2 Samuel 19

Endagaano Epyaha mu Lunyole (NUJ) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Nga balomera Yowaabbu baati, “Habaha alihulira era enaku eyʼamaani yimuŋambire olwa Abbusolomu.”
1 E disseram a Joabe: Eis que o rei anda chorando, e lastima-se por Absalão.
2 Olwʼehyo, hu ludaalo olwo esangaalo eri basooli baali ni nalyo olwʼohuŋangula, lyafuuha naku olwohuba hu ludaalo olwo, abasooli baŋulira ti obutahi buŋambire habaha olwʼohufiirwa omusaani.
2 Então a vitória se tornou naquele mesmo dia em tristeza por todo o povo; porque naquele mesmo dia o povo ouvira dizer: Mui triste está o rei por causa de seu filho.
3 Abasooli bamololoha humololoha ni bengira mu hibuga, hyʼabaatu abamololoha olwʼesoni ejiba ni jibaŋambire banaba ni baduluma olutalo.
3 E naquele mesmo dia o povo entrou às furtadelas na cidade, como o faz quando, envergonhado, foge da peleja.
4 Habaha gewiiha mu moni nga ko gehuula nʼaloma ati, “Woowe, omwana wange Abbusolomu! O Abbusolomu, mwana wange, mwana wange!”
4 Estava, pois, o rei com o rosto coberto; e o rei gritava a alta voz: Meu filho Absalão, Absalão meu filho, meu filho!
5 Nga Yowaabbu atiina mu nyumba aloma habaha ati, “Olwaleero ohenire abasooli babo bosibosi amaani, abaŋonisye obulamu wuwo nʼowabasaani babo nʼowabahaana babo nʼowabahasi babo ko nʼowabahasi babo abandi.
5 Então entrou Joabe na casa do rei, e disse: Hoje envergonhaste o rosto de todos os teus servos, que livraram hoje a tua vida, e a vida de teus filhos, e de tuas filhas, e a vida de tuas mulheres, e a vida de tuas concubinas;
6 Wenda abo abahucaawa era ocaawa abo abahwenda. Olwaleero ohitaaye ŋalafu ti abahulu bʼeŋe nʼabasooli baawe, bahuŋumira mahulu. Mula cibona ti, efe hwesihwesi nʼolu hwahafuuye hwaŋwaŋo ne Abbusolomu gasigala naali mulamu, wahali musangaafu.
6 Amando tu aos teus inimigos, e odiando aos teus amigos. Porque hoje dás a entender que nada valem para contigo príncipes e servos; porque entendo hoje que se Absalão vivesse, e todos nós hoje fôssemos mortos, estarias bem contente.
7 Olwʼehyo, yinyoha otule otiine ogobose mu basooli babo amaani. Ndayira mu siina lya Musengwa ti nʼotatule, aŋa wuneerire onaabe oŋuma muutu wayire mulala oyu osigahiise. Ehyo hiija huhuŋweramo obugosi obusinga obu obaayemo ohuŋwa mu buvubuka buwo ohwola haati.”
7 Levanta-te, pois, agora; sai, e fala conforme ao coração de teus servos; porque pelo Senhor te juro que, se não saíres, nem um só homem ficará contigo esta noite; e maior mal te será isto do que todo o mal que tem vindo sobre ti desde a tua mocidade até agora.
8 Nga habaha genyoheramo atiina gehala aŋa gehalanga ŋa mulyango. Ni balomera abasooli baati, “Habaha njʼola gehaaye ŋa mulyango,” bosibosi batiina aŋa gaali.
8 Então o rei se levantou, e se assentou à porta; e fizeram saber a todo o povo dizendo: Eis que o rei está assentado à porta. Então todo o povo veio apresentar-se diante do rei; porém Israel havia fugido cada um para a sua tenda.
