1 Samuel 20

Endagaano Epyaha mu Lunyole (NUJ) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Nga Dawudi aŋwa e Nayosi mu Raama, atiina eyi Yonasaani gaali, ngʼamubuusa ati, “Nahola hi? Musango hi ogu nasaala? Hiina ehibi ehi nahola lataawo ohwenda ohunjita?”
1 Então fugiu Davi de Naiote, em Ramá, veio ter com Jônatas e lhe disse: Que fiz eu? qual é a minha iniqüidade? e qual é o meu pecado diante de teu pai, para que procure tirar-me a vida?
2 Nga Yonasaani amuloma ati, “Sihiŋangiha! Sooja hufa olwohuba ŋaŋuma hibbala oba ehitotono ehi bbaabba ahola nʼatanebuuhiseho. Lwahiina gahakwehire ehyo? Sihituufu.”
2 E ele lhe disse: Longe disso! não hás de morrer. Meu pai não faz coisa alguma, nem grande nem pequena, sem que primeiro ma participe; por que, pois, meu pai me encobriria este negócio? Não é verdade.
3 Aye Dawudi galayira ati, “Lataawo amanyire bulaŋi weene ati bunyenda, cehigirire gasalaŋo ati ‘Yonasaani atamanya hino olwohuba singa ahimanya aja hunakuŋala.’ Aye mu butuufu ngʼolu Musengwa ali njʼomwene bulamu era ni neewe ngʼolu ohiiri mulamu, ehiseera hyosihyosi ohufa hundi ŋaapi!”
3 Respondeu-lhe Davi, com juramento: Teu pai bem sabe que achei graça aos teus olhos; pelo que disse: Não saiba isto Jônatas, para que não se magoe. Mas, na verdade, como vive o Senhor, e como vive a tua alma, há apenas um passo entre mim e a morte.
4 Ngʼaŋo Yonasaani aloma Dawudi ati, “Nahole hiisi ehi wenda kuholere.”
4 Disse Jônatas a Davi: O que desejas tu que eu te faça?
5 Nga Dawudi aloma Yonasaani ati, “Olwejo lwʼembaga eyʼOhubaluha hwʼOmwesi era mbaye wʼohulya ni habaha aye nja hwehweha mu ndimiro, mbe eyo ohwola egulo ni ŋabitireŋo endaalo edatu.”
5 Respondeu Davi a Jônatas: Eis que amanhã é a lua nova, e eu deveria sentar-me com o rei para comer; porém deixa-me ir, e esconder-me-ei no campo até a tarde do terceiro dia.
6 Singa Lataawo abuusa ati Dawudi ali ŋeena, omulomeranga oti, “Gasungire olukusa era atiinire e Bbeserekemu mu hibuga hyʼewaawe olwohuba bali nʼomukolo ogwʼohuŋayo eŋongo ogwʼehiha hyawe erya hiisi mwaha.”
6 Se teu pai notar a minha ausência, dirás: Davi me pediu muito que o deixasse ir correndo a Belém, sua cidade, porquanto se faz lá o sacrifício anual para toda a parentela.
7 Singa aloma ati ŋaŋuma bubi, aŋo oja huhimanya ti eŋuma higosi. Aye singa himuluŋia, oja huhimanya oti ahenereeye ohuukosa.
7 Se ele disser: Está bem; então teu servo tem paz; porém se ele muito se indignar, fica sabendo que ele já está resolvido a praticar o mal.
8 Aye ba wʼehyere eyiri omwidu wuwo ngʼolu wasala endagaano ni naye mu moni ja Musengwa. Nʼoba nʼomanyire oti ndi nʼehibi ehi nahola hu lataawo, ale wamwene njite. Otapayo mu mihono ja lataawo ohunjita.
8 Usa, pois, de misericórdia para com o teu servo, porque o fizeste entrar contigo em aliança do Senhor; se, porém, há culpa em mim, mata-me tu mesmo; por que me levarias a teu pai?
9 Nga Yonasaani aloma Dawudi ati, “Bbe otatya, olwohuba singa kimanyaho ti bbaabba muheneerefu ohuhwita, mu butuufu ese sinahahulomeeye?”
9 Ao que respondeu Jônatas: Longe de ti tal coisa! Se eu soubesse que meu pai estava resolvido a trazer o mal sobre ti, não to descobriria eu?
