2 Samuel 12

Endagaano Epyaha mu Lunyole (NUJ) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Nga Musengwa atuma Nasani eyiri Dawudi. Nasani ni gatiina aŋa gaali, gamuloma ati, “Ŋaaliŋo abasinde babiri mu hibuga aŋaatu. Mulala gaali muŋinda owundi nʼali mugadi.
1 O Senhor enviou Natã a Davi. Natã foi falar com Davi e lhe disse: — Havia numa cidade dois homens, um rico e outro pobre.
2 Omuŋinda gaali nʼetaama nʼeŋombe hibbiryo.
2 O rico tinha ovelhas e gado em grande número,
3 Aye omugadi gaali nʼahaana hʼetaama ahaluusi aha gagula. Hahulira ŋalala nʼabaana babe. Gahaliisa hahula nʼahanywehesa hu hihopo hihye era ni halya hu mere yiye. Haŋenyuhanga ni naye mu hifuba. Haali oti muhaana wuwe.
3 mas o pobre não tinha coisa nenhuma, a não ser uma cordeirinha que havia comprado. Ele a criou, e ela cresceu em sua casa, junto com os seus filhos. Comia da sua comida e bebia do seu copo. Dormia nos seus braços, e ele a tinha como filha.
4 “Lulala omuŋinda oyo gasuna omugeni. Aye gagaana ohumwitira hu etaama oba eŋombe jije. Ne gaŋamba etaama yʼomugadi, gaba njeyi amusalira.”
4 Certo dia chegou um viajante à casa do homem rico, e este não quis pegar uma das suas ovelhas ou um dos seus bois para dar de comer ao visitante que havia chegado; em vez disso, pegou a cordeirinha do homem pobre e a preparou para o homem que havia chegado.
5 Nga Dawudi aluŋira omusinde owaahola ehiitu ehyo. Era ngʼaloma Nasani ati, “Ndayira mu butuufu ngʼolu Musengwa ali njʼomwene bulamu, omusinde oyo asaana ohufa!
5 Então o furor de Davi se acendeu contra aquele homem, e ele disse a Natã: — Tão certo como vive o
6 Era ali nʼohuliŋaŋo etaama eyo emirundi ene olwʼohuhola ehiitu hyehyo nʼaŋuma hisa.”
6 E pela cordeirinha restituirá quatro vezes, porque fez uma coisa dessas e porque não se compadeceu.
7 Nga Nasani aloma Dawudi ati, “Omusinde oyo, ndiiwe. Musengwa Hatonda wa Yisirayiri aloma ati, ‘Nahujuhaho amafuta obe habaha wa Yisirayiri, nahununula mu mihono ja Sawulo.
7 Então Natã disse a Davi: — Esse homem é você. Assim diz o
8 Era nahuŋa owahabaha wuwe nʼabahasi babe. Nahuŋa obuŋangi ohuŋuga Yisirayiri ni Yuda. Obanga hubona ebyo ni bitahena, hani waloma nahwongera.
8 Eu lhe dei a casa de seu senhor e as mulheres de seu senhor em seus braços. Também lhe dei a casa de Israel e de Judá. E, se isto fosse pouco, eu teria acrescentado tais e tais coisas.
9 Lwahiina wanyooma ebya Musengwa wahola ehiitu ehibi ehyo mu moni jije? Wiita Wuriya Omuhiiti olu wamulyoŋayo eyiri Abamooni bamwita ni wenda ohwegobosa hu muhasi wuwe.
9 Por que, então, você desprezou a palavra do Senhor , fazendo o que era mau aos olhos dele? Com a espada você matou Urias, o heteu. Você tomou por esposa a mulher dele, depois de o matar com a espada dos filhos de Amom.
10 Ŋaahani wereteeye olutalo hu mago gago emirembe nʼemirembe olwohuba waanyooma waaŋira muha Wuriya Omuhiiti gafuuha muhasi wuwo.’
