2 Samuel 12

Endagaano Epyaha mu Lunyole (NUJ) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Nga Musengwa atuma Nasani eyiri Dawudi. Nasani ni gatiina aŋa gaali, gamuloma ati, “Ŋaaliŋo abasinde babiri mu hibuga aŋaatu. Mulala gaali muŋinda owundi nʼali mugadi.
1 Então o S enhor enviou o profeta Natã a Davi. Ele foi até o rei e lhe disse: “Havia dois homens em certa cidade. Um era rico, e o outro, pobre.
2 Omuŋinda gaali nʼetaama nʼeŋombe hibbiryo.
2 O rico era dono de muitas ovelhas e muito gado.
3 Aye omugadi gaali nʼahaana hʼetaama ahaluusi aha gagula. Hahulira ŋalala nʼabaana babe. Gahaliisa hahula nʼahanywehesa hu hihopo hihye era ni halya hu mere yiye. Haŋenyuhanga ni naye mu hifuba. Haali oti muhaana wuwe.
3 O pobre não tinha nada, exceto uma cordeirinha que ele havia comprado. Ele criou a cordeirinha, e ela cresceu com os filhos dele. Comia de seu prato, bebia de seu copo e até dormia em seus braços; ela era como sua filha.
4 “Lulala omuŋinda oyo gasuna omugeni. Aye gagaana ohumwitira hu etaama oba eŋombe jije. Ne gaŋamba etaama yʼomugadi, gaba njeyi amusalira.”
4 Certo dia, um visitante chegou à casa do rico. Em vez de matar um dos animais de seu próprio rebanho, o rico tomou a cordeirinha do pobre, a matou e a preparou para seu visitante”.
5 Nga Dawudi aluŋira omusinde owaahola ehiitu ehyo. Era ngʼaloma Nasani ati, “Ndayira mu butuufu ngʼolu Musengwa ali njʼomwene bulamu, omusinde oyo asaana ohufa!
5 Davi ficou furioso com esse homem rico e jurou: “Tão certo como vive o S enhor , o homem que faz uma coisa dessas merece morrer!
6 Era ali nʼohuliŋaŋo etaama eyo emirundi ene olwʼohuhola ehiitu hyehyo nʼaŋuma hisa.”
6 Deve restituir quatro ovelhas ao pobre por ter roubado a cordeirinha e não ter mostrado compaixão”.
7 Nga Nasani aloma Dawudi ati, “Omusinde oyo, ndiiwe. Musengwa Hatonda wa Yisirayiri aloma ati, ‘Nahujuhaho amafuta obe habaha wa Yisirayiri, nahununula mu mihono ja Sawulo.
7 Então Natã disse a Davi: “Você é esse homem! Assim diz o S enhor , o Deus de Israel: ‘Eu o ungi rei de Israel e o livrei das mãos de Saul.
8 Era nahuŋa owahabaha wuwe nʼabahasi babe. Nahuŋa obuŋangi ohuŋuga Yisirayiri ni Yuda. Obanga hubona ebyo ni bitahena, hani waloma nahwongera.
8 Dei-lhe a casa e as mulheres de seu senhor e os reinos de Israel e Judá. E, se isso não bastasse, teria lhe dado muito mais.
9 Lwahiina wanyooma ebya Musengwa wahola ehiitu ehibi ehyo mu moni jije? Wiita Wuriya Omuhiiti olu wamulyoŋayo eyiri Abamooni bamwita ni wenda ohwegobosa hu muhasi wuwe.
9 Por que, então, você desprezou a palavra do S enhor e fez algo tão horrível? Você assassinou Urias, o hitita, com a espada dos amonitas e roubou a esposa dele!
10 Ŋaahani wereteeye olutalo hu mago gago emirembe nʼemirembe olwohuba waanyooma waaŋira muha Wuriya Omuhiiti gafuuha muhasi wuwo.’
10 De agora em diante, a espada não se afastará de sua família, pois você me desprezou ao tomar para si a mulher de Urias’.
