João 4
Mama Kuurrku Wangka (NTJ) vs VC
1 Nyangka yarnangu pirnilu-ya Tjiitjaku wangka kulira wanaranytja. Nyangka-tjananya kapingka tjarrpatjuranytja. Nyangka-ya Tjiitjaku wanalpayi pirnirringu. Nyangka Tjuunku-ra marnkurr-marnkurrarringu. Nyangka-ya Paratji pirnilu kulirnu Tjiitjaku wanalpayi-ya pirnirringkunyangka.
1 O Senhor soube que os fariseus tinham ouvido dizer que ele recrutava e batizava mais discípulos que João
2 Tjiinya Tjiitjalu-tjananya yungarralu kapingka tjarrpatjunkutjamunurtu. Palunyaku wanalpayilukutju-ya tjarrpatjuranytja.
2 {se bem que não era Jesus quem batizava, mas os seus discípulos}.
3 Nyangka Tjiitjalu tjakulpa kulirnu Paratjingka-tjananya tjakultjunkunyangka. Palunyalu ngurra Tjutiyanya wantirra marlaku kutipitjangu Kalalilakutu.
3 Deixou a Judéia e voltou para a Galiléia.
4 Nyangka yiwarra ngurra Tjamiriyalawana ma-ngarringu.
4 Ora, devia passar por Samaria.
5 Nyangka pitjalayirnu yiwarla yini Tjayikaku parrapitjangu. Tjiinya Tjamu Tjayikapalu kutjulpirtu kaatanpa mirrkatjarra yungu palunyaku katja Tjawutjaku. Kaatanpa palunyangka ngamu yiwarla palunyanya ngaralanytja.
5 Chegou, pois, a uma localidade da Samaria, chamada Sicar, junto das terras que Jacó dera a seu filho José.
6 Nyangka karlarla Tjiitjanya yalatjatjanu talypurringkulalpi Tjayikapaku wiilta nyinakatingu nyinarranytja.
6 Ali havia o poço de Jacó. E Jesus, fatigado da viagem, sentou-se à beira do poço. Era por volta do meio-dia.
7 Nyangka minyma Tjamiriyanyamartatji pitjangu kapi tjutilkitja. Nyangka Tjiitjalu ngatjirnu, “Kapi-rni yuwa tjikiltjaku-rna.”
7 Veio uma mulher da Samaria tirar água. Pediu-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 Tjiinya Tjiitjanya marlartarringu nyinarranytja. Palunyaku wanalpayi-ya yiwarlakutu mapitjangu mirrka payipungkukitja.
8 {Pois os discípulos tinham ido à cidade comprar mantimentos.}
9 Nyangka minyma palunyalu watjarnu, “Nyaaku-rnin ngayula kapiku ngatjira? Tjiinya nyuntulun Tjiyu nyinarra. Nyangka-rna ngayulu Tjamiriyanyamartatji.” Tjiinya-ya Tjiyu pirninya Tjamiriyanyamartatjingka lurrtjurringkula wangkarranytjamunu.
9 Aquela samaritana lhe disse: Sendo tu judeu, como pedes de beber a mim, que sou samaritana!... {Pois os judeus não se comunicavam com os samaritanos.}
10 Nyangka Tjiitjalu watjarnu, “Wiya, nyuntulun ngurrpa Mama Kuurrtu yungkutjaku. Purun ngurrpa ngayuku, kuwarrinya-rnanta ngatjiranyangka kapiku. Nintilupalkan ngayula ngatjila nyangka-rnanta kapi wankakutu yuwa.”
10 Respondeu-lhe Jesus: Se conhecesses o dom de Deus, e quem é que te diz: Dá-me de beber, certamente lhe pedirias tu mesma e ele te daria uma água viva.
11 Nyangka minyma palunyalu kuliralpi watjarnu, “Nyuntulunykan pakirrpa wiyartu kapi tjutiltjaku. Nyangka wiilpa ngaanya wirrmira purlkanya. Wanytjangkanykan tjutilku kapi wankakutunya?
