João 4
Mama Kuurrku Wangka (NTJ) vs BKJ
1 Nyangka yarnangu pirnilu-ya Tjiitjaku wangka kulira wanaranytja. Nyangka-tjananya kapingka tjarrpatjuranytja. Nyangka-ya Tjiitjaku wanalpayi pirnirringu. Nyangka Tjuunku-ra marnkurr-marnkurrarringu. Nyangka-ya Paratji pirnilu kulirnu Tjiitjaku wanalpayi-ya pirnirringkunyangka.
1 Portanto, quando o Senhor soube que os fariseus tinham ouvido que Jesus fazia e batizava mais discípulos do que João,
2 Tjiinya Tjiitjalu-tjananya yungarralu kapingka tjarrpatjunkutjamunurtu. Palunyaku wanalpayilukutju-ya tjarrpatjuranytja.
2 (embora o próprio Jesus não tenha batizado, mas os seus discípulos),
3 Nyangka Tjiitjalu tjakulpa kulirnu Paratjingka-tjananya tjakultjunkunyangka. Palunyalu ngurra Tjutiyanya wantirra marlaku kutipitjangu Kalalilakutu.
3 ele deixou a Judeia, e partiu novamente para a Galileia.
4 Nyangka yiwarra ngurra Tjamiriyalawana ma-ngarringu.
4 E era-lhe necessário passar por Samaria.
5 Nyangka pitjalayirnu yiwarla yini Tjayikaku parrapitjangu. Tjiinya Tjamu Tjayikapalu kutjulpirtu kaatanpa mirrkatjarra yungu palunyaku katja Tjawutjaku. Kaatanpa palunyangka ngamu yiwarla palunyanya ngaralanytja.
5 Então ele chega a uma cidade de Samaria, que é chamada Sicar, perto das terras que Jacó deu a seu filho José.
6 Nyangka karlarla Tjiitjanya yalatjatjanu talypurringkulalpi Tjayikapaku wiilta nyinakatingu nyinarranytja.
6 Ora, o poço de Jacó estava ali. Jesus, pois, cansado da sua viagem, assentou-se assim junto do poço, e era cerca da hora sexta.
7 Nyangka minyma Tjamiriyanyamartatji pitjangu kapi tjutilkitja. Nyangka Tjiitjalu ngatjirnu, “Kapi-rni yuwa tjikiltjaku-rna.”
7 Então veio uma mulher de Samaria para tirar água. Disse-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 Tjiinya Tjiitjanya marlartarringu nyinarranytja. Palunyaku wanalpayi-ya yiwarlakutu mapitjangu mirrka payipungkukitja.
8 (Pois seus discípulos tinham ido à cidade para comprar alimento).
9 Nyangka minyma palunyalu watjarnu, “Nyaaku-rnin ngayula kapiku ngatjira? Tjiinya nyuntulun Tjiyu nyinarra. Nyangka-rna ngayulu Tjamiriyanyamartatji.” Tjiinya-ya Tjiyu pirninya Tjamiriyanyamartatjingka lurrtjurringkula wangkarranytjamunu.
9 Então, disse-lhe a mulher samaritana: Como é que tu, sendo um judeu, pedes de beber a mim, que sou mulher de Samaria? Porque os judeus não se relacionam com os samaritanos.
10 Nyangka Tjiitjalu watjarnu, “Wiya, nyuntulun ngurrpa Mama Kuurrtu yungkutjaku. Purun ngurrpa ngayuku, kuwarrinya-rnanta ngatjiranyangka kapiku. Nintilupalkan ngayula ngatjila nyangka-rnanta kapi wankakutu yuwa.”
10 Jesus respondeu e disse-lhe: Se tu conheceras o dom de Deus, e quem é o que te diz: Dá-me de beber, tu lhe pedirias, e ele te daria água viva.
