2 Samuel 14

Endagaano Epyaha mu Lunyole (NUJ) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Yowaabbu omusaani wa Zeruyiya gahifaania ati habaha gaali aŋemba hu Abbusolomu.
1 Joabe, filho de Zeruia, percebeu que o rei agora desejava ver Absalão.
2 Nga Yowaabbu atumisa bamulangira omuhasi omugesi ohuŋwa e Tekowa. Ni goola ngʼamuloma ati, “Weholese oti ofiriiye, wambale amayinja era oteŋaha nʼebizigo. Webisye hyʼomuhasi ahenire endaalo enyene enyingi nʼali mu butahi wʼohufiirwa omuutu wuwe.
2 Por isso, mandou trazer de Tecoa uma mulher conhecida por sua sabedoria. Disse-lhe: “Finja que está de luto; vista roupas de luto e não se perfume. Aja como uma mulher que está lamentando a morte de alguém há muito tempo.
3 Ohene otiine eyiri habaha omulome ebibono bino.” Nga Yowaabbu amulomera ebyohuloma.
3 Depois, vá até o rei e apresente a história que vou lhe contar”. Então Joabe disse o que ela deveria falar.
4 Ngʼomuhasi oyo owʼe Tekowa atiina ewa habaha, nga geyala hwiroba ohulaga ati amuŋa eŋono. Ngʼahena amuloma ati, “O habaha, kwegayiriiye wunjeede!”
4 Quando a mulher de Tecoa se aproximou do rei, curvou-se com o rosto no chão e disse: “Ó rei! Ajude-me!”.
5 Nga habaha amubuusa ati, “Oli nʼehigosi hi?”
5 “Qual é o problema?”, perguntou o rei. “Pobre de mim, sou viúva!”, respondeu ela. “Meu marido morreu.
6 Ese omuŋeeresa wuwo, naali nʼabasaani bange babiri, nga basoolera eyo mu ndimiro aŋaŋuma muutu owabagaya. Nga mulala ahubba mugandawe, amwita.
6 Meus dois filhos brigaram no campo. Como não havia ninguém por perto para separá-los, um deles acabou matando o outro.
7 Ŋaahani abʼehiha bosibosi bacuhiiye ese omuŋeeresa wuwo. Bandoma baati, ‘Tuŋe oyo owahubba mugandawe gamwita, yeesi humwite olwʼohwita owahye.’ Mu ngeri eyo, banaabe batuhiiseŋo nʼomusika. Banahola baatyo, baba hyabasimiisye omuliro ogu sigahiise ni gwaduha. Wamwange aba aŋuma mwana owʼohumwerula hu hyalo huno.”
7 Agora, o resto da família está exigindo de sua serva: ‘Entregue-nos seu filho. Vamos executá-lo por ter matado o irmão. Ele não merece herdar a propriedade da família’. Querem apagar a última brasa que me restou; se o fizerem, o nome e a família de meu marido desaparecerão da face da terra.”
8 Nga habaha aloma omuhasi oyo ati, “Yagamayo engo wuwo, nja hulagira bahole hu songa yiyo.”
8 “Eu cuidarei disso”, disse o rei. “Vá para casa.”
9 Ŋaweene aŋo ngʼomuhasi wʼe Tekowa oyo aloma habaha ati, “Muhulu habaha, leha banenye ndiise nʼamago gange era omusango gutaba hu habaha nʼobuŋugi buwe.”
9 A mulher de Tecoa respondeu: “Ó meu senhor, o rei, que a culpa caia sobre mim e sobre a família de meu pai, e que o rei e seu trono sejam inocentes!”.
10 Nga habaha amugobolamo ati, “Singa omuutu yesiyesi ahutiisatiisa mundeetere, saaja hugobolamo nindi huhuteganya.”
10 “Se alguém criar problemas, traga-o a mim”, disse o rei. “Eu lhe garanto que ele nunca mais a incomodará.”
11 Ngʼomuhasi aloma ati, “Leha habaha, alayire mu siina lya Musengwa Hatonda wuwe, eŋume owiita musaani yange.”
11 Então ela disse: “Por favor, prometa pelo S enhor , seu Deus, que não deixará o vingador da vítima matar meu filho. Não quero mais derramamento de sangue”. Ele respondeu: “Tão certo como vive o S
12 Ngʼomuhasi amuloma ati, “Ganya ese omuŋeeresa wuwo mbeho nʼehindi ehi ndomaho ni neewe habaha musengwa yange.”
12 “Permita-me pedir mais uma coisa ao meu senhor, o rei”, disse a mulher. “Fale”, respondeu ele.
