de Israel vieram ter com o rei e lhe disseram: Por que te furtaram nossos irmãos, os homens de Judá, e conduziram o rei, e a sua casa através do Jordão, e todos os homens de Davi com eles?
42 Ngʼabomu mu Buyudaaya bosibosi bagobola mu Bayisirayiri baati, “Hino hwahihola olwohuba habaha atuliho olubbaho bugali. Olwʼehyo, lwahiina ehyo hibaleetera ohuluŋa? Huliho nʼehiitu wayire ehirala ehya habaha ehi hwaliiye? Oba ŋaliŋo ehirabo ehi gaatuŋa?”
42 Então, responderam todos os homens de Judá aos homens de Israel: Porque o rei é nosso parente; por que, pois, vos irais por isso? Porventura, comemos à custa do rei ou nos deu algum presente?
43 NgʼAbayisirayiri bagobola mu baatu bomu Buyudaaya baati, “Huli nʼemigabo ehumi mu habaha era ehyo nʼohitaaye aŋo, Dawudi weefe bugali ohuhira enywe. Olwʼehyo, lwahiina mutunyooma muutyo? Sindiife abeeheerera ohuleeta ehiŋeego ehyʼohugobosa habaha weefe?”
43 Responderam os homens de Israel aos homens de Judá e disseram: Dez tantos temos no rei, e mais a nós nos toca Davi do que a vós outros; por que, pois, fizestes pouco caso de nós? Não foi a nossa palavra a primeira para fazer voltar o nosso rei? Porém a palavra dos homens de Judá foi mais dura do que a palavra dos homens de Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.