1 Samuel 20

Endagaano Epyaha mu Lunyole (NUJ) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Nga Dawudi aŋwa e Nayosi mu Raama, atiina eyi Yonasaani gaali, ngʼamubuusa ati, “Nahola hi? Musango hi ogu nasaala? Hiina ehibi ehi nahola lataawo ohwenda ohunjita?”
1 Então Davi fugiu da casa dos profetas, em Ramá, foi até o lugar onde Jônatas estava e lhe perguntou: — O que foi que eu fiz? Qual é a minha culpa? E qual é o meu pecado diante de seu pai, que procura tirar-me a vida?
2 Nga Yonasaani amuloma ati, “Sihiŋangiha! Sooja hufa olwohuba ŋaŋuma hibbala oba ehitotono ehi bbaabba ahola nʼatanebuuhiseho. Lwahiina gahakwehire ehyo? Sihituufu.”
2 Jônatas respondeu: — Nada disso! Você não será morto. Meu pai não faz coisa nenhuma, nem grande nem pequena, sem primeiro me dizer. Por que, então, meu pai esconderia isso de mim? Não há nada disso.
3 Aye Dawudi galayira ati, “Lataawo amanyire bulaŋi weene ati bunyenda, cehigirire gasalaŋo ati ‘Yonasaani atamanya hino olwohuba singa ahimanya aja hunakuŋala.’ Aye mu butuufu ngʼolu Musengwa ali njʼomwene bulamu era ni neewe ngʼolu ohiiri mulamu, ehiseera hyosihyosi ohufa hundi ŋaapi!”
3 Então Davi respondeu enfaticamente: — Seu pai sabe muito bem que encontrei favor diante de você. Assim, ele resolveu que você não deve ficar sabendo disso, para não se entristecer. Mas tão certo como vive o
4 Ngʼaŋo Yonasaani aloma Dawudi ati, “Nahole hiisi ehi wenda kuholere.”
4 Jônatas disse a Davi: — Farei tudo o que você quiser que eu faça.
5 Nga Dawudi aloma Yonasaani ati, “Olwejo lwʼembaga eyʼOhubaluha hwʼOmwesi era mbaye wʼohulya ni habaha aye nja hwehweha mu ndimiro, mbe eyo ohwola egulo ni ŋabitireŋo endaalo edatu.”
5 Davi disse a Jônatas: — Amanhã é a Festa da Lua Nova, em que sem falta deveria assentar-me com o rei para comer. Mas deixe que eu vá embora, para me esconder no campo, até a tarde do terceiro dia.
6 Singa Lataawo abuusa ati Dawudi ali ŋeena, omulomeranga oti, “Gasungire olukusa era atiinire e Bbeserekemu mu hibuga hyʼewaawe olwohuba bali nʼomukolo ogwʼohuŋayo eŋongo ogwʼehiha hyawe erya hiisi mwaha.”
6 Se o seu pai notar a minha ausência, diga o seguinte: “Davi me pediu muito que o deixasse ir a toda pressa a Belém, sua cidade, porque lá será oferecido o sacrifício anual para toda a família.”
7 Singa aloma ati ŋaŋuma bubi, aŋo oja huhimanya ti eŋuma higosi. Aye singa himuluŋia, oja huhimanya oti ahenereeye ohuukosa.
7 Se ele disser: “Está bem”, então este seu servo terá paz. Porém, se ficar com muita raiva, saiba que ele já decidiu me fazer mal.
8 Aye ba wʼehyere eyiri omwidu wuwo ngʼolu wasala endagaano ni naye mu moni ja Musengwa. Nʼoba nʼomanyire oti ndi nʼehibi ehi nahola hu lataawo, ale wamwene njite. Otapayo mu mihono ja lataawo ohunjita.
8 Use, pois, de misericórdia para com este seu servo, porque você me fez entrar em aliança no Senhor com você. Mas, se sou culpado, mate-me você mesmo. Por que você me levaria ao seu pai?
9 Nga Yonasaani aloma Dawudi ati, “Bbe otatya, olwohuba singa kimanyaho ti bbaabba muheneerefu ohuhwita, mu butuufu ese sinahahulomeeye?”
9 Então Jônatas disse: — Nada disso! Se eu de algum modo soubesse que o meu pai está determinado a trazer esse mal sobre você, acha que eu não avisaria você?
