2 Samuel 13

Endagaano Epyaha mu Lunyole (NUJ) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Oluvanyuma, Amunooni omusaani wa Dawudi genda omuhaana oyu balanganga baati Tamali. Tamali oyo gaali muhaana muŋoono era gaali mboojo ya Abbusolomu.
1 Aconteceu, depois disso, que Amnon, filho de Davi, se enamorou de Tamar, irmã de Absalão, filho de Davi, que era muito bela.
2 Amunooni gatawaana nʼebiŋeego ebyo era goola nʼohulwaala olwa mboojo oyo Tamali. Tamali gaali saŋenyuhangaho nʼomusinde era Amunooni nʼahibona ati hyali higosi ohumuŋira.
2 Amnon se consumia de tal modo por Tamar, sua irmã, a ponto de ficar doente, pois ela era virgem e parecia-lhe impossível fazer-lhe o que quer que fosse.
3 Ne Amunooni gaali ni meeriiwe ni bamulanga baati Yonadabbu, omusaani wa Simeeya, muganda ya Dawudi. Yonadabbu oyo gaali mugerengetania bugali.
3 Ora, Amnon tinha um amigo chamado Jonadab, filho de Semaa, irmão de Davi, o qual era muito sagaz.
4 Ngʼabuusa Amunooni ati, “Lwahiina ewe omwana wa habaha hiisi mu mugamba oba obomboŋaaye? Hiina ehi otasobola hupayiraho?”
4 Disse ele a Amnon: Por que, ó príncipe, estás tão abatido todas as manhãs? Não mo queres dizer? É que amo Tamar, respondeu Amnon, a irmã de meu irmão Absalão.
5 Nga Yonadabbu amuloma ati, “Tiina hu buliri werwase, lataawo nʼanaaje ohuhubonaho, omulome oti, ‘Kusunga olome mboojo yange Tamali, gaaje gategehereŋo ehyʼohulya. Gategehereŋo ahamere ni mbona, sobole ohumwebonera omwene ahene gandiise.’ ”
5 Jonadab disse-lhe: Deita em tua cama, e finge-te doente. Quando o teu pai vier ver-te, tu lhe dirás: Permite que Tamar venha dar-me de comer, preparando a comida diante de mim, a fim de que eu coma iguarias preparadas por sua mão.
6 Ngʼaŋo Amunooni gefundulasa mu buliri oti hani mulwaye. Habaha ni gaaja ohumubona, nga Amunooni amuloma ati, “Kusunga olome mboojo yange Tamali, gaaje gapiiyire omugaati ogwenjabulo ni mubona, ndyeho mu ngalo jije.”
6 Amnon deitou-se e fingiu que estava enfermo. Quando o rei veio visitá-lo, ele disse-lhe: Peço-te que minha irmã Tamar venha preparar à minha vista dois pasteizinhos, para que eu coma de sua mão.
7 Nga Dawudi atumisa Tamali mu lubiri ohumuloma baati, “Tiina mu nyumba ya mbojooyo Amunooni, omunyiiyireho emere.”
7 Davi mandou dizer a Tamar, no palácio: Vai à casa de teu irmão Amnon e prepara-lhe sua refeição.
8 Nga Tamali aŋamba engira atiina ewa mboojo Amunooni era gamusaŋaana mu buliri. Ngʼaŋamba obusyanu abuhanda nʼabona, ngʼahena anyiiya.
8 Tamar foi ter com o seu irmão Amnon, que estava deitado. Tomou farinha, amassou e fez os pastéis à sua vista.
9 Ngʼaŋamba esaani amwiŋula emigaati. Aye Amunooni gagaana ohulya.
9 Depois de tê-los cozido, tomou a panela e despejou-a diante dele, mas Amnon não quis comer, e disse: Manda sair todos daqui. E retiraram-se todos os que estavam junto dele,
10 Ngʼaŋo Amunooni aloma Tamali ati, “Leeta emere ŋano mu hisenge hyange, wundiise.” Nga Tamali aŋamba emigaati eji ganyiiya ajiŋirira mboojo Amunooni mu hisenge hihye.
10 Amnon disse então a Tamar: Traze o prato no meu quarto, para que eu coma de tua mão. Tamar tomou os pastéis que fizera e levou-os ao seu irmão no quarto.
11 Ne ni gamuŋirira ohulya, gamufuhumira gamuloma ati, “Mboojo yange, njʼoŋenyuhe ni neese.”
11 E quando ela os oferecia a Amnon para que comesse, este segurou-a, dizendo: Vem, deita-te comigo, minha irmã!
12 Nga Tamali amugobolamo ati, “Mbe mboojo yange, otakaka. Ehiitu hyehyo hyʼembiho mu Yisirayiri. Otahola ehiitu ehibi hyehyo.
12 Não, meu irmão, disse-lhe ela; não me violentes. Não se faz uma tal coisa em Israel. Não cometas semelhante infâmia.
13 Ese ndihola tye? Ndyetusaho tye ehiswalo ehyo? Ne baati ewe? Oja huba hyʼabahosi bʼebibi abaŋubeebe mu Yisirayiri yosiyosi. Kusunga olome ni habaha, saaja hungaana huhufumbirwa.”
