2 Samuel 13
Endagaano Epyaha mu Lunyole (NUJ) vs ACF
1 Oluvanyuma, Amunooni omusaani wa Dawudi genda omuhaana oyu balanganga baati Tamali. Tamali oyo gaali muhaana muŋoono era gaali mboojo ya Abbusolomu.
1 E aconteceu depois disto que, tendo Absalão, filho de Davi, uma irmã formosa, cujo nome era Tamar, Amnom, filho de Davi, amou-a.
2 Amunooni gatawaana nʼebiŋeego ebyo era goola nʼohulwaala olwa mboojo oyo Tamali. Tamali gaali saŋenyuhangaho nʼomusinde era Amunooni nʼahibona ati hyali higosi ohumuŋira.
2 E angustiou-se Amnom, até adoecer, por Tamar, sua irmã, porque era virgem; e parecia aos olhos de Amnom dificultoso fazer-lhe coisa alguma.
3 Ne Amunooni gaali ni meeriiwe ni bamulanga baati Yonadabbu, omusaani wa Simeeya, muganda ya Dawudi. Yonadabbu oyo gaali mugerengetania bugali.
3 Tinha, porém, Amnom um amigo, cujo nome era Jonadabe, filho de Siméia, irmão de Davi; e era Jonadabe homem mui sagaz.
4 Ngʼabuusa Amunooni ati, “Lwahiina ewe omwana wa habaha hiisi mu mugamba oba obomboŋaaye? Hiina ehi otasobola hupayiraho?”
4 O qual lhe disse: Por que tu de dia em dia tanto emagreces, sendo filho do rei? Não mo farás saber a mim? Então lhe disse Amnom: Amo a Tamar, irmã de Absalão, meu irmão.
5 Nga Yonadabbu amuloma ati, “Tiina hu buliri werwase, lataawo nʼanaaje ohuhubonaho, omulome oti, ‘Kusunga olome mboojo yange Tamali, gaaje gategehereŋo ehyʼohulya. Gategehereŋo ahamere ni mbona, sobole ohumwebonera omwene ahene gandiise.’ ”
5 E Jonadabe lhe disse: Deita-te na tua cama, e finge-te doente; e, quando teu pai te vier visitar, dize-lhe: Peço-te que minha irmã Tamar venha, e me dê de comer pão, e prepare a comida diante dos meus olhos, para que eu a veja e coma da sua mão.
6 Ngʼaŋo Amunooni gefundulasa mu buliri oti hani mulwaye. Habaha ni gaaja ohumubona, nga Amunooni amuloma ati, “Kusunga olome mboojo yange Tamali, gaaje gapiiyire omugaati ogwenjabulo ni mubona, ndyeho mu ngalo jije.”
6 Deitou-se, pois, Amnom, e fingiu-se doente; e, vindo o rei visitá-lo, disse Amnom, ao rei: Peço-te que minha irmã Tamar venha, e prepare dois bolos diante dos meus olhos, para que eu coma de sua mão.
7 Nga Dawudi atumisa Tamali mu lubiri ohumuloma baati, “Tiina mu nyumba ya mbojooyo Amunooni, omunyiiyireho emere.”
7 Mandou então Davi à casa, a Tamar, dizendo: Vai à casa de Amnom, teu irmão, e faze-lhe alguma comida.
8 Nga Tamali aŋamba engira atiina ewa mboojo Amunooni era gamusaŋaana mu buliri. Ngʼaŋamba obusyanu abuhanda nʼabona, ngʼahena anyiiya.
8 E foi Tamar à casa de Amnom, seu irmão (ele porém estava deitado), e tomou massa, e a amassou, e fez bolos diante dos seus olhos, e cozeu os bolos.
9 Ngʼaŋamba esaani amwiŋula emigaati. Aye Amunooni gagaana ohulya.
9 E tomou a frigideira, e os tirou diante dele; porém ele recusou comer. E disse Amnom: Fazei retirar a todos da minha presença. E todos se retiraram dele.
10 Ngʼaŋo Amunooni aloma Tamali ati, “Leeta emere ŋano mu hisenge hyange, wundiise.” Nga Tamali aŋamba emigaati eji ganyiiya ajiŋirira mboojo Amunooni mu hisenge hihye.
10 Então disse Amnom a Tamar: Traze a comida ao quarto, e comerei da tua mão. E tomou Tamar os bolos que fizera, e levou-os a Amnom, seu irmão, no quarto.
11 Ne ni gamuŋirira ohulya, gamufuhumira gamuloma ati, “Mboojo yange, njʼoŋenyuhe ni neese.”
11 E chegando-lhos, para que comesse, pegou dela, e disse-lhe: Vem, deita-te comigo, minha irmã.
12 Nga Tamali amugobolamo ati, “Mbe mboojo yange, otakaka. Ehiitu hyehyo hyʼembiho mu Yisirayiri. Otahola ehiitu ehibi hyehyo.
