2 Samuel 16

Endagaano Epyaha mu Lunyole (NUJ) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Dawudi ni gaali ni gahabita ŋamugulu wʼolusozi, nga gagaanana ni Ziibba omuŋeeresa wa Mefibboseesi. Gaali ni nasugirya ebiri nʼajitwihire emigaati bibiri nʼebisagaaso cikumi ebyʼemizabbiibu emyomu nʼebindi cikumi ebyʼebibala ebi balya ohwendobooli nʼesaŋu eyʼehyanjo ehyʼomwenge gwʼemizabbibbu.
1 Tendo Davi passado um pouco além do cume, eis que Ziba, o moço de Mefibosete, veio encontrar-se com ele, com um par de jumentos albardados, e sobre eles duzentos pães, cem cachos de passas, e cem de frutas de verão e um odre de vinho.
2 Nga habaha abuusa Ziibba ati, “Oleetire bino byahi?”
2 Perguntou, pois, o rei a Ziba: Que pretendes com isso? Respondeu Ziba: Os jumentos são para a casa do rei, para se montarem neles; e o pão e as frutas de verão para os moços comerem; e o vinho para os cansados no deserto beberem.
3 Ngʼaŋo habaha amubuusa ati, “Omwijuhulu wa musengwa wuwo Sawulo ali ŋeena?” Nga Ziibba amugobolamo ati, “Asigayeeyo e Yerusaalemu, aloma mbo ati, ‘Ŋaahani Abayisirayiri baja hungaluhisa owahabaha wa sehulu yange.’ ”
3 Perguntou ainda o rei: E onde está o filho de teu senhor? Respondeu Ziba ao rei: Eis que permanece em Jerusalém, pois disse: Hoje a casa de Israel me restituirá o reino de meu pai.
4 Ngʼaŋo habaha aloma Ziibba ati, “Byosibyosi ebibaaye ni biri ebya Mefibboseesi, ŋaahani bibyo.”
4 Então disse o rei a Ziba: Eis que tudo quanto pertencia a Mefibosete é teu. Ao que Ziba, inclinando-se, disse: Que eu ache graça aos teus olhos, ó rei meu senhor.
5 Habaha Dawudi ko ni gaali ni goola mu hibuga e Bbahurimu, nga jireeta omusinde owomu lulyo lwa Sawulo, oyu baali ni balanga baati Simeeyi omusaani wa Geera. Gaŋwayo nʼajofumula ebibono ebibi byereere hu Dawudi.
5 Tendo o rei Davi chegado a Baurim, veio saindo dali um homem da linhagem da casa de Saul, cujo nome era Simei, filho de Gêra; e, adiantando-se, proferia maldições.
6 Ngʼaholoŋera Habaha Dawudi nʼabahungu babe amabaale. Hino gahihola nʼatabalirira abasinde abʼamaani abaali ni beswanigirihiise Dawudi eruuyi nʼeruuyi.
6 Também atirava pedras contra Davi e todos os seus servos, ainda que todo o povo e todos os valorosos iam à direita e à esquerda do rei.
7 Simeeyi ni gaali nʼaduulira Dawudi galoma ati, “Pwereŋo, pwereŋo, musinde ewe omutemu era oŋuma mahulu!
7 E, amaldiçoando-o Simei, assim dizia: Sai, sai, homem sanguinário, homem de Belial!
8 Wanyaga hu Sawulo owahabaha, wahena wiita abaatu babe bangi. Weesi Musengwa ali huhwesasula, abuhubuguyeeho gabuŋa Abbusolomu omusaani wuwo. Era olwohuba oli mutemu, hihwohiise hu husihiiriha!”
8 O Senhor te deu agora a paga de todo o sangue da casa de Saul, em cujo lugar tens reinado; já entregou o Senhor o reino na mão de Absalão, teu filho; e eis-te agora na desgraça, pois és um homem sanguinário.
9 Nga Abbisaayi omusaani wa Zeruyiya aloma habaha ati, “Lwahiina embwa yino eduulira habaha musengwa yange? Leha tiine mutemeho omutwe.”
9 Então Abisai, filho de Zeruia, disse ao rei: Por que esse cão morto amaldiçoaria ao rei meu senhor? Deixa-me passar e tirar-lhe a cabeça.
10 Ne habaha galoma Abbisaayi ni mugandawe Yowaabbu ati, “Ehyo hibaŋambiraho ŋe, enywe abasaani ba Zeruyiya? Nʼaba nje Musengwa amulomire ohunduulira, njʼani ali nʼobuŋangi ohubuusa ati, ‘Lwahiina ohihola?’ ”
10 Disse, porém, o rei: Que tenho eu convosco, filhos de Zeruia? Por ele amaldiçoar e por lhe ter dito o Senhor: Amaldiçoa a Davi; quem dirá: Por que assim fizeste?
