2 Samuel 13
Endagaano Epyaha mu Lunyole (NUJ) vs ARA
1 Oluvanyuma, Amunooni omusaani wa Dawudi genda omuhaana oyu balanganga baati Tamali. Tamali oyo gaali muhaana muŋoono era gaali mboojo ya Abbusolomu.
1 Tinha Absalão, filho de Davi, uma formosa irmã, cujo nome era Tamar. Amnom, filho de Davi, se enamorou dela.
2 Amunooni gatawaana nʼebiŋeego ebyo era goola nʼohulwaala olwa mboojo oyo Tamali. Tamali gaali saŋenyuhangaho nʼomusinde era Amunooni nʼahibona ati hyali higosi ohumuŋira.
2 Angustiou-se Amnom por Tamar, sua irmã, a ponto de adoecer, pois, sendo ela virgem, parecia-lhe impossível fazer-lhe coisa alguma.
3 Ne Amunooni gaali ni meeriiwe ni bamulanga baati Yonadabbu, omusaani wa Simeeya, muganda ya Dawudi. Yonadabbu oyo gaali mugerengetania bugali.
3 Tinha, porém, Amnom um amigo cujo nome era Jonadabe, filho de Simeia, irmão de Davi; Jonadabe era homem mui sagaz.
4 Ngʼabuusa Amunooni ati, “Lwahiina ewe omwana wa habaha hiisi mu mugamba oba obomboŋaaye? Hiina ehi otasobola hupayiraho?”
4 E ele lhe disse: Por que tanto emagreces de dia para dia, ó filho do rei? Não mo dirás? Então, lhe disse Amnom: Amo Tamar, irmã de Absalão, meu irmão.
5 Nga Yonadabbu amuloma ati, “Tiina hu buliri werwase, lataawo nʼanaaje ohuhubonaho, omulome oti, ‘Kusunga olome mboojo yange Tamali, gaaje gategehereŋo ehyʼohulya. Gategehereŋo ahamere ni mbona, sobole ohumwebonera omwene ahene gandiise.’ ”
5 Disse-lhe Jonadabe: Deita-te na tua cama e finge-te doente; quando teu pai vier visitar-te, dize-lhe: Peço-te que minha irmã Tamar venha e me dê de comer pão, pois, vendo-a eu preparar-me a comida, comerei de sua mão.
6 Ngʼaŋo Amunooni gefundulasa mu buliri oti hani mulwaye. Habaha ni gaaja ohumubona, nga Amunooni amuloma ati, “Kusunga olome mboojo yange Tamali, gaaje gapiiyire omugaati ogwenjabulo ni mubona, ndyeho mu ngalo jije.”
6 Deitou-se, pois, Amnom e fingiu-se doente; vindo o rei visitá-lo, Amnom lhe disse: Peço-te que minha irmã Tamar venha e prepare dois bolos à minha presença, para que eu coma de sua mão.
7 Nga Dawudi atumisa Tamali mu lubiri ohumuloma baati, “Tiina mu nyumba ya mbojooyo Amunooni, omunyiiyireho emere.”
7 Então, Davi mandou dizer a Tamar em sua casa: Vai à casa de Amnom, teu irmão, e faze-lhe comida.
8 Nga Tamali aŋamba engira atiina ewa mboojo Amunooni era gamusaŋaana mu buliri. Ngʼaŋamba obusyanu abuhanda nʼabona, ngʼahena anyiiya.
8 Foi Tamar à casa de Amnom, seu irmão, e ele estava deitado. Tomou ela a massa e a amassou, fez bolos diante dele e os cozeu.
9 Ngʼaŋamba esaani amwiŋula emigaati. Aye Amunooni gagaana ohulya.
9 Tomou a assadeira e virou os bolos diante dele; porém ele recusou comer. Disse Amnom: Fazei retirar a todos da minha presença. E todos se retiraram.
10 Ngʼaŋo Amunooni aloma Tamali ati, “Leeta emere ŋano mu hisenge hyange, wundiise.” Nga Tamali aŋamba emigaati eji ganyiiya ajiŋirira mboojo Amunooni mu hisenge hihye.
10 Então, disse Amnom a Tamar: Traze a comida à câmara, e comerei da tua mão. Tomou Tamar os bolos que fizera e os levou a Amnom, seu irmão, à câmara.
11 Ne ni gamuŋirira ohulya, gamufuhumira gamuloma ati, “Mboojo yange, njʼoŋenyuhe ni neese.”
11 Quando lhos oferecia para que comesse, pegou-a e disse-lhe: Vem, deita-te comigo, minha irmã.
12 Nga Tamali amugobolamo ati, “Mbe mboojo yange, otakaka. Ehiitu hyehyo hyʼembiho mu Yisirayiri. Otahola ehiitu ehibi hyehyo.
12 Porém ela lhe disse: Não, meu irmão, não me forces, porque não se faz assim em Israel; não faças tal loucura.
13 Ese ndihola tye? Ndyetusaho tye ehiswalo ehyo? Ne baati ewe? Oja huba hyʼabahosi bʼebibi abaŋubeebe mu Yisirayiri yosiyosi. Kusunga olome ni habaha, saaja hungaana huhufumbirwa.”
