2 Samuel 12
Endagaano Epyaha mu Lunyole (NUJ) vs NVI
1 Nga Musengwa atuma Nasani eyiri Dawudi. Nasani ni gatiina aŋa gaali, gamuloma ati, “Ŋaaliŋo abasinde babiri mu hibuga aŋaatu. Mulala gaali muŋinda owundi nʼali mugadi.
1 E o Senhor enviou a Davi o profeta Natã. Ao chegar, ele disse a Davi: "Dois homens viviam numa cidade, um era rico e o outro, pobre.
2 Omuŋinda gaali nʼetaama nʼeŋombe hibbiryo.
2 O rico possuía muitas ovelhas e bois,
3 Aye omugadi gaali nʼahaana hʼetaama ahaluusi aha gagula. Hahulira ŋalala nʼabaana babe. Gahaliisa hahula nʼahanywehesa hu hihopo hihye era ni halya hu mere yiye. Haŋenyuhanga ni naye mu hifuba. Haali oti muhaana wuwe.
3 mas o pobre nada tinha, senão uma cordeirinha que havia comprado. Ele a criou, e ela cresceu com ele e com seus filhos. Ela comia junto dele, bebia do seu copo e até dormia em seus braços. Era como uma filha para ele.
4 “Lulala omuŋinda oyo gasuna omugeni. Aye gagaana ohumwitira hu etaama oba eŋombe jije. Ne gaŋamba etaama yʼomugadi, gaba njeyi amusalira.”
4 "Certo dia, um viajante chegou à casa do rico, e este não quis pegar uma de suas próprias ovelhas ou do seus bois para preparar-lhe uma refeição. Em vez disso, preparou para o visitante a cordeira que pertencia ao pobre".
5 Nga Dawudi aluŋira omusinde owaahola ehiitu ehyo. Era ngʼaloma Nasani ati, “Ndayira mu butuufu ngʼolu Musengwa ali njʼomwene bulamu, omusinde oyo asaana ohufa!
5 Então, Davi encheu-se de ira contra o homem e disse a Natã: "Juro pelo nome do Senhor que o homem que fez isso merece a morte!
6 Era ali nʼohuliŋaŋo etaama eyo emirundi ene olwʼohuhola ehiitu hyehyo nʼaŋuma hisa.”
6 Deverá pagar quatro vezes o preço da cordeira, porquanto agiu sem misericórdia".
7 Nga Nasani aloma Dawudi ati, “Omusinde oyo, ndiiwe. Musengwa Hatonda wa Yisirayiri aloma ati, ‘Nahujuhaho amafuta obe habaha wa Yisirayiri, nahununula mu mihono ja Sawulo.
7 Então Natã disse a Davi: "Você é esse homem! Assim diz o Senhor, o Deus de Israel: ‘Eu o ungi rei de Israel, e livrei-o das mãos de Saul.
8 Era nahuŋa owahabaha wuwe nʼabahasi babe. Nahuŋa obuŋangi ohuŋuga Yisirayiri ni Yuda. Obanga hubona ebyo ni bitahena, hani waloma nahwongera.
8 Dei-lhe a casa e as mulheres do seu senhor. Dei-lhe a nação de Israel e Judá. E, se tudo isso não fosse suficiente, eu lhe teria dado mais ainda.
9 Lwahiina wanyooma ebya Musengwa wahola ehiitu ehibi ehyo mu moni jije? Wiita Wuriya Omuhiiti olu wamulyoŋayo eyiri Abamooni bamwita ni wenda ohwegobosa hu muhasi wuwe.
9 Por que você desprezou a palavra do Senhor, fazendo o que ele reprova? Você matou Urias, o hitita, com a espada dos amonitas e ficou com a mulher dele.
10 Ŋaahani wereteeye olutalo hu mago gago emirembe nʼemirembe olwohuba waanyooma waaŋira muha Wuriya Omuhiiti gafuuha muhasi wuwo.’
10 Por isso, a espada nunca se afastará de sua família, pois você me desprezou e tomou a mulher de Urias, o hitita, para ser sua mulher’.
