1 Samuel 20
Endagaano Epyaha mu Lunyole (NUJ) vs ACF
1 Nga Dawudi aŋwa e Nayosi mu Raama, atiina eyi Yonasaani gaali, ngʼamubuusa ati, “Nahola hi? Musango hi ogu nasaala? Hiina ehibi ehi nahola lataawo ohwenda ohunjita?”
1 Então fugiu Davi de Naiote, em Ramá; e veio, e disse a Jônatas: Que fiz eu? Qual é o meu crime? E qual é o meu pecado diante de teu pai, que procura tirar-me a vida?
2 Nga Yonasaani amuloma ati, “Sihiŋangiha! Sooja hufa olwohuba ŋaŋuma hibbala oba ehitotono ehi bbaabba ahola nʼatanebuuhiseho. Lwahiina gahakwehire ehyo? Sihituufu.”
2 E ele lhe disse: Tal não suceda; não morrerás; eis que meu pai não faz coisa nenhuma grande, nem pequena, sem primeiro me informar; por que, pois, meu pai me encobriria este negócio? Não será assim.
3 Aye Dawudi galayira ati, “Lataawo amanyire bulaŋi weene ati bunyenda, cehigirire gasalaŋo ati ‘Yonasaani atamanya hino olwohuba singa ahimanya aja hunakuŋala.’ Aye mu butuufu ngʼolu Musengwa ali njʼomwene bulamu era ni neewe ngʼolu ohiiri mulamu, ehiseera hyosihyosi ohufa hundi ŋaapi!”
3 Então Davi tornou a jurar, e disse: Teu pai sabe muito bem que achei graça em teus olhos; por isso disse: Não saiba isto Jônatas, para que não se magoe. Mas, na verdade, como vive o Senhor, e como vive a tua alma, há apenas um passo entre mim e a morte.
4 Ngʼaŋo Yonasaani aloma Dawudi ati, “Nahole hiisi ehi wenda kuholere.”
4 E disse Jônatas a Davi: O que disser a tua alma, eu te farei.
5 Nga Dawudi aloma Yonasaani ati, “Olwejo lwʼembaga eyʼOhubaluha hwʼOmwesi era mbaye wʼohulya ni habaha aye nja hwehweha mu ndimiro, mbe eyo ohwola egulo ni ŋabitireŋo endaalo edatu.”
5 Disse Davi a Jônatas: Eis que amanhã é a lua nova, em que costumo assentar-me com o rei para comer; porém deixa-me ir, e esconder-me-ei no campo, até à tarde do terceiro dia.
6 Singa Lataawo abuusa ati Dawudi ali ŋeena, omulomeranga oti, “Gasungire olukusa era atiinire e Bbeserekemu mu hibuga hyʼewaawe olwohuba bali nʼomukolo ogwʼohuŋayo eŋongo ogwʼehiha hyawe erya hiisi mwaha.”
6 Se teu pai notar a minha ausência, dirás: Davi me pediu muito que o deixasse ir correndo a Belém, sua cidade; porquanto se faz lá o sacrifício anual para toda a linhagem.
7 Singa aloma ati ŋaŋuma bubi, aŋo oja huhimanya ti eŋuma higosi. Aye singa himuluŋia, oja huhimanya oti ahenereeye ohuukosa.
7 Se disser assim: Está bem; então teu servo tem paz; porém se muito se indignar, sabe que já está inteiramente determinado no mal.
8 Aye ba wʼehyere eyiri omwidu wuwo ngʼolu wasala endagaano ni naye mu moni ja Musengwa. Nʼoba nʼomanyire oti ndi nʼehibi ehi nahola hu lataawo, ale wamwene njite. Otapayo mu mihono ja lataawo ohunjita.
8 Usa, pois, de misericórdia com o teu servo, porque o fizeste entrar contigo em aliança do Senhor; se, porém, há em mim crime, mata-me tu mesmo; por que me levarias a teu pai?
9 Nga Yonasaani aloma Dawudi ati, “Bbe otatya, olwohuba singa kimanyaho ti bbaabba muheneerefu ohuhwita, mu butuufu ese sinahahulomeeye?”
9 Então disse Jônatas: Longe de ti tal coisa; porém se de alguma forma soubesse que já este mal está inteiramente determinado por meu pai, para que viesse sobre ti, não to revelaria eu?
