1 Samuel 25

Endagaano Epyaha mu Lunyole (NUJ) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ŋahani ehiseera hyola nga Samwiri afa. NgʼAbayisirayiri bosibosi bahumbaana ohumulira era nga bamusiiha mu mago gage e Raama.
1 Samuel morreu. Todo o Israel se juntou para chorá-lo. Sepultaram-no na sua propriedade em Ramá. E Davi retirou-se para o deserto de Farã.
2 Yaaliyo omusinde owʼehiha hya Kalebbu ohuŋwa mu hibuga hyʼe Mawoni. Omusinde oyo gaali nʼeroba ohuupi nʼehibuga hyʼe Karumeeli. Era gaali muŋinda bugali nʼali nʼembusi lukumi nʼetaama ekumi edatu.
2 Havia um homem em Maon cujas propriedades estavam em Carmelo. Era um homem muito rico: possuía três mil ovelhas e mil cabras. Ele encontrava-se então em Carmelo para a tosquia de suas ovelhas.
3 Omusinde oyo gaali nje Nabbali, omuhasi wuwe ni bamulanga baati Abbigayiri. Omuhasi gaali mulabuhi era muŋoono. Wamwe gaali womu hiha hya Kalebbu era gaali wʼehabyo nʼenge.
3 Chamava-se Nabal, e sua esposa Abigail, mulher de grande inteligência e formosura. Ele, porém, era grosseiro e mau; descendia de Caleb.
4 Ŋaaliŋo olu Dawudi gaali mu lulafu, ngʼaŋulira ati Nabbali gaali asala amooya hu taama jije.
4 Davi, no deserto, sabendo que Nabal tosquiava o seu rebanho,
5 Nga Dawudi atuma abavubuka ehumi eyiri Nabbali ati, “Muniineniine mutiine e Karumeeli ewa Nabbali, mumukeheseho.
5 mandou-lhe dez homens com esta ordem: Subi a Carmelo e dirigi-vos a Nabal,
6 Era mumulome muuti, ‘Emiyaaya jibe ni neewe nʼabomu mago gago nohu biitu byosibyosi ebi oli ni nabyo.
6 saudando-o em meu nome e dizendo-lhe: Pela vida! A paz seja contigo! Paz à tua casa e paz a todos os teus bens!
7 “ ‘Pulira mbo oli husala amooya hu taama jijo. Abaayi babo ni baali ni neefe, sihwababisyanga wubi era ehiseera hyosihyosi ehi baali e Karumeeli, eŋuma hyawe ehyagota.
7 Soube que há tosquia em tua casa. Ora, os teus pastores estiveram perto de nós e nunca lhes fizemos mal algum. Nada lhes faltou durante todo o tempo que ficaram em Carmelo.
8 Buusaho abaayi babo abeene banahulomere. Kale kusunga obisye abavubuka bange bulaŋi ngʼolu hujire mu hiseera ehyʼomukolo. Kwegayiriiye, oŋeho abaŋeeresa babo ko Dawudi omusaani wuwo ebyohulya ebi wamwene onabone.’ ”
8 Pergunta-o aos teus servos e eles to dirão. Que os meus encontrem agora graça aos teus olhos, porque chegamos em um dia de festa. Rogo-te que dês aos teus servos e ao teu filho Davi o que tiveres à mão.
9 Abavubuka ba Dawudi ni boola nga baŋa Nabbali obuhwenda obu Dawudi gabatuma. Nga bahuumirira ehi anabagobolemo.
9 Os homens de Davi foram e repetiram a Nabal todas estas palavras em nome de Davi, e ficaram esperando.
10 Nga Nabbali agobola mu bavubuka ba Dawudi ati, “Dawudi njʼani? Era omusaani wa Yese njʼani? Mu biseera bino, baŋeeresa bangi abali huduluma hu basengwa baawe.
10 Nabal, porém, respondeu-lhes: Quem é Davi? E quem é o filho de Isaí? Há hoje muitos escravos que fogem da casa de seus senhores!
11 Mba tye ko naŋamba emigaati nʼamaaji nʼenyama eyi saliiye abasala hu taama jange amooya, naaŋa abaatu abatamanyireho nʼeyi baŋwera?”
11 Irei eu tomar meu pão, minha água e a carne que preparei para os meus tosquiadores, e dá-los a homens que vêm não se sabe de onde?