11 Nyangka minyma palunyalu kuliralpi watjarnu, “Nyuntulunykan pakirrpa wiyartu kapi tjutiltjaku. Nyangka wiilpa ngaanya wirrmira purlkanya. Wanytjangkanykan tjutilku kapi wankakutunya?
11 Disse-lhe a mulher: Senhor, tu não tens com que a tirar, e o poço é fundo; onde, pois, tens a água viva?
12 Wiya, ngayuku-lampatju tjamu Tjayikapalu wiilpa ngaanya tjawarnu wantingu. Palunyalu tjikirayirnu nyinarra-wanarnu mirrirringu. Nyangka-ya palunyaku katjapirtilu pulukalutarra-ya kapi ngaanya tjikirayirnu wiyalurru ngarangu. Tjiinya Tjayikapanya purlkanya nyinarranytja. Nyangka nyuntulu-partan palunyangka munkarra nyinarra?”
12 És tu maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, e os seus filhos, e o seu gado?
13 Nyangka Tjiitjalu watjarnu, “Kapi ngaanyan tjikilku nyinarrayilku puru lirri pikirriku.
13 Jesus respondeu e disse-lhe: Qualquer que beber desta água terá sede novamente;
14 Nyangka kapi ngayulu yungkutjanya tjikiralpin kapitjanu tirtu nyinama. Kapi palunyanya kurrurnpa kaninytjarra warlapirinypa kukurrmanama. Nyangka-ya yarnangu kapi palunyatjarra wanka tirtu nyinama.”
14 mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca terá sede, mas a água que eu lhe der, se fará nele uma fonte de água a jorrar para a vida eterna.
15 Nyangka minyma palunyalu watjarnu, “Kapi palunyanya-rni yuwa palunyangka-rnayi tjikiralpi lirri yuru tirtu nyinama, puru-rnayi pitjala kapi tjutintjamaalpa tirtu nyinama.”
15 Disse-lhe a mulher: Senhor, dá-me dessa água, para que eu não tenha sede e não venha aqui tirá-la.
16 Nyangka Tjiitjalu watjarnu, “Yuwa, mapitjanku kurri yarltirra kati.”
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama o teu marido e vem cá.
17 Nyangka minymalu watjarnu, “Wiya, kurrimaalpa-rna nyinarra.” Nyangka Tjiitjalu watjarnu, “Tjurrkurltu-rnin watjara kurrimaalpan nyinarranytjalu.
17 A mulher respondeu e disse: Eu não tenho marido. Disse-lhe Jesus: Tu disseste bem: Eu não tenho marido;
18 Nyuntunyanta kurri 5-lu kanyirnu wantingu. Nyangka wati kuwarrinya-pulan lurrtju nyinarranytjanya nyuntukunku kurrimaalpa. Tjiinya-rnin tjurrkurltu watjarnu.”
18 porque tu tiveste cinco maridos, e o que agora tens não é teu marido; isso disseste com verdade.
19 Nyangka minymalu kuliralpi watjarnu, “Nyuntulu-partan Mama Kuurrku wangka kulira tjakultjunkupayi pitjangu nyinarra?
19 Disse-lhe a mulher: Senhor, Eu vejo que tu és um profeta.
20 Tjiinya ngayuku-lampatju tjamupirtilu-ya purli ngaangkartu Mama Kuurrnga warlkura marninypungkupayi. Nyangka-yan Tjiyu pirnilu watjara Mama Kuurrtunyu watjarnu Tjurutjulamalakutju warlkura marninypungkulatjaku.”
20 Nossos pais adoraram neste monte, e vós dizeis que é em Jerusalém o lugar onde o homem deve adorar.
21 — ausente —
21 Disse-lhe Jesus: Mulher, crê-me, a hora vem, em que nem neste monte, nem em Jerusalém adorareis o Pai.
22 — ausente —
22 Vós adorais o que não conheceis, nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação é dos judeus.
23 — ausente —
23 Mas a hora vem, e agora é, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade, porque o Pai procura a tais para adorá-lo.
