2 Samuel 18

Endagaano Epyaha mu Lunyole (NUJ) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Nga Dawudi aloma abasooli babe aba gaali ni nabo bosibosi bahumbaana, ngʼahena agabulamo ebibbubbu ebyʼolukumi lukumi nʼecikumi cikumi, ngʼataho nʼabaduumisi baabyo.
1 Davi contou os soldados que tinha consigo e pôs sobre eles capitães de mil e capitães de cem.
2 Nga Dawudi aŋindiha ebibbubbu bidatu ebiŋeraŋerana. Yowaabbu ni Abbisaayi abasaani ba Zeruyiya ko ni Yitayi Omugiiti ohuŋwa e Gaasi, njʼabaali abaduumisi baabyo. Nga habaha abaloma ati, “Keesi samwene, nja hutiina ni nenywe.”
2 Então Davi enviou o povo: uma terça parte sob o comando de Joabe, outra sob o comando de Abisai, filho de Zeruia e irmão de Joabe, e a outra sob o comando de Itai, o geteu. E o rei disse ao povo: — Eu também irei com vocês.
3 Aye abasooli bamuloma baati, “Sooja hutiina olwohuba singa batumimigania, hija hutuleetera ohuduluma. Era wayire huduluma oba ehitundu hu efe hwafa, sibaja hufayo aye ewe omulala oŋeraŋerana nʼabaatu omutwalo. Hiraŋi osigale mu hibuga nʼotuwagiranga hutuwagira.”
3 Mas eles disseram: — O senhor não deveria ir, porque, se formos obrigados a fugir, não se importarão conosco, nem ainda que metade de nós morra; mas o senhor vale por dez mil de nós. Será melhor que da cidade o senhor nos preste socorro.
4 Nga habaha abagobolamo ati, “Nja huhola ehi mwenda kole.”
4 Davi respondeu: — O que vocês acharem melhor, isso farei. O rei se pôs ao lado do portão da cidade, e todo o povo saiu a centenas e a milhares.
5 Nga habaha aloma Yowaabbu ni Abbisaayi ko ni Yitayi ati, “Hu lwʼese, mutakosa omwana oyo Abbusolomu!” Era abasooli bosibosi baŋulira ebi habaha galoma hiisi muduumisi ebiŋamba hu Abbusolomu.
5 E o rei deu ordem a Joabe, a Abisai e a Itai, dizendo: — Por amor a mim, tratem com brandura o jovem Absalão. Todo o povo ouviu quando o rei dava a ordem a todos os capitães a respeito de Absalão.
6 Eŋe lya Dawudi lyaŋindigana ohutiina ohusoosa Abayisirayiri. Era olutalo balusolera mu hibira ehyomu Efulayimu.
6 Assim, o povo saiu ao campo, a encontrar-se com Israel, e a batalha teve lugar na floresta de Efraim.
7 Mu hibira eyo, abasooli ba Dawudi baŋangula Abayisirayiri. Era abafa baali bangi, baali emitwalo ebiri.
7 Ali, o povo de Israel foi batido diante dos servos de Davi; e, naquele mesmo dia, houve ali grande derrota, com a perda de vinte mil homens.
8 Olutalo lwahwana ehitehere ehyo hyosihyosi era abaatu abafiira mu hibira hu ludaalo olwo baali bangi ohusinga abafa epiima.
8 A batalha se estendeu por toda aquela região, e, naquele dia, a floresta consumiu mais gente do que a espada.
9 Nga Abbusolomu agwa mu basooli ba Dawudi. Gaali hu nasugirya yiye era ni yaali nʼebita ŋaasi wʼomusaala, ngʼomutwe gugwe gweŋagama mu masaga. Ne nasugirya yeyongera ohutiina. Nga niye asigala nʼalerejera mu bbanga.
9 Absalão, montado em sua mula, encontrou-se com os homens de Davi. Quando a mula passou debaixo dos ramos de um grande carvalho, a cabeça de Absalão ficou presa nos ramos. Ele ficou pendurado entre o céu e a terra, enquanto a mula, que ele montava, passou adiante.
10 Mulala hu basooli ni gabona ehyali ni himuguuyeho, gatiina galomera Yowaabbu ati, “Pwahubona Abbusolomu nʼalerejera hu musaala.”
10 Um homem viu isso e foi dizer a Joabe: — Eu vi Absalão pendurado num carvalho.
11 Nga Yowaabbu aloma omusooli oyo ati, “Hiina? Oŋwahumubona? Lwahiina soomufumite gagwa ŋaasi? Nahahuŋaaye ebitundu ehumi ebyʼefeeza nʼomusipi ogwʼabasooli abakugu.”
