2 Samuel 18
Endagaano Epyaha mu Lunyole (NUJ) vs ARC
1 Nga Dawudi aloma abasooli babe aba gaali ni nabo bosibosi bahumbaana, ngʼahena agabulamo ebibbubbu ebyʼolukumi lukumi nʼecikumi cikumi, ngʼataho nʼabaduumisi baabyo.
1 E Davi contou o povo que tinha consigo e pôs sobre eles capitães de cem.
2 Nga Dawudi aŋindiha ebibbubbu bidatu ebiŋeraŋerana. Yowaabbu ni Abbisaayi abasaani ba Zeruyiya ko ni Yitayi Omugiiti ohuŋwa e Gaasi, njʼabaali abaduumisi baabyo. Nga habaha abaloma ati, “Keesi samwene, nja hutiina ni nenywe.”
2 E Davi enviou o povo, um terço debaixo da mão de Joabe, e outro terço debaixo da mão de Abisai, filho de Zeruia e irmão de Joabe, e outro terço debaixo da mão de Itai, o geteu; e disse o rei ao povo: Eu também juntamente sairei convosco.
3 Aye abasooli bamuloma baati, “Sooja hutiina olwohuba singa batumimigania, hija hutuleetera ohuduluma. Era wayire huduluma oba ehitundu hu efe hwafa, sibaja hufayo aye ewe omulala oŋeraŋerana nʼabaatu omutwalo. Hiraŋi osigale mu hibuga nʼotuwagiranga hutuwagira.”
3 Porém o povo disse: Não sairás, porque, se formos obrigados a fugir, não porão o coração em nós; e, ainda que metade de nós morra, não porão o coração em nós, porque ainda, tais como nós somos, ajuntarás dez mil; melhor será, pois, que da cidade nos sirvas de socorro.
4 Nga habaha abagobolamo ati, “Nja huhola ehi mwenda kole.”
4 Então, Davi lhes disse: O que bem parecer aos vossos olhos, isso farei. E o rei se pôs da banda da porta, e todo o povo saiu em centenas e em milhares.
5 Nga habaha aloma Yowaabbu ni Abbisaayi ko ni Yitayi ati, “Hu lwʼese, mutakosa omwana oyo Abbusolomu!” Era abasooli bosibosi baŋulira ebi habaha galoma hiisi muduumisi ebiŋamba hu Abbusolomu.
5 E o rei deu ordem a Joabe, e a Abisai, e a Itai, dizendo: Brandamente tratai por amor de mim ao jovem, a Absalão. E todo o povo ouviu quando o rei deu ordem a todos os capitães acerca de Absalão.
6 Eŋe lya Dawudi lyaŋindigana ohutiina ohusoosa Abayisirayiri. Era olutalo balusolera mu hibira ehyomu Efulayimu.
6 Saiu, pois, o povo ao campo, a encontrar-se com Israel, e deu-se a batalha no bosque de Efraim.
7 Mu hibira eyo, abasooli ba Dawudi baŋangula Abayisirayiri. Era abafa baali bangi, baali emitwalo ebiri.
7 E ali foi ferido o povo de Israel, diante dos servos de Davi; e, naquele mesmo dia, houve ali uma grande derrota de vinte mil.
8 Olutalo lwahwana ehitehere ehyo hyosihyosi era abaatu abafiira mu hibira hu ludaalo olwo baali bangi ohusinga abafa epiima.
8 Porque ali se estendeu a batalha sobre a face de toda aquela terra; e foram mais os do povo que consumiu o bosque do que os que a espada consumiu, naquele dia.
9 Nga Abbusolomu agwa mu basooli ba Dawudi. Gaali hu nasugirya yiye era ni yaali nʼebita ŋaasi wʼomusaala, ngʼomutwe gugwe gweŋagama mu masaga. Ne nasugirya yeyongera ohutiina. Nga niye asigala nʼalerejera mu bbanga.
9 E Absalão se encontrou com os servos de Davi; e Absalão ia montado num mulo; e, entrando o mulo debaixo da espessura dos ramos de um grande carvalho, pegou-se-lhe a cabeça no carvalho, e ficou pendurado entre o céu e a terra; e o mulo, que estava debaixo dele, passou adiante.
10 Mulala hu basooli ni gabona ehyali ni himuguuyeho, gatiina galomera Yowaabbu ati, “Pwahubona Abbusolomu nʼalerejera hu musaala.”
10 O que vendo um homem, o fez saber a Joabe e disse: Eis que vi Absalão pendurado num carvalho.
11 Nga Yowaabbu aloma omusooli oyo ati, “Hiina? Oŋwahumubona? Lwahiina soomufumite gagwa ŋaasi? Nahahuŋaaye ebitundu ehumi ebyʼefeeza nʼomusipi ogwʼabasooli abakugu.”