11 A mulher lhe replicou: Senhor, não tens com que tirá-la, e o poço é fundo... donde tens, pois, essa água viva?
12 Wiya, ngayuku-lampatju tjamu Tjayikapalu wiilpa ngaanya tjawarnu wantingu. Palunyalu tjikirayirnu nyinarra-wanarnu mirrirringu. Nyangka-ya palunyaku katjapirtilu pulukalutarra-ya kapi ngaanya tjikirayirnu wiyalurru ngarangu. Tjiinya Tjayikapanya purlkanya nyinarranytja. Nyangka nyuntulu-partan palunyangka munkarra nyinarra?”
12 És, porventura, maior do que o nosso pai Jacó, que nos deu este poço, do qual ele mesmo bebeu e também os seus filhos e os seus rebanhos?
13 Nyangka Tjiitjalu watjarnu, “Kapi ngaanyan tjikilku nyinarrayilku puru lirri pikirriku.
13 Respondeu-lhe Jesus: Todo aquele que beber desta água tornará a ter sede,
14 Nyangka kapi ngayulu yungkutjanya tjikiralpin kapitjanu tirtu nyinama. Kapi palunyanya kurrurnpa kaninytjarra warlapirinypa kukurrmanama. Nyangka-ya yarnangu kapi palunyatjarra wanka tirtu nyinama.”
14 mas o que beber da água que eu lhe der jamais terá sede. Mas a água que eu lhe der virá a ser nele fonte de água, que jorrará até a vida eterna.
15 Nyangka minyma palunyalu watjarnu, “Kapi palunyanya-rni yuwa palunyangka-rnayi tjikiralpi lirri yuru tirtu nyinama, puru-rnayi pitjala kapi tjutintjamaalpa tirtu nyinama.”
15 A mulher suplicou: Senhor, dá-me desta água, para eu já não ter sede nem vir aqui tirá-la!
16 Nyangka Tjiitjalu watjarnu, “Yuwa, mapitjanku kurri yarltirra kati.”
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama teu marido e volta cá.
17 Nyangka minymalu watjarnu, “Wiya, kurrimaalpa-rna nyinarra.” Nyangka Tjiitjalu watjarnu, “Tjurrkurltu-rnin watjara kurrimaalpan nyinarranytjalu.
17 A mulher respondeu: Não tenho marido. Disse Jesus: Tens razão em dizer que não tens marido.
18 Nyuntunyanta kurri 5-lu kanyirnu wantingu. Nyangka wati kuwarrinya-pulan lurrtju nyinarranytjanya nyuntukunku kurrimaalpa. Tjiinya-rnin tjurrkurltu watjarnu.”
18 Tiveste cinco maridos, e o que agora tens não é teu. Nisto disseste a verdade.
19 Nyangka minymalu kuliralpi watjarnu, “Nyuntulu-partan Mama Kuurrku wangka kulira tjakultjunkupayi pitjangu nyinarra?
19 Senhor, disse-lhe a mulher, vejo que és profeta!...
20 Tjiinya ngayuku-lampatju tjamupirtilu-ya purli ngaangkartu Mama Kuurrnga warlkura marninypungkupayi. Nyangka-yan Tjiyu pirnilu watjara Mama Kuurrtunyu watjarnu Tjurutjulamalakutju warlkura marninypungkulatjaku.”
20 Nossos pais adoraram neste monte, mas vós dizeis que é em Jerusalém que se deve adorar.
21 — ausente —
21 Jesus respondeu: Mulher, acredita-me, vem a hora em que não adorareis o Pai, nem neste monte nem em Jerusalém.
22 — ausente —
22 Vós adorais o que não conheceis, nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação vem dos judeus.
23 — ausente —
23 Mas vem a hora, e já chegou, em que os verdadeiros adoradores hão de adorar o Pai em espírito e verdade, e são esses adoradores que o Pai deseja.