13 Ngʼomuhasi amuloma ati, “Lwahiina wahola ehiitu cʼehyene hu baatu ba Hatonda? Habaha analoma ehyo, aba sigesalira musango olwohuba habaha sagobosanga musaani wuwe owatiina mu buŋaŋanguse.
13 Então ela disse: “Por que o senhor não faz pelo povo de Deus o mesmo que prometeu fazer por mim? Ao tomar essa decisão, o senhor condenou a si mesmo, pois se recusou a trazer para casa seu filho banido.
14 Abaatu hwesihwesi huli hyʼamaaji agajijuhire mwiroba, huli nʼohufa. Aye Hatonda satusaŋo bulamu, ohutusaho ataaŋo engira eyireetera omuutu owagota, agobole eyi ali.
14 Um dia, todos nós morreremos. Nossa vida é como água que, depois de derramada na terra, não pode mais ser recolhida. Mas Deus não apaga a vida; ao contrário, ele cria meios de trazer de volta aqueles que foram banidos de sua presença.
15 “Owʼeŋono, nijire ohuhuŋayira ehigosi hyange olwohuba mbaaye tya ehi baatu basobola ohukola. Salireŋo ohuuja eyi oli wunjeede.
15 “Vim suplicar ao meu senhor, o rei, porque outros me ameaçaram. Pensei: ‘Talvez o rei me escute
16 Somanya habaha ahanda gafugiirira ohuŋonia omuŋeeresa wuwe ohuŋwa mu muhono gwoyo owenda ohusihiirisa ese nʼomwana wange, atulehese ohusikira ebiitu ebi Hatonda gatuŋa.
16 e nos livre daqueles que desejam nos eliminar da herança que Deus nos deu.
17 “Ese omuŋeeresa wuwo peegire ti, ‘Ehi habaha musengwa yange anandome hinandetere ohuŋuumula mu mwoyo gwange,’ olwohuba habaha musengwa yange ali hyʼamalayika wa Hatonda owawulaŋo ehiraŋi nʼehibi. Musengwa Hatonda wuwo, abe ni neewe.”
17 Sim, o meu senhor, o rei, restaurará nossa paz de espírito’. Sei que o senhor é como um anjo de Deus, capaz de discernir entre o bem e o mal. Que o S enhor , seu Deus, esteja com o rei”.
18 Ngʼaŋo habaha aloma omuhasi oyo ati, “Otakweha, ndomere amazima hu ehi nja huhubuusa.”
18 “Preciso saber uma coisa”, disse o rei. “Diga-me a verdade.” “Sim, ó meu senhor, o rei”, disse a mulher.
19 Nga habaha amubuusa ati, “Yowaabbu aŋuma mu hiitu hino?”
19 “Foi Joabe quem a mandou aqui?”, perguntou o rei. A mulher respondeu: “Ó meu senhor, o rei, como posso negar? Ninguém é capaz de esconder coisa alguma do senhor. Sim, foi Joabe, servo do rei, que me enviou e me disse o que falar.
20 Yowaabbu omuhungu wuwo, gahihola olwʼohwenda ohutereesa embeera eriŋo. Era musengwa yange oli mugesi hyʼamalayika wa Hatonda, omanyire byosibyosi ebiri mu gwanga lino.”
20 Agiu desse modo para que o senhor pudesse ver a questão com outros olhos. Mas o senhor é sábio como um anjo de Deus e entende tudo que acontece em nosso meio!”.
21 Nga habaha aloma Yowaabbu ati, “Ehi oloma hiraŋi era nja huhihola ngʼolu wenda. Tiina ogobose omuvubuka oyo Abbusolomu.”
21 Então o rei mandou chamar Joabe e lhe disse: “Muito bem, vá e traga de volta o jovem Absalão”.
22 Nga Yowaabbu geyala hwiroba ohulaga ti amuŋa eŋono era ngʼamusabira Hatonda amuŋe ekabi. Ngʼahena aloma ati, “Olwaleero, ese omuhungu wuwo, kifaniisye ti ndi muhoda eyi oli ewe habaha musengwa yange olwohuba ofugiiriiye ohuhola ehi kusungire.”