11 “Omuutu ohuŋwa mu mago gago ameene aja huhuleetera obugosi. Nja huhutusaho abahasi babo mbagabire omuutu owundi ahuli hu nduuhu nʼobona, aŋenyuhe ni nabo omuusi perekete nʼomutayeeho emoni.
11 "Assim diz o Senhor: ‘De sua própria família trarei desgraça sobre você. Tomarei as suas mulheres diante dos seus próprios olhos e as darei a outro; e ele se deitará com elas em plena luz do dia.
12 Wahihola mu ngiso aye ese nja huhihuhola mu muusi perekete Abayisirayiri bosibosi ni babona.”
12 Você fez isso às escondidas, mas eu o farei diante de todo o Israel, em plena luz do dia’ ".
13 Ngʼaŋo Dawudi aloma Nasani ati, “Nabbenga mu moni ja Musengwa.”
13 Então Davi disse a Natã: "Pequei contra o Senhor! " E Natã respondeu: "O Senhor perdoou o seu pecado. Você não morrerá.
14 Aye omwana omuseere oyu wasaala, aja hufa olwohuba oleeteeye abalabe ba Musengwa ohumunyooma.”
14 Entretanto, uma vez que você insultou o Senhor, o menino morrerá".
15 Oluvanyuma lwa Nasani ohwagama ewuwe, Musengwa galwasa omwana oyu Dawudi gasaala mu muha Wuriya.
15 Depois que Natã foi para casa, o Senhor fez adoecer o filho que a mulher de Urias dera a Davi.
16 Dawudi gegayirira Hatonda hu lwʼomwana oyo. Gasiiba era gatiina mu nyumba ewuwe gaŋenyuha ŋaasi.
16 E Davi implorou a Deus em favor da criança. Ele jejuou e, entrando em casa, passou a noite deitado no chão.
17 Abahungu babe bagesyaho ohumuloma ohwinyoha aye gagaana era gagaana nʼohulya ni nabo emere yosiyosi.
17 Os oficiais do palácio tentaram fazê-lo levantar-se do chão, mas ele não quis, e recusou comer.
18 Hu ludaalo olwomusanvu, omwana gafa. Aye abahungu ba Dawudi batya ohumulomera baati omwana afuuye olwohuba baloma baati, “Hwaloma ni Dawudi omwana nʼahiiriŋo mulamu gagaana ohutuŋulirisa. Sihuŋanga humulomera huuti omwana afuuye. Asobola ohwehola ehiitu ehibi.”
18 Sete dias depois a criança morreu. Os conselheiros de Davi estavam com medo de dizer-lhe que a criança estava morta, e comentavam: "Enquanto a criança ainda estava viva, falamos com ele, e ele não quis escutar-nos. Como vamos dizer-lhe que a criança morreu? Ele poderá cometer alguma loucura! "
19 Aye Dawudi gabona abahungu babe ni baŋweŋweta ngʼategeera ati omwana wuwe afuuye. Nga Dawudi ababuusa ati, “Omwana afuuye?”
19 Davi, percebendo que seus conselheiros cochichavam entre si, compreendeu que a criança estava morta e perguntou: "A criança morreu? " "Sim, morreu", responderam eles.
20 Nga Dawudi genyoha ŋaasi hwiroba, atiina asaaba ahena geeŋaha amafuta agahaloosa ngʼacuusa engoye atiina mu weema ya Musengwa ohumujumirya, nga gagamayo mu lubiri asunga emere, ngʼalya.
20 Então Davi levantou-se do chão, lavou-se, perfumou-se e trocou de roupa. Depois entrou no santuário do Senhor e adorou. E voltando ao palácio, pediu que lhe preparassem uma refeição e comeu.
21 Ngʼabahungu babe bamubuusa baati, “Lwahiina webisya otyo? Omwana nʼabaaye mulamu obaaye soolya nʼosiiba nʼolira aye ŋaahani afuuye, winyohire waalya nʼohulya.”