10 Agora, pois, a espada jamais se afastará da sua casa, porque você me desprezou e tomou a mulher de Urias, o heteu, para ser sua mulher.”
11 “Omuutu ohuŋwa mu mago gago ameene aja huhuleetera obugosi. Nja huhutusaho abahasi babo mbagabire omuutu owundi ahuli hu nduuhu nʼobona, aŋenyuhe ni nabo omuusi perekete nʼomutayeeho emoni.
11 Assim diz o Senhor : “Eis que farei com que de sua própria casa venha o mal sobre você. Tomarei as suas mulheres à sua própria vista e as darei a outro homem, que se deitará com elas em plena luz do dia.
12 Wahihola mu ngiso aye ese nja huhihuhola mu muusi perekete Abayisirayiri bosibosi ni babona.”
12 Porque você o fez em segredo, mas eu farei isso diante de todo o Israel e em plena luz do dia.”
13 Ngʼaŋo Dawudi aloma Nasani ati, “Nabbenga mu moni ja Musengwa.”
13 Então Davi disse a Natã: — Pequei contra o E Natã respondeu: — Também o
14 Aye omwana omuseere oyu wasaala, aja hufa olwohuba oleeteeye abalabe ba Musengwa ohumunyooma.”
14 Mas, porque com isto você deu motivo a que os inimigos do Senhor blasfemassem, também o filho que lhe nasceu morrerá.
15 Oluvanyuma lwa Nasani ohwagama ewuwe, Musengwa galwasa omwana oyu Dawudi gasaala mu muha Wuriya.
15 Então Natã foi para a sua casa. E o
16 Dawudi gegayirira Hatonda hu lwʼomwana oyo. Gasiiba era gatiina mu nyumba ewuwe gaŋenyuha ŋaasi.
16 Davi suplicou a Deus pela criança. Davi jejuava e, entrando em casa, passava a noite deitado no chão.
17 Abahungu babe bagesyaho ohumuloma ohwinyoha aye gagaana era gagaana nʼohulya ni nabo emere yosiyosi.
17 Então os anciãos do seu palácio se aproximaram dele, para o levantar do chão; porém ele não quis e não comeu com eles.
18 Hu ludaalo olwomusanvu, omwana gafa. Aye abahungu ba Dawudi batya ohumulomera baati omwana afuuye olwohuba baloma baati, “Hwaloma ni Dawudi omwana nʼahiiriŋo mulamu gagaana ohutuŋulirisa. Sihuŋanga humulomera huuti omwana afuuye. Asobola ohwehola ehiitu ehibi.”
18 No sétimo dia, a criança morreu. E os servos de Davi ficaram com medo de informá-lo de que a criança estava morta, porque diziam: — Quando a criança ainda estava viva, falávamos com ele, mas ele não dava ouvidos à nossa voz. Como, então, vamos dizer a ele que a criança morreu? Poderá fazer alguma loucura!
19 Aye Dawudi gabona abahungu babe ni baŋweŋweta ngʼategeera ati omwana wuwe afuuye. Nga Dawudi ababuusa ati, “Omwana afuuye?”
19 Mas Davi notou que os seus servos cochichavam uns com os outros e entendeu que a criança havia morrido. Então perguntou: — A criança morreu? Eles responderam: — Morreu.
20 Nga Dawudi genyoha ŋaasi hwiroba, atiina asaaba ahena geeŋaha amafuta agahaloosa ngʼacuusa engoye atiina mu weema ya Musengwa ohumujumirya, nga gagamayo mu lubiri asunga emere, ngʼalya.
20 Então Davi se levantou do chão, lavou-se, ungiu-se, trocou de roupa, entrou na Casa do Senhor e adorou. Depois, voltou para o palácio e pediu comida; puseram-na diante dele, e ele comeu.
21 Ngʼabahungu babe bamubuusa baati, “Lwahiina webisya otyo? Omwana nʼabaaye mulamu obaaye soolya nʼosiiba nʼolira aye ŋaahani afuuye, winyohire waalya nʼohulya.”