10 Nga Dawudi abuusa Yonasaani ati, “Nja hufaanihisya hu hi, singa lataawo ahugobolamo nʼehabyo?”
10 Perguntou, pois, Davi a Jônatas: Quem me fará saber, se por acaso teu pai te responder asperamente?
11 Nga Yonasaani aloma Dawudi ati, “Nja hutiine mwisugu.” Nga batula bombi batiina.
11 Então disse Jônatas a Davi: Vem, e saiamos ao campo. E saíram ambos ao campo.
12 Nga Yonasaani aloma Dawudi ati, “Leha Musengwa, Hatonda wa Yisirayiri abe mujulizi! Mu ndaalo ebiri ehiseera hyehino, nja huba nendulirihiise mbone ehi bbaabba aŋeega. Anaba nʼahuŋumaho habi, nja huhulomera.
12 E disse Jônatas a Davi: O Senhor, Deus de Israel, seja testemunha! Sondando eu a meu pai amanhã a estas horas, ou depois de amanhã, se houver coisa favorável para Davi, eu não enviarei a ti e não to farei saber?
13 Aye anaba nʼali nʼehiŋeego ehyʼohwenda ohuhukosa, leha Musengwa gambonerese nʼamaani singa sikulomera era nahuloma ohuŋwaŋo miyaaya. Musengwa abe ni neewe ngʼolu abaaye ni laata yange.
13 O Senhor faça assim a Jônatas, e outro tanto, se, querendo meu pai fazer-te mal, eu não te fizer saber, e não te deixar partir, para ires em paz; e o Senhor seja contigo, assim como foi com meu pai.
14 Era ni kiiri mulamu, ohuumanga ehirayiro hihyo wasigala mwesigwa eyi ndi ngʼolu Musengwa abaaye, aye ni fanga
14 E não somente usarás para comigo, enquanto viver, da benevolência do Senhor, para que não morra,
15 soleeheranga huba wʼehyere eyiri abomu mago gange. Ehyo kiroma olwohuba Musengwa aliba ahenire ohusihiirisa abalabe babo bosibosi hu hyalo.”
15 como também não cortarás nunca da minha casa a tua benevolência, nem ainda quando o Senhor tiver desarraigado da terra a cada um dos inimigos de Davi.
16 Nga Yonasaani ahola endagaano nʼamago ga Dawudi ni yiroma yiiti, “Musengwa gegalule abalabe ba Dawudi.”
16 Assim fez Jônatas aliança com a casa de Davi, dizendo: O Senhor se vingue dos inimigos de Davi.
17 Nga Yonasaani aloma Dawudi alayire ati aja huhuuma oweyamo wuwe olwohuba gamwenda ngʼolu geyendanga omwene.
17 Então Jônatas fez Davi jurar de novo, porquanto o amava; porque o amava com todo o amor da sua alma.
18 Nga Yonasaani aloma Dawudi ati, “Ejo yinaahabe mbaga eyʼOhubaluha hwʼOmwesi. Oja huŋumaŋo era ehiŋubaalo hija hutuŋamba olwohuba etebe yiyo yija huba njereere.
18 Disse-lhe ainda Jônatas: Amanhã é a lua nova, e notar-se-á a tua ausência, pois o teu lugar estará vazio.
19 Ohukoosa ejo ehyegulo, otiinanga mu hifo ehi weehwehamo hu mulundi gula aŋa bigosi bino byatandiihira, wehwehe enyuma wʼebaale Ezeli.
19 Ao terceiro dia descerás apressadamente, e irás àquele lugar onde te escondeste no dia do negócio, e te sentarás junto à pedra de Ezel.
20 Nja hulasa obusaale budatu hu hutulo waalyo oti hani ŋaliŋo ehi ndi huhubba.
20 E eu atirarei três flechas para aquela banda, como se atirasse ao alvo.
21 Oluvanyuma nja hutuma omuseere mulome ti, ‘Tiina wendule obusaale,’ Singa muloma ti, ‘Bona, obusaale buli hu luuyi ohu oli, buleete’ aŋo nga buuja, olwohuba mu butuufu ngʼolu Musengwa ali njʼomwene bulamu, ŋaja huŋumaŋo hibi hyoshyosi.
21 Então mandarei o moço, dizendo: Anda, busca as flechas. Se eu expressamente disser ao moço: Olha que as flechas estão para cá de ti, apanha-as; então vem, porque, como vive o Senhor, há paz para ti, e não há nada a temer.
