1 Reis 2
Endagaano Epyaha mu Lunyole (NUJ) vs BKJ
1 Ehiseera ni hyali huupi hwola Dawudi ohufa, galaabbira omusaani wuwe Sulemaani.
1 Ora, aproximavam-se os dias da morte de Davi; e ele encarregou a Salomão, o seu filho, dizendo:
2 Gamuloma ati, “Ehiseera hyange ehyʼohufa hyolire, tiine eyi hiisi muutu ali hu hyalo huno ateehwa ohutiina. Olwʼehyo, ba mugumu era muheneerefu,
2 Eu vou pelo caminho de toda a terra; sê tu forte, portanto, e mostra-te um homem;
3 era ohole ebi Musengwa Hatonda wuwo ahulagira ohuhola. Gondera amagambi nʼebiragiro bibye byosibyosi nʼebitiiniraho ngʼolu byaŋandiihiwa mu Magambi aga baaŋa Musa ko hiisi ehi ohola hihutiinirenga bulaŋi.
3 e guarda o encargo do SENHOR teu Deus, para caminhar nos seus caminhos, para guardar os seus estatutos e os seus mandamentos, e os seus juízos, e os seus testemunhos, como está escrito na lei de Moisés, para que possas prosperar em tudo o que fazes, e para onde quer que te voltes;
4 Nʼoja hugonderanga Musengwa, aja hwoheresanga ehigasuubisa ati olulyo lwange luja huŋuga Yisirayiri singa abʼolulyo lwange baja hugonderanga ebiragiro bibye nʼemyoyo jaawe ko nʼobulamu waawe wosiwosi.
4 para que o SENHOR possa continuar a sua palavra que falou a teu respeito, dizendo: Se os teus filhos atentarem ao seu caminho, para caminharem diante de mim em verdade com todo o seu coração e com toda a sua alma, não te faltará (disse ele) um homem no trono de Israel.
5 “Nʼehindi, ewe wamwene omanyire ehi Yowaabbu omusaani wa Zeruyiya gahola, ohwita babiri hu baduumisi bʼeŋe lya Yisirayiri: Abbuneeri omusaani wa Neeri ni Amasa omusaani wa Yeseri. Gabatemulira mu hiseera ehitaali hyalutalo, gajuha amafugi gaawe oti hani mu lutalo. Ohutemula ohwo hwamuleetera ohujuha amafugi agamweŋambaho era agahimulondoola.
5 Além disso, tu sabes também o que Joabe, o filho de Zeruia fez a mim, e o que ele fez aos dois capitães dos exércitos de Israel, a Abner, o filho de Ner, e a Amasa, o filho de Jéter, a quem ele matou, e derramou o sangue da guerra em paz, e colocou o sangue da guerra sobre o seu cinto que estava junto aos seus lombos, e nos seus calçados que estavam nos seus pés.
6 Ehyohuhola ohimanyire, somuleehanga huhayiriŋa oba hufa bulaŋi.
6 Faz, portanto, segundo a tua sabedoria, e não permitas que suas cãs desça ao sepulcro em paz.
7 “Aye oŋambiranga abasaani ba Bbarizilayi owʼe Giliyaadi ehisa era obalabiriranga olwohuba bandaga ehyere ni naali ni nduluma mugandawo Abbusolomu.
7 Porém, demonstra bondade para com os filhos de Barzilai, o gileadita, e deixa-os estar entre aqueles que comem à tua mesa; pois assim eles vieram a mim quando eu fugia por causa de Absalão, o teu irmão.
8 “Era hebulira ni Simeeyi omusaani wa Geera ohuŋwa e Bbahurimu, ehibuga hyomu Bbenjamini, gaapwaba ehiŋwabo ehihambwe hu ludaalo olu nʼali ni tiina e Mahanayimu. Aye oluvanyuma ni gehirira gaaja hwagaanana hu lwabi Yoludaani, namulayirira mu moni ja Musengwa ti, ‘Sinja huhwita.’
