2 Coríntios 7
Endagaano Epyaha mu Lunyole (NUJ) vs ARIB
1 Bameeri bange abahoda, ngʼolu batusuubisa ebyo byosibyosi, hulongoose obulamu weefe hulehe ohuhola ebiitu ebyonoona emibiri nʼemyoyo jeefe, ko husobole ohubeera erala abagwalaafu olwʼohutya Hatonda.
1 Ora, amados, visto que temos tais promessas, purifiquemo-nos de toda a imundícia da carne e do espírito, aperfeiçoando a santidade no temor de Deus.
2 Bahyange mubeho nʼaŋamututa mu myoyo jenywe. Eŋuma muutu oyu huholangaho ehibi oba oyu hulyakulangaho oba oyu hwebaho.
2 Recebei-nos em vossos corações; a ninguém fizemos injustiça, a ninguém corrompemos, a ninguém exploramos.
3 Sindoma hino hubasalira musango. Nahiromaho hale ti mutuli hu myoyo era huli ŋalala mu bulamu nomu hufa.
3 Não o digo para vos condenar, pois já tenho declarado que estais em nossos corações para juntos morrermos e juntos vivermos.
4 Mbesiga bugali era mbenyumirihisamo. Olwʼehyo wayire mbaaye nʼebigosi bingi aye sigaaye ni ndi musangaafu bugali.
4 Grande é a minha franqueza para convosco, e muito me glorio a respeito de vós; estou cheio de consolação, transbordo de gozo em todas as nossas tribulações.
5 Era ni hwola e Makedoniya, sihwasunaho buŋeerero olwohuba batugudya mu hiisi ngeri era ehiseera cʼehyene ni huŋiriŋana nʼabaatu ko nʼobuti owaali mu myoyo jeefe.
5 Porque, mesmo quando chegamos à Macedônia, a nossa carne não teve repouso algum; antes em tudo fomos atribulados: por fora combates, temores por dentro.
6 Aye Hatonda agumya abo abaŋoyemo amaani gatugumya nʼabitira mu huuja hwa Tito nʼaŋwa eyo.
6 Mas Deus, que consola os abatidos, nos consolou com a vinda de Tito;
7 Ohuuja huhwe sinje ohwatugumya hwoŋene aye hwasuna obugumu ni gatulomera ngʼolu mwamusangaasa bugali. Tito gatulomera ngʼolu muŋemba ohumbonaho, ngʼolu mwehubba mu hifuba olwʼebyo ebyaliŋo era ngʼolu mundumirwa bugali. Ebyo byosibyosi byeyongera ohusangaasa.
7 e não somente com a sua vinda, mas também pela consolação com que foi consolado a vosso respeito, enquanto nos referia as vossas saudações, o vosso pranto, o vosso zelo por mim, de modo que ainda mais me regozijei.
8 Wayire ebbaluŋa eyi nabaŋandiihira yabaleetera ohunakuŋala, sinehebulisa lwahiina nayiŋandiiha. Ne wayire noola ehiseera nehebulisa olwohuba yabanakuŋasa, ehyo hyali hya ahaseera buseera.
8 Porquanto, ainda que vos contristei com a minha carta, não me arrependo; embora antes me tivesse arrependido {pois vejo que aquela carta vos contristou, ainda que por pouco tempo},
9 Cooka ŋaahani ndi musangaafu silwohuba ti nabanakuŋasa, olwohuba ohunakuŋala hwenywe hwabaleetera ohwehubba mu hifuba mwenenya. Hwali husiima hwa Hatonda enywe ohunakuŋala, olwʼehyo ŋaŋuma hibi ehi hwabahola.
9 agora folgo, não porque fostes contristados, mas porque o fostes para o arrependimento; pois segundo Deus fostes contristados, para que por nós não sofrêsseis dano em coisa alguma.
10 Ohwehubba mu hifuba ohu Hatonda asiima hugima omuutu genenya hyamuŋweramo ohunoŋoha era omuutu oyo sigehebulisa. Aye ohwehubba mu hifuba ohwa hamooyo mooyo, huŋwamo ohusihiiriha.
10 Porque a tristeza segundo Deus opera arrependimento para a salvação, o qual não traz pesar; mas a tristeza do mundo opera a morte.
11 Ale mubone ohwehubba mu hifuba ohusangaasa Hatonda ngʼolu hwaleetera hiisi mulala hu enywe ohweŋosyaho, obusungu ohubaŋamba olwa oyo owaŋwaho endibo nʼohutandiha ohuutya, ohuŋemba ohumbonaho. Era hyabaleetera ohwenda bamubonerese omuhosi wʼebibi. Mu ebyo byosibyosi mwalaga muuti ŋaŋuma ehyʼohuboloobya.
11 Pois vêde quanto cuidado não produziu em vós isto mesmo, o serdes contristados segundo Deus! sim, que defesa própria, que indignação, que temor, que saudades, que zelo, que vingança! Em tudo provastes estar inocentes nesse negócio.
12 Olwʼehyo sinaŋandiiha hu lwʼomuutu owahola ehibi, oba olwa oyo oyu basobyaho aye nabaŋandiihira lwʼohwenda huhahasa mu moni ja Hatonda ti mutwenda.
12 Portanto, ainda que vos escrevi, não foi por causa do que fez o mal, nem por causa do que o sofreu, mas para que fosse manifesto, diante de Deus, o vosso grande cuidado por nós.
13 Ebyo byosibyosi bitugobosamo amaani. Era ohumeeda hu ehyo, hwali basangaafu bugali olwohuba mwesimwesi mwaleetera Tito ohuba musangaafu.
13 Por isso temos sido consolados. E em nossa consolação nos alegramos ainda muito mais pela alegria de Tito, porque o seu espírito tem sido recreado por vós todos.
14 Naali nenyumirihise eyiri Tito ngʼolu muli balaŋi, hiraŋi ti simwaswasa. Aye ngʼolu byosibyosi ebi hwabalomera byali bituufu, nʼohwenyumirisa hwefe eyiri Tito sihwali hwabudulingi.
14 Porque, se em alguma coisa me gloriei de vós para com ele, não fiquei envergonhado; mas como vos dissemos tudo com verdade, assim também o louvor que de vós fizemos a Tito se achou verdadeiro.
15 Era Tito abenda bugali mwesimwesi ohuhirira erala nahebuulira engeri eyi mwamusangaaliramo, ngʼolu mwamugondera ko nʼeŋono eri mwamuŋa.
15 E o seu entranhável afeto para convosco é mais abundante, lembrando-se da obediência de vós todos, e de como o recebestes com temor e tremor.
16 Ndi musangaafu olwohuba mu biitu byosibyosi panga ohubesiga.
16 Regozijo-me porque em tudo tenho confiança em vós.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.