22 Aye singa ndoma omuseere ti, ‘Bona, obusaale buli mu moni buwo,’ oja hutiina olwohuba Musengwa anaabe ahulagiiye ohutiina.
22 Mas se eu disser ao moço assim: Olha que as flechas estão para lá de ti; vai-te embora, porque o Senhor te manda ir.
23 Hu biitu ebi hulomireho, hebulira oti Musengwa njʼomujulizi ŋagati wuwo ni neese emirembe nʼemirembe.”
23 E quanto ao negócio de que eu e tu falamos, o Senhor é testemunha entre mim e ti para sempre.
24 Ngʼaŋo Dawudi geehweha mwisugu era omukolo gwʼoludaalo olwʼOhubaluha hwʼOmwesi ni lwola, habaha gehala ohulya.
24 Escondeu-se, pois, Davi no campo; e, sendo a lua nova, sentou-se o rei para comer.
25 Gehala aŋa gateranga ohwihala ohuupi nʼehiteepe ni balengereene ni Yonasaani era Abbuneeri gehala nʼalireene Sawulo. Ne ehifo hya Dawudi hyali hyereere.
25 E, sentando-se o rei, como de costume, no seu assento junto à parede, Jônatas sentou-se defronte dele, e Abner sentou-se ao lado de Saul; e o lugar de Davi ficou vazio.
26 Aye Sawulo gaŋuma ehi galoma hu ludaalo olwo olwohuba gaŋeega ati hamunga ŋaaliŋo ehyali ni hireteeye Dawudi ohutaba mugwalaafu.
26 Entretanto Saul não disse nada naquele dia, pois dizia consigo: Aconteceu-lhe alguma coisa pela qual não está limpo; certamente não está limpo.
27 Aye hu ludaalo olwalondaho, oludaalo olwohubiri mu mwesi, ehifo hya Dawudi nindi hyali hiŋumamo muutu. Nga Sawulo abuusa Yonasaani omusaani wuwe ati, “Hiina ehireteeye omusaani wa Yese ohutaaja hu hiiŋulo, olwejo nʼolwa leero?”
27 Sucedeu também no dia seguinte, o segundo da lua nova, que o lugar de Davi ficou vazio. Perguntou, pois, Saul a Jônatas, seu filho: Por que o filho de Jessé não veio comer nem ontem nem hoje?
28 Nga Yonasaani amugobolamo ati, “Dawudi gaasungire olukusa ohutiina e Bbeserekemu.
28 Respondeu Jônatas a Saul: Davi pediu-me encarecidamente licença para ir a Belém,
29 Gandomire ati, ‘Ndehe tiine olwohuba huli nʼomukolo mu mago geefe ogwʼohuŋayo eŋongo mu hibuga era muganda yange gandagiiye ohubaayo. Kale nʼoba ni wunyenda ndehe tiine mbone abalebe bange.’ Cʼehigira aŋumaŋo ŋano ohulya ni habaha.”
29 dizendo: Peço-te que me deixes ir, porquanto a nossa parentela tem um sacrifício na cidade, e meu irmão ordenou que eu fosse; se, pois, agora tenho achado graça aos teus olhos, peço-te que me deixes ir, para ver a meus irmãos. Por isso não veio à mesa do rei.
30 Ngʼobusungu buŋamba Sawulo olwa Yonasaani, amuloma ati, “Ewe omwana wʼomuhasi owabbaama era omujeemu! Oŋeega oti simanyire ti oli huhongeresania nʼomusaani wa Yese, ohweswasa wamwene nʼohuswasa maawo owahusaala?”
30 Então se acendeu a ira de Saul contra Jônatas, e ele lhe disse: Filho da perversa e rebelde! Não sei eu que tens escolhido a filho de Jessé para vergonha tua, e para vergonha de tua mãe?
31 “Sohimanyire oti omusaani wa Yese nʼahiiri mulamu hu hyalo huno, ewe solifuuha habaha kadi naŋadiidiri. Hu olwʼehyo tuma abaatu bamundeetere, olwohuba ateehwa hufa!”
31 Pois por todo o tempo em que o filho de Jessé viver sobre a terra, nem tu estarás seguro, nem o teu reino; pelo que envia agora, e traze-mo, porque ele há de morrer.