21 Seus conselheiros lhe perguntaram: "Por que ages assim? Enquanto a criança estava viva, jejuaste e choraste; mas, agora que a criança está morta, te levantas e comes! "
22 Nga Dawudi abagobolamo ati, “Omwana ni gaali nʼahiiri mulamu, nasiiba era nalira ni peega ti Musengwa asobola ohupambira ehisa galeha omwana wange gaahaba mulamu.
22 Ele respondeu: "Enquanto a criança ainda estava viva, jejuei e chorei. Eu pensava: ‘Quem sabe? Talvez o Senhor tenha misericórdia de mim e deixe a criança viver’.
23 Aye ŋaahani omwana afuuye, lwahiina siiba? Sobola ohumulamusa? Nja humulonda emagombe aye niye sasobola hugobola eyi ndi.”
23 Mas agora que ela morreu, por que deveria jejuar? Poderia eu trazê-la de volta à vida? Eu irei até ela, mas ela não voltará para mim".
24 Dawudi gagumyagumya omuhasi wuwe Bbasuseebba, ngʼaŋenyuha ni naye ngʼasaala omwana museere amuguliha esiina ati Sulemaani. Musengwa genda omwana oyo
24 Depois Davi consolou sua mulher Bate-Seba e deitou-se com ela, e ela teve um menino, a quem Davi deu o nome de Salomão. E o Senhor o amou
25 era olwohuba Musengwa gamwenda bugali, gatuma naabbi Nasani ohuguliha omwana oyo esiina ati nje Yedidiya.
25 e, por isso, enviou o profeta Natã para dizer a Davi que, o menino deveria chamar-se Jedidias.
26 Mu hiseera ehyo, Yowaabbu gawaagala hibuga Raabba gasoola nʼAbamooni era ngʼaŋamba ehyehwehero hyʼabaŋugi.
26 Enquanto isso, Joabe atacou Rabá dos amonitas e conquistou a fortaleza real.
27 Nga Yowaabbu atuma abahwenda eyiri Dawudi bamulomere baati, “Numbire ehibuga Raabba era pambire ehifo omu badaŋa amaaji.
27 Então mandou mensageiros a Davi, dizendo: "Lutei contra Rabá e apoderei-me dos seus reservatórios de água.
28 Olwʼehyo humbaania abasirikale bosibosi, olumbe ehibuga ohiŋambe. Sinenda abaatu bahigulihe esiina lyange.”
28 Agora, convoca o restante do exército, cerca a cidade e conquista-a. Se não, eu terei a fama de havê-la conquistado".
29 Nga Dawudi ahumbaania abasirikale bosibosi ŋalala, atiina awaagala ehibuga Raabba, ahiŋamba.
29 Então, Davi convocou todo o exército, foi a Rabá, atacou a cidade e a conquistou.
30 Nga Dawudi awugula ekofiira eyʼobuŋugi eyaali hu mutwe gwʼehibbote hya hatonda waawe Moleki. Obusito wʼekofiira eyo waali ekilo ngʼadatu nʼetaanu ejʼezaabbu era ni huliho nʼamabaale agʼebbeeyi. Nga bayambasa Dawudi. Mu hibuga ehyo ganyagamo bingi,
30 A seguir tirou a coroa da cabeça de Milcom, uma coroa de ouro de trinta e cinco quilos; ornamentada com pedras preciosas. E ela foi colocada na cabeça de Davi. Ele levou uma grande quantidade de bens da cidade
31 gafuula abaatu ba Raabba beedu ohuhola emirimo ni batambisa emisumeeno nʼesuluulu nʼembasa era gabatambisa nʼemirimo ejʼohuhubba amatafaali. Dawudi gahola atyo abaatu bosibosi abomu bibuga byʼAbamooni. Ngʼaŋo Dawudi nʼeŋe lirye bagobolayo e Yerusaalemu.
31 e levou também os seus habitantes, designando-lhes trabalhos com serras, picaretas e machados, além da fabricação de tijolos. Davi fez assim com todas as cidades amonitas. Depois voltou com todo o seu exército para Jerusalém.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.