8 E, eis que, tu tens contigo Simei, o filho de Gera, um benjamita de Baurim, o qual me amaldiçoou com uma maldição dolorosa no dia em que fui a Maanaim; mas desceu para se encontrar comigo junto ao Jordão, e eu jurei-lhe pelo SENHOR, dizendo: Não te levarei à morte pela espada.
9 Aye somuŋiranga hyʼobulaho musango. Oli muutu mugesi era omanyire ehyohuhola, wayire musahulu oli nʼohumwita.”
9 Agora, portanto, não o tenhas por inocente; pois tu és um homem sábio, e sabes o que deves fazer com ele; porém que as suas cãs desçam ao sepulcro com sangue.
10 Nga Dawudi afa bamusiiha aŋa basiiha abasehulu babe mu Yerusaalemu.
10 Assim, Davi dormiu com os seus pais, e foi sepultado na cidade de Davi.
11 Gafa naŋugire Yisirayiri emyaha ane; musanvu e Kebbulooni, adatu nedatu mu Yerusaalemu.
11 E os dias em que Davi reinou sobre Israel foram quarenta anos; sete anos reinou ele em Hebrom, e trinta e três anos reinou em Jerusalém.
12 Nga Sulemaani asikira Dawudi semwana hu tebe era ngʼowahabaha wuwe bunywana nʼamaani.
12 Depois, assentou-se Salomão no trono de Davi, o seu pai; e o seu reino foi estabelecido magnificamente.
13 Ŋahani lwali lulala Adoniya omusaani wa Hagisi gatiina eyiri Bbasuseebba nyina ya Sulemaani. Ni goola nga Bbasuseebba amubuusa ati, “Wuujire lwa bulaŋi?” Nga Adoniya amugobolamo ati, “Ee, nijire lwa bulaŋi.”
13 E Adonias, o filho de Hagite, veio até Bate-Seba, a mãe de Salomão. E ela disse: Vens tu pacificamente? E ele disse: Pacificamente.
14 Era ngʼameedaho ati, “Ndi nʼehinenda ohuloma ni neewe.” Nga Bbasuseebba amuloma ati, “Ndomere.”
14 Disse ele também: Tenho algo a te dizer. E ela disse: Prossegue.
15 Nga Adoniya aloma ati, “Omanyire ti ndiise owaali owʼohusikira owahabaha era abaatu bosibosi mu Yisirayiri njʼehibaali ni basuubira. Aye ngʼebiitu bicuuha, muganda yange ngʼafuuha habaha olwohuba Musengwa pogendire atyo.
15 E ele disse: Tu sabes que o reino era meu, e que todo o Israel virou a face para mim, para que eu reinasse; todavia o reino sofreu reviravolta, e tornou-se do meu irmão; pois era dele da parte do SENHOR.
16 Kale ŋahani kusunga ehiitu hirala era kusunga otagaana.”
16 E, agora, faço uma petição a ti, não me negues. E ela lhe disse: Prossegue.
17 Nga Adoniya amuloma ati, “Kusunga busungire Habaha Sulemaani, gaape Abbisaagi omuhaana Musunemu, abe muhasi wange.”
17 E ele disse: Dize ao rei Salomão, (pois ele não te dirá um não) para que ele me dê Abisague, a sunamita, como esposa.
18 Nga Bbasuseebba aloma ati, “Kale nja hwanjulira habaha ohusunga huhwo.”
18 E Bate-Seba disse: Bem, falarei por ti ao rei.
19 Ngʼaŋo Bbasuseebba atiina eyiri Habaha Sulemaani alome ni naye hu ebi Adoniya gaali nʼamutumire. Habaha ni gabona hu nyina nga genyoha ahotama ohumwanirisa. Ni gahena nga gehala hu tebe yiye eyʼobuŋugi. Ngʼalagira ohuleetera nyina etebe, ngʼamwihala hu luuyi olwʼomuhono omulungi.
19 Bate-Seba, portanto, foi até ao rei Salomão, para falar com ele em favor de Adonias. E o rei se levantou para se encontrar com ela, e se curvou diante dela, e se assentou no seu trono, e fez com que um assento fosse preparado para a mãe do rei; e ela se assentou à sua direita.