10 Nga Dawudi abuusa Yonasaani ati, “Nja hufaanihisya hu hi, singa lataawo ahugobolamo nʼehabyo?”
10 Então Davi perguntou: — Quem irá me avisar, se, por acaso, o seu pai lhe responder asperamente?
11 Nga Yonasaani aloma Dawudi ati, “Nja hutiine mwisugu.” Nga batula bombi batiina.
11 Jônatas respondeu: — Venha, vamos ao campo. E eles foram.
12 Nga Yonasaani aloma Dawudi ati, “Leha Musengwa, Hatonda wa Yisirayiri abe mujulizi! Mu ndaalo ebiri ehiseera hyehino, nja huba nendulirihiise mbone ehi bbaabba aŋeega. Anaba nʼahuŋumaho habi, nja huhulomera.
12 Jônatas disse a Davi: — O
13 Aye anaba nʼali nʼehiŋeego ehyʼohwenda ohuhukosa, leha Musengwa gambonerese nʼamaani singa sikulomera era nahuloma ohuŋwaŋo miyaaya. Musengwa abe ni neewe ngʼolu abaaye ni laata yange.
13 Mas, se meu pai quiser fazer mal a você, que o Senhor faça com Jônatas o que bem quiser, se eu não o avisar disso e não o deixar ir embora, para que você siga em paz. E que o Senhor esteja com você, como tem estado com o meu pai.
14 Era ni kiiri mulamu, ohuumanga ehirayiro hihyo wasigala mwesigwa eyi ndi ngʼolu Musengwa abaaye, aye ni fanga
14 E, se eu, então, ainda viver, use para comigo da bondade do Senhor , para que eu não morra.
15 soleeheranga huba wʼehyere eyiri abomu mago gange. Ehyo kiroma olwohuba Musengwa aliba ahenire ohusihiirisa abalabe babo bosibosi hu hyalo.”
15 Nem tampouco jamais afaste da minha casa a sua bondade; nem ainda quando o Senhor eliminar da face da terra todos os inimigos de Davi.
16 Nga Yonasaani ahola endagaano nʼamago ga Dawudi ni yiroma yiiti, “Musengwa gegalule abalabe ba Dawudi.”
16 Assim, Jônatas fez aliança com a casa de Davi, dizendo: — Que o
17 Nga Yonasaani aloma Dawudi alayire ati aja huhuuma oweyamo wuwe olwohuba gamwenda ngʼolu geyendanga omwene.
17 Jônatas fez com que Davi jurasse de novo, pelo amor que lhe tinha, porque Jônatas o amava com todo o amor da sua alma.
18 Nga Yonasaani aloma Dawudi ati, “Ejo yinaahabe mbaga eyʼOhubaluha hwʼOmwesi. Oja huŋumaŋo era ehiŋubaalo hija hutuŋamba olwohuba etebe yiyo yija huba njereere.
18 Jônatas disse a Davi: — Amanhã é a Festa da Lua Nova. Eles vão perguntar por você, porque o seu lugar estará vazio.
19 Ohukoosa ejo ehyegulo, otiinanga mu hifo ehi weehwehamo hu mulundi gula aŋa bigosi bino byatandiihira, wehwehe enyuma wʼebaale Ezeli.
19 No terceiro dia, vá depressa ao lugar onde você se escondeu no dia do combinado e fique junto à pedra de Ezel.
20 Nja hulasa obusaale budatu hu hutulo waalyo oti hani ŋaliŋo ehi ndi huhubba.
20 Atirarei três flechas para aquele lado, como quem atira ao alvo.
21 Oluvanyuma nja hutuma omuseere mulome ti, ‘Tiina wendule obusaale,’ Singa muloma ti, ‘Bona, obusaale buli hu luuyi ohu oli, buleete’ aŋo nga buuja, olwohuba mu butuufu ngʼolu Musengwa ali njʼomwene bulamu, ŋaja huŋumaŋo hibi hyoshyosi.
21 Eis que mandarei o moço e lhe direi: “Vá, procure as flechas.” Se eu disser ao moço: “Olhe, as flechas estão para cá de você; traga-as”, então venha, Davi, porque, tão certo como vive o Senhor , você terá paz, e nada há que temer.