11 “Omuutu ohuŋwa mu mago gago ameene aja huhuleetera obugosi. Nja huhutusaho abahasi babo mbagabire omuutu owundi ahuli hu nduuhu nʼobona, aŋenyuhe ni nabo omuusi perekete nʼomutayeeho emoni.
11 “Assim diz o S enhor : ‘De sua própria família farei surgir seu castigo. Tomarei suas mulheres diante de seus olhos e as darei a outro homem; ele se deitará com elas à vista de todos.
12 Wahihola mu ngiso aye ese nja huhihuhola mu muusi perekete Abayisirayiri bosibosi ni babona.”
12 O que você fez em segredo, eu farei acontecer abertamente, diante de todo o Israel’”.
13 Ngʼaŋo Dawudi aloma Nasani ati, “Nabbenga mu moni ja Musengwa.”
13 Então Davi confessou a Natã: “Pequei contra o S enhor ”. Natã respondeu: “Sim, mas o S
14 Aye omwana omuseere oyu wasaala, aja hufa olwohuba oleeteeye abalabe ba Musengwa ohumunyooma.”
14 Contudo, uma vez que você demonstrou o mais absoluto desprezo pela palavra do S enhor ao agir desse modo, seu filho morrerá”.
15 Oluvanyuma lwa Nasani ohwagama ewuwe, Musengwa galwasa omwana oyu Dawudi gasaala mu muha Wuriya.
15 Depois que Natã voltou para casa, o S enhor fez adoecer gravemente o filho de Davi com a mulher de Urias.
16 Dawudi gegayirira Hatonda hu lwʼomwana oyo. Gasiiba era gatiina mu nyumba ewuwe gaŋenyuha ŋaasi.
16 Davi suplicou ao S enhor que poupasse a criança. Jejuou e passou a noite prostrado no chão.
17 Abahungu babe bagesyaho ohumuloma ohwinyoha aye gagaana era gagaana nʼohulya ni nabo emere yosiyosi.
17 Os oficiais do palácio insistiram para que ele se levantasse e comesse com eles, mas Davi se recusou.
18 Hu ludaalo olwomusanvu, omwana gafa. Aye abahungu ba Dawudi batya ohumulomera baati omwana afuuye olwohuba baloma baati, “Hwaloma ni Dawudi omwana nʼahiiriŋo mulamu gagaana ohutuŋulirisa. Sihuŋanga humulomera huuti omwana afuuye. Asobola ohwehola ehiitu ehibi.”
18 No sétimo dia, a criança morreu. Os servos de Davi ficaram com medo de contar para ele. “Não ouviu nossos conselhos quando a criança estava doente”, disseram. “Se lhe contarmos que a criança morreu, poderá cometer uma insanidade.”
19 Aye Dawudi gabona abahungu babe ni baŋweŋweta ngʼategeera ati omwana wuwe afuuye. Nga Dawudi ababuusa ati, “Omwana afuuye?”
19 Davi percebeu que estavam cochichando e compreendeu o que havia acontecido. “A criança morreu?”, perguntou. “Sim”, responderam eles. “Está morta.”
20 Nga Dawudi genyoha ŋaasi hwiroba, atiina asaaba ahena geeŋaha amafuta agahaloosa ngʼacuusa engoye atiina mu weema ya Musengwa ohumujumirya, nga gagamayo mu lubiri asunga emere, ngʼalya.
20 Então Davi levantou-se do chão, lavou-se, perfumou-se e trocou de roupa. Foi ao santuário e adorou o S enhor . Depois, voltou ao palácio, pediu que lhe trouxessem alimento e comeu.
21 Ngʼabahungu babe bamubuusa baati, “Lwahiina webisya otyo? Omwana nʼabaaye mulamu obaaye soolya nʼosiiba nʼolira aye ŋaahani afuuye, winyohire waalya nʼohulya.”
21 Seus servos ficaram perplexos. “Não o entendemos”, disseram. “Enquanto a criança estava viva, o senhor chorou e jejuou. Agora que a criança morreu, o senhor parou de lamentar e voltou a comer.”