22 Joabe se curvou com o rosto no chão e disse: “Finalmente sei que obtive o favor do meu senhor, o rei, pois atendeu a meu pedido!”.
23 Ngʼaŋo Yowaabbu atiina e Gesuri, agobosa Abbusolomu e Yerusaalemu.
23 Joabe foi a Gesur e trouxe Absalão de volta a Jerusalém.
24 Ne habaha galoma ati, “Sinenda gaasale mu moni, atiine mu nyumba ewuwe.” Olwʼehyo, Abbusolomu gatiina gamenya mu nyumba yiye, sigasalanga mu moni ja habaha.
24 O rei, porém, deu a seguinte ordem: “Absalão pode ir para casa, mas não deve vir à minha presença”. Portanto, Absalão não viu o rei.
25 Mu Yisirayiri yosiyosi, simwalimo muutu oyu bapaahanga olwʼobuŋoono wuwe hyʼAbbusolomu. Gaŋumaho hamogo ohuŋwa hu magulu ohwola hu mutwe.
25 Não havia nenhum homem em todo o Israel tão elogiado por sua beleza como Absalão; era perfeito da cabeça aos pés.
26 Hiisi mwaha, Abbusolomu gesalangaho efiiri nija hamusitoŋereye. Gahajipimire ni joosamo ngʼekilo ebiri mu hipimo hyʼowahabaha.
26 Cortava o cabelo uma vez por ano por causa de seu peso: 2,4 quilos, segundo o peso real.
27 Abbusolomu gaali nʼabasaani babe badatu nʼomuhaana mulala. Esiina lyʼomuhaana nje Tamali era gaali muhasi muŋoono.
27 Tinha três filhos e uma filha. Sua filha se chamava Tamar e era muito bonita.
28 NgʼAbbusolomu ahena emyaha ebiri mu Yerusaalemu, nʼeŋuma husala mu moni ja habaha.
28 Absalão morou dois anos em Jerusalém sem ver o rei.
29 Ehiseera hyola ngʼAbbusolomu atumisa Yowaabbu ni genda amutume eyiri habaha. Aye Yowaabbu gagaana ohutiinayo. Nga nindi amutumisa omulundi ogwohubiri era nga Yowaabbu nindi agaana ohutiinayo.
29 Então mandou chamar Joabe para pedir que intercedesse por ele, mas Joabe não quis vir. Mandou chamá-lo de novo e, mais uma vez, ele se recusou a vir.
30 Ngʼaŋo Abbusolomu aloma abaŋeeresa babe ati, “Endimiro ya Yowaabbu yabuhana neyange era yirimo bbaale. Mutiine muyiteho omuliro.” Ngʼabaŋeeresa bʼAbbusolomu batiina bayitaho omuliro.
30 Então Absalão disse a seus servos: “Vão e ponham fogo no campo de cevada de Joabe que fica junto de minha propriedade”. Os servos foram e puseram fogo no campo, como Absalão havia ordenado.
31 Nga Yowaabbu genyoha atiina ewa Abbusolomu amubuusa ati, “Lwahiina abaŋeeresa babo baŋwene omuliro hu ndimiro yange?”
31 Então Joabe foi à casa de Absalão e lhe perguntou: “Por que seus servos puseram fogo em meu campo?”.
32 NgʼAbbusolomu agobola mu Yowaabbu ati, “Ni nahutumisa wuuje siwafayo. Aye nenda wumbuhise bbaabba ehyagira gangobosa ohuŋwa e Gesuri. Naali nebereeye bulaŋi eyo. Nahendire hubona habaha hatyani. Era ni ŋaba ni ŋaliŋo omusango ogu nahola, leha ganjite.”
32 Absalão respondeu: “Eu quero que você pergunte ao rei por que ele me trouxe de Gesur se não pretendia me receber. Teria sido melhor eu ficar onde estava. Quero ver o rei; se ele me considera culpado de algo, então que mande me matar”.
33 Era nga Yowaabbu atiina eyiri habaha amulomera ebiitu ebyo. Nga habaha atumisa Abbusolomu atiinayo. Ni goola, geeyala hwiroba mu moni jije. Abbusolomu ni gahena, nga habaha amugwa mu hifuba.
33 Joabe contou ao rei o que Absalão tinha dito. Por fim, Davi mandou chamar Absalão. Ele veio, curvou-se com o rosto no chão diante do rei, e o rei o beijou.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.