32 Nga Yonasaani abuusa semwana ati, “Lwahiina ali nʼohufa? Aholire hi?”
32 Ao que respondeu Jônatas a Saul, seu pai, e lhe disse: Por que há de morrer. que fez ele?
33 Ngʼaŋo Sawulo amuholoŋa efumo ohwenda amufumite. Nga Yonasaani ategeera ti semwana muheneerefu ohwita Dawudi.
33 Então Saul levantou a lança, para o ferir; assim entendeu Jônatas que seu pai tinha determinado matar a Davi.
34 Nga Yonasaani genyoha hu hiiŋulo naluŋire bugali weene era hu ludaalo olwo olwʼohubiri mu mwesi, sigalya olwohuba ganakuŋala bugali olwʼengeri eswasa eyi semwana gaali nʼategeha ohuhola hu Dawudi.
34 Pelo que Jônatas, todo encolerizado, se levantou da mesa, e no segundo dia do mês não comeu; pois se magoava por causa de Davi, porque seu pai o tinha ultrajado.
35 Ni wahya mu mugamba, Yonasaani gatula gatiina mwisugu ohwagaanana ni Dawudi ngʼolu baali ni balageene. Gatiina nʼomuseere omuŋere.
35 Jônatas, pois, saiu ao campo, pela manhã, ao tempo que tinha ajustado com Davi, levando consigo um rapazinho.
36 Ngʼaloma omuseere oyu gatiina ni naye ati, “Duluma otiine wendule obusaale obu ndahiise.” Omuseere oyo ni gaali nʼaduluma ohutiina, nga Yonasaani alasa ahasaale habita haja hagwa emutwe wʼomuseere.
36 Então disse ao moço: Corre a buscar as flechas que eu atirar. Correu, pois, o moço; e Jônatas atirou uma flecha, que fez passar além dele.
37 Omuseere ni goola mu hifo aŋa hasaale ha Yonasaani haali ni haguuye, nga Yonasaani alanga omuseere oyo amuloma ati, “Ahasaale hahuli emutwe.”
37 Quando o moço chegou ao lugar onde estava a flecha que Jônatas atirara, gritou-lhe este, dizendo: Não está porventura a flecha para lá de ti?
38 Ngʼalomera ŋamugulu ati “Yanguŋaho! Tiina mangu, otagayaala!” Ngʼomuseere atiina gangala ahasaale, ngʼagobola eyiri musengwawe.
38 E tornou a gritar ao moço: Apressa-te, anda, não te demores! E o servo de Jônatas apanhou as flechas, e as trouxe a seu senhor.
39 Omuseere oyo sigaali nʼehi amanyire aye Yonasaani ni Dawudi nje boŋene abaali ni bamanyire.
39 O moço, porém, nada percebeu; só Jônatas e Davi sabiam do negócio.
40 Ngʼaŋo Yonasaani aŋa omuseere oyo ebisoosa bibye amuloma ati, “Byagamyeyo mu hibuga.”
40 Então Jônatas deu as suas armas ao moço, e lhe disse: Vai, leva-as à cidade.
41 Omuseere ni gahena ohutiina, nga Dawudi aŋwa mu hifo ehyali hu luuyi lwʼebaale olwomu mehiriro, geyala hwiroba mu moni ja Yonasaani emirundi edatu ohumuŋa eŋono. Nga Dawudi ni Yonasaani bagwijana mu hifuba ni balira aye Dawudi niye galira bugali ohuliraho.
41 Logo que o moço se foi, levantou-se Davi da banda do sul, e lançou-se sobre o seu rosto em terra, e inclinou-se três vezes; e beijaram-se um ao outro, e choraram ambos, mas Davi chorou muito mais.
42 Nga Yonasaani aloma Dawudi ati, “Tiina woole miyaaya, Musengwa abe ni neewe. Musengwa njʼomujulizi ŋagati wange ni neewe emirembe nʼemirembe ti ewe ni neese huli nʼohuhuuma endagaano, olulyo lwange nʼolulwo emirembe nʼemirembe.” Ngʼaŋo Dawudi atiina, Yonasaani yeesi ngʼagamayo mu hibuga.
42 E disse Jônatas a Davi: Vai-te em paz, porquanto nós temos jurado ambos em nome do Senhor, dizendo: O Senhor seja entre mim e ti, e entre a minha descendência e a tua descendência perpetuamente.
43 — ausente —
43 Então Davi se levantou e partiu; e Jônatas entrou na cidade.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.