11 Nga Dawudi aloma Abbisaayi nʼabahungu babe bosibosi ati, “Obanga musaani yange omwene oyu nesaalira genda ohunjita, ne owʼehiha hya Bbenjamini oyo aŋanga ohusaasira? Mumulehe ganduulire olwohuba Musengwa amulomire.
11 Disse mais Davi a Abisai, e a todos os seus servos: Eis que meu filho, que saiu das minhas entranhas, procura tirar-me a vida; quanto mais ainda esse benjamita? Deixai-o; deixai que amaldiçoe, porque o Senhor lho ordenou.
12 Somanya Musengwa gabona ohubonaabona ohu ndimo, gaapa ekabi mu hifo hyʼebyo ebi Simeeyi ali hunduulira.”
12 Porventura o Senhor olhará para a minha aflição, e me pagará com bem a maldição deste dia.
13 Dawudi nʼabahungu babe nibo beyongera mu lugendo lwawe. Ne Simeeyi gabalondangaho nʼabitira hu luuyi lwʼolusozi, gatiinanga abaduulira nʼabaholoŋa amabaale nga kohu ataaye nʼohuboŋaho efuuhe.
13 Prosseguiam, pois, o seu caminho, Davi e os seus homens, enquanto Simei ia pela encosta do monte, defronte dele, caminhando e amaldiçoando, e atirava pedras contra ele, e levantava poeira.
14 Habaha nʼabaatu bosibosi aba gaali ni nabo boola aŋa baali ni baja hu lwabi Yoludaani ni badembire. Era eyo peyi gaŋuumulira ko gagobolamo amaani.
14 E o rei e todo o povo que ia com ele chegaram cansados ao Jordão; e ali descansaram.
15 Ŋaahani Abbusolomu nʼAbayisirayiri bosibosi bengira Yerusaalemu era ni Akisofeeli yeesi gatiiniraho.
15 Absalão e todo o povo, os homens de Israel, vieram a Jerusalém; e Aitofel estava com ele.
16 Husaayi meeri ya Dawudi, ni goola aŋa Abbusolomu gaali, gamuloma ati, “Wangaala habaha! Wangaala habaha!”
16 E chegando Husai, o arquita, amigo de Davi, a Absalão, disse-lhe: Viva o rei, viva o rei!
17 Nga Abbusolomu abuusa Husaayi ati, “Huno njʼohwenda ohu wendamo meriiwo? Lwahiina sotiine ni Dawudi meriiwo?”
17 Absalão, porém, perguntou a Husai: E esta a tua benevolência para com o teu amigo? Por que não foste com o teu amigo?
18 Nga Husaayi agobola mu Abbusolomu ati, “Mbe, ese naabenga wʼoyo oyu Musengwa nʼAbayisirayiri bosibosi baba ni batobooye era njʼoyu nja husigala ni naye.
18 Respondeu-lhe Husai: Não; pois aquele a quem o Senhor, e este povo, e todos os homens de Israel têm escolhido, dele serei e com ele ficarei.
19 Era nʼehindi, njʼani oyu ndi nʼohuŋeeresa? Omusaani njʼoyu nja huŋeeresanga. Nja huba muŋeeresa wuwo ngʼolu mbayenga muŋeeresa wa lataawo.”
19 E, demais disto, a quem serviria eu? Porventura não seria a seu filho? como servi a teu pai, assim servirei a ti.
20 Nga Abbusolomu aloma Akisofeeli ati, “Tuŋe amagesi, huhole hi?”
20 Então disse Absalão a Aitofel: Dai o vosso conselho sobre o que devemos fazer.
21 Nga Akisofeeli amuloma ati, “Tiina oŋenyuhe nʼabahasi ba lataawo abohutulo abalehire ohuhuuma olubiri. Ehyo hija hulaga hiisi Muyisirayiri hiiti ocaawiiye erala lataawo era hiisi ahuwagira aja husunira erala amaani agʼohuhuwagira.”
21 Respondeu Aitofel a Absalão: Entra às concubinas de teu pai, que ele deixou para guardarem a casa; e assim todo o Israel ouvirá que te fizeste aborrecível para com teu pai, e se fortalecerão as mãos de todos os que estão contigo.
22 Nga bemehera Abbusolomu eweema hu kalina, ngʼaŋenyuha nʼabahasi ba semwana hiisi Muyisirayiri ni gebonera.
22 Estenderam, pois, para Absalão uma tenda no terraço; e entrou Absalão às concubinas de seu pai, à vista de todo o Israel.
23 Mu ndaalo ejo, amagesi aga Akisofeeli gaŋanga bagaŋiranga hyʼagomuutu owebuhiise hu Hatonda. Era Dawudi ni Abbusolomu baŋiranga amagesi ga Akisofeeli baatyo.
23 E o conselho que Aitofel dava naqueles dias era como se o oráculo de Deus se consultara; tal era todo o conselho de Aitofel, tanto para com Davi como para Absalão.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.