2 Samuel 12

Endagaano Epyaha mu Lunyole (NUJ) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Nga Musengwa atuma Nasani eyiri Dawudi. Nasani ni gatiina aŋa gaali, gamuloma ati, “Ŋaaliŋo abasinde babiri mu hibuga aŋaatu. Mulala gaali muŋinda owundi nʼali mugadi.
1 O Senhor Deus mandou que o profeta Natã fosse falar com Davi. Natã foi e disse: — Havia dois homens que viviam na mesma cidade: um era rico, e o outro era pobre.
2 Omuŋinda gaali nʼetaama nʼeŋombe hibbiryo.
2 O rico possuía muito gado e ovelhas,
3 Aye omugadi gaali nʼahaana hʼetaama ahaluusi aha gagula. Hahulira ŋalala nʼabaana babe. Gahaliisa hahula nʼahanywehesa hu hihopo hihye era ni halya hu mere yiye. Haŋenyuhanga ni naye mu hifuba. Haali oti muhaana wuwe.
3 enquanto que o pobre tinha somente uma ovelha, que ele havia comprado. Ele cuidou dela, e ela cresceu na sua casa, junto com os filhos dele. Ele a alimentava com a sua própria comida, deixava que ela bebesse no seu próprio copo, e ela dormia no seu colo. A ovelha era como uma filha para ele.
4 “Lulala omuŋinda oyo gasuna omugeni. Aye gagaana ohumwitira hu etaama oba eŋombe jije. Ne gaŋamba etaama yʼomugadi, gaba njeyi amusalira.”
4 Certo dia um visitante chegou à casa do homem rico. Este não quis matar um dos seus próprios animais para preparar uma refeição para o visitante; em vez disso, pegou a ovelha do homem pobre, matou-a e preparou com ela uma refeição para o seu hóspede.
5 Nga Dawudi aluŋira omusinde owaahola ehiitu ehyo. Era ngʼaloma Nasani ati, “Ndayira mu butuufu ngʼolu Musengwa ali njʼomwene bulamu, omusinde oyo asaana ohufa!
5 Então Davi ficou furioso com aquele homem e disse: — Eu juro pelo
6 Era ali nʼohuliŋaŋo etaama eyo emirundi ene olwʼohuhola ehiitu hyehyo nʼaŋuma hisa.”
6 Ele deverá pagar quatro vezes o que tirou, por ter feito uma coisa tão cruel!
7 Nga Nasani aloma Dawudi ati, “Omusinde oyo, ndiiwe. Musengwa Hatonda wa Yisirayiri aloma ati, ‘Nahujuhaho amafuta obe habaha wa Yisirayiri, nahununula mu mihono ja Sawulo.
7 Então Natã disse a Davi: — Esse homem é você. E é isto o que diz o
8 Era nahuŋa owahabaha wuwe nʼabahasi babe. Nahuŋa obuŋangi ohuŋuga Yisirayiri ni Yuda. Obanga hubona ebyo ni bitahena, hani waloma nahwongera.
8 Eu lhe dei o reino e as mulheres dele; tornei você rei de Israel e de Judá. E, se isso não bastasse, eu lhe teria dado duas vezes mais.
9 Lwahiina wanyooma ebya Musengwa wahola ehiitu ehibi ehyo mu moni jije? Wiita Wuriya Omuhiiti olu wamulyoŋayo eyiri Abamooni bamwita ni wenda ohwegobosa hu muhasi wuwe.
9 Por que é que você desobedeceu aos meus mandamentos e fez essa coisa tão horrível? Você fez com que Urias, o heteu, fosse morto na batalha; deixou que os amonitas o matassem e então ficou com a esposa dele!
10 Ŋaahani wereteeye olutalo hu mago gago emirembe nʼemirembe olwohuba waanyooma waaŋira muha Wuriya Omuhiiti gafuuha muhasi wuwo.’
10 Portanto, porque você me desobedeceu e tomou a mulher de Urias, sempre alguns dos seus descendentes morrerão de morte violenta.