20 Nga nyina amuloma ati, “Ndi nʼehiitu hitotono ehi kusunga. Otagaana huhikolera.” Nga habaha amuloma ati, “Maama, loma, sinagaane huhihuholera.”
20 Então, ela disse: Desejo de ti uma pequena petição; rogo-te, não me digas um não. E o rei lhe disse: Pede, minha mãe; pois não te direi um não.
21 Nga Bbasuseebba amuloma ati, “Fugiirira Abbisaagi omuhaana Musunemu omuŋe Adoniya mugandawo abe omuhasi wuwe.”
21 E ela disse: Que Abisague, a sunamita, seja dada a Adonias, o teu irmão, como esposa.
22 Nga Habaha Sulemaani agobola mu nyina ati, “Lwahiina osungira Adoniya ohumuŋa Abbisaagi Omusunemu? Osobola nʼohumusungira owahabaha olwohuba nje muhulu yange ate ni Abbiyasaali omusengi ni Yowaabbu omusaani wa Zeruyiya bali hu luuyi lulwe!”
22 E o rei Salomão respondeu e disse à sua mãe: E por que pedes tu Abisague, a sunamita, para Adonias? Pede também para ele o reino; pois é meu irmão mais velho, sim para ele, e para o sacerdote Abiatar, e para Joabe, filho de Zeruia.
23 Ngʼaŋo Habaha Sulemaani alayira mu siina lya Musengwa ati, “Hatonda gambonerese nʼobuhambwe singa Adoniya saafa olwʼehi asungire!
23 Então, o rei Salomão jurou pelo SENHOR, dizendo: Assim Deus me faça, e mais ainda, se não falou Adonias esta palavra contra a sua própria vida.
24 Musengwa ganywanisye hu tebe yʼowahabaha wa Dawudi laata yange era ahuumire ehi gasuubisa, gaapa ese nʼabejuhulu bange owahabaha, ndayira mu butuufu ngʼolu Musengwa ali njʼomwene bulamu ti olwa leero luno Adoniya ali nʼohufa.”
24 Agora, portanto, como vive o SENHOR, o qual me estabeleceu, e me pôs sobre o trono de Davi, o meu pai, e que tem feito para mim uma casa, segundo prometeu: Adonias será levado à morte neste dia.
25 Ngʼaŋo Habaha Sulemaani alagira Bbenaaya omusaani wa Yehoyaada ngʼatiina geeta Adoniya.
25 E o rei Salomão enviou pela mão de Benaia, o filho de Joiada; o qual arremeteu contra ele, de forma que ele morreu.
26 Ngʼaŋo Habaha Sulemaani aloma Abbiyasaali omusengi ati, “Yagamayo ewenywe e Anasoosi. Osaana hufa aye sinahihole olwohuba walabirira Esanduuku ya Musengwa Omwene Buŋangi era wemeerera ni Dawudi laata yange mu biguudyo ebyamwolaho.”
26 E para Abiatar, o sacerdote, disse o rei: Vai-te para Anatote, para os teus próprios campos; pois tu és digno de morte; mas, desta vez, não te levarei à morte, porque tu carregaste a Arca do SENHOR Deus adiante de Davi, o meu pai, e porquanto tu foste afligido em tudo o que meu pai estava aflito.
27 Nga Sulemaani abbinga Abbiyasaali hu mulimo ogwʼohuba musengi wa Musengwa ni goheresa ehi Musengwa gaaloma e Siilo hu mago ga Eli.
27 Assim, Salomão expulsou Abiatar do sacerdócio do SENHOR; para que ele pudesse cumprir a palavra do SENHOR, a qual ele falou a respeito da casa de Eli em Siló.
28 Amaŋuliro ago ni goola hu Yowaabbu, owaali ni geŋimbire hu Adoniya wayire gaali saawagira Abbusolomu, gadulumira mu Weema ya Musengwa, nga geŋamba hu meega gʼehituuti ehyʼohuŋeeraho eŋongo.
28 Então chegaram novas a Joabe; porque Joabe havia se desviado após Adonias, embora não tivesse se desviado após Absalão. E Joabe fugiu para o tabernáculo do SENHOR, e se agarrou aos chifres do altar.