12 Ngʼabavubuha ba Dawudi bacuuha bagobolayo. Ni boola nga bamulomera, hiisi hiitu ngʼolu ola gabagobolamo.
12 Os servos de Davi retomaram o caminho e voltaram. Ao chegarem, contaram tudo ao seu senhor.
13 Nga Dawudi aloma abasirikale babe ati, “Mubanule epiima jenywe!” Nga baŋamba epiima jaawe era nga Dawudi yeesi abanula eyiye. Abasinde huupi bine batiina ni Dawudi. Ebihumi ebibiri basigala ohuhuuma ebiitu byawe.
13 Então disse Davi aos seus homens: Cinja cada um a sua espada! Todos o fizeram, inclusive Davi. Cerca de quatrocentos homens seguiram Davi, ficando duzentos com as bagagens.
14 Mulala hu beedu ba Nabbali, galoma Abbigayiri muha Nabbali ati, “Wahiŋuliyeho? Dawudi gatumire abahwenda babe ohuŋwa mu lulafu ohuheesaho musengwa yeefe aye niye gabaduulira hubaduulira.
14 Mas Abigail, mulher de Nabal, fora informada por um dos servos de seu marido: Davi mandou, do deserto, mensageiros para saudar o nosso amo, mas ele os recebeu mal.
15 Ne abasinde abo batubisyanga bulaŋi era ehiseera hyosihyosi ehi hwabeeramo mwisugu ni hwaya huupi ni nabo, eŋuma hyefe wayire hirala ehyagota.
15 No entanto, esses homens nos trataram sempre muito bem, e jamais nos fizeram mal algum, nem nos causaram prejuízo durante todo o tempo que estivemos com eles no campo.
16 Mu muusi nʼowiire ni hwemera etaama jeefe, baali oti lugaga eyi huli ni batuhuuma mu muusi nʼowiire.
16 Pelo contrário, serviram-nos de defesa, dia e noite, durante todo o tempo em que estivemos com eles apascentando os rebanhos.
17 Kale ŋahani hiŋeegeho obone ehyʼohuhola olwohuba ebiri huujira musengwa yeefe nʼabomu mago gage sibiraŋi. Simuutu mwangu era eŋuma asobola ohuloma gaŋulirisa.”
17 Vê, pois, o que tens a fazer, porque nosso amo e toda a sua casa está ameaçada de ruína, e ele é um malvado com quem não se pode falar.
18 Abbigayiri ganguŋa gaŋamba emigaati ebihumi bibiri nʼomwenge ogwomu mizabbibbu mu saŋu ejʼehyanjo ebiri nʼenyama eyʼetaama etaanu epiiye nʼebisero byʼengaano ekalangeho bitaanu nʼebisagaso cikumi ebyʼemizabbibbu ni keeki bibiri ejomu misaala emitiini, ngʼabitwiiha hu nasugirya.
18 Apressou-se então Abigail, e tomou duzentos pães, dois odres de vinho, cinco cordeiros preparados, cinco medidas de grão torrado, cem tortas de uvas secas, duzentas de figos secos, colocando tudo em cima de jumentos.
19 Ngʼaloma abeedu babe ati, “Mweyune mutiinenga, keesi ndi hubalondaho.” Aye sigalomera wamwe Nabbali.
19 E disse aos seus servos: Ide adiante de mim; eu vos seguirei. Mas não disse nada a Nabal, seu marido.
20 Ni gaali hu nasugirya yiye nʼatiina nʼabita mu sozi ni jimuhingirihiise, nga goola hu Dawudi nʼabasirikale babe ni behirira ni batiina eyi ali era nga bagaanana.
20 Quando descia por um caminho secreto da montanha, montada num jumento, encontrou Davi com os seus homens que vinham em sentido inverso.
21 Dawudi gaali gahahenanga ohuloma ati, “Mazima nahuumira wereere ebiitu byʼomusinde oyo byosibyosi mu lulafu ndi hugoteho wayire hirala. Gasasuuyemo bibi olwʼebiraŋi ebi namuholera.
21 Ora, Davi dissera: Em vão, pois, guardei tudo o que esse homem possuía no deserto, sem que lhe fosse tirada coisa alguma! E ele paga-me o bem com o mal.
22 Hatonda gamboneresanga nʼobuhambwe, singa buhya ni ndehireŋo wayire musinde mulala hu bomu lulyo lulwe.”
22 Deus trate com todo o seu rigor os inimigos de Davi! E que ele não me poupe, se de hoje até amanhã eu deixar vivo um só homem de tudo o que pertence a Nabal!