13 Aonde levaria eu o meu opróbrio? E tu serias olhado como um ímpio em Israel! É melhor que fales ao rei: ele não recusará dar-me a ti.
14 Aye Amunooni gagaana ohumuŋulirisa era olwohuba gaali amusinga amaani, gamuhaha.
14 Mas ele não quis dar-lhe ouvidos e, como era mais forte que ela, violentou-a e se deitou com ela.
15 Amunooni ni gahena ohukaka Tamali, gamucaawiira erala ebyʼamaani ebyene. Mu butuufu, ohucaawa ohugamucaawamo, hwasingaho ohwenda ohu gamwendamo. Era ngʼamuloma ati, “Yinyoha wupwereŋo!”
15 E logo a seguir Amnon concebeu uma profunda aversão por ela, mais violenta do que o amor que antes lhe tivera. Levanta-te, disse-lhe ele, e vai-te!
16 Aye Tamali gamugobolamo ati, “Bbe, ehyʼohusindigirisa hibi bugali nʼohusinga ehiwukolire.”
16 Não, meu irmão, respondeu ela; o ultraje que me farias, expulsando-me, seria ainda mais grave do que o que me acabas de fazer. Ele, porém, não quis ouvi-la;
17 Ngʼalanga omuŋeeresa wuwe amuloma ati, “Tusa omuhasi oyo ŋano, ohene ote hu lwigi embaali.”
17 chamou o seu servo e disse-lhe: Põe fora daqui esta moça que me está importunando, e fecha a porta atrás dela.
18 Ngʼomuŋeeresa wuwe amutusa ebulafu ngʼahena ata hu lwigi embaali. Tamali gaali gambaaye olugoye olwʼebbeeyi olwohuba ehyambalo hyehyo, njʼehi bahaana babahabaha abataŋenyuhangaho nʼomusinde, bambalanga.
18 {Ela trazia um vestido comprido, como se vestiam outrora as donzelas filhas do rei.} O servo expulsou-a, fechando a porta atrás dela.
19 Nga Tamali geŋaha egohe hu mutwe, ngʼanabujula nʼolugoye lulwe olwʼebbeeyi olu gaali ni gambaaye. Ngʼatiina nʼabbolooga nʼemihono nʼajitaaye hu mutwe.
19 Tamar derramou então cinza sobre a cabeça, rasgou o seu longo vestido e, pondo a mão sobre a cabeça, afastou-se gritando.
20 Nga mboojo Abbusolomu amubuusa ati, “Amunooni mbojooyo aŋwa huŋenyuha ni neewe? Ale ŋoleera, mboojo yange, kasita mbojooyo. Ehyo hitahulumya.” Nga Tamali amenya ni Abbusolomu, ehibubaalo nʼenaku ni bimwijuuye hu mwoyo.
20 Seu irmão Absalão disse-lhe: Esteve realmente contigo Amnon, teu irmão? Por agora, cala-te, minha irmã; ele é teu irmão: não penses mais nisso. E Tamar permaneceu consternada, na casa de seu irmão Absalão.
21 Habaha Dawudi ni gaŋulira ebiitu ebyo byosibyosi, galuŋa bugali.
21 O rei Davi soube de tudo o que se tinha passado, e inflamou-se com violência a sua cólera, mas não quis afligir seu filho Amnon, pois o amava por ser o seu primogênito.
22 Abbusolomu niye sigaloma hu Amunooni hiitu hyosihyosi, ehibi oba ehiraŋi. Aye gacaawa Amunooni olwohuba gaali aswahiise mboojo Tamali.
22 Quanto a Absalão, este não disse a Amnon uma só palavra, nem boa nem má, porque o odiava, por ter ele violado sua irmã Tamar.
23 Ni ŋabitaŋo emyaha ebiri, Abbusolomu gaali nʼabaatu abasala amooya hu taama jije e Bbaali Hazori ohuupi nʼesalo nʼEfulayimu. Ngʼalanga abaana ba habaha bosibosi abaseere ohutiinayo.
23 Passados dois anos, Absalão tosquiava suas ovelhas em Baal Hasor, perto de Efraim, e convidou todos os filhos do rei.
24 Nga Abbusolomu atiina aloma habaha ati, “Ese omuŋeeresa wuwo ndi nʼabasala amooya hu taama. Kale kusunga, habaha nʼabahungu babo muuje mubeŋo.”
24 Veio ter com o rei e disse-lhe: Eis que se tosquiam as ovelhas de teu servo; venha, pois, o rei com os seus familiares à casa do teu servo.
25 Nga habaha amugobolamo ati, “Bbe, mwana wange, sihiraŋi hwesihwesi ohuuja olwohuba huja huhusitoŋerera.” Wayire Abbusolomu gamudeberera, gagaana ohutiina aye gamwendesa ekabi.
25 O rei disse-lhe: Não, meu filho, não iremos todos, para não te sermos pesados. Malgrado instâncias de Absalão, o rei não quis ir, e o abençoou.
