1 Samuel 20

Endagaano Epyaha mu Lunyole (NUJ) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Nga Dawudi aŋwa e Nayosi mu Raama, atiina eyi Yonasaani gaali, ngʼamubuusa ati, “Nahola hi? Musango hi ogu nasaala? Hiina ehibi ehi nahola lataawo ohwenda ohunjita?”
1 Então Davi fugiu de Naiote, em Ramá, foi falar com Jônatas e perguntou: "O que foi que eu fiz? Qual é o meu crime? Qual foi o pecado que cometi contra seu pai para que ele queira tirar minha vida? "
2 Nga Yonasaani amuloma ati, “Sihiŋangiha! Sooja hufa olwohuba ŋaŋuma hibbala oba ehitotono ehi bbaabba ahola nʼatanebuuhiseho. Lwahiina gahakwehire ehyo? Sihituufu.”
2 "Nem pense nisso", respondeu Jônatas, "você não será morto! Meu pai não fará coisa alguma sem antes me avisar, seja importante ou não. Por que ele iria esconder isso de mim? Não é nada disso! "
3 Aye Dawudi galayira ati, “Lataawo amanyire bulaŋi weene ati bunyenda, cehigirire gasalaŋo ati ‘Yonasaani atamanya hino olwohuba singa ahimanya aja hunakuŋala.’ Aye mu butuufu ngʼolu Musengwa ali njʼomwene bulamu era ni neewe ngʼolu ohiiri mulamu, ehiseera hyosihyosi ohufa hundi ŋaapi!”
3 Davi, contudo, fez um juramento e disse: "Seu pai sabe muito bem que eu conto com a sua simpatia, e pensou: ‘Jônatas não deve saber disso para não se entristecer’. No entanto, eu juro pelo nome do Senhor e por sua vida que estou a um passo da morte".
4 Ngʼaŋo Yonasaani aloma Dawudi ati, “Nahole hiisi ehi wenda kuholere.”
4 Jônatas disse a Davi: "Eu farei o que você achar necessário".
5 Nga Dawudi aloma Yonasaani ati, “Olwejo lwʼembaga eyʼOhubaluha hwʼOmwesi era mbaye wʼohulya ni habaha aye nja hwehweha mu ndimiro, mbe eyo ohwola egulo ni ŋabitireŋo endaalo edatu.”
5 Então disse Davi: "Amanhã é a festa da lua nova, e devo jantar com o rei; mas deixe-me ir esconder-me no campo até o final da tarde de depois de amanhã.
6 Singa Lataawo abuusa ati Dawudi ali ŋeena, omulomeranga oti, “Gasungire olukusa era atiinire e Bbeserekemu mu hibuga hyʼewaawe olwohuba bali nʼomukolo ogwʼohuŋayo eŋongo ogwʼehiha hyawe erya hiisi mwaha.”
6 Se seu pai sentir minha falta, diga-lhe: ‘Davi insistiu comigo para que lhe permitisse ir a Belém, sua cidade natal, por causa do sacrifício anual que está sendo feito lá por todo o seu clã’.
7 Singa aloma ati ŋaŋuma bubi, aŋo oja huhimanya ti eŋuma higosi. Aye singa himuluŋia, oja huhimanya oti ahenereeye ohuukosa.
7 Se ele disser: ‘Está bem’, então seu servo estará seguro. Se ele, porém, ficar muito irado, você pode estar certo de que está decidido a me fazer mal.
8 Aye ba wʼehyere eyiri omwidu wuwo ngʼolu wasala endagaano ni naye mu moni ja Musengwa. Nʼoba nʼomanyire oti ndi nʼehibi ehi nahola hu lataawo, ale wamwene njite. Otapayo mu mihono ja lataawo ohunjita.
8 Mas seja leal a seu servo, porque fizemos um acordo perante o Senhor. Se sou culpado, então mate-me você mesmo! Por que entregar-me a seu pai? "
9 Nga Yonasaani aloma Dawudi ati, “Bbe otatya, olwohuba singa kimanyaho ti bbaabba muheneerefu ohuhwita, mu butuufu ese sinahahulomeeye?”