12 Porém ela lhe disse: Não, meu irmão, não me forces, porque não se faz assim em Israel; não faças tal loucura.
13 Ese ndihola tye? Ndyetusaho tye ehiswalo ehyo? Ne baati ewe? Oja huba hyʼabahosi bʼebibi abaŋubeebe mu Yisirayiri yosiyosi. Kusunga olome ni habaha, saaja hungaana huhufumbirwa.”
13 Porque, aonde iria eu com a minha vergonha? E tu serias como um dos loucos de Israel. Agora, pois, peço-te que fales ao rei, porque não me negará a ti.
14 Aye Amunooni gagaana ohumuŋulirisa era olwohuba gaali amusinga amaani, gamuhaha.
14 Porém ele não quis dar ouvidos à sua voz; antes, sendo mais forte do que ela, a forçou, e se deitou com ela.
15 Amunooni ni gahena ohukaka Tamali, gamucaawiira erala ebyʼamaani ebyene. Mu butuufu, ohucaawa ohugamucaawamo, hwasingaho ohwenda ohu gamwendamo. Era ngʼamuloma ati, “Yinyoha wupwereŋo!”
15 Depois Amnom sentiu grande aversão por ela, pois maior era o ódio que sentiu por ela do que o amor com que a amara. E disse-lhe Amnom: Levanta-te, e vai-te.
16 Aye Tamali gamugobolamo ati, “Bbe, ehyʼohusindigirisa hibi bugali nʼohusinga ehiwukolire.”
16 Então ela lhe disse: Não há razão de me despedires assim; maior seria este mal do que o outro que já me tens feito. Porém não lhe quis dar ouvidos.
17 Ngʼalanga omuŋeeresa wuwe amuloma ati, “Tusa omuhasi oyo ŋano, ohene ote hu lwigi embaali.”
17 E chamou a seu moço que o servia, e disse: Ponha fora a esta, e fecha a porta após ela.
18 Ngʼomuŋeeresa wuwe amutusa ebulafu ngʼahena ata hu lwigi embaali. Tamali gaali gambaaye olugoye olwʼebbeeyi olwohuba ehyambalo hyehyo, njʼehi bahaana babahabaha abataŋenyuhangaho nʼomusinde, bambalanga.
18 E trazia ela uma roupa de muitas cores (porque assim se vestiam as filhas virgens dos reis); e seu servo a pôs para fora, e fechou a porta após ela.
19 Nga Tamali geŋaha egohe hu mutwe, ngʼanabujula nʼolugoye lulwe olwʼebbeeyi olu gaali ni gambaaye. Ngʼatiina nʼabbolooga nʼemihono nʼajitaaye hu mutwe.
19 Então Tamar tomou cinza sobre a sua cabeça, e a roupa de muitas cores que trazia rasgou; e pôs as mãos sobre a cabeça, e foi andando e clamando.
20 Nga mboojo Abbusolomu amubuusa ati, “Amunooni mbojooyo aŋwa huŋenyuha ni neewe? Ale ŋoleera, mboojo yange, kasita mbojooyo. Ehyo hitahulumya.” Nga Tamali amenya ni Abbusolomu, ehibubaalo nʼenaku ni bimwijuuye hu mwoyo.
20 E Absalão, seu irmão, lhe disse: Esteve Amnom, teu irmão, contigo? Ora, pois, minha irmã, cala-te; é teu irmão. Não se angustie o teu coração por isto. Assim ficou Tamar, e esteve solitária em casa de Absalão seu irmão.
21 Habaha Dawudi ni gaŋulira ebiitu ebyo byosibyosi, galuŋa bugali.
21 E, ouvindo o rei Davi todas estas coisas, muito se lhe acendeu a ira.
22 Abbusolomu niye sigaloma hu Amunooni hiitu hyosihyosi, ehibi oba ehiraŋi. Aye gacaawa Amunooni olwohuba gaali aswahiise mboojo Tamali.
22 Porém Absalão não falou com Amnom, nem mal nem bem; porque Absalão odiava a Amnom, por ter forçado a Tamar sua irmã.
23 Ni ŋabitaŋo emyaha ebiri, Abbusolomu gaali nʼabaatu abasala amooya hu taama jije e Bbaali Hazori ohuupi nʼesalo nʼEfulayimu. Ngʼalanga abaana ba habaha bosibosi abaseere ohutiinayo.
23 E aconteceu que, passados dois anos inteiros, Absalão tinha tosquiadores em Baal-Hazor, que está junto a Efraim; e convidou Absalão a todos os filhos do rei.
24 Nga Abbusolomu atiina aloma habaha ati, “Ese omuŋeeresa wuwo ndi nʼabasala amooya hu taama. Kale kusunga, habaha nʼabahungu babo muuje mubeŋo.”
24 E foi Absalão ao rei, e disse: Eis que teu servo tem tosquiadores; peço que o rei e os seus servos venham com o teu servo.
25 Nga habaha amugobolamo ati, “Bbe, mwana wange, sihiraŋi hwesihwesi ohuuja olwohuba huja huhusitoŋerera.” Wayire Abbusolomu gamudeberera, gagaana ohutiina aye gamwendesa ekabi.
25 O rei, porém, disse a Absalão: Não, filho meu, não vamos todos juntos, para não te sermos pesados. E instou com ele; porém não quis ir, mas o abençoou.