11 Então Joabe disse ao homem que lhe trouxe a notícia: — O quê?! Você o viu? E por que não o abateu ali mesmo, derrubando-o por terra? Eu teria dado a você dez moedas de prata e um cinto.
12 Ngʼomusooli agobola mu Yowaabbu ati, “Wayire wuupa ebitundu byʼefeeza olukumi, sipanga huhola habi hu musaani wa habaha olwohuba huŋuliiye habaha nʼabaloma, ewe ni Abbisaayi ni Yitayi ati, ‘Mutakosa muvubuka oyo, Abbusolomu!’
12 Mas o homem disse a Joabe: — Ainda que me pusessem nas mãos mil moedas de prata, não estenderia a mão contra o filho do rei, pois ouvimos muito bem que o rei deu uma ordem ao senhor, a Abisai e a Itai, dizendo: “Poupem o jovem Absalão”.
13 Era singa netulirihiise namwita, habaha gahitegeera, siwahabayeŋo hungayira.”
13 Se eu tivesse agido traiçoeiramente contra a vida dele, nada disso poderia ser escondido do rei, e nem mesmo o senhor me defenderia.
14 Nga Yowaabbu aloma ati, “Sinaabe mu huhena biseera ni neewe.” Ngʼaŋamba amafumo adatu agafumita Abbusolomu hu mwoyo nʼahiiri mulamu, nalereejera hu musaala.
14 Então Joabe disse: — Não vou perder mais tempo com você. Joabe pegou três dardos e com eles traspassou o coração de Absalão, enquanto ele ainda estava vivo, pendurado no carvalho.
15 Ngʼaŋo abasooli ehumi hu bagingiranga Yowaabbu ebisoosa beswanigirisa Abbusolomu, nga bamufumita bamwita.
15 Dez jovens, que levavam as armas de Joabe, cercaram Absalão e acabaram de matá-lo.
16 Ngʼaŋo Yowaabbu afuuŋa egwala, ngʼabasooli balehera aŋo ohuŋiima Abayisirayiri, nga bagobolaŋo olwohuba Yowaabbu gabemeeresa.
16 Então Joabe tocou a trombeta, e o povo voltou de perseguir Israel, porque Joabe deteve o povo.
17 Nga baŋamba omulambo gwa Abbusolomu baguŋira bagudanya mu guloŋo ogubba mwideŋo, nga baguwungihaho emungo yʼamabaale enyene embala. Ebyo babiholanga ne Abayisirayiri bosibosi baduluma bagamayo mu mago gaawe.
17 Levaram Absalão e o jogaram numa grande cova na floresta. E levantaram sobre ele um enorme monte de pedras. E todo o Israel fugiu, cada um para a sua casa.
18 Abbusolomu ni gaali nʼahiiri mulamu, gaŋamba amabaale gatongola ehihondo mu hiiho hya habaha ni hiri hyʼohumuhebulirirangaho mula galoma ati, “Puma mwana museere owohunjerula bahakebulirirangaho.” Ngʼaguliha ehihondo ehyo esiina lirye eryene era nʼohwola hatyane, bahiranga baati Ehyʼohuhebulirirangaho Abbusolomu.
18 Ora, quando ainda vivia, Absalão tinha levantado para si uma coluna, que está no vale do Rei, porque dizia: “Não tenho nenhum filho para conservar a memória do meu nome.” E deu o seu próprio nome à coluna, que até hoje se chama o Monumento de Absalão.
19 Ngʼaŋo Ahimaazi omusaani wa Zadooki aloma Yowaabbu ati, “Leha ndulume tiine ndomere habaha ngʼolu Musengwa amununuuye mu muhono gwʼabasigu babe.”
19 Então Aimaás, filho de Zadoque, disse a Joabe: — Deixe que eu vá correndo dar ao rei a notícia de que o
20 Aye Yowaabbu gamuloma ati, “Bbe olwa leero otatiina hulomera habaha amaŋuliro ago, oja hutiina olundi olwohuba omusaani wuwe afuuye.”
20 Mas Joabe lhe disse: — Hoje você não será o portador de boas notícias. Você poderá fazer isso outro dia, mas hoje não, porque está morto o filho do rei.
21 Ngʼaŋo Yowaabbu aloma Omukuusi ati, “Tiina olomere habaha ebi oweene.” Ngʼomukuusi geŋomeha mu moni ja Yowaabbu ngʼahotamya omutwe ohulaga ati amuŋa eŋono, ni gahena ngʼaduluma atiina.
21 Então Joabe disse a um etíope: — Vá e diga ao rei o que você viu. Ele inclinou-se diante de Joabe e saiu correndo.
22 Nga Ahimaazi omusaani wa Zadooki aloma Yowaabbu ati, “Oba hiba hibe, kusunga wundehe keesi ndulume nonde hu Mukuusi pire obuhwenda.”