11 Então, disse Joabe ao homem que lho fizera saber: Pois que o viste, por que o não feriste logo ali em terra? E forçoso seria eu dar-lhe dez moedas de prata e um cinto.
12 Ngʼomusooli agobola mu Yowaabbu ati, “Wayire wuupa ebitundu byʼefeeza olukumi, sipanga huhola habi hu musaani wa habaha olwohuba huŋuliiye habaha nʼabaloma, ewe ni Abbisaayi ni Yitayi ati, ‘Mutakosa muvubuka oyo, Abbusolomu!’
12 Disse, porém, aquele homem a Joabe: Ainda que eu pudesse pesar nas minhas mãos mil moedas de prata, não estenderia a minha mão contra o filho do rei, pois bem ouvimos que o rei te deu ordem a ti, e a Abisai, e a Itai, dizendo: Guardai-vos, cada um, de tocar no jovem, em Absalão.
13 Era singa netulirihiise namwita, habaha gahitegeera, siwahabayeŋo hungayira.”
13 Ainda que proferisse mentira com risco da minha vida, nem por isso coisa nenhuma se esconderia ao rei; e tu mesmo te oporias.
14 Nga Yowaabbu aloma ati, “Sinaabe mu huhena biseera ni neewe.” Ngʼaŋamba amafumo adatu agafumita Abbusolomu hu mwoyo nʼahiiri mulamu, nalereejera hu musaala.
14 Então, disse Joabe: Não me demorarei assim contigo aqui. E tomou três dardos e traspassou com eles o coração de Absalão, estando ele ainda vivo no meio do carvalho.
15 Ngʼaŋo abasooli ehumi hu bagingiranga Yowaabbu ebisoosa beswanigirisa Abbusolomu, nga bamufumita bamwita.
15 E o cercaram dez jovens que levavam as armas de Joabe. E feriram a Absalão e o mataram.
16 Ngʼaŋo Yowaabbu afuuŋa egwala, ngʼabasooli balehera aŋo ohuŋiima Abayisirayiri, nga bagobolaŋo olwohuba Yowaabbu gabemeeresa.
16 Então, tocou Joabe a buzina, e voltou o povo de perseguir a Israel, porque Joabe deteve o povo.
17 Nga baŋamba omulambo gwa Abbusolomu baguŋira bagudanya mu guloŋo ogubba mwideŋo, nga baguwungihaho emungo yʼamabaale enyene embala. Ebyo babiholanga ne Abayisirayiri bosibosi baduluma bagamayo mu mago gaawe.
17 E tomaram Absalão, e o lançaram no bosque, numa grande cova, e levantaram sobre ele um mui grande montão de pedras; e todo o Israel fugiu, cada um para a sua tenda.
18 Abbusolomu ni gaali nʼahiiri mulamu, gaŋamba amabaale gatongola ehihondo mu hiiho hya habaha ni hiri hyʼohumuhebulirirangaho mula galoma ati, “Puma mwana museere owohunjerula bahakebulirirangaho.” Ngʼaguliha ehihondo ehyo esiina lirye eryene era nʼohwola hatyane, bahiranga baati Ehyʼohuhebulirirangaho Abbusolomu.
18 Ora, Absalão, quando ainda vivia, tinha tomado e levantado para si uma coluna, que está no vale do Rei, porque dizia: Filho nenhum tenho para conservar a memória do meu nome. E chamou aquela coluna pelo seu próprio nome; pelo que até ao dia de hoje se chama o Pilar de Absalão.
19 Ngʼaŋo Ahimaazi omusaani wa Zadooki aloma Yowaabbu ati, “Leha ndulume tiine ndomere habaha ngʼolu Musengwa amununuuye mu muhono gwʼabasigu babe.”
19 Então, disse Aimaás, filho de Zadoque: Deixa-me correr, e anunciarei ao rei que já o Senhor o vingou da mão de seus inimigos.
20 Aye Yowaabbu gamuloma ati, “Bbe olwa leero otatiina hulomera habaha amaŋuliro ago, oja hutiina olundi olwohuba omusaani wuwe afuuye.”
20 Mas Joabe lhe disse: Tu não serás hoje o portador das novas, porém outro dia as levarás; mas hoje não darás a nova, porque é morto o filho do rei.
21 Ngʼaŋo Yowaabbu aloma Omukuusi ati, “Tiina olomere habaha ebi oweene.” Ngʼomukuusi geŋomeha mu moni ja Yowaabbu ngʼahotamya omutwe ohulaga ati amuŋa eŋono, ni gahena ngʼaduluma atiina.
21 E disse Joabe a um cuxita: Vai tu e dize ao rei o que viste. E o cuxita se inclinou a Joabe e correu.
22 Nga Ahimaazi omusaani wa Zadooki aloma Yowaabbu ati, “Oba hiba hibe, kusunga wundehe keesi ndulume nonde hu Mukuusi pire obuhwenda.”
