1 Reis 19
Endagaano Epyaha mu Lunyole (NUJ) vs VC
1 Ahabbu galomera omuhasi wuwe Yezebbeeli byosibyosi ebi Eliya gahola era ngʼolu geeta abanaabbi ba Bbaali bosibosi.
1 Quando Acab contou a Jezabel tudo o que fizera Elias, e como ele passara ao fio da espada todos os profetas de Baal,
2 Olwʼehyo, Yezebbeeli gatumira Eliya obuhwenda ati, “Abahatonda bamboneresanga nʼamaani singa mu mugamba olwejo ehiseera hyʼehino hyola ni kiiri huhwita ngʼolu ewe weetire abanaabbi.”
2 a rainha mandou um mensageiro a Elias para dizer-lhe: Que os deuses me tratem com o último rigor, se amanhã, a esta mesma hora, eu não fizer de tua vida o que fizeste da deles.
3 Obuti waŋamba Eliya gaduluma ohuŋonia obulamu. Ni goola e Bberuseebba mu Yuda, galeha eyo omuloobera wuwe.
3 Elias teve medo, e partiu para salvar a sua vida. Chegando a Bersabéia, em Judá, deixou ali o seu servo,
4 Cooka niye ngʼatiina ahena oludaalo lulala nʼagenda mu lulafu. Nga goola mu hiŋolu hyʼomusaala, nga gehala asaba ati gahali afa. Gasaba ati, “Musengwa ebinjolireho bihena! Mala ganjita, leha keesi fuuhe hyʼabasehulu bange abaafa!”
4 e andou pelo deserto um dia de caminho. Sentou-se debaixo de um junípero e desejou a morte: Basta, Senhor, disse ele; tirai-me a vida, porque não sou melhor do que meus pais.
5 Ni gahena ohuloma atyo, ngʼalambaala mu musaala ero limuŋira.
5 Deitou-se por terra, e adormeceu debaixo do junípero. Mas eis que um anjo tocou-o, e disse: Levanta-te e come.
6 Ni genyoha ohuhubbahubba emoni ngʼabona aŋa gaali nʼataaye omutwe ni ŋaliŋo omugaati omuhalabande nʼamaaji. Ngʼalya era ngʼanywa, ngʼahena alambaala nindi.
6 Elias olhou e viu junto à sua cabeça um pão cozido debaixo da cinza, e um vaso de água. Comeu, bebeu e tornou a dormir.
7 Nga Malayika wa Musengwa, amuŋambaho omulundi ogwohubiri amuloma ati, “Yinyoha olye olwohuba olugendo olwʼosigahiise luleeŋi bugali.”
7 Veio o anjo do Senhor uma segunda. vez, tocou-o e disse: Levanta-te e come, porque tens um longo caminho a percorrer.
8 Ngʼaŋo Eliya genyoha, alya era ngʼanywa. Ebyʼohulya ni byamugobosamo amaani, gagenda endaalo amahumi ane omuusi nʼowiire, ngʼagoola hu olusozi lwa Hatonda olu balanga baati Horebbu.
8 Elias levantou-se, comeu e bebeu e, com o vigor daquela comida, andou quarenta dias e quarenta noites, até Horeb, a montanha de Deus.
9 Eliya ni goola hu lusozi Horebbu, gengira mu pungulu, ngʼaŋenyuha omwo ohwosa olu wahya. Nga Musengwa amubonehera amuloma ati, “Eliya, ohola hiina ŋano?”
9 Chegando ali, passou a noite numa caverna. Então a palavra do Senhor foi-lhe dirigida: Que fazes aqui, Elias?
10 Nga Eliya amugobolamo ati, “O Musengwa Hatonda Omwene Maŋe, mbaye kugonderanga mu ngeri yosiyosi. Aye Abayisirayiri babbwagire endagaano eyi wahola ni nabo, babbwagabbwaga ebituuti bibyo ohubaŋeera eŋongo era beetire abanaabbi babo nʼepiima. Ndiise osigaaye era keesi bali hupiima benda bakeneŋo.”
10 Ele respondeu: Estou devorado de zelo pelo Senhor, o Deus dos exércitos. Porque os israelitas abandonaram a vossa aliança, derrubaram os vossos altares e passaram os vossos profetas ao fio da espada. Só eu fiquei, e querem tirar-me a vida.
11 Nga Musengwa amuloma ati, “Tula, wemeerere hu lusozi mu moni ja Musengwa olwohuba genda hubitaŋo.” Ngʼaŋo omuyaga ogwʼamaani gwasaaga olufa mu lusozi era nga guŋigujula agabaale aye Musengwa sigaali mu hibuyaga oyo. Hibuyaga ni gabunjera nga ŋabaaŋo musisi owateetemya ehyalo aye Musengwa sigaali mu musisi oyo.