24 — ausente —
24 Deus é espírito, e os seus adoradores devem adorá-lo em espírito e verdade.
25 Nyangka minymalu watjarnu, “Kulira-rna Kurayitjanya wati nyarra Mama Kuurrtu kalkurnu wantitjanya pitjatjaku. Nyangkalta-lanya pirnipurlka watjalku.”
25 Respondeu a mulher: Sei que deve vir o Messias {que se chama Cristo}; quando, pois, vier, ele nos fará conhecer todas as coisas.
26 Nyangka Tjiitjalu watjarnu, “Yuwa, ngayulu-rna palunyanya. Ngaa-rnanta kuwarrinya nyinarra wangkarra.”
26 Disse-lhe Jesus: Sou eu, quem fala contigo.
27 Nyangka palunyangkartu Tjiitjaku wanalpayi pirni-ya yiwarlanguru marlaku pitjangu. Palunyalu-ya kata paarnarrarnu nyakulanytja minymangka wangkarranyangka. Palunyalu-ya kuliranytja minyma palunyanya tjapilkitjalu, “Nyaakun?” Puru-ya kuliranytja Tjiitjala tjapilkitjalu, “Nyaaku-lun minymangka wangkarra?” Parturtu-ya tjapilkitjalu kulirnu wantingu.
27 Nisso seus discípulos chegaram e maravilharam-se de que estivesse falando com uma mulher. Ninguém, todavia, perguntou: Que perguntas? Ou: Que falas com ela?
28 Nyangka minyma palunyalu pakirrpa tjunu wantirra yiwarlaku marlakurtu mapitjangu. Pitjalayirnu-tjananya pirningkartu watjarnu,
28 A mulher deixou o seu cântaro, foi à cidade e disse àqueles homens:
29 “Kulila-ya. Wati nyarralu-rni tjurrkurltu tjakultjunu kutjupa-kutjupa-rna kutjulpirtu palyarnu wantitja. Pitja-ya nyawa. Wati-kulila ngaanyatarrartu Kurayitjanya tjiinya Mama Kuurrtu kutjulpirtu kalkurnu wantinytjanya.”
29 Vinde e vede um homem que me contou tudo o que tenho feito. Não seria ele, porventura, o Cristo?
30 Nyangka-ya mularrpartu yiwarla wantirra mapitjangu Tjiitjanya nyakukitja.
30 Eles saíram da cidade e vieram ter com Jesus.
31 Nyangka tjiinya minyma palunyanya yankunyangka-ya wanalpayi pirnilu tjapiranytja, “Puurr, mirrka-muntan ngalku?”
31 Entretanto, os discípulos lhe pediam: Mestre, come.
32 Nyangka Tjiitjalu watjarnu, “Wiya, mirrka-rna kanyira ngalkukitjalu. Tjiinya mirrka palunyaku-yan ngurrpa.”
32 Mas ele lhes disse: Tenho um alimento para comer que vós não conheceis.
33 Nyangka wanalpayi pirnilu-yanku ngaparrku tjapiranytja, “Nganalu-ra mirrka katingu yungu?”
33 Os discípulos perguntavam uns aos outros: Alguém lhe teria trazido de comer?
34 Nyangka Tjiitjalu-tjananya watjarnu, “Tjiinya Mamalu-rni witurnu waarka-rnara palyaratjaku. Palunyanya-tju mirrkapirinypa wangarnarralu-rna kulira palyara wiyaltjaku.
34 Disse-lhes Jesus: Meu alimento é fazer a vontade daquele que me enviou e cumprir a sua obra.
35 Tjiinya-yan watjalpayi kirnara kutjarra-kutjarratjanulu mirrka yurninypa yurnmirrinyangka yurralkitjalu. Wiya, nyawa-ya. Nyarra-ya yarnangu pirni pitjalayirni ngayunya-rniya kulilkitja. Palunyanya-ya wiirpa yurnmipirinypa ngarala kuwarri yurraltjaku. Tjiinyakurlu wiirpa ngara yurnmirriwa nyangka-ya pitja yurrala, palunyapirinypa.