9 Disse Jônatas: "Nem pense nisso! Se eu tiver a menor suspeita de que meu pai está decidido a matá-lo, certamente eu o avisarei! "
10 Nga Dawudi abuusa Yonasaani ati, “Nja hufaanihisya hu hi, singa lataawo ahugobolamo nʼehabyo?”
10 Davi perguntou: "Quem irá contar-me, se seu pai lhe responder asperamente? "
11 Nga Yonasaani aloma Dawudi ati, “Nja hutiine mwisugu.” Nga batula bombi batiina.
11 Jônatas disse: "Venha, vamos ao campo". Eles foram
12 Nga Yonasaani aloma Dawudi ati, “Leha Musengwa, Hatonda wa Yisirayiri abe mujulizi! Mu ndaalo ebiri ehiseera hyehino, nja huba nendulirihiise mbone ehi bbaabba aŋeega. Anaba nʼahuŋumaho habi, nja huhulomera.
12 e Jônatas disse a Davi: "Pelo Senhor, o Deus de Israel, prometo que sondarei meu pai, a esta hora, depois de amanhã! Saberei se as suas intenções são boas ou não para com você, e lhe mandarei avisar.
13 Aye anaba nʼali nʼehiŋeego ehyʼohwenda ohuhukosa, leha Musengwa gambonerese nʼamaani singa sikulomera era nahuloma ohuŋwaŋo miyaaya. Musengwa abe ni neewe ngʼolu abaaye ni laata yange.
13 E, se meu pai quiser fazer-lhe mal, que o Senhor me castigue com todo rigor, se eu não lhe informar e não deixá-lo ir em segurança. O Senhor esteja com você assim como esteve com meu pai.
14 Era ni kiiri mulamu, ohuumanga ehirayiro hihyo wasigala mwesigwa eyi ndi ngʼolu Musengwa abaaye, aye ni fanga
14 Se eu continuar vivo, mostre a lealdade do Senhor a mim; mas se eu morrer,
15 soleeheranga huba wʼehyere eyiri abomu mago gange. Ehyo kiroma olwohuba Musengwa aliba ahenire ohusihiirisa abalabe babo bosibosi hu hyalo.”
15 jamais deixe de mostrar a sua lealdade para com a minha família, inclusive quando o Senhor eliminar da face da terra todos os inimigos de Davi".
16 Nga Yonasaani ahola endagaano nʼamago ga Dawudi ni yiroma yiiti, “Musengwa gegalule abalabe ba Dawudi.”
16 Assim Jônatas fez uma aliança com a família de Davi, dizendo: "Que o Senhor chame os inimigos de Davi para prestarem contas".
17 Nga Yonasaani aloma Dawudi alayire ati aja huhuuma oweyamo wuwe olwohuba gamwenda ngʼolu geyendanga omwene.
17 E Jônatas fez Davi reafirmar seu juramento, por causa de sua amizade por ele, pois ele havia se tornado seu amigo leal.
18 Nga Yonasaani aloma Dawudi ati, “Ejo yinaahabe mbaga eyʼOhubaluha hwʼOmwesi. Oja huŋumaŋo era ehiŋubaalo hija hutuŋamba olwohuba etebe yiyo yija huba njereere.
18 Então Jônatas disse a Davi: "Amanhã é a festa da lua nova. Vão sentir sua falta, pois sua cadeira estará vazia.
19 Ohukoosa ejo ehyegulo, otiinanga mu hifo ehi weehwehamo hu mulundi gula aŋa bigosi bino byatandiihira, wehwehe enyuma wʼebaale Ezeli.
19 Depois de amanhã, vá ao lugar onde você se escondeu quando tudo isto começou, e espere junto à pedra de Ezel.
20 Nja hulasa obusaale budatu hu hutulo waalyo oti hani ŋaliŋo ehi ndi huhubba.
20 Atirarei três flechas para o lado dela, como se estivesse atirando num alvo.
21 Oluvanyuma nja hutuma omuseere mulome ti, ‘Tiina wendule obusaale,’ Singa muloma ti, ‘Bona, obusaale buli hu luuyi ohu oli, buleete’ aŋo nga buuja, olwohuba mu butuufu ngʼolu Musengwa ali njʼomwene bulamu, ŋaja huŋumaŋo hibi hyoshyosi.
