2 Coríntios 2
Endagaano Epyaha mu Lunyole (NUJ) vs VC
1 Kale nasalaŋo ohutagobola eyo, olwohuba ohuuja hwange hwahabaŋwereyemo ohubanakuŋasa nindi.
1 Eu decidi, pois, comigo mesmo não tornar a visitar-vos, para não vos contristar;
2 Hiri hiityo olwohuba singa mba ndiise abanakuŋasa, njʼani aja husangaasa ohutusaho enywe aba mba ni nakuŋahiise?
2 porque, se eu vos entristeço, como poderia esperar alegria daqueles que por mim foram entristecidos?
3 Ehyo cʼehyagima nabaŋandiihira, ni tenda niije eyo mbanakuŋase ate nga muli nʼohusangaasa. Nehahasa ti ehisangaasa, hibasangaasa ni nenywe mwesi.
3 Se vos escrevi estas coisas foi para que, quando eu chegar, não sinta tristeza precisamente da parte dos que me deviam alegrar. Confio em todos vós que a minha alegria seja a de todos.
4 Ni nabaŋandiihira ebbaluŋa eyo naali nʼenaku hu mwoyo era nʼamasiga ni ganjituluha. Ehigendererwa hyʼohubaŋandiihira sihyali hubanakuŋasa aye nendire hubalaga ngʼolu mbenda bugali.
4 Foi numa grande aflição, com o coração despedaçado e lágrimas nos olhos, que vos escrevi, não com o propósito de vos contristar, mas para vos fazer conhecer o amor todo particular que vos tenho.
5 Hanye ŋaliŋo owasobya hu wahye gabaleetera ohunakuŋala, sigasinga hunakuŋasa ndiise aye gasinga hunakuŋasa ninywe mwesimwesi.
5 Se alguém causou tristeza, não me contristou a mim, mas de certo modo - para não exagerar - a todos vós.
6 Ehibonereso ehi bangi hu enywe mwamuŋa, himuhena.
6 Basta a esse homem o castigo que a maioria dentre vós lhe infligiu.
7 Ŋaahani mumusoniŋe era mumugumye, ko enaku etamuŋamba gahanda gaŋwamo amaani mu hufugiirira.
7 Assim deveis agora perdoar-lhe e consolá-lo para que não sucumba por demasiada tristeza.
8 Mbasunga mumulage muuti muhimwenda.
8 Peço-vos que tenhais caridade para com ele,
9 Era ehigendererwa hyʼohubaŋandiihira, nendire hubona oba mugondera hiisi ehi mbaloma.
9 Quando vos escrevi, a minha intenção era submeter-vos à prova para ver se éreis totalmente obedientes.
10 Munasoniŋa omuutu yesiyesi, keesi musoniŋa. Ni ŋaba ni ŋaliŋo ehyʼohumusoniŋa, hu lwenywe nahena ohumusoniŋa era mu hino Kurisito njʼomujulizi wange. Ŋanabaŋo oyu mba ni soniŋire, mba musoniŋire.
10 A quem vós perdoais, também eu perdôo. Com efeito, o que perdoei - se alguma coisa tenho perdoado - foi por amor de vós, sob o olhar de Cristo.
11 Ehyo kihola olwʼohutenda Sitaani hutuhema olwohuba humanyire ebigendererwa bibye.
11 Não quero que sejamos vencidos por Satanás, pois não ignoramos as suas maquinações.
12 Ni natiina e Turoowa ohulomera abaatu Amaŋuliro Amalaŋi agaŋamba hu Kurisito, Musengwa gaali ganjiguliyeeŋo engira ohubuulirayo.
12 Quando cheguei a Trôade para pregar o Evangelho de Cristo, apesar da porta que o Senhor me abriu,
13 Aye mu mwoyo gwange sihyambisya bulaŋi ohutagaanayo owʼoluganda Tito. Era ehyo hyagima nabaseebula nʼatiina e Makedoniya.
13 o meu espírito não teve sossego, porque não achei o meu irmão Tito. Despedi-me deles e parti para a Macedônia.
14 Cooka hweyaasa Hatonda atuleetera ohuŋangula habuhyabuhya hulwa Kurisito era atutambisa ohusasaania Amaŋuliro Amalaŋi agaŋamba hu Kurisito agali hyʼamafuta agahaloosa hwagoosa hu hiisi muutu.
14 Mas graças sejam dadas a Deus, que nos concede sempre triunfar em Cristo, e que por nosso meio difunde o perfume do seu conhecimento em todo lugar.
15 Hiri hiityo olwohuba huli hyʼolusyololo oluŋunya obulaŋi ohuŋwa mu ŋongo eyi Kurisito aŋonga eyiri Hatonda ni ŋunyira abo abanoŋoha ko ni naabo abali hutiina mu husihiiriha.
15 Somos para Deus o perfume de Cristo entre os que se salvam e entre os que se perdem.
16 Eyiri abo abaatiina mu husihiiriha, huŋunya hyʼolumbe aye eyiri abo abanoŋoha huli hyʼahasyololo ahalaŋi ahaleeta obulamu. Olwo ŋaahani njʼani amwegerageraniaho ohuhola omulimo hyʼogwo?
16 Para estes, na verdade, odor de morte e que dá a morte; para os primeiros, porém, odor de vida e que dá a vida. E qual o homem capaz de uma tal obra?
17 Efe sihuli hyʼabaatu abandi abatambisa ehibono hya Hatonda mu ngeri ecaamu olwʼohwenda ohusuna obuŋinda. Aye efe mu Kurisito huloma amazima olwohuba Hatonda njʼowatutuma.
17 É que, de fato, não somos, como tantos outros, falsificadores da palavra de Deus. Mas é na sua integridade, tal como procede de Deus, que nós a pregamos em Cristo, sob os olhares de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.