2 Coríntios 7
Endagaano Epyaha mu Lunyole (NUJ) vs NVI
1 Bameeri bange abahoda, ngʼolu batusuubisa ebyo byosibyosi, hulongoose obulamu weefe hulehe ohuhola ebiitu ebyonoona emibiri nʼemyoyo jeefe, ko husobole ohubeera erala abagwalaafu olwʼohutya Hatonda.
1 Amados, visto que temos essas promessas, purifiquemo-nos de tudo o que contamina o corpo e o espírito, aperfeiçoando a santidade no temor de Deus.
2 Bahyange mubeho nʼaŋamututa mu myoyo jenywe. Eŋuma muutu oyu huholangaho ehibi oba oyu hulyakulangaho oba oyu hwebaho.
2 Concedam-nos lugar no coração de vocês. A ninguém prejudicamos, a ninguém causamos dano, a ninguém exploramos.
3 Sindoma hino hubasalira musango. Nahiromaho hale ti mutuli hu myoyo era huli ŋalala mu bulamu nomu hufa.
3 Não digo isso para condená-los; já lhes disse que vocês estão em nosso coração para juntos morrermos ou vivermos.
4 Mbesiga bugali era mbenyumirihisamo. Olwʼehyo wayire mbaaye nʼebigosi bingi aye sigaaye ni ndi musangaafu bugali.
4 Tenho grande confiança em vocês, e de vocês tenho muito orgulho. Sinto-me bastante encorajado; minha alegria transborda em todas as tribulações.
5 Era ni hwola e Makedoniya, sihwasunaho buŋeerero olwohuba batugudya mu hiisi ngeri era ehiseera cʼehyene ni huŋiriŋana nʼabaatu ko nʼobuti owaali mu myoyo jeefe.
5 Pois, quando chegamos à Macedônia, não tivemos nenhum descanso, mas fomos atribulados de toda forma: conflitos externos, temores internos.
6 Aye Hatonda agumya abo abaŋoyemo amaani gatugumya nʼabitira mu huuja hwa Tito nʼaŋwa eyo.
6 Deus, porém, que consola os abatidos, consolou-nos com a chegada de Tito,
7 Ohuuja huhwe sinje ohwatugumya hwoŋene aye hwasuna obugumu ni gatulomera ngʼolu mwamusangaasa bugali. Tito gatulomera ngʼolu muŋemba ohumbonaho, ngʼolu mwehubba mu hifuba olwʼebyo ebyaliŋo era ngʼolu mundumirwa bugali. Ebyo byosibyosi byeyongera ohusangaasa.
7 e não apenas com a vinda dele, mas também com a consolação que vocês lhe ministraram. Ele nos falou da saudade, da tristeza e da preocupação de vocês por mim, de modo que a minha alegria se tornou ainda maior.
8 Wayire ebbaluŋa eyi nabaŋandiihira yabaleetera ohunakuŋala, sinehebulisa lwahiina nayiŋandiiha. Ne wayire noola ehiseera nehebulisa olwohuba yabanakuŋasa, ehyo hyali hya ahaseera buseera.
8 Mesmo que a minha carta lhes tenha causado tristeza, não me arrependo. É verdade que a princípio me arrependi, pois percebi que a minha carta os entristeceu, ainda que por pouco tempo. 9 Agora, porém, me alegro, não porque vocês foram entristecidos, mas porque a tristeza os levou ao arrependimento. Pois vocês se entristeceram como Deus desejava, e de forma alguma foram prejudicados por nossa causa.
9 Cooka ŋaahani ndi musangaafu silwohuba ti nabanakuŋasa, olwohuba ohunakuŋala hwenywe hwabaleetera ohwehubba mu hifuba mwenenya. Hwali husiima hwa Hatonda enywe ohunakuŋala, olwʼehyo ŋaŋuma hibi ehi hwabahola.
9 A tristeza segundo Deus produz um arrependimento que leva à salvação e não remorso, mas a tristeza segundo o mundo produz morte.
10 Ohwehubba mu hifuba ohu Hatonda asiima hugima omuutu genenya hyamuŋweramo ohunoŋoha era omuutu oyo sigehebulisa. Aye ohwehubba mu hifuba ohwa hamooyo mooyo, huŋwamo ohusihiiriha.
10 Vejam o que esta tristeza segundo Deus produziu em vocês: que dedicação, que desculpas, que indignação, que temor, que saudade, que preocupação, que desejo de ver a justiça feita! Em tudo vocês se mostraram inocentes a esse respeito.
11 Ale mubone ohwehubba mu hifuba ohusangaasa Hatonda ngʼolu hwaleetera hiisi mulala hu enywe ohweŋosyaho, obusungu ohubaŋamba olwa oyo owaŋwaho endibo nʼohutandiha ohuutya, ohuŋemba ohumbonaho. Era hyabaleetera ohwenda bamubonerese omuhosi wʼebibi. Mu ebyo byosibyosi mwalaga muuti ŋaŋuma ehyʼohuboloobya.
11 Assim, se lhes escrevi, não foi por causa daquele que cometeu o erro nem daquele que foi prejudicado, mas para que diante de Deus vocês pudessem ver por si próprios como são dedicados a nós.
12 Olwʼehyo sinaŋandiiha hu lwʼomuutu owahola ehibi, oba olwa oyo oyu basobyaho aye nabaŋandiihira lwʼohwenda huhahasa mu moni ja Hatonda ti mutwenda.
12 Por isso tudo fomos revigorados.
13 Ebyo byosibyosi bitugobosamo amaani. Era ohumeeda hu ehyo, hwali basangaafu bugali olwohuba mwesimwesi mwaleetera Tito ohuba musangaafu.
13 de encorajados, ficamos mais contentes ainda ao ver como Tito estava alegre, porque seu espírito recebeu refrigério de todos vocês.
14 Naali nenyumirihise eyiri Tito ngʼolu muli balaŋi, hiraŋi ti simwaswasa. Aye ngʼolu byosibyosi ebi hwabalomera byali bituufu, nʼohwenyumirisa hwefe eyiri Tito sihwali hwabudulingi.
14 Eu lhe tinha dito que estava orgulhoso de vocês, e vocês não me decepcionaram. Da mesma forma como era verdade tudo o que lhes dissemos, o orgulho que temos de vocês diante de Tito também mostrou-se verdadeiro.
15 Era Tito abenda bugali mwesimwesi ohuhirira erala nahebuulira engeri eyi mwamusangaaliramo, ngʼolu mwamugondera ko nʼeŋono eri mwamuŋa.
15 E a afeição dele por vocês fica maior ainda, quando lembra que todos vocês foram obedientes, recebendo-o com temor e tremor.
16 Ndi musangaafu olwohuba mu biitu byosibyosi panga ohubesiga.
16 Alegro-me por poder ter plena confiança em vocês.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.