22 E prosseguiu Aimaás, filho de Zadoque, e disse a Joabe: Seja o que for, deixa-me também correr após o cuxita. E disse Joabe: Para que agora correrias tu, meu filho, pois não tens mensagem conveniente?
23 Ngʼamugobolamo ati, “Oba hiba hibe, nenda huduluma tiine.” Ehyaŋwamo nga Yowaabbu amuloma ati, “Kale duluma otiine.”
23 Seja o que for, disse Aimaás, correrei. E Joabe lhe disse: Corre. E Aimaás correu pelo caminho da planície e passou ao cuxita.
24 Dawudi gaali geehaye ŋagati wʼomulyango ogwomugati nʼogwebulafu. Omuhuumi ganiina ŋamugulu hu hasolya hʼomulyango. Ni galengera gabona omuutu nʼaduluma yeŋene.
24 E Davi estava assentado entre as duas portas; e a sentinela subiu ao terraço da porta junto ao muro, e levantou os olhos, e olhou, e eis que um homem corria só.
25 Ngʼomuhuumi alanga habaha amulomera.
25 Gritou, pois, a sentinela e o disse ao rei: Se vem só, há novas em sua boca. E vinha andando e chegando.
26 Nga nindi omuhuumi abona omusinde obundi, yeesi ni gaaja nʼaduluma. Ngʼomuhuumi aloma ohuuma hu mulyango ati, “Bona eriyo nʼomusinde owundi obuuja nʼaduluma yeŋene!”
26 Então, viu a sentinela outro homem que corria, e a sentinela gritou ao porteiro, e disse: Eis que lá vem outro homem correndo só. Então, disse o rei: Também este traz novas.
27 Ngʼomuhuumi aloma ati, “Omuutu atangiriiyemo aduluma hya Ahimaazi omusaani wa Zadooki.”
27 Disse mais a sentinela: Vejo o correr do primeiro, que parece ser o correr de Aimaás, filho de Zadoque. Então, disse o rei: Este é homem de bem e virá com boas novas.
28 Ahimaazi ni goola ngʼalanga habaha nʼalomera ŋamugulu ati, “Miyaaya myereere!” Nga geyala hwiroba mu moni ja habaha ngʼaloma ati, “Musengwa Hatonda wuwo aŋeewe eŋono. Abaatu ababaaye ni benyoheeye hu habaha musengwa yange, abaŋayeeyo.”
28 Gritou, pois, Aimaás e disse ao rei: Paz. E inclinou-se ao rei com o rosto em terra e disse: Bendito seja o Senhor , que entregou os homens que levantaram a mão contra o rei, meu senhor.
29 Nga habaha amubuusa ati, “Omuvubuka Abbusolomu aliyo mulaŋi?”
29 Então, disse o rei: Vai bem com o jovem, com Absalão? E disse Aimaás: Vi um grande alvoroço, quando Joabe mandou o servo do rei, e a mim, teu servo; porém não sei o que era.
30 Nga habaha amuloma ati, “Galuha hutulo, wemeerere aŋo.” Ngʼaŋo atiina ŋala hutulo, gemeerera.
30 E disse o rei: Vira-te e põe-te aqui. E virou-se e parou.
31 Ngʼomukuusi goola aloma ati, “Habaha musengwa yange, amaŋuliro amalaŋi agakuleteeye gali ti olwa leero Musengwa ahununuuye mu mihono jʼabo ababaaye ni bahwinyoheyeho bosibosi.”
31 E eis que vinha o cuxita e disse: Anunciar-se-á ao rei, meu senhor, que hoje o Senhor te vingou da mão de todos os que se levantaram contra ti.
32 Nga habaha abuusa Omukuusi ati, “Omuvubuka Abbusolomu aliyo mulaŋi?”
32 Então, disse o rei ao cuxita: Vai bem com o jovem, com Absalão? E disse o cuxita: Sejam como aquele jovem os inimigos do rei, meu senhor, e todos os que se levantaram contra ti para mal.
33 Habaha gehanga ni gaŋulira obuhwenda obwo. Ngʼatiina mu hisenge ehyali ŋamugulu wʼomulyango ogwengira mu hibuga, ngʼalira. Ni gaali nʼatiina galiranga ati, “Woowe, omwana wange Abbusolomu! Omwana wange, omwana wange Abbusolomu! Singa ndiise afuuye mu hifo hihyo! O Abbusolomu, mwana wange, mwana wange!”
33 Então, o rei se perturbou, e subiu à sala que estava por cima da porta, e chorou; e, andando, dizia assim: Meu filho Absalão, meu filho, meu filho Absalão! Quem me dera que eu morrera por ti, Absalão, meu filho, meu filho!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.