23 Abbigayiri ni gabona Dawudi, nga ganguŋaho aŋwa hu nasugirya, ahubbira Dawudi amafuha ngʼahena geyala hwiroba.
23 Quando Abigail avistou Davi, desceu prontamente do jumento e prostrou-se com o rosto por terra diante dele.
24 Ngʼamugwa mu magulu aloma ati, “Ewe musengwa yange, leha omusango gube hu ndiise seeŋene. Era ganya omwidu wuwo alome eyi oli, ŋulira ehi omwidu wuwo genda ohuloma.”
24 Assim prostrada aos seus pés, disse-lhe: Sobre mim, meu senhor, caia a culpa! Deixa falar a tua serva e ouve suas palavras.
25 Kwegayiriiye musengwa yange, otafa hu bya Nabbali aŋuma mahulu. Afaanana esiina lirye olwohuba e siina lirye litegeesa “Omuŋubeebe” era nʼebi ahola bimufaanana. Aye ese omwidu wuwo, sinamanya musengwa yange nʼatumire eyo abasinde babe.
25 Que o meu senhor não faça caso desse malvado Nabal, pois ele é bem o que o seu nome indica: Nabal, louco; e ele o é. Mas eu, tua escrava, não vi os homens que o meu senhor mandou.
26 “Musengwa ahutahiise ohutesasula abalabe babo. Ale Mu butuufu ngʼolu Musengwa ali njʼomwene bulamu, abalabe babo ni naabo bosibosi abenda ohuhukosa baja hubaboneresa hya Nabbali.
26 Agora, por Deus e por tua vida: foi o Senhor quem te impediu de derramar sangue e de te vingar por tua mão. Sejam como Nabal os teus inimigos e os que procuram fazer mal ao meu senhor.
27 Ale ŋahani musengwa, fugiirira ehirabo hino ehi kuleeteye, ohiŋe abaatu babo.
27 Aceita, pois, este presente que tua serva trouxe ao meu senhor, e reparte-o entre os homens que te seguem.
28 Kwegayiriiye, soniŋe ni ŋaba ni ŋaliŋo ehibi hyosihyosi ehi kolire. Mu butuufu Musengwa aja huhufuula habaha era nʼabejuhulu babo boosi olwohuba oli husoola etalo jije era sooja huhola hibi hyosihyosi mu bulamu wuwo.
28 Rogo-te que perdoes a culpa de tua serva. Certamente o Senhor dará à casa de meu senhor uma existência durável, porque o meu senhor combate nas guerras de Deus, e nenhum mal te atingirá em todos os dias de tua vida.
29 Wayire ŋaliŋo ali hwendula obulamu wuwo, eŋuma ehiryola hu bulamu wa musengwa yange, Musengwa Hatonda wuwo aja huhulabirira. Ne aja hudanya eyo abalabe babo hyʼolu muutu aholoŋa ebaale nʼatambisa esumuulo.
29 Se alguém te perseguir ou conspirar contra a tua vida, a alma de meu senhor será guardada no escrínio dos vivos junto do Senhor, teu Deus, enquanto a vida de teus inimigos será lançada pelo Senhor ao longe, como a pedra de uma funda.
30 Musengwa nʼaliba nʼahenire ohuholera musengwa yange hiisi hiraŋi ehi gamusuubisa era nʼamufuuye mutangirisi wa Yisirayiri,
30 Quando o Senhor tiver feito ao meu senhor todo o bem que lhe prometeu, e te tiver estabelecido chefe sobre Israel,
31 musengwa yange saaja huba nʼehiitu ehimulumirisa hu mwoyo gugwe olwʼohujuha amafugi gʼabaatu ni gesasusa. Era Musengwa nʼahwinyosanga wukebuliranga, ese omuŋeeresa wuwo.”
31 não terás no coração este pesar, nem este remorso de ter derramado sangue sem motivo e de se ter vingado por si mesmo! Quando o Senhor te tiver feito bem, ó meu Senhor, lembra-te de tua serva.
32 Nga Dawudi aloma Abbigayiri ati, “Musengwa Hatonda wa Yisirayiri ahutumire olwa leero hwagaanane, aŋeewe eŋono.
32 Davi respondeu a Abigail: Bendito seja o Senhor, Deus de Israel, que te mandou hoje ao meu encontro!
33 Hatonda yebale olwʼamagesi gago amalaŋi olwehi oholire olwa leero. Wuponisye ohwita omuutu olwʼohwenda ohwesasusa.
33 Bendita seja a tua prudência! E bendita sejas tu mesma, que me impediste hoje de derramar sangue e vingar-me pela minha mão!