29 Nga ŋabaaŋo abalomera Habaha Sulemaani baati, “Yowaabbu adulumire gatiina mu Weema ya Musengwa era ali ŋa hituuti ehyʼohuŋeeraho eŋongo.” Nga Sulemaani alagira Bbenaaya omusaani wa Yehoyaada ati, “Tiina omwite.”
29 E contaram ao rei Salomão que Joabe havia fugido para o tabernáculo do SENHOR; e, eis que ele está junto ao altar. Então, Salomão enviou Benaia, o filho de Joiada, dizendo: Vai, cai sobre ele.
30 Nga Bbenaaya atiina goola hu Weema ya Musengwa aloma Yowaabbu ati, “Habaha alagiiye otule ebulafu.”
30 E Benaia veio até o tabernáculo do SENHOR, e disse-lhe: Assim diz o rei: Sai. E ele disse: Não; mas morrerei aqui. E Benaia trouxe novamente palavra ao rei, dizendo: Assim disse Joabe, e assim me respondeu.
31 Ngʼaŋo habaha alagira Bbenaaya ati, “Muhole ngʼolu genda. Mwite ohene omusiihe. Wahaatusaho ese nʼabomu mago ga bbaabba omusango ogwʼabaatu aba Yowaabbu geeta nʼeŋuma musango ogubaholire.
31 E disse-lhe o rei: Faz como ele disse, e cai sobre ele, e sepulta-o; para que tu possas remover o sangue inocente que Joabe derramou de mim e da casa do meu pai.
32 Musengwa aja huboneresa Yowaabbu olwʼabaatu abo aba geeta nʼepiima Dawudi laata yange nʼatamanyire. Yowaabbu gawaagala abasinde babiri abaali ni baŋumaho musango. Abasinde abo baali nje Abbuneeri omusaani wa Neeri omuduumisi wʼeŋe lya Yisirayiri ni Amasa omusaani wa Yeseri omuduumisi wʼeŋe lyomu Yuda. Abo bombi baali baatu abahola ebiruŋamu ohumuhira.
32 E o SENHOR devolverá o seu sangue sobre a sua própria cabeça, que caiu sobre dois homens mais justos e melhores do que ele, e os matou com a espada, sem o conhecimento do meu pai Davi, a saber, Abner, o filho de Ner, capitão do exército de Israel, e Amasa, o filho de Jéter, capitão do exército de Judá.
33 Omusango gwʼohubeeta, gube hu bʼolulyo lulwe emirembe nʼemirembe. Aye emiyaaya ja Musengwa jibe hu Dawudi nʼolulyo lulwe nohu tebe yiye eyʼobuŋugi emirembe nʼemirembe.”
33 O sangue deles, portanto, retornará sobre a cabeça de Joabe, e sobre a cabeça da sua semente para sempre; mas sobre Davi, e sobre a sua semente, e sobre a sua casa, e sobre o seu trono, haverá paz do SENHOR para sempre.
34 Olwʼehyo Bbenaaya omusaani wa Yehoyaada gatiina geeta Yowaabbu, nga bamusiiha mwiroba lirye eryene mu lulafu.
34 Assim subiu Benaia, o filho de Joiada, e arremeteu contra ele, e o matou; e foi sepultado na sua própria casa no deserto.
35 Ngʼaŋo habaha ahusa Bbenaaya omusaani wa Yehoyaada ohuba omuduumisi omuhulu owʼeŋe mu hifo hya Yowaabbu. Era nga aŋamba Zadooki omusengi wa Hatonda amugobosa mu magulu ga Abbiyasaali.
35 E o rei colocou Benaia, o filho de Joiada, em seu lugar sobre o exército; e Zadoque, o sacerdote, o rei colocou no lugar de Abiatar.
36 Ngʼaŋo habaha atumisa Simeeyi amuloma ati, “Tongola enyumba mu Yerusaalemu omenyemo aye sogesyangaho ohutiina aŋaatu aŋandi ŋosiŋosi.
36 E o rei mandou chamar Simei, e disse-lhe: Edifica para ti uma casa em Jerusalém, e habita ali, e dali não vás para nenhum outro lugar.