9 Abaatu bosibosi mu Yisirayiri batandiiha ohuduhana abeene nʼabeene baati, “Habaha gatuŋonia abalabe beefe era omwene oyo njʼawatuŋonia Abafirisuuti. Ne ŋahani Abbusolomu gagemire gaduluma mu gwanga.
9 E todo o povo, em todas as tribos de Israel, andava porfiando entre si, dizendo: O rei nos tirou das mãos de nossos inimigos, e ele nos livrou das mãos dos filisteus; e agora fugiu da terra por causa de Absalão.
10 Ne Abbusolomu oyu hwajuhaho amafuta ohutuŋuga gafiiriiye mu lutalo. Olwʼehyo, lwahiina simugobosa habaha?”
10 E Absalão, a quem ungimos sobre nós, já morreu na peleja; agora, pois, por que vos calais, e não fazeis voltar o rei?
11 Habaha Dawudi gaŋeeresa obuhwenda eyiri Zadooki ni Abbiyasaali abasengi ba Hatonda ati, “Mubuuse abatangirisi abomu Buyudaaya muuti, ‘Lwahiina enywe mwenda ohuba ndinywe omusembayo ohugobosa habaha mu lubiri lulwe atenga ebi baloma mu Yisirayiri yosiyosi byoleeye habaha?
11 Então o rei Davi mandou dizer a Zadoque e a Abiatar, sacerdotes: Falai aos anciãos de Judá, dizendo: Por que seríeis vós os últimos em tornar a trazer o rei para a sua casa? Porque as palavras de todo o Israel chegaram ao rei, até à sua casa.
12 Enywe muli balebe bange, huŋwa mu ehida hirala. Olwʼehyo, lwahiina enywe mwenda ohuba ndinywe omusembayo ohugobosa habaha?’
12 Vós sois meus irmãos, meus ossos e minha carne sois vós; por que, pois, seríeis os últimos em tornar a trazer o rei?
13 Era mulome ni Amasa muuti, ‘Oli mulebe yange, Hatonda gamboneresanga singa sikufuula muduumisi wʼeŋe lyange ohuŋwa olwa leero mu hifo hya Yowaabbu.’ ”
13 E a Amasa direis: Porventura não és tu meu osso e minha carne? Assim me faça Deus, e outro tanto, se não fores capitão do arraial diante de mim para sempre, em lugar de Joabe.
14 Dawudi gagondya emyoyo jʼabaatu bosibosi abomu Buyudaaya era bayalira ŋalala hyʼamage. Nga baŋindihira habaha obuhwenda baati, “Gobola, ewe nʼabaatu babo bosibosi.”
14 Assim moveu ele o coração de todos os homens de Judá, como o de um só homem; e enviaram ao rei, dizendo: Volta tu com todos os teus servos.
15 Habaha ni gagamayo, gagaanana nʼabaatu bomu Buyudaaya hu lwabi Yoludaani abaali ni baŋooye e Gilugaali ohumwaganira bamwambuse Yoludaani.
15 Então o rei voltou, e chegou até ao Jordão; e Judá veio a Gilgal, para ir encontrar-se com o rei, ao outro lado do Jordão.
16 Nga Simeeyi omusaani wa Geera ohuŋwa mu hiha hya Bbenjamini owʼe Bbahurimu, ganguŋaho ohweŋimba hu abaatu ohuŋwa mu Buyudaaya ohwaganira Habaha Dawudi.
16 E apressou-se Simei, filho de Gera, benjamita, que era de Baurim; e desceu com os homens de Judá a encontrar-se com o rei Davi.
17 Abaatu abaali ni naye baali abasinde lukumi ohuŋwa mu hiha hya Bbenjamini. Ziibba omuhuumi wʼebiitu bya Sawulo yeesi nʼabasaani babe ehumi nʼabataanu nʼabaŋeeresa amahumi abiri boosi beyuna batiina hu Yoludaani eyi habaha gaali.
