2 Coríntios 7
Endagaano Epyaha mu Lunyole (NUJ) vs BKJ
1 Bameeri bange abahoda, ngʼolu batusuubisa ebyo byosibyosi, hulongoose obulamu weefe hulehe ohuhola ebiitu ebyonoona emibiri nʼemyoyo jeefe, ko husobole ohubeera erala abagwalaafu olwʼohutya Hatonda.
1 Tendo, portanto, amados, essas promessas, purifiquemo-nos de toda a imundícia da carne e do espírito, aperfeiçoando a santidade no temor de Deus.
2 Bahyange mubeho nʼaŋamututa mu myoyo jenywe. Eŋuma muutu oyu huholangaho ehibi oba oyu hulyakulangaho oba oyu hwebaho.
2 Recebei-nos; a nenhum homem injustiçamos, a nenhum homem corrompemos, a nenhum homem defraudamos.
3 Sindoma hino hubasalira musango. Nahiromaho hale ti mutuli hu myoyo era huli ŋalala mu bulamu nomu hufa.
3 Eu não falo isto para vossa condenação; porque eu havia dito antes que estais em nossos corações para morrer e viver convosco.
4 Mbesiga bugali era mbenyumirihisamo. Olwʼehyo wayire mbaaye nʼebigosi bingi aye sigaaye ni ndi musangaafu bugali.
4 Grande é a minha ousadia no falar convosco; grande é a minha alegria em vós; estou cheio de conforto; transbordo de alegria em todas as nossas tribulações.
5 Era ni hwola e Makedoniya, sihwasunaho buŋeerero olwohuba batugudya mu hiisi ngeri era ehiseera cʼehyene ni huŋiriŋana nʼabaatu ko nʼobuti owaali mu myoyo jeefe.
5 Porque, quando chegamos à Macedônia, a nossa carne não teve descanso; mas fomos atribulados por todo lado: por fora lutas, por dentro temores.
6 Aye Hatonda agumya abo abaŋoyemo amaani gatugumya nʼabitira mu huuja hwa Tito nʼaŋwa eyo.
6 Mas Deus, que consola aqueles que estão abatidos, nos confortou com a vinda de Tito;
7 Ohuuja huhwe sinje ohwatugumya hwoŋene aye hwasuna obugumu ni gatulomera ngʼolu mwamusangaasa bugali. Tito gatulomera ngʼolu muŋemba ohumbonaho, ngʼolu mwehubba mu hifuba olwʼebyo ebyaliŋo era ngʼolu mundumirwa bugali. Ebyo byosibyosi byeyongera ohusangaasa.
7 e não somente por sua vinda, mas também pela consolação com que foi confortado por vós, contando-nos os vossos desejos sinceros, o vosso pranto, a vossa mente fervorosa por mim, de maneira que me regozijei muito.
8 Wayire ebbaluŋa eyi nabaŋandiihira yabaleetera ohunakuŋala, sinehebulisa lwahiina nayiŋandiiha. Ne wayire noola ehiseera nehebulisa olwohuba yabanakuŋasa, ehyo hyali hya ahaseera buseera.
8 Porque embora vos tenha entristecido com a minha carta, eu não me arrependo, mesmo se me arrependesse, por perceber que a mesma carta vos entristeceu, ainda que por pouco tempo.
9 Cooka ŋaahani ndi musangaafu silwohuba ti nabanakuŋasa, olwohuba ohunakuŋala hwenywe hwabaleetera ohwehubba mu hifuba mwenenya. Hwali husiima hwa Hatonda enywe ohunakuŋala, olwʼehyo ŋaŋuma hibi ehi hwabahola.
9 Agora me regozijo, não de que fostes entristecidos, mas de que fostes entristecidos para o arrependimento; porque fostes entristecidos segundo a maneira de Deus; para que em nada recebêsseis dano por causa de nós.
10 Ohwehubba mu hifuba ohu Hatonda asiima hugima omuutu genenya hyamuŋweramo ohunoŋoha era omuutu oyo sigehebulisa. Aye ohwehubba mu hifuba ohwa hamooyo mooyo, huŋwamo ohusihiiriha.
10 Porque a tristeza segundo Deus opera arrependimento para a salvação, da qual ninguém se arrepende; mas a tristeza do mundo opera a morte.
11 Ale mubone ohwehubba mu hifuba ohusangaasa Hatonda ngʼolu hwaleetera hiisi mulala hu enywe ohweŋosyaho, obusungu ohubaŋamba olwa oyo owaŋwaho endibo nʼohutandiha ohuutya, ohuŋemba ohumbonaho. Era hyabaleetera ohwenda bamubonerese omuhosi wʼebibi. Mu ebyo byosibyosi mwalaga muuti ŋaŋuma ehyʼohuboloobya.
11 Porque isto mesmo que, segundo Deus, vos entristeceu, quanto cuidado vos produziu; sim, que apologia, sim, que indignação, sim, que temor, sim, que desejo veemente, sim, que zelo, sim, que vingança! Em todas as coisas provastes ser inocentes nesta questão.
12 Olwʼehyo sinaŋandiiha hu lwʼomuutu owahola ehibi, oba olwa oyo oyu basobyaho aye nabaŋandiihira lwʼohwenda huhahasa mu moni ja Hatonda ti mutwenda.
12 Portanto, embora eu tenha escrito a vós, o fiz não por causa do que errou, nem por causa do que foi tratado injustamente, mas para que o nosso cuidado por vós pudesse ser manifesto diante de Deus.
13 Ebyo byosibyosi bitugobosamo amaani. Era ohumeeda hu ehyo, hwali basangaafu bugali olwohuba mwesimwesi mwaleetera Tito ohuba musangaafu.
13 Portanto, fomos confortados pelo vosso conforto. Sim, e muito mais nos alegramos pela alegria de Tito, porque o seu espírito foi renovado por vós todos.
14 Naali nenyumirihise eyiri Tito ngʼolu muli balaŋi, hiraŋi ti simwaswasa. Aye ngʼolu byosibyosi ebi hwabalomera byali bituufu, nʼohwenyumirisa hwefe eyiri Tito sihwali hwabudulingi.
14 Porque, se nalguma coisa me gloriei de vós para com ele, não me envergonho; mas, como todas as coisas que eu falei de vós foram verdadeiras, assim também se confirmou como verdadeiro aquilo de que nos gloriamos de vós diante de Tito.
15 Era Tito abenda bugali mwesimwesi ohuhirira erala nahebuulira engeri eyi mwamusangaaliramo, ngʼolu mwamugondera ko nʼeŋono eri mwamuŋa.
15 E o seu íntimo afeto é mais abundante para convosco, ao lembrar-se da obediência de todos vós, e de como o recebestes com temor e tremor.
16 Ndi musangaafu olwohuba mu biitu byosibyosi panga ohubesiga.
16 Regozijo-me, portanto, de ter confiança em vós em todas as coisas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.