11 “Omuutu ohuŋwa mu mago gago ameene aja huhuleetera obugosi. Nja huhutusaho abahasi babo mbagabire omuutu owundi ahuli hu nduuhu nʼobona, aŋenyuhe ni nabo omuusi perekete nʼomutayeeho emoni.
11 E também afirmo que farei uma pessoa da sua própria família causar a sua desgraça. Você verá isso quando eu tirar as suas esposas e as der a outro homem; e ele terá relações com elas em plena luz do dia.
12 Wahihola mu ngiso aye ese nja huhihuhola mu muusi perekete Abayisirayiri bosibosi ni babona.”
12 Você pecou escondido, em segredo, mas eu farei com que isso aconteça em plena luz do dia, para todo o povo de Israel ver.”
13 Ngʼaŋo Dawudi aloma Nasani ati, “Nabbenga mu moni ja Musengwa.”
13 Então Davi disse: — Eu pequei contra Deus, o Natã respondeu: — O
14 Aye omwana omuseere oyu wasaala, aja hufa olwohuba oleeteeye abalabe ba Musengwa ohumunyooma.”
14 Mas, porque, fazendo isso, você mostrou tanto desprezo pelo Senhor , o seu filho morrerá.
15 Oluvanyuma lwa Nasani ohwagama ewuwe, Musengwa galwasa omwana oyu Dawudi gasaala mu muha Wuriya.
15 Aí Natã foi para casa. Então o
16 Dawudi gegayirira Hatonda hu lwʼomwana oyo. Gasiiba era gatiina mu nyumba ewuwe gaŋenyuha ŋaasi.
16 Davi orou a Deus para que a criança sarasse e não quis comer nada. Entrou no seu quarto e passou a noite inteira deitado no chão.
17 Abahungu babe bagesyaho ohumuloma ohwinyoha aye gagaana era gagaana nʼohulya ni nabo emere yosiyosi.
17 Então os funcionários do palácio tentaram fazer Davi se levantar, mas ele não quis e não comeu nada com eles.
18 Hu ludaalo olwomusanvu, omwana gafa. Aye abahungu ba Dawudi batya ohumulomera baati omwana afuuye olwohuba baloma baati, “Hwaloma ni Dawudi omwana nʼahiiriŋo mulamu gagaana ohutuŋulirisa. Sihuŋanga humulomera huuti omwana afuuye. Asobola ohwehola ehiitu ehibi.”
18 Uma semana depois, a criança morreu, e os funcionários ficaram com medo de dar a notícia a Davi. Eles disseram: — Enquanto a criança estava viva, Davi não respondia quando falávamos com ele. Como vamos dizer a ele que a criança morreu? Ele poderá fazer alguma loucura!
19 Aye Dawudi gabona abahungu babe ni baŋweŋweta ngʼategeera ati omwana wuwe afuuye. Nga Dawudi ababuusa ati, “Omwana afuuye?”
19 Quando Davi viu os oficiais cochichando uns com os outros, compreendeu que a criança havia morrido. Então perguntou: — A criança morreu? — Morreu! — responderam eles.
20 Nga Dawudi genyoha ŋaasi hwiroba, atiina asaaba ahena geeŋaha amafuta agahaloosa ngʼacuusa engoye atiina mu weema ya Musengwa ohumujumirya, nga gagamayo mu lubiri asunga emere, ngʼalya.
20 Então Davi se levantou do chão, tomou um banho, penteou os cabelos e trocou de roupa. Depois foi à casa de Deus, o Senhor , e o adorou. Quando voltou ao palácio, pediu comida e comeu logo o que lhe foi servido.
21 Ngʼabahungu babe bamubuusa baati, “Lwahiina webisya otyo? Omwana nʼabaaye mulamu obaaye soolya nʼosiiba nʼolira aye ŋaahani afuuye, winyohire waalya nʼohulya.”
21 Aí os seus oficiais disseram: — Nós não entendemos isto. Enquanto o menino estava vivo, o senhor chorou por ele e não comeu; mas, logo que ele morreu, o senhor se levantou e comeu!