26 Ngʼaŋo Abbusolomu amuloma ati, “Ale leha muganda yange Amunooni, gaaje.”
26 Então disse Absalão: Quando não, deixa ir conosco Amnom, meu irmão. Porém o rei disse: Para que iria contigo?
27 Aye Abbusolomu gamudeberera, ehyaŋwamo ngʼafugiirira Amunooni nʼabasaani ba habaha ohutiina ni naye.
27 E, instando Absalão com ele, deixou ir com ele a Amnom, e a todos os filhos do rei.
28 NgʼAbbusolomu alagira abaŋeeresa babe ati, “Muŋuliirise. Ni munaabone Amunooni nʼameeye omwenge, nabaŋa ehiragiro ti, ‘Mumwite,’ mutatya olwohuba ndiise anaabe ni mbalagiiye. Mugume, mube basira.”
28 E Absalão deu ordem aos seus servos, dizendo: Tomai sentido; quando o coração de Amnom estiver alegre do vinho, e eu vos disser: Feri a Amnom, então o matareis; não temais: porque porventura não sou eu quem vo-lo ordenei? Esforçai-vos, e sede valentes.
29 Abaŋeeresa ba Abbusolomu bahola Amunooni ngʼolu babalagira. Ngʼabasaani ba habaha abandi bosibosi benyoha, beehala hu nasugirya jaawe, nga baduluma.
29 E os servos de Absalão fizeram a Amnom como Absalão lho havia ordenado. Então todos os filhos do rei se levantaram, e montaram cada um no seu mulo, e fugiram.
30 Ni baali ni bahiiri hu ngira, ngʼolugambo lwolera Dawudi luuti, “Abbusolomu geetire abasaani ba habaha bosibosi era eŋuma aŋonire!”
30 E aconteceu que, estando eles ainda no caminho, chegou a nova a Davi, dizendo-se: Absalão feriu a todos os filhos do rei, e nenhum deles ficou.
31 Nga habaha genyoha, anabula ebyambalo bibye, ngʼalambaala hwiroba era abahungu babe nga bemeerera aŋa gaali aye boosi ni banabuuye engoye jaawe.
31 Então o rei se levantou, e rasgou as suas vestes, e se lançou por terra; da mesma maneira todos os seus servos estavam com vestes rotas.
32 Aye Yonadabbu omusaani wa Simeeya muganda ya Dawudi galoma ati, “Habaha musengwa yange, otaŋeega oti betire abasaani babo bosibosi aye Amunooni yeŋene njʼoyu betire. Ehyo njʼehibaaye mu mwoyo gwa Abbusolomu ohuŋwera erala hu ludaalo olu Amunooni gahaha mboojo Tamali.
32 Mas Jonadabe, filho de Siméia, irmão de Davi, respondeu, e disse: Não diga o meu senhor que mataram a todos os moços filhos do rei, porque só morreu Amnom; porque assim tinha resolvido fazer Absalão, desde o dia em que forçou a Tamar sua irmã.
33 Habaha musengwa yange, otaŋeega oti abasaani bahabaha bosibosi bafuuye. Amunooni yeŋene njʼafuuye.”
33 Não se lhe ponha, pois, agora no coração do rei meu senhor tal coisa, dizendo: Morreram todos os filhos do rei; porque só morreu Amnom.
34 Ne mu hiseera ehyo, Abbusolomu gaduluma.
34 E Absalão fugiu; e o moço que estava de guarda, levantou os seus olhos, e olhou; e eis que muito povo vinha pelo caminho por detrás dele, pelo lado do monte.
35 Nga Yonadabbu aloma habaha ati, “Bona, abasaani babo baaja, hyolereeye ehi ndomire.”
35 Então disse Jonadabe ao rei: Eis aqui vêm os filhos do rei; conforme à palavra de teu servo, assim sucedeu.
36 Gaali ko gahahenanga ohuloma, ngʼabasaani ba habaha bengira ni bahubba enduulu. Habaha yeesi nʼabahungu babe balira nʼobusiba oweene owʼamaani.
36 E aconteceu que, como acabou de falar, os filhos do rei vieram, e levantaram a sua voz, e choraram; e também o rei e todos os seus servos choraram amargamente.
37 Abbusolomu gaduluma gatiina ewa Talumayi omusaani wa Amiihudi habaha wʼe Gesuri. Ne hiisi ludaalo, Habaha Dawudi gasigala nʼalira omwana wuwe.
37 Assim Absalão fugiu, e foi a Talmai, filho de Amiur, rei de Gesur. E Davi pranteava por seu filho todos aqueles dias.
38 Abbusolomu ni gaduluma gatiina e Gesuri, gahenayo emyaha edatu.
38 Assim Absalão fugiu, e foi para Gesur; esteve ali três anos.
39 Habaha ni gahena ohuguma Amunooni nʼafuuye, ngʼatandiha ohuŋemba ohubona hu Abbusolomu.
39 Então tinha o rei Davi saudades de Absalão; porque já se tinha consolado acerca da morte de Amnom.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.