10 Nga Dawudi abuusa Yonasaani ati, “Nja hufaanihisya hu hi, singa lataawo ahugobolamo nʼehabyo?”
10 E disse Davi a Jônatas: Quem me fará saber, se por acaso teu pai te responder asperamente?
11 Nga Yonasaani aloma Dawudi ati, “Nja hutiine mwisugu.” Nga batula bombi batiina.
11 Então disse Jônatas a Davi: Vem e saiamos ao campo. E saíram ambos ao campo.
12 Nga Yonasaani aloma Dawudi ati, “Leha Musengwa, Hatonda wa Yisirayiri abe mujulizi! Mu ndaalo ebiri ehiseera hyehino, nja huba nendulirihiise mbone ehi bbaabba aŋeega. Anaba nʼahuŋumaho habi, nja huhulomera.
12 E disse Jônatas a Davi: O Senhor Deus de Israel seja testemunha! Sondando eu a meu pai amanhã a estas horas, ou depois de amanhã, e eis que se houver coisa favorável para Davi, e eu então não enviar a ti, e não to fizer saber;
13 Aye anaba nʼali nʼehiŋeego ehyʼohwenda ohuhukosa, leha Musengwa gambonerese nʼamaani singa sikulomera era nahuloma ohuŋwaŋo miyaaya. Musengwa abe ni neewe ngʼolu abaaye ni laata yange.
13 O Senhor faça assim com Jônatas outro tanto; que se aprouver a meu pai fazer-te mal, também to farei saber, e te deixarei partir, e irás em paz; e o Senhor seja contigo, assim como foi com meu pai.
14 Era ni kiiri mulamu, ohuumanga ehirayiro hihyo wasigala mwesigwa eyi ndi ngʼolu Musengwa abaaye, aye ni fanga
14 E, se eu então ainda viver, porventura não usarás comigo da beneficência do Senhor, para que não morra?
15 soleeheranga huba wʼehyere eyiri abomu mago gange. Ehyo kiroma olwohuba Musengwa aliba ahenire ohusihiirisa abalabe babo bosibosi hu hyalo.”
15 Nem tampouco cortarás da minha casa a tua beneficência eternamente; nem ainda quando o Senhor desarraigar da terra a cada um dos inimigos de Davi.
16 Nga Yonasaani ahola endagaano nʼamago ga Dawudi ni yiroma yiiti, “Musengwa gegalule abalabe ba Dawudi.”
16 Assim fez Jônatas aliança com a casa de Davi, dizendo: O Senhor o requeira da mão dos inimigos de Davi.
17 Nga Yonasaani aloma Dawudi alayire ati aja huhuuma oweyamo wuwe olwohuba gamwenda ngʼolu geyendanga omwene.
17 E Jônatas fez jurar a Davi de novo, porquanto o amava; porque o amava com todo o amor da sua alma.
18 Nga Yonasaani aloma Dawudi ati, “Ejo yinaahabe mbaga eyʼOhubaluha hwʼOmwesi. Oja huŋumaŋo era ehiŋubaalo hija hutuŋamba olwohuba etebe yiyo yija huba njereere.
18 E disse-lhe Jônatas: Amanhã é a lua nova, e não te acharão no teu lugar, pois o teu assento se achará vazio.
19 Ohukoosa ejo ehyegulo, otiinanga mu hifo ehi weehwehamo hu mulundi gula aŋa bigosi bino byatandiihira, wehwehe enyuma wʼebaale Ezeli.
19 E, ausentando-te tu três dias, desce apressadamente, e vai àquele lugar onde te escondeste no dia do negócio; e fica-te junto à pedra de Ezel.
20 Nja hulasa obusaale budatu hu hutulo waalyo oti hani ŋaliŋo ehi ndi huhubba.
20 E eu atirarei três flechas para aquele lado, como se atirasse ao alvo.
21 Oluvanyuma nja hutuma omuseere mulome ti, ‘Tiina wendule obusaale,’ Singa muloma ti, ‘Bona, obusaale buli hu luuyi ohu oli, buleete’ aŋo nga buuja, olwohuba mu butuufu ngʼolu Musengwa ali njʼomwene bulamu, ŋaja huŋumaŋo hibi hyoshyosi.
21 E eis que mandarei o moço dizendo: Anda, busca as flechas. Se eu expressamente disser ao moço: Olha que as flechas estão para cá de ti; toma-o contigo, e vem, porque há paz para ti, e não há nada, vive o Senhor.
