2 Samuel 14

Endagaano Epyaha mu Lunyole (NUJ) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Yowaabbu omusaani wa Zeruyiya gahifaania ati habaha gaali aŋemba hu Abbusolomu.
1 Joabe, cuja mãe era Zeruia, soube que o rei Davi estava sentindo muita saudade de Absalão.
2 Nga Yowaabbu atumisa bamulangira omuhasi omugesi ohuŋwa e Tekowa. Ni goola ngʼamuloma ati, “Weholese oti ofiriiye, wambale amayinja era oteŋaha nʼebizigo. Webisye hyʼomuhasi ahenire endaalo enyene enyingi nʼali mu butahi wʼohufiirwa omuutu wuwe.
2 Então mandou buscar uma mulher esperta que morava na cidade de Tecoa e disse: — Finja que está de luto. Vista as suas roupas de luto e não penteie os cabelos. Faça de conta que você já está de luto há bastante tempo.
3 Ohene otiine eyiri habaha omulome ebibono bino.” Nga Yowaabbu amulomera ebyohuloma.
3 Então vá falar com o rei e diga a ele o que eu vou dizer a você. Aí Joabe disse o que ela devia falar.
4 Ngʼomuhasi oyo owʼe Tekowa atiina ewa habaha, nga geyala hwiroba ohulaga ati amuŋa eŋono. Ngʼahena amuloma ati, “O habaha, kwegayiriiye wunjeede!”
4 A mulher foi até o lugar onde o rei estava, ajoelhou-se e encostou o rosto no chão em sinal de respeito e disse: — Por favor, me ajude, ó rei!
5 Nga habaha amubuusa ati, “Oli nʼehigosi hi?”
5 — O que é que você quer? — perguntou ele. Ela respondeu: — O meu marido morreu; eu sou uma pobre viúva.
6 Ese omuŋeeresa wuwo, naali nʼabasaani bange babiri, nga basoolera eyo mu ndimiro aŋaŋuma muutu owabagaya. Nga mulala ahubba mugandawe, amwita.
6 Senhor, eu tinha dois filhos. Um dia eles brigaram no campo. Não havia ninguém para apartar a briga, e um deles matou o outro.
7 Ŋaahani abʼehiha bosibosi bacuhiiye ese omuŋeeresa wuwo. Bandoma baati, ‘Tuŋe oyo owahubba mugandawe gamwita, yeesi humwite olwʼohwita owahye.’ Mu ngeri eyo, banaabe batuhiiseŋo nʼomusika. Banahola baatyo, baba hyabasimiisye omuliro ogu sigahiise ni gwaduha. Wamwange aba aŋuma mwana owʼohumwerula hu hyalo huno.”
7 E agora todos os meus parentes ficaram contra mim. Estão exigindo que eu entregue a eles o meu filho porque querem matá-lo, pois ele matou o seu irmão. Se fizerem isso, eu ficarei sem nenhum filho. Eles vão destruir a minha última esperança e vão deixar o meu marido sem nenhum filho para manter vivo o seu nome.
8 Nga habaha aloma omuhasi oyo ati, “Yagamayo engo wuwo, nja hulagira bahole hu songa yiyo.”
8 Davi respondeu: — Volte para casa, que eu cuidarei deste assunto.
9 Ŋaweene aŋo ngʼomuhasi wʼe Tekowa oyo aloma habaha ati, “Muhulu habaha, leha banenye ndiise nʼamago gange era omusango gutaba hu habaha nʼobuŋugi buwe.”
9 — Senhor, — disse ela — eu e a minha família aceitaremos a culpa por qualquer coisa que o senhor fizer. O senhor e a sua família ficarão inocentes.
10 Nga habaha amugobolamo ati, “Singa omuutu yesiyesi ahutiisatiisa mundeetere, saaja hugobolamo nindi huhuteganya.”
10 Então o rei disse: — Se alguém ameaçar você, traga-o aqui, e ele nunca mais a incomodará.
11 Ngʼomuhasi aloma ati, “Leha habaha, alayire mu siina lya Musengwa Hatonda wuwe, eŋume owiita musaani yange.”
11 — Senhor, — disse ela — por favor, ore ao Senhor , seu Deus, para que os meus parentes que planejam vingar a morte do meu filho não cometam um crime maior ainda, matando o meu outro filho. Davi disse: — Eu juro pelo
12 Ngʼomuhasi amuloma ati, “Ganya ese omuŋeeresa wuwo mbeho nʼehindi ehi ndomaho ni neewe habaha musengwa yange.”
12 — Senhor, — disse a mulher — deixe-me dizer somente mais uma coisa. — Está bem! — respondeu ele.