37 Nʼoliŋwa mu Yerusaalemu wasomoha ehiiho ehi balanga baati Kedulooni, mu butuufu weene oja hufa ne wamwene ndiiwe oliba ni wereteeye olumbe olwo.”
37 Porque sucederá que, no dia em que saíres, e atravessares o ribeiro de Cedrom, saberás com certeza que seguramente morrerás; o teu sangue estará sobre a tua própria cabeça.
38 Nga Simeeyi amugobolamo ati, “Ehi olomire hiraŋi. Ese omuŋeeresa wuwo nja huhola ngʼolu habaha musengwa yange olomire.” Ngʼaŋo Simeeyi amenya mu Yerusaalemu ohuhena ehiseera ehireeŋi.
38 E Simei disse ao rei: O dizer é bom; como o meu senhor, o rei, disse, assim fará o teu servo. E Simei habitou em Jerusalém muitos dias.
39 Aye ni ŋabitaŋo emyaha edatu, babiri hu beedu ba Simeeyi beeyiba nga batiina ewa Akiisi omusaani wa Maaka habaha wʼe Gaasi. Ngʼabaatu balomera Simeeyi baati, “Abeedu babo bali e Gaasi.”
39 E sucedeu, ao fim de três anos, que dois dos servos de Simei fugiram para Aquis, filho de Maaca, rei de Gate. E contaram a Simei, dizendo: Eis que os teus servos estão em Gate.
40 Nga Simeeyi aŋamba nasugirya yiye ayihalaho atiina e Gaasi ewa Akiisi ohwendula abeedu babe. Ni gababona ngʼabagobosa mu Yerusaalemu ohuŋwa e Gaasi.
40 E Simei se levantou, e selou a sua mula, e foi a Gate ter com Aquis, para procurar os seus servos; e Simei foi, e trouxe os seus servos de Gate.
41 Ni balomera Sulemaani baati Simeeyi aŋooye mu Yerusaalemu gatiina e Gaasi era gagobola,
41 E contaram a Salomão que Simei tinha ido de Jerusalém a Gate, e estava de volta.
42 nga habaha alanga Simeeyi amuloma ati, “Sinahulayisa mu siina lya Musengwa era nahulabula ti, ‘Olu hirihutanda watiina aŋaatu aŋandi ŋosiŋosi, oja hufa?’ Era wamwene wagobolamo oti, ‘Ehi olomire hiraŋi, nja huhigondera.’
42 E o rei mandou chamar Simei, e lhe disse: Não te fiz jurar pelo SENHOR e protestei contigo, dizendo: Sabe por certo que, no dia em que tu saíres, e caminhares para qualquer lugar, que, seguramente, morrerás? E tu me disseste: A palavra que ouvi é boa.
43 Lwahiina ndoohuume ehirayiro ehi wahola mu moni ja Musengwa wagondera ehiragiro ehi nahuŋa?”
43 Por que, então não guardaste o juramento do SENHOR, e o mandamento com o qual que te ordenei?
44 Nga habaha geyongera amuloma ati, “Mu mwoyo gugwo omanyire bulaŋi byosibyosi ebi wahola Dawudi laata yange. Olwʼehyo hino njʼehiseera Musengwa ohuhwegalula olwʼebibi ebi wahola.
44 Além disso, o rei disse a Simei: Tu conheces toda a iniquidade com a qual o teu coração está familiarizado, que tu fizeste a Davi, o meu pai; portanto o SENHOR devolverá a tua iniquidade sobre a tua própria cabeça;
45 Aye ese Musengwa aja huupa ekabi era aja hunywanywasa owahabaha wa Dawudi emirembe nʼemirembe.”
45 e o rei Salomão será bendito, e o trono de Davi será estabelecido diante do SENHOR para sempre.
46 Ngʼaŋo habaha alagira Bbenaaya omusaani wa Yehoyaada, ngʼatiina geeta Simeeyi.
46 Assim, o rei ordenou Benaia, o filho de Joiada; o qual saiu, e arremeteu contra ele, de modo que morreu. E o reino foi estabelecido na mão de Salomão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.