22 Aye singa ndoma omuseere ti, ‘Bona, obusaale buli mu moni buwo,’ oja hutiina olwohuba Musengwa anaabe ahulagiiye ohutiina.
22 Porém, se eu disser ao moço: “Olhe, as flechas estão mais para lá de você”, vá embora, porque o Senhor manda que você vá.
23 Hu biitu ebi hulomireho, hebulira oti Musengwa njʼomujulizi ŋagati wuwo ni neese emirembe nʼemirembe.”
23 Quanto àquilo de que eu e você falamos, eis que o Senhor é nossa testemunha para sempre.
24 Ngʼaŋo Dawudi geehweha mwisugu era omukolo gwʼoludaalo olwʼOhubaluha hwʼOmwesi ni lwola, habaha gehala ohulya.
24 Então Davi se escondeu no campo. E, sendo a Festa da Lua Nova, o rei se pôs à mesa para comer.
25 Gehala aŋa gateranga ohwihala ohuupi nʼehiteepe ni balengereene ni Yonasaani era Abbuneeri gehala nʼalireene Sawulo. Ne ehifo hya Dawudi hyali hyereere.
25 O rei sentou-se na sua cadeira, segundo o costume, no lugar junto à parede. Jônatas ficou na frente dele, e Abner sentou-se ao lado de Saul. Mas o lugar de Davi estava desocupado.
26 Aye Sawulo gaŋuma ehi galoma hu ludaalo olwo olwohuba gaŋeega ati hamunga ŋaaliŋo ehyali ni hireteeye Dawudi ohutaba mugwalaafu.
26 Porém, naquele dia, Saul não disse nada, pois pensava: “Deve ter acontecido alguma coisa com ele. Ele está cerimonialmente impuro. Certamente está impuro.”
27 Aye hu ludaalo olwalondaho, oludaalo olwohubiri mu mwesi, ehifo hya Dawudi nindi hyali hiŋumamo muutu. Nga Sawulo abuusa Yonasaani omusaani wuwe ati, “Hiina ehireteeye omusaani wa Yese ohutaaja hu hiiŋulo, olwejo nʼolwa leero?”
27 No dia seguinte, o segundo dia da Festa da Lua Nova, o lugar de Davi continuava desocupado. Então Saul perguntou a Jônatas, seu filho: — Por que o filho de Jessé não veio comer, nem ontem nem hoje?
28 Nga Yonasaani amugobolamo ati, “Dawudi gaasungire olukusa ohutiina e Bbeserekemu.
28 Jônatas respondeu: — Davi me pediu, encarecidamente, que o deixasse ir a Belém.
29 Gandomire ati, ‘Ndehe tiine olwohuba huli nʼomukolo mu mago geefe ogwʼohuŋayo eŋongo mu hibuga era muganda yange gandagiiye ohubaayo. Kale nʼoba ni wunyenda ndehe tiine mbone abalebe bange.’ Cʼehigira aŋumaŋo ŋano ohulya ni habaha.”
29 Ele me disse: “Peço que você me deixe ir, porque a nossa família tem um sacrifício na cidade, e um de meus irmãos insiste comigo para que eu vá. Portanto, se encontrei favor aos seus olhos, peço que me deixe partir, para que eu veja os meus irmãos.” Por isso, não veio à mesa do rei.
30 Ngʼobusungu buŋamba Sawulo olwa Yonasaani, amuloma ati, “Ewe omwana wʼomuhasi owabbaama era omujeemu! Oŋeega oti simanyire ti oli huhongeresania nʼomusaani wa Yese, ohweswasa wamwene nʼohuswasa maawo owahusaala?”
30 Então Saul ficou irado com Jônatas e lhe disse: — Seu filho de mulher vadia e rebelde! Você acha que eu não sei que você elegeu o filho de Jessé, para vergonha sua e para vergonha de sua mãe?
31 “Sohimanyire oti omusaani wa Yese nʼahiiri mulamu hu hyalo huno, ewe solifuuha habaha kadi naŋadiidiri. Hu olwʼehyo tuma abaatu bamundeetere, olwohuba ateehwa hufa!”
31 Pois, enquanto o filho de Jessé viver sobre a terra, nem você estará seguro, nem seguro estará o seu reino. Por isso, mande buscá-lo, agora, porque deve morrer.