17 E com ele mil homens de Benjamim, como também Ziba, servo da casa de Saul, e seus quinze filhos, e seus vinte servos com ele; e prontamente passaram o Jordão adiante do rei.
18 Bambuha Yoludaani ohuŋerehera amago ga habaha nʼohumuholera hiisi ebi gaŋembaho.
18 E, atravessando a barca, para fazer passar a casa do rei e para fazer o que bem parecesse aos seus olhos, então Simei, filho de Gera, se prostrou diante do rei, quando ele passava o Jordão.
19 Nga Simeeyi aloma Dawudi ati, “Muhulu kusunga wuusoniŋe. Oteŋambirira ebibono ebibi ebi nahulomaho hu ludaalo olu waŋwa e Yerusaalemu. Habaha, kwegayiriiye otabihebulira.
19 E disse ao rei: Não me impute meu senhor a minha culpa, e não te lembres do que tão perversamente fez teu servo, no dia em que o rei meu senhor saiu de Jerusalém; não conserve o rei isso no coração.
20 Muhulu, ese omuŋeeresa wuwo kimanyire ti nabbenga. Cʼehigira ni nijire ŋano era ndiise osookire ohuŋwa mu lulyo lwa Yosefu ohuuja eyi oli, kubone ewe habaha musengwa yange.”
20 Porque teu servo deveras confessa que pecou; porém eis que eu sou o primeiro que de toda a casa de José desci a encontrar-me com o rei meu senhor.
21 Ngʼaŋo Abbisaayi omusaani wa Zeruyiya aloma ati, “Simeeyi asaana hufa olwohuba gaduulira oyu Musengwa gajuhaho amafuta.”
21 Então respondeu Abisai, filho de Zeruia, e disse: Não morreria, pois, Simei por isto, havendo amaldiçoado ao ungido do Senhor?
22 Aye Dawudi galoma Abbisaayi ni mugandawe Yowaabbu ati, “Enywe abasaani ba Zeruyiya, njʼani obasungire ohuupa amagesi? Mwenda hunjuhaho bunyota? Ndiise habaha wa Yisirayiri era eŋuma Muyisirayiri yesiyesi oyu baneete olwa leero luno.”
22 Porém Davi disse: Que tenho eu convosco, filhos de Zeruia, para que hoje me sejais adversários? Morreria alguém hoje em Israel? Pois porventura não sei que hoje fui feito rei sobre Israel?
23 Nga habaha aloma Simeeyi ati, “Sibanahwite.” Era habaha gamwerayirira.
23 E disse o rei a Simei: Não morrerás. E o rei lho jurou.
24 Ngʼaŋo Mefibboseesi omwijuhulu wa Sawulo yeesi aserengeta ohwagaanana ni habaha. Gaali asalireeŋo ohutasaaba magulu oba ohubegaho amalefu oba ohwosa engoye ohuŋwa hu ludaalo olu habaha gaaŋwa e Yerusaalemu ohwola olu gagobolayo miyaaya.
24 Também Mefibosete, filho de Saul, desceu a encontrar-se com o rei, e não tinha lavado os pés, nem tinha feito a barba, nem tinha lavado as suas vestes desde o dia em que o rei tinha saído até ao dia em que voltou em paz.
25 Mefibboseesi nʼaŋwa e Yerusaalemu ohwaganira habaha, habaha gamubuusa ati, “Mefibboseesi, lwahiina siwatiina ni neese?”
25 E sucedeu que, vindo ele a Jerusalém a encontrar-se com o rei, disse-lhe o rei: Por que não foste comigo, Mefibosete?
26 Nga Mefibboseesi amugobolamo ati, “Habaha musengwa yange, ese omuŋeeresa wuwo ngʼolu omanyire oti ndi muleme, naloma omuŋeeresa wange ti, ‘Tegehere nasugirya yange ngendereho tiine ni habaha.’ Aye Ziibba omuŋeeresa wange gandyamo oluhwe.