13 Ngʼomuhasi amuloma ati, “Lwahiina wahola ehiitu cʼehyene hu baatu ba Hatonda? Habaha analoma ehyo, aba sigesalira musango olwohuba habaha sagobosanga musaani wuwe owatiina mu buŋaŋanguse.
13 — Por que o senhor fez uma coisa tão errada com o povo de Deus? — perguntou ela. — Ó rei, o senhor não deixou que o seu filho voltasse do estrangeiro; assim, com o que acabou de dizer, condenou a si mesmo.
14 Abaatu hwesihwesi huli hyʼamaaji agajijuhire mwiroba, huli nʼohufa. Aye Hatonda satusaŋo bulamu, ohutusaho ataaŋo engira eyireetera omuutu owagota, agobole eyi ali.
14 Todos nós morreremos; somos como a água derramada no chão, que não pode ser juntada de novo. Mesmo Deus não traz os mortos de volta à vida, mas o rei pode dar um jeito de trazer um homem de volta do estrangeiro.
15 “Owʼeŋono, nijire ohuhuŋayira ehigosi hyange olwohuba mbaaye tya ehi baatu basobola ohukola. Salireŋo ohuuja eyi oli wunjeede.
15 Ó rei, eu vim falar com o senhor agora porque o povo me ameaçou. Aí eu pensei: “Vou falar com o rei, pois tenho a esperança de que ele atenda o meu pedido.”
16 Somanya habaha ahanda gafugiirira ohuŋonia omuŋeeresa wuwe ohuŋwa mu muhono gwoyo owenda ohusihiirisa ese nʼomwana wange, atulehese ohusikira ebiitu ebi Hatonda gatuŋa.
16 Pensei que o senhor me atenderia e me salvaria daquele que está tentando matar o meu filho e a mim e que quer nos tirar da terra que Deus deu ao seu povo.
17 “Ese omuŋeeresa wuwo peegire ti, ‘Ehi habaha musengwa yange anandome hinandetere ohuŋuumula mu mwoyo gwange,’ olwohuba habaha musengwa yange ali hyʼamalayika wa Hatonda owawulaŋo ehiraŋi nʼehibi. Musengwa Hatonda wuwo, abe ni neewe.”
17 Eu, a sua criada, também pensei que a sua promessa me salvaria, pois o rei é como o anjo de Deus e sabe tudo. Que o Senhor , nosso Deus, esteja com o senhor!
18 Ngʼaŋo habaha aloma omuhasi oyo ati, “Otakweha, ndomere amazima hu ehi nja huhubuusa.”
18 — Eu vou lhe fazer uma pergunta — respondeu o rei, — e você vai me dizer toda a verdade. — Pergunte o que quiser, senhor! — respondeu ela.
19 Nga habaha amubuusa ati, “Yowaabbu aŋuma mu hiitu hino?”
19 — Foi Joabe que pôs você nisto, não foi? — perguntou o rei. Ela respondeu: — Digo, por tudo o que é sagrado, que não há jeito de escapar da sua pergunta. Sim, foi o seu oficial Joabe quem me disse o que fazer e o que falar.
20 Yowaabbu omuhungu wuwo, gahihola olwʼohwenda ohutereesa embeera eriŋo. Era musengwa yange oli mugesi hyʼamalayika wa Hatonda, omanyire byosibyosi ebiri mu gwanga lino.”
20 Ele fez isso para resolver este caso. O senhor é sábio como o anjo de Deus e sabe tudo o que acontece.
21 Nga habaha aloma Yowaabbu ati, “Ehi oloma hiraŋi era nja huhihola ngʼolu wenda. Tiina ogobose omuvubuka oyo Abbusolomu.”
21 Mais tarde o rei disse a Joabe: — Eu resolvi fazer o que você quer. Vá e traga de volta o jovem Absalão.
22 Nga Yowaabbu geyala hwiroba ohulaga ti amuŋa eŋono era ngʼamusabira Hatonda amuŋe ekabi. Ngʼahena aloma ati, “Olwaleero, ese omuhungu wuwo, kifaniisye ti ndi muhoda eyi oli ewe habaha musengwa yange olwohuba ofugiiriiye ohuhola ehi kusungire.”
22 Então Joabe se jogou no chão em frente de Davi em sinal de respeito e disse: — Deus o abençoe, ó rei! Agora eu sei que o senhor está satisfeito comigo, pois atendeu o pedido que eu, o seu criado, fiz.