32 Nga Yonasaani abuusa semwana ati, “Lwahiina ali nʼohufa? Aholire hi?”
32 Então Jônatas perguntou a Saul, seu pai: — Por que ele deve morrer? O que foi que ele fez?
33 Ngʼaŋo Sawulo amuholoŋa efumo ohwenda amufumite. Nga Yonasaani ategeera ti semwana muheneerefu ohwita Dawudi.
33 Então Saul atirou a sua lança contra Jônatas para matá-lo. Com isso Jônatas entendeu que, de fato, seu pai já havia decidido matar Davi.
34 Nga Yonasaani genyoha hu hiiŋulo naluŋire bugali weene era hu ludaalo olwo olwʼohubiri mu mwesi, sigalya olwohuba ganakuŋala bugali olwʼengeri eswasa eyi semwana gaali nʼategeha ohuhola hu Dawudi.
34 Por isso, Jônatas, com muita raiva, se levantou da mesa e, neste segundo dia da Festa da Lua Nova, não comeu pão, pois ficou muito sentido por causa de Davi, a quem seu pai havia insultado.
35 Ni wahya mu mugamba, Yonasaani gatula gatiina mwisugu ohwagaanana ni Dawudi ngʼolu baali ni balageene. Gatiina nʼomuseere omuŋere.
35 Na manhã seguinte, Jônatas saiu ao campo, no tempo combinado com Davi, e levou consigo um rapazinho.
36 Ngʼaloma omuseere oyu gatiina ni naye ati, “Duluma otiine wendule obusaale obu ndahiise.” Omuseere oyo ni gaali nʼaduluma ohutiina, nga Yonasaani alasa ahasaale habita haja hagwa emutwe wʼomuseere.
36 Então disse ao seu rapaz: — Corra e busque as flechas que eu atirar. O rapaz correu, e ele atirou uma flecha, que fez passar além do rapaz.
37 Omuseere ni goola mu hifo aŋa hasaale ha Yonasaani haali ni haguuye, nga Yonasaani alanga omuseere oyo amuloma ati, “Ahasaale hahuli emutwe.”
37 Quando o rapaz chegou ao lugar da flecha que Jônatas havia atirado, Jônatas gritou atrás dele: — A flecha não está mais para lá de você?
38 Ngʼalomera ŋamugulu ati “Yanguŋaho! Tiina mangu, otagayaala!” Ngʼomuseere atiina gangala ahasaale, ngʼagobola eyiri musengwawe.
38 Jônatas gritou mais uma vez: — Vamos! Depressa! Não fique aí parado! O rapaz de Jônatas apanhou as flechas e voltou ao seu senhor.
39 Omuseere oyo sigaali nʼehi amanyire aye Yonasaani ni Dawudi nje boŋene abaali ni bamanyire.
39 O rapaz não entendeu coisa alguma, pois só Jônatas e Davi sabiam deste combinado.
40 Ngʼaŋo Yonasaani aŋa omuseere oyo ebisoosa bibye amuloma ati, “Byagamyeyo mu hibuga.”
40 Então Jônatas deu as suas armas ao rapaz que o acompanhava e lhe disse: — Vá, leve-as para a cidade.
41 Omuseere ni gahena ohutiina, nga Dawudi aŋwa mu hifo ehyali hu luuyi lwʼebaale olwomu mehiriro, geyala hwiroba mu moni ja Yonasaani emirundi edatu ohumuŋa eŋono. Nga Dawudi ni Yonasaani bagwijana mu hifuba ni balira aye Dawudi niye galira bugali ohuliraho.
41 Quando o rapaz foi embora, Davi se levantou do lado do monte de pedras e se prostrou com o rosto em terra três vezes. E beijaram um ao outro e choraram juntos; Davi, porém, muito mais.
42 Nga Yonasaani aloma Dawudi ati, “Tiina woole miyaaya, Musengwa abe ni neewe. Musengwa njʼomujulizi ŋagati wange ni neewe emirembe nʼemirembe ti ewe ni neese huli nʼohuhuuma endagaano, olulyo lwange nʼolulwo emirembe nʼemirembe.” Ngʼaŋo Dawudi atiina, Yonasaani yeesi ngʼagamayo mu hibuga.
42 Então Jônatas disse a Davi: — Vá em paz, porque ambos juramos em nome do
43 — ausente —
43 Então Davi se levantou e foi embora. E Jônatas voltou para a cidade.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.