35 Não dizeis vós que ainda há quatro meses e vem a colheita? Eis que vos digo: levantai os vossos olhos e vede os campos, porque já estão brancos para a ceifa.
36 Yuwa, tjiinya wati kutjupalu tjukurrpa watjalku nyangka-ya watatjapirinypa nyinama. Nyangka ngula wati kutjupalu watjannyangka yarnangu pirnilu-ya mularrkuliralpi wanka tirtu nyinama. Nyangka-pula kutjarranyartu, wati nyarra ngarnmanytju watjantjanya puru marlawanalu watjantjanyatarrartu-pula pukurlarriku. Tjiinyakurlu wati kutjupalu yurninypa tjunama. Nyangkakurlu wiirpa pakala ngara yurnmirriwa nyangka wati kutjupalu mirrka yurrala. Nyangkakurlu-pula payi mantjiralpi pukurlarri mirrka purlkanya ngaralanyangka, palunyapirinypa.
36 O que ceifa recebe o salário e ajunta fruto para a vida eterna; assim o semeador e o ceifador juntamente se regozijarão.
37 Yuwa, tjurrkurltu-yan watjalpayi, ‘Kutjupalu yurninypa tjunama. Nyangka kutjupalu mirrka yurranma.’
37 Porque eis que se pode dizer com toda verdade: Um é o que semeia outro é o que ceifa.
38 Nyuntulu-yan manta tjawantjamunurtu puru yurninypa tjunkutjamaalpartu. Nyangka ngayulu-tjananyarnanta witurnu manta palunyangka-yan mirrka yurraltjaku. Kutjupatjarralu-ya tjawara tjunkulanytja. Nyangka nyuntulu-yan mirrka palunyanya yurraralpi pukurlarriku.”
38 Enviei-vos a ceifar onde não tendes trabalhado; outros trabalharam, e vós entrastes nos seus trabalhos.
39 Nyangka-ya yiwarla Tjamiriyanyamartatji pirnilu-ya Tjiitjanya mularrkulirnu minyma palunyalu-tjananya watjannyangka. Tjiinya watjarnu, “Wati nyarralu-rni tjurrkurltu tjakultjunu kutjupa-kutjupa-rna kutjulpirtulpi palyarnu wantitja.”
39 Muitos foram os samaritanos daquela cidade que creram nele por causa da palavra da mulher, que lhes declarara: Ele me disse tudo quanto tenho feito.
40 Nyangka-ya Tjamiriyanyamartatji pirnilu pitjangu Tjiitjanya kurrurntutarra tjapiranytja, “Nyinama-munta-lanyatjun?” Nyangka mularrpartu-ya nyinangu ngurra marnkurrarringu.
40 Assim, quando os samaritanos foram ter com ele, pediram que ficasse com eles. Ele permaneceu ali dois dias.
41 Nyangka puru pirnilu-ya mularrkulirnu palunyaku tjukurrpa kulintjatjanulu.
41 Ainda muitos outros creram nele por causa das suas palavras.
42 Palunyalu-ya minymangka watjarnu, “Wiya, ngaangkalpi-latju mularrkulirnu nyuntulun watjannyangka. Kuwarrinya-latjunku yungarralu mularrkulirnu. Wati palunyanya mularrpa yarnangu mantangkatja pirninya wankarunkukitja pitjangu.”
42 E diziam à mulher: Já não é por causa da tua declaração que cremos, mas nós mesmos ouvimos e sabemos ser este verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Nyangka ngurra marnkurrtjanu Tjiitjanya wantirra kutipitjangu ngurra Kalalilakutu.
43 Passados os dois dias, Jesus partiu para a Galiléia.
44 Tjiinya kutjulpirtu watjarnu, “Ngurra yungarrangurulu-ya Mama Kuurrku wangka kulira tjakultjunkupayinya marninypungkulanytjamunu.”