26 E disse ele: Ó rei meu senhor, o meu servo me enganou; porque o teu servo dizia: Albardarei um jumento, e nele montarei, e irei com o rei; pois o teu servo é coxo.
27 Era gahulomera ebyʼobudulingi hu ese. Aye ewe habaha musengwa yange oli hya malayika wa Hatonda. Kale hola ehi onabone oti hiraŋi.
27 Demais disto, falsamente acusou a teu servo diante do rei meu senhor; porém o rei meu senhor é como um anjo de Deus; faze, pois, o que parecer bem aos teus olhos.
28 Abʼolulyo lwa sehulu yange bosibosi, ŋaŋuma ehi basaanira ohutusaho ohubeeta aye waapa ekabi eyʼohuliiranga ŋalala ni naabo abʼolya ni nabo hu hiiŋulo hihyo. Hu lwʼehyo habaha, puma lukusa ohutiina mu moni ni kusunga wukejemo.”
28 Porque toda a casa de meu pai não era senão de homens dignos de morte diante do rei meu senhor; e contudo puseste a teu servo entre os que comem à tua mesa; e que mais direito tenho eu de clamar ao rei?
29 Nga habaha amuloma ati, “Oteyongera huloma bingi, pa ehiragiro, ewe ni Ziibba ohugabana ebiitu bya Sawulo.”
29 E disse-lhe o rei: Por que ainda mais falas de teus negócios? Já disse eu: Tu e Ziba reparti as terras.
30 Nga Mefibboseesi aloma habaha ati, “Leha aŋire byosibyosi, onabona ewe habaha musengwa yange ogobooye miyaaya.”
30 E disse Mefibosete ao rei: Tome ele também tudo; pois já veio o rei meu senhor em paz à sua casa.
31 Ngʼaŋo Bbarizilayi ohuŋwa mu twale lyʼe Giliyaadi aŋwa e Rogeliimu atiina asisikana Habaha Dawudi hu lwabi Yoludaani asobole ohusomoha ni naye engeraha.
31 Também Barzilai, o gileadita, desceu de Rogelim, e passou com o rei o Jordão, para o acompanhar ao outro lado do Jordão.
32 Bbarizilayi oyo gaali musaahulu bugali nʼaŋesa emyaha kinaana. Gaali muŋinda bugali era gaali aŋaaye habaha ebyohulya ehiseera ehyo ehi gahena nʼali e Mahanayimu.
32 E era Barzilai muito velho, da idade de oitenta anos; e ele tinha sustentado o rei, quando tinha a sua morada em Maanaim, porque era grande homem.
33 Nga habaha aloma Bbarizilayi ati, “Hwambuhe hutiine omenyenga ni neese e Yerusaalemu, nja huhulabiriranga.”
33 E disse o rei a Barzilai: Passa tu comigo, e sustentar-te-ei comigo em Jerusalém.
34 Nga Bbarizilayi aloma habaha ati, “Sigahiise emyaha mididiri hu hyalo huno, lwahiina wenda tiine ni neewe e Yerusaalemu?
34 Porém Barzilai disse ao rei: Quantos serão os dias dos anos da minha vida, para que suba com o rei a Jerusalém?
35 Ŋaahani pesa emyaha kinaana. Eŋuma ehicenda ohwesangaasa. Ese sikiŋomerwa ebi ndya oba ebi nywa. Sikisobola huŋulira majanjaasi gʼabaatu ni bemba. Nja huba mugugu eyiri habaha musengwa yange.
35 Da idade de oitenta anos sou eu hoje; poderia eu discernir entre o bom e o mau? Poderia o teu servo ter gosto no que comer e beber? Poderia eu mais ouvir a voz dos cantores e cantoras? E por que será o teu servo ainda pesado ao rei meu senhor?