24 — ausente —
24 Deus é um Espírito, e os que o adoram devem adorá-lo em espírito e em verdade.
25 Nyangka minymalu watjarnu, “Kulira-rna Kurayitjanya wati nyarra Mama Kuurrtu kalkurnu wantitjanya pitjatjaku. Nyangkalta-lanya pirnipurlka watjalku.”
25 A mulher disse-lhe: Eu sei que vem o Messias, que se chama o Cristo; quando ele vier, nos anunciará todas as coisas.
26 Nyangka Tjiitjalu watjarnu, “Yuwa, ngayulu-rna palunyanya. Ngaa-rnanta kuwarrinya nyinarra wangkarra.”
26 Jesus disse-lhe: Eu o sou, o que fala contigo.
27 Nyangka palunyangkartu Tjiitjaku wanalpayi pirni-ya yiwarlanguru marlaku pitjangu. Palunyalu-ya kata paarnarrarnu nyakulanytja minymangka wangkarranyangka. Palunyalu-ya kuliranytja minyma palunyanya tjapilkitjalu, “Nyaakun?” Puru-ya kuliranytja Tjiitjala tjapilkitjalu, “Nyaaku-lun minymangka wangkarra?” Parturtu-ya tjapilkitjalu kulirnu wantingu.
27 E nisto vieram os seus discípulos e maravilharam-se de que ele estivesse falando com a mulher; todavia, nenhum homem lhe disse: O que tu procuras? Ou: Por que tu falas com ela?
28 Nyangka minyma palunyalu pakirrpa tjunu wantirra yiwarlaku marlakurtu mapitjangu. Pitjalayirnu-tjananya pirningkartu watjarnu,
28 A mulher então, deixou o seu cântaro, e foi no caminho da cidade, e disse aos homens:
29 “Kulila-ya. Wati nyarralu-rni tjurrkurltu tjakultjunu kutjupa-kutjupa-rna kutjulpirtu palyarnu wantitja. Pitja-ya nyawa. Wati-kulila ngaanyatarrartu Kurayitjanya tjiinya Mama Kuurrtu kutjulpirtu kalkurnu wantinytjanya.”
29 Vinde, vede um homem que me disse todas as coisas que eu tenho feito; não é este o Cristo?
30 Nyangka-ya mularrpartu yiwarla wantirra mapitjangu Tjiitjanya nyakukitja.
30 Então, eles saíram da cidade e foram até ele.
31 Nyangka tjiinya minyma palunyanya yankunyangka-ya wanalpayi pirnilu tjapiranytja, “Puurr, mirrka-muntan ngalku?”
31 Enquanto isso os seus discípulos lhe suplicavam, dizendo: Mestre, come.
32 Nyangka Tjiitjalu watjarnu, “Wiya, mirrka-rna kanyira ngalkukitjalu. Tjiinya mirrka palunyaku-yan ngurrpa.”
32 Mas ele lhes disse: Eu tenho um alimento para comer, que vós não conheceis.
33 Nyangka wanalpayi pirnilu-yanku ngaparrku tjapiranytja, “Nganalu-ra mirrka katingu yungu?”
33 Portanto, os discípulos diziam uns aos outros: Acaso algum homem lhe trouxe algo de comer?
34 Nyangka Tjiitjalu-tjananya watjarnu, “Tjiinya Mamalu-rni witurnu waarka-rnara palyaratjaku. Palunyanya-tju mirrkapirinypa wangarnarralu-rna kulira palyara wiyaltjaku.
34 Jesus disse-lhes: O meu alimento é fazer a vontade daquele que me enviou, e completar a sua obra.
35 Tjiinya-yan watjalpayi kirnara kutjarra-kutjarratjanulu mirrka yurninypa yurnmirrinyangka yurralkitjalu. Wiya, nyawa-ya. Nyarra-ya yarnangu pirni pitjalayirni ngayunya-rniya kulilkitja. Palunyanya-ya wiirpa yurnmipirinypa ngarala kuwarri yurraltjaku. Tjiinyakurlu wiirpa ngara yurnmirriwa nyangka-ya pitja yurrala, palunyapirinypa.