13 Porque, aonde iria eu com a minha vergonha? E tu serias como um dos loucos de Israel. Agora, pois, peço-te que fales ao rei, porque não me negará a ti.
14 Aye Amunooni gagaana ohumuŋulirisa era olwohuba gaali amusinga amaani, gamuhaha.
14 Porém ele não quis dar ouvidos ao que ela lhe dizia; antes, sendo mais forte do que ela, forçou-a e se deitou com ela.
15 Amunooni ni gahena ohukaka Tamali, gamucaawiira erala ebyʼamaani ebyene. Mu butuufu, ohucaawa ohugamucaawamo, hwasingaho ohwenda ohu gamwendamo. Era ngʼamuloma ati, “Yinyoha wupwereŋo!”
15 Depois, Amnom sentiu por ela grande aversão, e maior era a aversão que sentiu por ela que o amor que ele lhe votara. Disse-lhe Amnom: Levanta-te, vai-te embora.
16 Aye Tamali gamugobolamo ati, “Bbe, ehyʼohusindigirisa hibi bugali nʼohusinga ehiwukolire.”
16 Então, ela lhe disse: Não, meu irmão; porque maior é esta injúria, lançando-me fora, do que a outra que me fizeste. Porém ele não a quis ouvir.
17 Ngʼalanga omuŋeeresa wuwe amuloma ati, “Tusa omuhasi oyo ŋano, ohene ote hu lwigi embaali.”
17 Chamou a seu moço, que o servia, e disse: Deita fora esta e fecha a porta após ela.
18 Ngʼomuŋeeresa wuwe amutusa ebulafu ngʼahena ata hu lwigi embaali. Tamali gaali gambaaye olugoye olwʼebbeeyi olwohuba ehyambalo hyehyo, njʼehi bahaana babahabaha abataŋenyuhangaho nʼomusinde, bambalanga.
18 Trazia ela uma túnica talar de mangas compridas, porque assim se vestiam as donzelas filhas do rei. Mesmo assim o servo a deitou fora e fechou a porta após ela.
19 Nga Tamali geŋaha egohe hu mutwe, ngʼanabujula nʼolugoye lulwe olwʼebbeeyi olu gaali ni gambaaye. Ngʼatiina nʼabbolooga nʼemihono nʼajitaaye hu mutwe.
19 Então, Tamar tomou cinza sobre a cabeça, rasgou a túnica talar de mangas compridas que trazia, pôs as mãos sobre a cabeça e se foi andando e clamando.
20 Nga mboojo Abbusolomu amubuusa ati, “Amunooni mbojooyo aŋwa huŋenyuha ni neewe? Ale ŋoleera, mboojo yange, kasita mbojooyo. Ehyo hitahulumya.” Nga Tamali amenya ni Abbusolomu, ehibubaalo nʼenaku ni bimwijuuye hu mwoyo.
20 Absalão, seu irmão, lhe disse: Esteve Amnom, teu irmão, contigo? Ora, pois, minha irmã, cala-te; é teu irmão. Não se angustie o teu coração por isso. Assim ficou Tamar e esteve desolada em casa de Absalão, seu irmão.
21 Habaha Dawudi ni gaŋulira ebiitu ebyo byosibyosi, galuŋa bugali.
21 Ouvindo o rei Davi todas estas coisas, muito se lhe acendeu a ira.
22 Abbusolomu niye sigaloma hu Amunooni hiitu hyosihyosi, ehibi oba ehiraŋi. Aye gacaawa Amunooni olwohuba gaali aswahiise mboojo Tamali.
22 Porém Absalão não falou com Amnom nem mal nem bem; porque odiava a Amnom, por ter este forçado a Tamar, sua irmã.
23 Ni ŋabitaŋo emyaha ebiri, Abbusolomu gaali nʼabaatu abasala amooya hu taama jije e Bbaali Hazori ohuupi nʼesalo nʼEfulayimu. Ngʼalanga abaana ba habaha bosibosi abaseere ohutiinayo.
23 Passados dois anos, Absalão tosquiava em Baal-Hazor, que está junto a Efraim, e convidou Absalão todos os filhos do rei.
24 Nga Abbusolomu atiina aloma habaha ati, “Ese omuŋeeresa wuwo ndi nʼabasala amooya hu taama. Kale kusunga, habaha nʼabahungu babo muuje mubeŋo.”
24 Foi ter Absalão com o rei e disse: Eis que teu servo faz a tosquia; peço que com o teu servo venham o rei e os seus servidores.
25 Nga habaha amugobolamo ati, “Bbe, mwana wange, sihiraŋi hwesihwesi ohuuja olwohuba huja huhusitoŋerera.” Wayire Abbusolomu gamudeberera, gagaana ohutiina aye gamwendesa ekabi.
25 O rei, porém, disse a Absalão: Não, filho meu, não vamos todos juntos, para não te sermos pesados. Instou com ele Absalão, porém ele não quis ir; contudo, o abençoou.