34 Musengwa Hatonda wa Yisirayiri Omwene Bulamu, gatigaliiye ohutahuhola habi. Mu butuufu singa siweyune huuja hwagaanane, aŋa wuhyera mwahaŋumire musinde yesiyesi mu mago ga Nabbali.”
34 Mas, pelo Senhor, Deus de Israel, que me impediu de te fazer mal, se não tivesses vindo tão depressa ao meu encontro, nada teria ficado de Nabal até amanhã cedo, nem mesmo o último homem!
35 Ngʼaŋo Dawudi anaaŋa ebi Abbigayiri gaali nʼamuleeteeye, ngʼamuloma ati, “Gobolayo ewuwo miyaaya. Ebi wundomire mbiŋuliiye era fugiiriiye ehi wusungire.”
35 Davi aceitou o que lhe trazia Abigail e ajuntou: Volta em paz para a tua casa. Vê que te ouvi e te fiz boa acolhida.
36 Abbigayiri ni goola engo ewa Nabbali gamwagaana mu nyumba era natayeŋo embaga hyʼeya habaha. Gaali musangaafu bugali aye nʼameeye. Hu lwʼehyo, sigamuloma hiitu hyosihyosi paka ohwola mu mugamba.
36 Quando Abigail chegou à casa de Nabal, havia em sua casa um grande banquete, um verdadeiro festim de rei. Nabal tinha o coração alegre e estava completamente ébrio. Por isso nada lhe disse, nem pouco nem muito, até ao amanhecer.
37 Ni wahya mu mugamba, omwenge ni gumuŋooye hu mutwe, ngʼomuhasi ko amuŋayira ebiitu ebyo byosibyosi. Nabbali ni gaŋulira ebiitu ebyo, omwoyo gwesinduha ngʼadindibala era gaaba hyʼebaale.
37 Mas pela manhã, tendo Nabal curtido o seu vinho, sua mulher contou-lhe tudo. Seu coração gelou-se no peito e ele tornou-se como uma pedra.
38 Ŋabitaŋo endaalo ngʼehumi, nga Musengwa aleetera Nabbali endibo, ngʼafa.
38 Dez dias depois Nabal, ferido pelo Senhor, morreu.
39 Dawudi ni gaŋulira ati Nabbali afuuye, ngʼaloma ati, “Musengwa aŋeewe eŋono, owegaluuye Nabbali olwʼohumbisya bubi era gagira omuŋeeresa wuwe ndikole hibi. Musengwa asaliiye Nabbali omusango ohumusinga olwʼebibi bibye omwene.”
39 Tendo Davi notícia da morte de Nabal, exclamou: Bendito seja o Senhor que me fez justiça do ultraje recebido de sua mão, e impediu-me de fazer-lhe mal! O Senhor fez cair sobre sua cabeça a sua própria maldade! Depois disso Davi mandou propor a Abigail tornar-se sua mulher.
40 Ngʼabaŋeeresa ba Dawudi batiina e Karumeeli ewa Abbigayiri bamuloma baati, “Dawudi atutumire eyi oli, huhuŋire obe muhasi wuwe.”
40 Seus servos, chegando a Carmelo, disseram-lhe: Davi mandou-nos a ti, porque deseja tomar-te por mulher.
41 NgʼAbbigayiri geyala hwiroba aloma ati, “Ese ndi muŋeeresa wuwe era ndi mwetegefu ohumuŋeeresa nʼohwoganga amagulu gabaŋeeresa ba musengwa yange.”
41 Levantou-se então Abigail e prostrou-se com o rosto por terra, dizendo: Eis a tua serva, que será uma escrava para lavar os pés dos servos de meu Senhor.
42 NgʼAbbigayiri ganguŋaho ategeha, ngʼaniina nasugirya nʼabeedu babe abahasi bataanu, ngʼatiina nabaŋeeresa ba Dawudi. Ni boola eyo ngʼAbbigayiri afuuha muha Dawudi.
42 Levantou-se depressa, montou num jumento e, seguida de cinco moças, partiu com os enviados de Davi para tornar-se sua mulher.
43 Dawudi gaali aŋirire Ahinowaamu owʼe Yezireeli, nga bombi baba bahasi babe.
43 Davi desposara também Aquinoã, de Jezrael, e ambas foram suas mulheres.
44 Aye Sawulo gaali aŋambire Mikaali omuhaana wuwe nʼamutuhise hu Dawudi nʼamuŋaaye Paluteli omusaani wa Layisi owʼe Galimu.
44 Quanto à sua mulher Micol, filha de Saul, este a tinha dado por esposa a Falti, de Galim, filho de Lais.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.