36 Hamunga leha kuŋerehereho ŋatono, kusomose Yoludaani hyoŋene. Aye sinenda huusasula olwʼobuyeedi obumbaaye ni kuŋa.
36 Com o rei passará teu servo ainda um pouco mais além do Jordão; e por que me recompensará o rei com tal recompensa?
37 Ndehe nagame engo fiire mu hibuga hyʼeweefe aŋali ehigombe hya bbaabba nʼehya maayi yange. Aye omuŋeeresa wuwo Kimuhaamu njʼono. Oyo njʼaba ni gambuha ni habaha musengwa yange. Muholere hyosihyosi ehi omwendesa.”
37 Deixa voltar o teu servo, e morrerei na minha cidade, junto à sepultura de meu pai e de minha mãe; mas eis aí está o teu servo Quimã; passe ele com o rei meu senhor, e faze-lhe o que bem parecer aos teus olhos.
38 Nga habaha amugobolamo ati, “Kimuhaamu aja hutiina ni neese era nja humuŋa hyosihyosi ehi wenda. Era ehiitu hyosihyosi ehi wenda kuŋe, nja huhuŋa.”
38 Então disse o rei: Quimã passará comigo, e eu lhe farei como bem parecer aos teus olhos, e tudo quanto me pedires te farei.
39 Ngʼaŋo abaatu bosibosi bambuha Yoludaani, nga ko habaha yeesi gambuha. Nga habaha agwa Bbarizilayi mu hifuba, ngʼamusabira ekabi nga ko Bbarizilayi gagamayo mu mago gage.
39 Havendo, pois, todo o povo passado o Jordão, e passando também o rei, beijou o rei a Barzilai, e o abençoou; e ele voltou para o seu lugar.
40 Habaha ni gambuha gatiina e Gilugaali, gatiina ni Kimuhaamu. Era abasooli abomu Buyudaaya bosibosi nʼehitundu hyʼabasooli ba Yisirayiri baali baŋereheyeho habaha.
40 E dali passou o rei a Gilgal, e Quimã passou com ele; e todo o povo de Judá conduziu o rei, como também a metade do povo de Israel.
41 Ngʼaŋo Abayisirayiri bosibosi batiina eyiri habaha bamuloma baati, “Muhulu, lwahiina abalebe beefe abomu Buyudaaya, baŋeega baati baali nʼobuŋangi ohuhutusayo bahuŋerehera ewe nʼamago gago nʼabasooli babo, engereha wa Yoludaani?”
41 E eis que todos os homens de Israel vieram ao rei, e disseram ao rei: Por que te furtaram nossos irmãos, os homens de Judá, e conduziram o rei e a sua casa dalém do Jordão, e todos os homens de Davi com eles?
42 Ngʼabomu mu Buyudaaya bosibosi bagobola mu Bayisirayiri baati, “Hino hwahihola olwohuba habaha atuliho olubbaho bugali. Olwʼehyo, lwahiina ehyo hibaleetera ohuluŋa? Huliho nʼehiitu wayire ehirala ehya habaha ehi hwaliiye? Oba ŋaliŋo ehirabo ehi gaatuŋa?”
42 Então responderam todos os homens de Judá aos homens de Israel: Porquanto o rei é nosso parente; e por que vos irais por isso? Porventura comemos às custas do rei, ou nos deu algum presente?
43 NgʼAbayisirayiri bagobola mu baatu bomu Buyudaaya baati, “Huli nʼemigabo ehumi mu habaha era ehyo nʼohitaaye aŋo, Dawudi weefe bugali ohuhira enywe. Olwʼehyo, lwahiina mutunyooma muutyo? Sindiife abeeheerera ohuleeta ehiŋeego ehyʼohugobosa habaha weefe?”
43 E responderam os homens de Israel aos homens de Judá, e disseram: Dez partes temos no rei, e até em Davi mais temos nós do que vós; por que, pois, não fizestes conta de nós, para que a nossa palavra não fosse a primeira, para tornar a trazer o nosso rei? Porém a palavra dos homens de Judá foi mais forte do que a palavra dos homens de Israel.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.