22 Nga Dawudi abagobolamo ati, “Omwana ni gaali nʼahiiri mulamu, nasiiba era nalira ni peega ti Musengwa asobola ohupambira ehisa galeha omwana wange gaahaba mulamu.
22 — Sim! — respondeu Davi. — Enquanto o menino estava vivo, eu jejuei e chorei porque o Senhor poderia ter pena de mim e não deixar que ele morresse.
23 Aye ŋaahani omwana afuuye, lwahiina siiba? Sobola ohumulamusa? Nja humulonda emagombe aye niye sasobola hugobola eyi ndi.”
23 Mas agora que está morto, por que jejuar? Será que eu poderia fazê-lo viver novamente? Um dia eu irei para o lugar onde ele está, porém ele nunca voltará para mim.
24 Dawudi gagumyagumya omuhasi wuwe Bbasuseebba, ngʼaŋenyuha ni naye ngʼasaala omwana museere amuguliha esiina ati Sulemaani. Musengwa genda omwana oyo
24 Então Davi consolou a sua esposa Bate-Seba. Teve relações com ela, e ela deu à luz um filho, a quem Davi deu o nome de Salomão. Deus amou o menino
25 era olwohuba Musengwa gamwenda bugali, gatuma naabbi Nasani ohuguliha omwana oyo esiina ati nje Yedidiya.
25 e mandou que o profeta Natã lhe desse o nome de Jedidias porque o Senhor Deus o amava.
26 Mu hiseera ehyo, Yowaabbu gawaagala hibuga Raabba gasoola nʼAbamooni era ngʼaŋamba ehyehwehero hyʼabaŋugi.
26 Enquanto isso, Joabe continuou a atacar Rabá, a capital do país de Amom. Quando estava para conquistar a cidade,
27 Nga Yowaabbu atuma abahwenda eyiri Dawudi bamulomere baati, “Numbire ehibuga Raabba era pambire ehifo omu badaŋa amaaji.
27 enviou mensageiros com o seguinte recado para Davi: — Eu ataquei Rabá e conquistei os seus reservatórios de água.
28 Olwʼehyo humbaania abasirikale bosibosi, olumbe ehibuga ohiŋambe. Sinenda abaatu bahigulihe esiina lyange.”
28 Reúna agora o resto dos seus soldados, e o senhor ataque a cidade, e tome-a. Eu não quero ficar com a glória dessa vitória.
29 Nga Dawudi ahumbaania abasirikale bosibosi ŋalala, atiina awaagala ehibuga Raabba, ahiŋamba.
29 Então Davi reuniu os seus soldados, foi até Rabá, atacou a cidade e a conquistou.
30 Nga Dawudi awugula ekofiira eyʼobuŋugi eyaali hu mutwe gwʼehibbote hya hatonda waawe Moleki. Obusito wʼekofiira eyo waali ekilo ngʼadatu nʼetaanu ejʼezaabbu era ni huliho nʼamabaale agʼebbeeyi. Nga bayambasa Dawudi. Mu hibuga ehyo ganyagamo bingi,
30 Moloque , o ídolo que os amonitas adoravam, tinha uma coroa que pesava mais ou menos trinta e quatro quilos. A coroa era de ouro, e nela havia uma pedra preciosa, que Davi tirou e colocou na sua própria coroa. Levou também de Rabá muitas coisas de valor.
31 gafuula abaatu ba Raabba beedu ohuhola emirimo ni batambisa emisumeeno nʼesuluulu nʼembasa era gabatambisa nʼemirimo ejʼohuhubba amatafaali. Dawudi gahola atyo abaatu bosibosi abomu bibuga byʼAbamooni. Ngʼaŋo Dawudi nʼeŋe lirye bagobolayo e Yerusaalemu.
31 Davi fez o povo da cidade trabalhar com serras, enxadas e machados e fabricar tijolos. E fez o mesmo em todas as outras cidades de Amom. Então Davi e os seus soldados voltaram para Jerusalém.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.