21 Então mandarei um menino procurar as flechas. Se eu gritar para ele: ‘As flechas estão mais para cá, traga-as aqui’, você poderá vir, pois, juro pelo nome do Senhor que você estará seguro; não haverá perigo algum.
22 Aye singa ndoma omuseere ti, ‘Bona, obusaale buli mu moni buwo,’ oja hutiina olwohuba Musengwa anaabe ahulagiiye ohutiina.
22 Mas, se eu gritar para ele: ‘Olhe, as flechas estão mais para lá’, vá embora, pois o Senhor o manda ir.
23 Hu biitu ebi hulomireho, hebulira oti Musengwa njʼomujulizi ŋagati wuwo ni neese emirembe nʼemirembe.”
23 Quanto ao nosso acordo, o Senhor é testemunha entre mim e você para sempre".
24 Ngʼaŋo Dawudi geehweha mwisugu era omukolo gwʼoludaalo olwʼOhubaluha hwʼOmwesi ni lwola, habaha gehala ohulya.
24 Então Davi escondeu-se no campo. Quando chegou a festa da lua nova, o rei sentou-se à mesa.
25 Gehala aŋa gateranga ohwihala ohuupi nʼehiteepe ni balengereene ni Yonasaani era Abbuneeri gehala nʼalireene Sawulo. Ne ehifo hya Dawudi hyali hyereere.
25 Ele se assentou no lugar de costume, junto à parede, em frente de Jônatas, e Abner sentou-se ao lado de Saul, mas o lugar de Davi ficou vazio.
26 Aye Sawulo gaŋuma ehi galoma hu ludaalo olwo olwohuba gaŋeega ati hamunga ŋaaliŋo ehyali ni hireteeye Dawudi ohutaba mugwalaafu.
26 Saul não disse nada naquele dia, pois pensou: "Algo deve ter acontecido a Davi, deixando-o cerimonialmente impuro. Com certeza ele está impuro".
27 Aye hu ludaalo olwalondaho, oludaalo olwohubiri mu mwesi, ehifo hya Dawudi nindi hyali hiŋumamo muutu. Nga Sawulo abuusa Yonasaani omusaani wuwe ati, “Hiina ehireteeye omusaani wa Yese ohutaaja hu hiiŋulo, olwejo nʼolwa leero?”
27 No dia seguinte, o segundo dia da festa da lua nova, o lugar de Davi continuou vazio. Então Saul perguntou a seu filho Jônatas: "Por que o filho de Jessé não veio para a refeição, nem ontem nem hoje? "
28 Nga Yonasaani amugobolamo ati, “Dawudi gaasungire olukusa ohutiina e Bbeserekemu.
28 Jônatas respondeu: "Davi me pediu, com insistência, permissão para ir a Belém,
29 Gandomire ati, ‘Ndehe tiine olwohuba huli nʼomukolo mu mago geefe ogwʼohuŋayo eŋongo mu hibuga era muganda yange gandagiiye ohubaayo. Kale nʼoba ni wunyenda ndehe tiine mbone abalebe bange.’ Cʼehigira aŋumaŋo ŋano ohulya ni habaha.”
29 dizendo: ‘Deixe-me ir, pois nossa família oferecerá um sacrifício na cidade, e meu irmão ordenou que eu estivesse lá. Se conto com a sua simpatia, deixe-me ir ver meus irmãos’. Por isso ele não veio à mesa do rei".
30 Ngʼobusungu buŋamba Sawulo olwa Yonasaani, amuloma ati, “Ewe omwana wʼomuhasi owabbaama era omujeemu! Oŋeega oti simanyire ti oli huhongeresania nʼomusaani wa Yese, ohweswasa wamwene nʼohuswasa maawo owahusaala?”
30 A ira de Saul se acendeu contra Jônatas, e ele lhe disse: "Filho de uma mulher perversa e rebelde! Será que eu não sei que você tem apoiado o filho de Jessé para sua própria vergonha e para vergonha daquela que o deu à luz?
31 “Sohimanyire oti omusaani wa Yese nʼahiiri mulamu hu hyalo huno, ewe solifuuha habaha kadi naŋadiidiri. Hu olwʼehyo tuma abaatu bamundeetere, olwohuba ateehwa hufa!”