22 Porém Aimaás, filho de Zadoque, tornou a falar com Joabe: — Aconteça o que acontecer, deixe-me também correr atrás do etíope. Joabe perguntou: — Por que você quer correr, meu filho, se não terá recompensa pela notícia?
23 Ngʼamugobolamo ati, “Oba hiba hibe, nenda huduluma tiine.” Ehyaŋwamo nga Yowaabbu amuloma ati, “Kale duluma otiine.”
23 Aimaás respondeu: — Aconteça o que acontecer, vou correr. Então Joabe lhe disse: — Corra. Aimaás correu pelo caminho da planície e passou o etíope.
24 Dawudi gaali geehaye ŋagati wʼomulyango ogwomugati nʼogwebulafu. Omuhuumi ganiina ŋamugulu hu hasolya hʼomulyango. Ni galengera gabona omuutu nʼaduluma yeŋene.
24 Davi estava sentado entre os dois portões da entrada da cidade. A sentinela subiu ao terraço do portão sobre a muralha e, levantando os olhos, viu que um homem vinha correndo sozinho.
25 Ngʼomuhuumi alanga habaha amulomera.
25 A sentinela gritou e avisou o rei. O rei disse: — Se vem sozinho, traz boas notícias. E vinha andando e chegando.
26 Nga nindi omuhuumi abona omusinde obundi, yeesi ni gaaja nʼaduluma. Ngʼomuhuumi aloma ohuuma hu mulyango ati, “Bona eriyo nʼomusinde owundi obuuja nʼaduluma yeŋene!”
26 Então a sentinela viu outro homem que corria e gritou para o porteiro: — Eis que vem outro homem correndo sozinho. Então o rei disse: — Também este traz boas notícias.
27 Ngʼomuhuumi aloma ati, “Omuutu atangiriiyemo aduluma hya Ahimaazi omusaani wa Zadooki.”
27 A sentinela continuou: — Vejo o jeito de correr do primeiro. Parece ser o jeito de correr de Aimaás, filho de Zadoque. Então o rei disse: — Este homem é de bem e trará boas notícias.
28 Ahimaazi ni goola ngʼalanga habaha nʼalomera ŋamugulu ati, “Miyaaya myereere!” Nga geyala hwiroba mu moni ja habaha ngʼaloma ati, “Musengwa Hatonda wuwo aŋeewe eŋono. Abaatu ababaaye ni benyoheeye hu habaha musengwa yange, abaŋayeeyo.”
28 Aimaás gritou e disse ao rei: — Paz! Inclinou-se diante do rei com o rosto em terra e disse: — Bendito seja o
29 Nga habaha amubuusa ati, “Omuvubuka Abbusolomu aliyo mulaŋi?”
29 Então o rei perguntou: — Vai bem o jovem Absalão? Aimaás respondeu: — Vi um grande alvoroço, quando Joabe enviou este seu servo, ó rei, porém não sei o que era.
30 Nga habaha amuloma ati, “Galuha hutulo, wemeerere aŋo.” Ngʼaŋo atiina ŋala hutulo, gemeerera.
30 O rei disse: — Fique ali ao lado e espere. Ele ficou ao lado e esperou.
31 Ngʼomukuusi goola aloma ati, “Habaha musengwa yange, amaŋuliro amalaŋi agakuleteeye gali ti olwa leero Musengwa ahununuuye mu mihono jʼabo ababaaye ni bahwinyoheyeho bosibosi.”
31 Então o etíope chegou e disse: — Boas notícias para o rei, meu senhor! Hoje o
32 Nga habaha abuusa Omukuusi ati, “Omuvubuka Abbusolomu aliyo mulaŋi?”
32 Então o rei perguntou ao etíope: — Vai bem o jovem Absalão? O etíope respondeu: — Que aquilo que aconteceu com aquele jovem aconteça com os inimigos do rei, meu senhor, e todos os que se levantam contra ele.
33 Habaha gehanga ni gaŋulira obuhwenda obwo. Ngʼatiina mu hisenge ehyali ŋamugulu wʼomulyango ogwengira mu hibuga, ngʼalira. Ni gaali nʼatiina galiranga ati, “Woowe, omwana wange Abbusolomu! Omwana wange, omwana wange Abbusolomu! Singa ndiise afuuye mu hifo hihyo! O Abbusolomu, mwana wange, mwana wange!”
33 Então o rei, profundamente comovido, subiu à sala que estava por cima do portão e chorou. E, andando, dizia: — Meu filho Absalão, meu filho, meu filho Absalão! Quem me dera que eu tivesse morrido em seu lugar, Absalão, meu filho, meu filho!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.