2 Coríntios 7
Endagaano Epyaha mu Lunyole (NUJ) vs ARC
1 Bameeri bange abahoda, ngʼolu batusuubisa ebyo byosibyosi, hulongoose obulamu weefe hulehe ohuhola ebiitu ebyonoona emibiri nʼemyoyo jeefe, ko husobole ohubeera erala abagwalaafu olwʼohutya Hatonda.
1 Ora, amados, pois que temos tais promessas, purifiquemo-nos de toda imundícia da carne e do espírito, aperfeiçoando a santificação no temor de Deus.
2 Bahyange mubeho nʼaŋamututa mu myoyo jenywe. Eŋuma muutu oyu huholangaho ehibi oba oyu hulyakulangaho oba oyu hwebaho.
2 Recebei-nos em vossos corações; a ninguém agravamos, a ninguém corrompemos, de ninguém buscamos o nosso proveito.
3 Sindoma hino hubasalira musango. Nahiromaho hale ti mutuli hu myoyo era huli ŋalala mu bulamu nomu hufa.
3 Não digo isso para vossa condenação; pois já, antes, tinha dito que estais em nossos corações para juntamente morrer e viver.
4 Mbesiga bugali era mbenyumirihisamo. Olwʼehyo wayire mbaaye nʼebigosi bingi aye sigaaye ni ndi musangaafu bugali.
4 Grande é a ousadia da minha fala para convosco, e grande a minha jactância a respeito de vós; estou cheio de consolação e transbordante de gozo em todas as nossas tribulações.
5 Era ni hwola e Makedoniya, sihwasunaho buŋeerero olwohuba batugudya mu hiisi ngeri era ehiseera cʼehyene ni huŋiriŋana nʼabaatu ko nʼobuti owaali mu myoyo jeefe.
5 Porque, mesmo quando chegamos à Macedônia, a nossa carne não teve repouso algum; antes, em tudo fomos atribulados: por fora combates, temores por dentro.
6 Aye Hatonda agumya abo abaŋoyemo amaani gatugumya nʼabitira mu huuja hwa Tito nʼaŋwa eyo.
6 Mas Deus, que consola os abatidos, nos consolou com a vinda de Tito;
7 Ohuuja huhwe sinje ohwatugumya hwoŋene aye hwasuna obugumu ni gatulomera ngʼolu mwamusangaasa bugali. Tito gatulomera ngʼolu muŋemba ohumbonaho, ngʼolu mwehubba mu hifuba olwʼebyo ebyaliŋo era ngʼolu mundumirwa bugali. Ebyo byosibyosi byeyongera ohusangaasa.
7 e não somente com a sua vinda, mas também pela consolação com que foi consolado de vós, contando-nos as vossas saudades, o vosso choro, o vosso zelo por mim, de maneira que muito me regozijei.
8 Wayire ebbaluŋa eyi nabaŋandiihira yabaleetera ohunakuŋala, sinehebulisa lwahiina nayiŋandiiha. Ne wayire noola ehiseera nehebulisa olwohuba yabanakuŋasa, ehyo hyali hya ahaseera buseera.
8 Porquanto, ainda que vos tenha contristado com a minha carta, não me arrependo, embora já me tivesse arrependido por ver que aquela carta vos contristou, ainda que por pouco tempo;
9 Cooka ŋaahani ndi musangaafu silwohuba ti nabanakuŋasa, olwohuba ohunakuŋala hwenywe hwabaleetera ohwehubba mu hifuba mwenenya. Hwali husiima hwa Hatonda enywe ohunakuŋala, olwʼehyo ŋaŋuma hibi ehi hwabahola.
9 agora, folgo, não porque fostes contristados, mas porque fostes contristados para o arrependimento; pois fostes contristados segundo Deus; de maneira que por nós não padecestes dano em coisa alguma.
10 Ohwehubba mu hifuba ohu Hatonda asiima hugima omuutu genenya hyamuŋweramo ohunoŋoha era omuutu oyo sigehebulisa. Aye ohwehubba mu hifuba ohwa hamooyo mooyo, huŋwamo ohusihiiriha.
10 Porque a tristeza segundo Deus opera arrependimento para a salvação, da qual ninguém se arrepende; mas a tristeza do mundo opera a morte.
11 Ale mubone ohwehubba mu hifuba ohusangaasa Hatonda ngʼolu hwaleetera hiisi mulala hu enywe ohweŋosyaho, obusungu ohubaŋamba olwa oyo owaŋwaho endibo nʼohutandiha ohuutya, ohuŋemba ohumbonaho. Era hyabaleetera ohwenda bamubonerese omuhosi wʼebibi. Mu ebyo byosibyosi mwalaga muuti ŋaŋuma ehyʼohuboloobya.
11 Porque quanto cuidado não produziu isso mesmo em vós que, segundo Deus, fostes contristados! Que apologia, que indignação, que temor, que saudades, que zelo, que vingança! Em tudo mostrastes estar puros neste negócio.
12 Olwʼehyo sinaŋandiiha hu lwʼomuutu owahola ehibi, oba olwa oyo oyu basobyaho aye nabaŋandiihira lwʼohwenda huhahasa mu moni ja Hatonda ti mutwenda.
12 Portanto, ainda que vos tenha escrito, não foi por causa do que fez o agravo, nem por causa do que sofreu o agravo, mas para que o vosso grande cuidado por nós fosse manifesto diante de Deus.
13 Ebyo byosibyosi bitugobosamo amaani. Era ohumeeda hu ehyo, hwali basangaafu bugali olwohuba mwesimwesi mwaleetera Tito ohuba musangaafu.
13 Por isso, fomos consolados pela vossa consolação e muito mais nos alegramos pela alegria de Tito, porque o seu espírito foi recreado por vós todos.
14 Naali nenyumirihise eyiri Tito ngʼolu muli balaŋi, hiraŋi ti simwaswasa. Aye ngʼolu byosibyosi ebi hwabalomera byali bituufu, nʼohwenyumirisa hwefe eyiri Tito sihwali hwabudulingi.
14 Porque, se nalguma coisa me gloriei de vós para com ele, não fiquei envergonhado; mas, como vos dissemos tudo com verdade, também a nossa glória para com Tito se achou verdadeira.
15 Era Tito abenda bugali mwesimwesi ohuhirira erala nahebuulira engeri eyi mwamusangaaliramo, ngʼolu mwamugondera ko nʼeŋono eri mwamuŋa.
15 E o seu entranhável afeto para convosco é mais abundante, lembrando-se da obediência de vós todos e de como o recebestes com temor e tremor.
16 Ndi musangaafu olwohuba mu biitu byosibyosi panga ohubesiga.
16 Regozijo-me de em tudo poder confiar em vós.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.