26 Ngʼaŋo Abbusolomu amuloma ati, “Ale leha muganda yange Amunooni, gaaje.”
26 Então, disse Absalão: Se não queres ir, pelo menos deixa ir conosco Amnom, meu irmão. Porém o rei lhe disse: Para que iria ele contigo?
27 Aye Abbusolomu gamudeberera, ehyaŋwamo ngʼafugiirira Amunooni nʼabasaani ba habaha ohutiina ni naye.
27 Insistindo Absalão com ele, deixou ir com ele Amnom e todos os filhos do rei.
28 NgʼAbbusolomu alagira abaŋeeresa babe ati, “Muŋuliirise. Ni munaabone Amunooni nʼameeye omwenge, nabaŋa ehiragiro ti, ‘Mumwite,’ mutatya olwohuba ndiise anaabe ni mbalagiiye. Mugume, mube basira.”
28 Absalão deu ordem aos seus moços, dizendo: Tomai sentido; quando o coração de Amnom estiver alegre de vinho, e eu vos disser: Feri a Amnom, então, o matareis. Não temais, pois não sou eu quem vo-lo ordena? Sede fortes e valentes.
29 Abaŋeeresa ba Abbusolomu bahola Amunooni ngʼolu babalagira. Ngʼabasaani ba habaha abandi bosibosi benyoha, beehala hu nasugirya jaawe, nga baduluma.
29 E os moços de Absalão fizeram a Amnom como Absalão lhes havia ordenado. Então, todos os filhos do rei se levantaram, cada um montou seu mulo, e fugiram.
30 Ni baali ni bahiiri hu ngira, ngʼolugambo lwolera Dawudi luuti, “Abbusolomu geetire abasaani ba habaha bosibosi era eŋuma aŋonire!”
30 Iam eles ainda de caminho, quando chegou a notícia a Davi: Absalão feriu todos os filhos do rei, e nenhum deles ficou.
31 Nga habaha genyoha, anabula ebyambalo bibye, ngʼalambaala hwiroba era abahungu babe nga bemeerera aŋa gaali aye boosi ni banabuuye engoye jaawe.
31 Então, o rei se levantou, rasgou as suas vestes e se lançou por terra; e todos os seus servos que estavam presentes rasgaram também as suas vestes.
32 Aye Yonadabbu omusaani wa Simeeya muganda ya Dawudi galoma ati, “Habaha musengwa yange, otaŋeega oti betire abasaani babo bosibosi aye Amunooni yeŋene njʼoyu betire. Ehyo njʼehibaaye mu mwoyo gwa Abbusolomu ohuŋwera erala hu ludaalo olu Amunooni gahaha mboojo Tamali.
32 Mas Jonadabe, filho de Simeia, irmão de Davi, respondeu e disse: Não pense o meu senhor que mataram a todos os jovens, filhos do rei, porque só morreu Amnom; pois assim já o revelavam as feições de Absalão, desde o dia em que sua irmã Tamar foi forçada por Amnom.
33 Habaha musengwa yange, otaŋeega oti abasaani bahabaha bosibosi bafuuye. Amunooni yeŋene njʼafuuye.”
33 Não meta, pois, agora, na cabeça o rei, meu senhor, tal coisa, supondo que morreram todos os filhos do rei; porque só morreu Amnom.
34 Ne mu hiseera ehyo, Abbusolomu gaduluma.
34 Absalão fugiu. O moço que estava de guarda, levantando os olhos, viu que vinha muito povo pelo caminho por detrás dele, pelo lado do monte.
35 Nga Yonadabbu aloma habaha ati, “Bona, abasaani babo baaja, hyolereeye ehi ndomire.”
35 Então, disse Jonadabe ao rei: Eis aí vêm os filhos do rei; segundo a palavra de teu servo, assim sucedeu.
36 Gaali ko gahahenanga ohuloma, ngʼabasaani ba habaha bengira ni bahubba enduulu. Habaha yeesi nʼabahungu babe balira nʼobusiba oweene owʼamaani.
36 Mal acabara de falar, chegavam os filhos do rei e, levantando a voz, choraram; também o rei e todos os seus servos choraram amargamente.
37 Abbusolomu gaduluma gatiina ewa Talumayi omusaani wa Amiihudi habaha wʼe Gesuri. Ne hiisi ludaalo, Habaha Dawudi gasigala nʼalira omwana wuwe.
37 Absalão, porém, fugiu e se foi a Talmai, filho de Amiúde, rei de Gesur. E Davi pranteava a seu filho todos os dias.
38 Abbusolomu ni gaduluma gatiina e Gesuri, gahenayo emyaha edatu.
38 Assim, Absalão fugiu, indo para Gesur, onde esteve três anos.
39 Habaha ni gahena ohuguma Amunooni nʼafuuye, ngʼatandiha ohuŋemba ohubona hu Abbusolomu.
39 Então, o rei Davi cessou de perseguir a Absalão, porque já se tinha consolado acerca de Amnom, que era morto.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.