26 Ngʼaŋo Abbusolomu amuloma ati, “Ale leha muganda yange Amunooni, gaaje.”
26 Absalão replicou: Se tu não vens, deixa ao menos que venha conosco o meu irmão Amnon. Por que, disse Davi, iria ele contigo?
27 Aye Abbusolomu gamudeberera, ehyaŋwamo ngʼafugiirira Amunooni nʼabasaani ba habaha ohutiina ni naye.
27 Mas Absalão tanto insistiu que Davi deixou partir com ele Amnon e todos os filhos do rei. E Absalão organizou um banquete real.
28 NgʼAbbusolomu alagira abaŋeeresa babe ati, “Muŋuliirise. Ni munaabone Amunooni nʼameeye omwenge, nabaŋa ehiragiro ti, ‘Mumwite,’ mutatya olwohuba ndiise anaabe ni mbalagiiye. Mugume, mube basira.”
28 Ora, Absalão dera aos seus criados a ordem seguinte: Ouvi! Quando Amnon tiver o coração alegre por causa do vinho, e eu vos disser: Feri Amnon!, então vós o matareis; não tenhais medo, porque sou eu quem vo-lo ordena. Coragem, e sede homens fortes!
29 Abaŋeeresa ba Abbusolomu bahola Amunooni ngʼolu babalagira. Ngʼabasaani ba habaha abandi bosibosi benyoha, beehala hu nasugirya jaawe, nga baduluma.
29 Os servos de Absalão fizeram a Amnon conforme o seu senhor lhes ordenara. Então todos os filhos do rei se levantaram, montaram nas suas mulas e fugiram.
30 Ni baali ni bahiiri hu ngira, ngʼolugambo lwolera Dawudi luuti, “Abbusolomu geetire abasaani ba habaha bosibosi era eŋuma aŋonire!”
30 Estavam ainda a caminho, quando chegou ao rei o boato que dizia: Absalão feriu todos os príncipes; nenhum se salvou!
31 Nga habaha genyoha, anabula ebyambalo bibye, ngʼalambaala hwiroba era abahungu babe nga bemeerera aŋa gaali aye boosi ni banabuuye engoye jaawe.
31 O rei levantou-se, rasgou suas vestes e prostrou-se por terra; e todos os que o rodeavam rasgaram também as suas vestes.
32 Aye Yonadabbu omusaani wa Simeeya muganda ya Dawudi galoma ati, “Habaha musengwa yange, otaŋeega oti betire abasaani babo bosibosi aye Amunooni yeŋene njʼoyu betire. Ehyo njʼehibaaye mu mwoyo gwa Abbusolomu ohuŋwera erala hu ludaalo olu Amunooni gahaha mboojo Tamali.
32 Mas Jonadab, filho de Semaa, irmão de Davi, tomou a palavra: Não pense o rei, meu senhor, que foram assassinados todos os jovens. Só Amnon morreu, porque Absalão decidira matá-lo desde o dia em que ele violou sua irmã Tamar.
33 Habaha musengwa yange, otaŋeega oti abasaani bahabaha bosibosi bafuuye. Amunooni yeŋene njʼafuuye.”
33 Não acredite o rei, meu senhor, que morreram todos os príncipes. Só Amnon pereceu,
34 Ne mu hiseera ehyo, Abbusolomu gaduluma.
34 e seus outros irmãos estão vivos. Entretanto, Absalão fugira. A sentinela, levantando os olhos, viu uma grande tropa que descia pelo declive do caminho de Horonaim, e veio anunciar ao rei: Vi homens que vinham pelo caminho de Horonaim, no flanco da montanha.
35 Nga Yonadabbu aloma habaha ati, “Bona, abasaani babo baaja, hyolereeye ehi ndomire.”
35 Jonadab disse ao rei: São os príncipes que chegam; é bem como tinha dito o teu servo.
36 Gaali ko gahahenanga ohuloma, ngʼabasaani ba habaha bengira ni bahubba enduulu. Habaha yeesi nʼabahungu babe balira nʼobusiba oweene owʼamaani.
36 Falava ele ainda, quando entraram os filhos do rei e puseram-se a chorar. Então o rei e todos os seus derramaram abundantes lágrimas.
37 Abbusolomu gaduluma gatiina ewa Talumayi omusaani wa Amiihudi habaha wʼe Gesuri. Ne hiisi ludaalo, Habaha Dawudi gasigala nʼalira omwana wuwe.
37 Quanto a Absalão, fugira para junto de Tolomai, filho de Amiud, rei de Gessur.
38 Abbusolomu ni gaduluma gatiina e Gesuri, gahenayo emyaha edatu.
38 Enquanto isso, Davi continuava de luto pelo filho. E Absalão permaneceu três anos em Gessur, para onde fugira.
39 Habaha ni gahena ohuguma Amunooni nʼafuuye, ngʼatandiha ohuŋemba ohubona hu Abbusolomu.
39 O ânimo do rei cessou de irritar-se contra Absalão, tendo-se consolado da perda de Amnon.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.