2 Coríntios 7
Endagaano Epyaha mu Lunyole (NUJ) vs NAA
1 Bameeri bange abahoda, ngʼolu batusuubisa ebyo byosibyosi, hulongoose obulamu weefe hulehe ohuhola ebiitu ebyonoona emibiri nʼemyoyo jeefe, ko husobole ohubeera erala abagwalaafu olwʼohutya Hatonda.
1 Portanto, meus amados, tendo tais promessas, purifiquemo-nos de toda impureza, tanto da carne como do espírito, aperfeiçoando a nossa santidade no temor de Deus.
2 Bahyange mubeho nʼaŋamututa mu myoyo jenywe. Eŋuma muutu oyu huholangaho ehibi oba oyu hulyakulangaho oba oyu hwebaho.
2 Pedimos que vocês nos acolham em seu coração. Não tratamos ninguém com injustiça, não prejudicamos ninguém, não exploramos ninguém.
3 Sindoma hino hubasalira musango. Nahiromaho hale ti mutuli hu myoyo era huli ŋalala mu bulamu nomu hufa.
3 Não falo para condenar vocês. Porque eu já disse que vocês estão em nosso coração para, juntos, morrermos e vivermos.
4 Mbesiga bugali era mbenyumirihisamo. Olwʼehyo wayire mbaaye nʼebigosi bingi aye sigaaye ni ndi musangaafu bugali.
4 Estou sendo bem franco com vocês e tenho muito orgulho de vocês. Sinto-me grandemente confortado e transbordo de alegria em meio a toda a nossa tribulação.
5 Era ni hwola e Makedoniya, sihwasunaho buŋeerero olwohuba batugudya mu hiisi ngeri era ehiseera cʼehyene ni huŋiriŋana nʼabaatu ko nʼobuti owaali mu myoyo jeefe.
5 Porque, quando chegamos à Macedônia, não tivemos nenhum alívio. Pelo contrário, em tudo fomos atribulados: lutas por fora, temores por dentro.
6 Aye Hatonda agumya abo abaŋoyemo amaani gatugumya nʼabitira mu huuja hwa Tito nʼaŋwa eyo.
6 Porém Deus, que consola os abatidos, nos consolou com a chegada de Tito.
7 Ohuuja huhwe sinje ohwatugumya hwoŋene aye hwasuna obugumu ni gatulomera ngʼolu mwamusangaasa bugali. Tito gatulomera ngʼolu muŋemba ohumbonaho, ngʼolu mwehubba mu hifuba olwʼebyo ebyaliŋo era ngʼolu mundumirwa bugali. Ebyo byosibyosi byeyongera ohusangaasa.
7 E não somente com a chegada dele, mas também pelo consolo que recebeu de vocês. Ele nos falou da saudade, do pranto e do zelo que vocês têm por mim, aumentando, assim, a minha alegria.
8 Wayire ebbaluŋa eyi nabaŋandiihira yabaleetera ohunakuŋala, sinehebulisa lwahiina nayiŋandiiha. Ne wayire noola ehiseera nehebulisa olwohuba yabanakuŋasa, ehyo hyali hya ahaseera buseera.
8 Porque, mesmo que eu tenha entristecido vocês com a minha carta, não me arrependo — embora já tenha me arrependido, pois vi que aquela carta os deixou tristes, ainda que por breve tempo.
9 Cooka ŋaahani ndi musangaafu silwohuba ti nabanakuŋasa, olwohuba ohunakuŋala hwenywe hwabaleetera ohwehubba mu hifuba mwenenya. Hwali husiima hwa Hatonda enywe ohunakuŋala, olwʼehyo ŋaŋuma hibi ehi hwabahola.
9 Mas agora me alegro, não porque vocês ficaram tristes, mas porque essa tristeza os levou ao arrependimento. Pois vocês foram entristecidos segundo Deus, para que, de nossa parte, não sofressem nenhum dano.
10 Ohwehubba mu hifuba ohu Hatonda asiima hugima omuutu genenya hyamuŋweramo ohunoŋoha era omuutu oyo sigehebulisa. Aye ohwehubba mu hifuba ohwa hamooyo mooyo, huŋwamo ohusihiiriha.
10 Porque a tristeza segundo Deus produz arrependimento para a salvação, que a ninguém traz pesar; mas a tristeza do mundo produz morte.
11 Ale mubone ohwehubba mu hifuba ohusangaasa Hatonda ngʼolu hwaleetera hiisi mulala hu enywe ohweŋosyaho, obusungu ohubaŋamba olwa oyo owaŋwaho endibo nʼohutandiha ohuutya, ohuŋemba ohumbonaho. Era hyabaleetera ohwenda bamubonerese omuhosi wʼebibi. Mu ebyo byosibyosi mwalaga muuti ŋaŋuma ehyʼohuboloobya.
11 Vejam quanto cuidado produziu em vocês o fato de serem entristecidos segundo Deus! Que defesa, que indignação, que temor, que saudade, que zelo, que desejo de punir o culpado! Em tudo vocês se mostraram inocentes neste assunto.
12 Olwʼehyo sinaŋandiiha hu lwʼomuutu owahola ehibi, oba olwa oyo oyu basobyaho aye nabaŋandiihira lwʼohwenda huhahasa mu moni ja Hatonda ti mutwenda.
12 Portanto, embora eu tenha escrito aquela carta, não foi por causa daquele que fez o mal, nem por causa daquele que sofreu a afronta, mas para que fosse manifesto entre vocês, diante de Deus, o cuidado que vocês têm por nós.
13 Ebyo byosibyosi bitugobosamo amaani. Era ohumeeda hu ehyo, hwali basangaafu bugali olwohuba mwesimwesi mwaleetera Tito ohuba musangaafu.
13 Foi por isso que nos sentimos consolados. E, acima desta nossa consolação, muito mais nos alegramos pelo contentamento de Tito, porque todos vocês trouxeram refrigério ao espírito dele.
14 Naali nenyumirihise eyiri Tito ngʼolu muli balaŋi, hiraŋi ti simwaswasa. Aye ngʼolu byosibyosi ebi hwabalomera byali bituufu, nʼohwenyumirisa hwefe eyiri Tito sihwali hwabudulingi.
14 Porque, se falei a ele com certo orgulho a respeito de vocês, não fiquei envergonhado. Pelo contrário, como tudo que falamos a vocês era verdade, também os elogios que, na presença de Tito, fizemos a respeito de vocês se mostraram verdadeiros.
15 Era Tito abenda bugali mwesimwesi ohuhirira erala nahebuulira engeri eyi mwamusangaaliramo, ngʼolu mwamugondera ko nʼeŋono eri mwamuŋa.
15 E o grande afeto que ele tem por vocês aumenta cada vez mais, quando ele se lembra da obediência de todos vocês, de como o receberam com temor e tremor.
16 Ndi musangaafu olwohuba mu biitu byosibyosi panga ohubesiga.
16 Alegro-me porque, em tudo, posso confiar em vocês.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.