11 O Senhor desse-lhe: Sai e conserva-te em cima do monte na presença do Senhor: ele vai passar. Nesse momento passou diante do Senhor um vento impetuoso e violento, que fendia as montanhas e quebrava os rochedos; mas o Senhor não estava naquele vento. Depois do vento, a terra tremeu; mas o Senhor não estava no tremor de terra.
12 Musisi ni gahoma, ngʼomuliro guuja aye Musengwa sigaali mu muliro. Omuliro ni gwasima, nga ŋabaaŋo omuutu nʼaloma mu hajanjaasi nʼaŋweŋweta huŋweŋweta.
12 Passado o tremor de terra, acendeu-se um fogo; mas o Senhor não estava no fogo. Depois do fogo ouviu-se o murmúrio de uma brisa ligeira.
13 Eliya ni gahaŋulira, ngʼahwesa olugoye olu gewiihiriranga geewiiha mu weeni, ngʼatula mu pungulu gemeerera ŋa mulyango.
13 Tendo Elias ouvido isso, cobriu o rosto com o manto, saiu e pôs-se à entrada da caverna. Uma voz disse-lhe: Que fazes aqui, Elias?
14 Nga Eliya amugobolamo ati, “O Musengwa Hatonda Omwene Maŋe, mbaye kugonderanga mu ngeri yosiyosi. Aye Abayisirayiri babbwagire endagaano eyi wahola ni nabo, babbwagabbwaga ebituuti bibyo ohubaŋeera eŋongo era beetire abanaabbi babo nʼepiima. Ndiise osigaaye era keesi bali hupiima benda bakeneŋo.”
14 Ele respondeu: Consumo-me de zelo pelo Senhor, Deus dos exércitos. Porque os israelitas abandonaram a vossa aliança, derrubaram os vossos altares e passaram os vossos profetas ao fio da espada. Só eu fiquei, e agora querem tirar-me a vida.
15 Nga Musengwa amuloma ati, “Yagamayo eyi waŋwereeye, otiine mu lulafu lwʼe Damasiko. Nʼonoole eyo, juha hu Hazayeeli amafuta afuuhe habaha wʼAlaamu.
15 O Senhor disse-lhe: Retoma o caminho do deserto, na direção de Damasco. Ali chegando, ungirás Hazael como rei da Síria,
16 Ojuhe nohu Yeeku omusaani wa Nimusi afuuhe habaha wa Yisirayiri era ojuhe nohu Elisa omusaani wa Safati ohuŋwa e Abbiri Mehola afuuhe naabbi ahugobole mu magulu.
16 Jeú, filho de Namsi, como rei de Israel, e Eliseu, filho de Safat, de Abel-Meula, como profeta em teu lugar.
17 Yeeku aja hwita oyo yesiyesi aja huŋunuha epiima ya Hazayeeli era Elisa aja hwita abaja huŋunuha epiima ya Yeeku.
17 Todo o que escapar à espada de Hazael, será morto por Jeú, e o que escapar à de Jeú, será morto por Eliseu.
18 Aye nja huhuuma abaatu kasanvu mu Yisirayiri, bosibosi abagaana ohuhubbira Bbaali amafuha oba ohumujumirya.”
18 Mas reservarei em Israel sete mil homens, que não dobraram os joelhos diante de Baal, e cujos lábios não o beijaram.
19 Nga Eliya atiina asaŋaana Elisa omusaani wa Safati. Elisa gaali ali hulimisa, emigigi jʼesaame ehumi nʼebiri era omwene njʼowaali nʼalimisa omugigi ogwʼehumi nʼebiri. Nga Eliya atiina amudanyaho olugoye lulwe.
19 Elias, partindo dali, encontrou Eliseu, filho de Safat, lavrando com doze juntas de bois diante dele; ele mesmo conduzia a duodécima junta. Elias aproximou-se e jogou o seu manto sobre ele.
20 Nga Elisa alehaŋo esaame, adulumira hu Eliya amuloma ati, “Kusunga wundehe tiine seebule bbaabba ni maama ko niije tiine ni neewe.” Nga Eliya amuloma ati, “Yagamayo, koni ese kugeene?”
20 Eliseu, deixando imediatamente os seus bois, correu atrás de Elias, e disse: Deixa-me ir beijar meu pai e minha mãe, depois te seguirei. Vai, disse-lhe Elias, mas volta, porque sabes o que te fiz.
21 Nga Elisa gagamayo, ngʼaŋamba emigigi jʼesaame eji gaali nʼalimisa ngʼajisala. Ngʼaŋamba ebijoogi abyaŋulamo anyiiyisa enyama eyo ngʼayigabula abaatu balya. Ngʼaŋamba engira alonda hu Eliya, afuuha muloobera wuwe.
21 Eliseu, deixando Elias, tomou uma junta de bois e imolou-os. Com a lenha do arado cozeu as carnes e deu-as a comer à sua gente. Em seguida partiu e seguiu Elias, para servi-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.