23 Ngʼaŋo Yowaabbu atiina e Gesuri, agobosa Abbusolomu e Yerusaalemu.
23 Então Joabe levantou-se, foi à cidade de Gesur e trouxe Absalão de volta para Jerusalém.
24 Ne habaha galoma ati, “Sinenda gaasale mu moni, atiine mu nyumba ewuwe.” Olwʼehyo, Abbusolomu gatiina gamenya mu nyumba yiye, sigasalanga mu moni ja habaha.
24 No entanto, o rei deu ordem para Absalão não morar no palácio. — Eu não quero vê-lo! — disse ele. Aí Absalão foi morar na sua própria casa e não apareceu mais diante do rei.
25 Mu Yisirayiri yosiyosi, simwalimo muutu oyu bapaahanga olwʼobuŋoono wuwe hyʼAbbusolomu. Gaŋumaho hamogo ohuŋwa hu magulu ohwola hu mutwe.
25 Em Israel não havia ninguém tão famoso por sua beleza como Absalão. Ele era perfeito da cabeça aos pés.
26 Hiisi mwaha, Abbusolomu gesalangaho efiiri nija hamusitoŋereye. Gahajipimire ni joosamo ngʼekilo ebiri mu hipimo hyʼowahabaha.
26 Tinha muito cabelo, que ele cortava uma vez por ano, quando ficava muito comprido e pesado. A sua cabeleira pesava mais de dois quilos, de acordo com a medida real de pesos.
27 Abbusolomu gaali nʼabasaani babe badatu nʼomuhaana mulala. Esiina lyʼomuhaana nje Tamali era gaali muhasi muŋoono.
27 Ele tinha três filhos e uma filha chamada Tamar, que era muito bonita.
28 NgʼAbbusolomu ahena emyaha ebiri mu Yerusaalemu, nʼeŋuma husala mu moni ja habaha.
28 Absalão morou dois anos em Jerusalém sem ver o rei.
29 Ehiseera hyola ngʼAbbusolomu atumisa Yowaabbu ni genda amutume eyiri habaha. Aye Yowaabbu gagaana ohutiinayo. Nga nindi amutumisa omulundi ogwohubiri era nga Yowaabbu nindi agaana ohutiinayo.
29 Então mandou buscar Joabe para lhe pedir que fosse falar com o rei em favor dele. Mas Joabe não quis ir. Aí ele mandou buscá-lo de novo, mas Joabe recusou novamente.
30 Ngʼaŋo Abbusolomu aloma abaŋeeresa babe ati, “Endimiro ya Yowaabbu yabuhana neyange era yirimo bbaale. Mutiine muyiteho omuliro.” Ngʼabaŋeeresa bʼAbbusolomu batiina bayitaho omuliro.
30 Então Absalão disse aos empregados: — Olhem! O campo de Joabe é pegado ao meu, e nele há uma plantação de Então eles foram e puseram fogo no campo de Joabe.
31 Nga Yowaabbu genyoha atiina ewa Abbusolomu amubuusa ati, “Lwahiina abaŋeeresa babo baŋwene omuliro hu ndimiro yange?”
31 Aí Joabe foi à casa de Absalão e perguntou: — Por que os seus empregados puseram fogo no meu campo?
32 NgʼAbbusolomu agobola mu Yowaabbu ati, “Ni nahutumisa wuuje siwafayo. Aye nenda wumbuhise bbaabba ehyagira gangobosa ohuŋwa e Gesuri. Naali nebereeye bulaŋi eyo. Nahendire hubona habaha hatyani. Era ni ŋaba ni ŋaliŋo omusango ogu nahola, leha ganjite.”
32 Absalão respondeu: — Eu mandei chamar você. Quero que você vá dizer ao rei Davi o seguinte: “Afinal de contas, por que foi que eu voltei de Gesur? Seria melhor ter ficado lá.” E Absalão continuou: — Eu quero falar com o rei. Se sou culpado, que ele mande me matar.
33 Era nga Yowaabbu atiina eyiri habaha amulomera ebiitu ebyo. Nga habaha atumisa Abbusolomu atiinayo. Ni goola, geeyala hwiroba mu moni jije. Abbusolomu ni gahena, nga habaha amugwa mu hifuba.
33 Então Joabe foi conversar com o rei. Aí o rei mandou buscar Absalão, e este veio, ajoelhou-se e encostou o rosto no chão diante dele. E o rei o beijou.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.