22 Aye singa ndoma omuseere ti, ‘Bona, obusaale buli mu moni buwo,’ oja hutiina olwohuba Musengwa anaabe ahulagiiye ohutiina.
22 Porém se disser ao moço assim: Olha que as flechas estão para lá de ti; vai-te embora, porque o Senhor te deixa ir.
23 Hu biitu ebi hulomireho, hebulira oti Musengwa njʼomujulizi ŋagati wuwo ni neese emirembe nʼemirembe.”
23 E quanto ao negócio de que eu e tu falamos, eis que o Senhor está entre mim e ti eternamente.
24 Ngʼaŋo Dawudi geehweha mwisugu era omukolo gwʼoludaalo olwʼOhubaluha hwʼOmwesi ni lwola, habaha gehala ohulya.
24 Escondeu-se, pois, Davi no campo; e, sendo a lua nova, assentou-se o rei para comer pão.
25 Gehala aŋa gateranga ohwihala ohuupi nʼehiteepe ni balengereene ni Yonasaani era Abbuneeri gehala nʼalireene Sawulo. Ne ehifo hya Dawudi hyali hyereere.
25 E, assentando-se o rei, como das outras vezes, no seu assento, no lugar junto à parede, Jônatas se levantou, e assentou-se Abner ao lado de Saul; e o lugar de Davi apareceu vazio.
26 Aye Sawulo gaŋuma ehi galoma hu ludaalo olwo olwohuba gaŋeega ati hamunga ŋaaliŋo ehyali ni hireteeye Dawudi ohutaba mugwalaafu.
26 Porém naquele dia não disse Saul nada, porque dizia: Aconteceu-lhe alguma coisa, pela qual não está limpo; certamente não está limpo.
27 Aye hu ludaalo olwalondaho, oludaalo olwohubiri mu mwesi, ehifo hya Dawudi nindi hyali hiŋumamo muutu. Nga Sawulo abuusa Yonasaani omusaani wuwe ati, “Hiina ehireteeye omusaani wa Yese ohutaaja hu hiiŋulo, olwejo nʼolwa leero?”
27 Sucedeu também no outro dia, o segundo da lua nova, que o lugar de Davi apareceu vazio; disse, pois, Saul a Jônatas, seu filho: Por que não veio o filho de Jessé nem ontem nem hoje a comer pão?
28 Nga Yonasaani amugobolamo ati, “Dawudi gaasungire olukusa ohutiina e Bbeserekemu.
28 E respondeu Jônatas a Saul: Davi me pediu encarecidamente que o deixasse ir a Belém.
29 Gandomire ati, ‘Ndehe tiine olwohuba huli nʼomukolo mu mago geefe ogwʼohuŋayo eŋongo mu hibuga era muganda yange gandagiiye ohubaayo. Kale nʼoba ni wunyenda ndehe tiine mbone abalebe bange.’ Cʼehigira aŋumaŋo ŋano ohulya ni habaha.”
29 Dizendo: Peço-te que me deixes ir, porquanto a nossa linhagem tem um sacrifício na cidade, e meu irmão mesmo me mandou ir; se, pois, agora tenho achado graça em teus olhos, peço-te que me deixes partir, para que veja a meus irmãos; por isso não veio à mesa do rei.
30 Ngʼobusungu buŋamba Sawulo olwa Yonasaani, amuloma ati, “Ewe omwana wʼomuhasi owabbaama era omujeemu! Oŋeega oti simanyire ti oli huhongeresania nʼomusaani wa Yese, ohweswasa wamwene nʼohuswasa maawo owahusaala?”
30 Então se acendeu a ira de Saul contra Jônatas, e disse-lhe: Filho da mulher perversa e rebelde; não sei eu que tens escolhido o filho de Jessé, para vergonha tua e para vergonha da nudez de tua mãe?
31 “Sohimanyire oti omusaani wa Yese nʼahiiri mulamu hu hyalo huno, ewe solifuuha habaha kadi naŋadiidiri. Hu olwʼehyo tuma abaatu bamundeetere, olwohuba ateehwa hufa!”
31 Porque todos os dias que o filho de Jessé viver sobre a terra nem tu estarás seguro, nem o teu reino; pelo que envia, e traze-mo nesta hora; porque é digno de morte.