44 {Ele mesmo havia declarado que um profeta não é honrado na sua pátria.}
45 Nyangka Tjiitjanya pitjalayirnu Kalaliku parrapitjangu. Nyangka-ya ngurra palunyangurulu nyakulalpi pukurlarringu. Tjiinya-ya kurranyululpi Tjurutjamaku yanu nyangu Tjiitjalu yayirninytjulu palyaranyangka turlku Wayirntankutjanya ngaralanyangka. Palunyanguru-ya nyangu pukurlarringu palunyaku-tjanampa ngurrakutu pitjanyangka.
45 Chegando à Galiléia, acolheram-no os galileus, porque tinham visto tudo o que fizera durante a festa em Jerusalém; pois também eles tinham ido à festa.
46 Nyangka Tjiitjanya marlaku pitjangu yiwarla Kayinaku ngurra Kalalila, nyarra kurranyululpi wayinpa palyarnu, yiwarla palunyaku. Nyangka wati kapamanku katja pikatjarra ngarrirranytja yiwarla Kapurniyala.
46 Ele voltou, pois, a Caná da Galiléia, onde transformara água em vinho. Havia então em Cafarnaum um oficial do rei, cujo filho estava doente.
47 Nyangka wati palunyalu kulirnu Tjiitjanya Tjutiyanya wantirra Kalaliku pitjanytja. Palunyalu yanu kurrurntutarra tjapirnu Tjiitjalu mapitjala palunyaku katja pampultjaku mirrikitja ngarrirranyangka.
47 Ao ouvir que Jesus vinha da Judéia para a Galiléia, foi a ele e rogou-lhe que descesse e curasse seu filho, que estava prestes a morrer.
48 Nyangka Tjiitjalu watjarnu, “Wiya, nyuntulu-rniyan mula-mularrikitjamunu. Ngarna-rniyan nyaku ngayulu-rna yayirninytjulu palyaranyangka-yan mula-mularriku.”
48 Disse-lhe Jesus: Se não virdes milagres e prodígios, não credes...
49 Nyangka wati kapamantu watjarnu, “Puurr, waarrpuwa pitja. Ngayuku katja mirrikitja ngarrirra.”
49 Pediu-lhe o oficial: Senhor, desce antes que meu filho morra!
50 Nyangka Tjiitjalu watjarnu, “Mapitja nyawa nyuntuku katja walykumunurrinyangka.” Nyangka wati palunyalu Tjiitjaku wangkaku mula-mularringkula yanu.
50 Vai, disse-lhe Jesus, o teu filho está passando bem! O homem acreditou na palavra de Jesus e partiu.
51 Mapitjalayirnu nyangu palunyaku waarka palyalpayi-ya ngata-ngata pitjalayintja. Palunyalu lurrtjurringkulalpi watjarnu, “Nyuntuku katjanku wankarringu!”
51 Enquanto ia descendo, os criados vieram-lhe ao encontro e lhe disseram: Teu filho está passando bem.
52 Nyangka-tjananya tjapirnu “Wanytjawara pika wiyarringu?” Nyangka-ya watjarnu, “Wiya, karlarla kaalypirrirringu. Nyangka pika wiyarringu.”
52 Indagou então deles a hora em que se sentira melhor. Responderam-lhe: Ontem à sétima hora a febre o deixou.
53 Nyangka kuliralpi watjarnu, “Munta. Karlarla palunyangkartu-rni Tjiitjalu watjarnu, ‘Nyuntuku katja walykumunurringu.’” Nyangkalta wati palunyalu puru palunyaku yungarrapirtilutarrartu-ya Tjiitjanya mularrkulirnu.
53 Reconheceu o pai ser a mesma hora em que Jesus dissera: Teu filho está passando bem. E creu tanto ele como toda a sua casa.
54 Tjiinya Tjiitjalu kutjarrara Tjutiyanya wantirra Kalalilakutu pitjalalpi yayirninytjulu palyarnu. Tjiinya kurranyulu wayinpa palyarnu. Palunyalu kutipitjangu Tjutiyalakutu. Palunyalu marlaku pitjangu Kalalila wati kapamanku katja wankarunu.
54 Esse foi o segundo milagre que Jesus fez, depois de voltar da Judéia para a Galiléia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.