22 Nga Dawudi abagobolamo ati, “Omwana ni gaali nʼahiiri mulamu, nasiiba era nalira ni peega ti Musengwa asobola ohupambira ehisa galeha omwana wange gaahaba mulamu.
22 Davi respondeu: “Enquanto a criança estava viva, jejuei e chorei, pois pensava: ‘Quem sabe o S enhor terá compaixão de mim e deixará a criança viver’.
23 Aye ŋaahani omwana afuuye, lwahiina siiba? Sobola ohumulamusa? Nja humulonda emagombe aye niye sasobola hugobola eyi ndi.”
23 Mas por que jejuar agora que ela morreu? Poderia eu fazê-la voltar? Um dia irei até ela, mas ela não voltará a mim”.
24 Dawudi gagumyagumya omuhasi wuwe Bbasuseebba, ngʼaŋenyuha ni naye ngʼasaala omwana museere amuguliha esiina ati Sulemaani. Musengwa genda omwana oyo
24 Então Davi consolou Bate-Seba, sua mulher, e teve relações com ela. Bate-Seba engravidou e deu à luz um filho, a quem Davi chamou Salomão. O S enhor amou a criança
25 era olwohuba Musengwa gamwenda bugali, gatuma naabbi Nasani ohuguliha omwana oyo esiina ati nje Yedidiya.
25 e enviou uma mensagem por meio do profeta Natã, dizendo que o menino devia se chamar Jedidias, conforme o S enhor havia ordenado.
26 Mu hiseera ehyo, Yowaabbu gawaagala hibuga Raabba gasoola nʼAbamooni era ngʼaŋamba ehyehwehero hyʼabaŋugi.
26 Enquanto isso, Joabe continuou a lutar contra Rabá, a capital de Amom, e tomou a cidade real.
27 Nga Yowaabbu atuma abahwenda eyiri Dawudi bamulomere baati, “Numbire ehibuga Raabba era pambire ehifo omu badaŋa amaaji.
27 Joabe enviou mensageiros a Davi para lhe dizer: “Lutei contra Rabá e capturei seus reservatórios de água.
28 Olwʼehyo humbaania abasirikale bosibosi, olumbe ehibuga ohiŋambe. Sinenda abaatu bahigulihe esiina lyange.”
28 Traga o restante do exército aqui e conquiste a cidade. De outro modo, eu a tomarei e levarei o crédito pela vitória”.
29 Nga Dawudi ahumbaania abasirikale bosibosi ŋalala, atiina awaagala ehibuga Raabba, ahiŋamba.
29 Então Davi reuniu o restante do exército e foi a Rabá. Eles atacaram a cidade e a conquistaram.
30 Nga Dawudi awugula ekofiira eyʼobuŋugi eyaali hu mutwe gwʼehibbote hya hatonda waawe Moleki. Obusito wʼekofiira eyo waali ekilo ngʼadatu nʼetaanu ejʼezaabbu era ni huliho nʼamabaale agʼebbeeyi. Nga bayambasa Dawudi. Mu hibuga ehyo ganyagamo bingi,
30 Davi removeu a coroa da cabeça do rei, e ela foi colocada sobre sua cabeça. A coroa era feita de ouro, enfeitada com pedras preciosas, e pesava cerca de 35 quilos. Davi tomou grande quantidade de despojos da cidade.
31 gafuula abaatu ba Raabba beedu ohuhola emirimo ni batambisa emisumeeno nʼesuluulu nʼembasa era gabatambisa nʼemirimo ejʼohuhubba amatafaali. Dawudi gahola atyo abaatu bosibosi abomu bibuga byʼAbamooni. Ngʼaŋo Dawudi nʼeŋe lirye bagobolayo e Yerusaalemu.
31 Também tornou os habitantes de Rabá seus escravos e os obrigou a trabalhar com serras, picaretas e machados de ferro, e também nos fornos de tijolos. Foi assim que Davi tratou o povo de todas as cidades amonitas. Então ele e todo o exército voltaram para Jerusalém.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.