32 Nga Yonasaani abuusa semwana ati, “Lwahiina ali nʼohufa? Aholire hi?”
32 Então respondeu Jônatas a Saul, seu pai, e lhe disse: Por que há de morrer? Que tem feito?
33 Ngʼaŋo Sawulo amuholoŋa efumo ohwenda amufumite. Nga Yonasaani ategeera ti semwana muheneerefu ohwita Dawudi.
33 Então Saul atirou-lhe com a lança, para o ferir; assim entendeu Jônatas que já seu pai tinha determinado matar a Davi.
34 Nga Yonasaani genyoha hu hiiŋulo naluŋire bugali weene era hu ludaalo olwo olwʼohubiri mu mwesi, sigalya olwohuba ganakuŋala bugali olwʼengeri eswasa eyi semwana gaali nʼategeha ohuhola hu Dawudi.
34 Por isso Jônatas, todo encolerizado, se levantou da mesa; e no segundo dia da lua nova não comeu pão; porque se magoava por causa de Davi, porque seu pai o tinha humilhado.
35 Ni wahya mu mugamba, Yonasaani gatula gatiina mwisugu ohwagaanana ni Dawudi ngʼolu baali ni balageene. Gatiina nʼomuseere omuŋere.
35 E aconteceu, pela manhã, que Jônatas saiu ao campo, ao tempo que tinha ajustado com Davi, e um moço pequeno com ele.
36 Ngʼaloma omuseere oyu gatiina ni naye ati, “Duluma otiine wendule obusaale obu ndahiise.” Omuseere oyo ni gaali nʼaduluma ohutiina, nga Yonasaani alasa ahasaale habita haja hagwa emutwe wʼomuseere.
36 Então disse ao seu moço: Corre a buscar as flechas que eu atirar. Correu, pois, o moço, e ele atirou uma flecha, que fez passar além dele.
37 Omuseere ni goola mu hifo aŋa hasaale ha Yonasaani haali ni haguuye, nga Yonasaani alanga omuseere oyo amuloma ati, “Ahasaale hahuli emutwe.”
37 E, chegando o moço ao lugar da flecha que Jônatas tinha atirado, gritou Jônatas atrás do moço, e disse: Não está porventura a flecha mais para lá de ti?
38 Ngʼalomera ŋamugulu ati “Yanguŋaho! Tiina mangu, otagayaala!” Ngʼomuseere atiina gangala ahasaale, ngʼagobola eyiri musengwawe.
38 E tornou Jônatas a gritar atrás do moço: Apressa-te, corre, não te demores. E o moço de Jônatas apanhou as flechas, e veio a seu senhor.
39 Omuseere oyo sigaali nʼehi amanyire aye Yonasaani ni Dawudi nje boŋene abaali ni bamanyire.
39 E o moço não entendeu coisa alguma; só Jônatas e Davi sabiam deste negócio.
40 Ngʼaŋo Yonasaani aŋa omuseere oyo ebisoosa bibye amuloma ati, “Byagamyeyo mu hibuga.”
40 Então Jônatas deu as suas armas ao moço que trazia, e disse-lhe: Anda, e leva-as à cidade.
41 Omuseere ni gahena ohutiina, nga Dawudi aŋwa mu hifo ehyali hu luuyi lwʼebaale olwomu mehiriro, geyala hwiroba mu moni ja Yonasaani emirundi edatu ohumuŋa eŋono. Nga Dawudi ni Yonasaani bagwijana mu hifuba ni balira aye Dawudi niye galira bugali ohuliraho.
41 E, indo-se o moço, levantou-se Davi do lado do sul, e lançou-se sobre o seu rosto em terra, e inclinou-se três vezes; e beijaram-se um ao outro, e choraram juntos, mas Davi chorou muito mais.
42 Nga Yonasaani aloma Dawudi ati, “Tiina woole miyaaya, Musengwa abe ni neewe. Musengwa njʼomujulizi ŋagati wange ni neewe emirembe nʼemirembe ti ewe ni neese huli nʼohuhuuma endagaano, olulyo lwange nʼolulwo emirembe nʼemirembe.” Ngʼaŋo Dawudi atiina, Yonasaani yeesi ngʼagamayo mu hibuga.
42 E disse Jônatas a Davi: Vai-te em paz; o que nós temos jurado ambos em nome do Senhor, dizendo: O Senhor seja entre mim e ti, e entre a minha descendência e a tua descendência, seja perpetuamente.
43 — ausente —
43 Então se levantou Davi, e partiu; e Jônatas entrou na cidade.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.