31 Enquanto o filho de Jessé viver, nem você nem seu reino serão estabelecidos. Agora mande chamá-lo e traga-o a mim, pois ele deve morrer! "
32 Nga Yonasaani abuusa semwana ati, “Lwahiina ali nʼohufa? Aholire hi?”
32 Jônatas perguntou a seu pai: "Por que ele deve morrer? O que ele fez? "
33 Ngʼaŋo Sawulo amuholoŋa efumo ohwenda amufumite. Nga Yonasaani ategeera ti semwana muheneerefu ohwita Dawudi.
33 Então Saul atirou sua lança contra Jônatas para matá-lo. E assim Jônatas percebeu que seu pai estava decidido a matar Davi.
34 Nga Yonasaani genyoha hu hiiŋulo naluŋire bugali weene era hu ludaalo olwo olwʼohubiri mu mwesi, sigalya olwohuba ganakuŋala bugali olwʼengeri eswasa eyi semwana gaali nʼategeha ohuhola hu Dawudi.
34 Jônatas levantou-se da mesa muito irado; naquele segundo dia da festa da lua nova ele não comeu, pois estava triste porque seu pai havia humilhado a Davi.
35 Ni wahya mu mugamba, Yonasaani gatula gatiina mwisugu ohwagaanana ni Dawudi ngʼolu baali ni balageene. Gatiina nʼomuseere omuŋere.
35 Pela manhã, Jônatas saiu ao campo para encontrar Davi. Levava consigo um menino
36 Ngʼaloma omuseere oyu gatiina ni naye ati, “Duluma otiine wendule obusaale obu ndahiise.” Omuseere oyo ni gaali nʼaduluma ohutiina, nga Yonasaani alasa ahasaale habita haja hagwa emutwe wʼomuseere.
36 e lhe disse: "Corra e ache as flechas que eu atirar". O menino correu e Jônatas atirou uma flecha para além dele.
37 Omuseere ni goola mu hifo aŋa hasaale ha Yonasaani haali ni haguuye, nga Yonasaani alanga omuseere oyo amuloma ati, “Ahasaale hahuli emutwe.”
37 Quando o menino chegou ao lugar onde a flecha havia caído, Jônatas gritou: "A flecha não está mais para lá?
38 Ngʼalomera ŋamugulu ati “Yanguŋaho! Tiina mangu, otagayaala!” Ngʼomuseere atiina gangala ahasaale, ngʼagobola eyiri musengwawe.
38 Vamos! Rápido! Não pare! " O menino apanhou a flecha e voltou
39 Omuseere oyo sigaali nʼehi amanyire aye Yonasaani ni Dawudi nje boŋene abaali ni bamanyire.
39 sem saber de nada, pois somente Jônatas e Davi sabiam do que tinham combinado.
40 Ngʼaŋo Yonasaani aŋa omuseere oyo ebisoosa bibye amuloma ati, “Byagamyeyo mu hibuga.”
40 Então Jônatas deu suas armas ao menino e disse: "Vá, leve-as de volta à cidade".
41 Omuseere ni gahena ohutiina, nga Dawudi aŋwa mu hifo ehyali hu luuyi lwʼebaale olwomu mehiriro, geyala hwiroba mu moni ja Yonasaani emirundi edatu ohumuŋa eŋono. Nga Dawudi ni Yonasaani bagwijana mu hifuba ni balira aye Dawudi niye galira bugali ohuliraho.
41 Depois que o menino se foi, Davi saiu do lado sul da pedra e inclinou-se três vezes perante Jônatas, com o rosto no chão. Então despediram-se beijando um ao outro e chorando; Davi chorou ainda mais do que Jônatas.
42 Nga Yonasaani aloma Dawudi ati, “Tiina woole miyaaya, Musengwa abe ni neewe. Musengwa njʼomujulizi ŋagati wange ni neewe emirembe nʼemirembe ti ewe ni neese huli nʼohuhuuma endagaano, olulyo lwange nʼolulwo emirembe nʼemirembe.” Ngʼaŋo Dawudi atiina, Yonasaani yeesi ngʼagamayo mu hibuga.
42 E ele disse a Davi: "Vá em paz, pois temos jurado um ao outro, em nome do Senhor, dizendo: ‘O Senhor para sempre é testemunha entre nós e entre os nossos descendentes’ ".
43 — ausente —
43 Então Davi partiu, e Jônatas voltou à cidade.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.