21 O seus servos lhe disseram: — Que é isto que o senhor fez? Pela criança viva o senhor jejuou e chorou, mas, depois que ela morreu, se levantou e se pôs a comer!
22 Nga Dawudi abagobolamo ati, “Omwana ni gaali nʼahiiri mulamu, nasiiba era nalira ni peega ti Musengwa asobola ohupambira ehisa galeha omwana wange gaahaba mulamu.
22 Davi respondeu: — Enquanto a criança ainda estava viva, jejuei e chorei, porque dizia: “Talvez o
23 Aye ŋaahani omwana afuuye, lwahiina siiba? Sobola ohumulamusa? Nja humulonda emagombe aye niye sasobola hugobola eyi ndi.”
23 Mas agora que ela morreu, por que jejuar? Poderei eu trazê-la de volta? Eu irei até ela, mas ela não voltará para mim.
24 Dawudi gagumyagumya omuhasi wuwe Bbasuseebba, ngʼaŋenyuha ni naye ngʼasaala omwana museere amuguliha esiina ati Sulemaani. Musengwa genda omwana oyo
24 Então Davi consolou Bate-Seba, sua mulher. Teve relações com ela, e ela teve um filho, a quem Davi deu o nome de Salomão; e o Senhor o amou.
25 era olwohuba Musengwa gamwenda bugali, gatuma naabbi Nasani ohuguliha omwana oyo esiina ati nje Yedidiya.
25 Davi o entregou nas mãos do profeta Natã, e este lhe chamou Jedidias, por causa do Senhor .
26 Mu hiseera ehyo, Yowaabbu gawaagala hibuga Raabba gasoola nʼAbamooni era ngʼaŋamba ehyehwehero hyʼabaŋugi.
26 Enquanto isso, Joabe atacou Rabá, dos filhos de Amom, e tomou a cidade real.
27 Nga Yowaabbu atuma abahwenda eyiri Dawudi bamulomere baati, “Numbire ehibuga Raabba era pambire ehifo omu badaŋa amaaji.
27 Então Joabe mandou mensageiros a Davi, dizendo: — Lutei contra Rabá e tomei a cidade das águas.
28 Olwʼehyo humbaania abasirikale bosibosi, olumbe ehibuga ohiŋambe. Sinenda abaatu bahigulihe esiina lyange.”
28 Reúna agora o resto do exército e cerque a cidade para tomá-la; do contrário, se eu a tomar, ela poderia ser chamada pelo meu nome.
29 Nga Dawudi ahumbaania abasirikale bosibosi ŋalala, atiina awaagala ehibuga Raabba, ahiŋamba.
29 Então Davi reuniu todo o povo, marchou para Rabá, lutou contra ela, e a tomou.
30 Nga Dawudi awugula ekofiira eyʼobuŋugi eyaali hu mutwe gwʼehibbote hya hatonda waawe Moleki. Obusito wʼekofiira eyo waali ekilo ngʼadatu nʼetaanu ejʼezaabbu era ni huliho nʼamabaale agʼebbeeyi. Nga bayambasa Dawudi. Mu hibuga ehyo ganyagamo bingi,
30 Tirou a coroa da cabeça do seu rei. O peso da coroa era de trinta e quatro quilos de ouro, e havia nela pedras preciosas. Essa coroa foi posta na cabeça de Davi. E da cidade ele levou muitos despojos.
31 gafuula abaatu ba Raabba beedu ohuhola emirimo ni batambisa emisumeeno nʼesuluulu nʼembasa era gabatambisa nʼemirimo ejʼohuhubba amatafaali. Dawudi gahola atyo abaatu bosibosi abomu bibuga byʼAbamooni. Ngʼaŋo Dawudi nʼeŋe lirye bagobolayo e Yerusaalemu.
31 Também trouxe o povo que havia nela, e os fez trabalhar com serras, picaretas, machados de ferro e em fornos de tijolos. Davi fez o mesmo com todas as cidades dos filhos de Amom. Depois voltou com todo o exército para Jerusalém.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.