35 Não dizeis vós: Ainda há quatro meses, e então virá a colheita? Eis que eu vos digo: Levantai os vossos olhos, e vede os campos, porque eles já estão brancos para a colheita.
36 Yuwa, tjiinya wati kutjupalu tjukurrpa watjalku nyangka-ya watatjapirinypa nyinama. Nyangka ngula wati kutjupalu watjannyangka yarnangu pirnilu-ya mularrkuliralpi wanka tirtu nyinama. Nyangka-pula kutjarranyartu, wati nyarra ngarnmanytju watjantjanya puru marlawanalu watjantjanyatarrartu-pula pukurlarriku. Tjiinyakurlu wati kutjupalu yurninypa tjunama. Nyangkakurlu wiirpa pakala ngara yurnmirriwa nyangka wati kutjupalu mirrka yurrala. Nyangkakurlu-pula payi mantjiralpi pukurlarri mirrka purlkanya ngaralanyangka, palunyapirinypa.
36 E o que ceifa recebe salário, e ajunta fruto para a vida eterna; para que o que semeia e o que ceifa possam juntamente se regozijar.
37 Yuwa, tjurrkurltu-yan watjalpayi, ‘Kutjupalu yurninypa tjunama. Nyangka kutjupalu mirrka yurranma.’
37 Porque nisto é verdadeiro o ditado: Um é o que semeia, e outro, o que ceifa.
38 Nyuntulu-yan manta tjawantjamunurtu puru yurninypa tjunkutjamaalpartu. Nyangka ngayulu-tjananyarnanta witurnu manta palunyangka-yan mirrka yurraltjaku. Kutjupatjarralu-ya tjawara tjunkulanytja. Nyangka nyuntulu-yan mirrka palunyanya yurraralpi pukurlarriku.”
38 Eu vos enviei a ceifar onde vós não trabalhastes; outros homens trabalharam, e vós entrastes no seu trabalho.
39 Nyangka-ya yiwarla Tjamiriyanyamartatji pirnilu-ya Tjiitjanya mularrkulirnu minyma palunyalu-tjananya watjannyangka. Tjiinya watjarnu, “Wati nyarralu-rni tjurrkurltu tjakultjunu kutjupa-kutjupa-rna kutjulpirtulpi palyarnu wantitja.”
39 E muitos samaritanos daquela cidade creram nele, por causa da palavra da mulher, que testificou: Ele me disse tudo que eu tenho feito.
40 Nyangka-ya Tjamiriyanyamartatji pirnilu pitjangu Tjiitjanya kurrurntutarra tjapiranytja, “Nyinama-munta-lanyatjun?” Nyangka mularrpartu-ya nyinangu ngurra marnkurrarringu.
40 Assim então os samaritanos foram até ele, e pediram-lhe que ficasse com eles; e ele ficou ali dois dias.
41 Nyangka puru pirnilu-ya mularrkulirnu palunyaku tjukurrpa kulintjatjanulu.
41 E muitos mais creram por causa da sua própria palavra;
42 Palunyalu-ya minymangka watjarnu, “Wiya, ngaangkalpi-latju mularrkulirnu nyuntulun watjannyangka. Kuwarrinya-latjunku yungarralu mularrkulirnu. Wati palunyanya mularrpa yarnangu mantangkatja pirninya wankarunkukitja pitjangu.”
42 e diziam à mulher: Já não é pelo que disseste que nós cremos; porque nós mesmos o temos ouvido, e sabemos que este é verdadeiramente o Cristo, o Salvador do mundo.
43 Nyangka ngurra marnkurrtjanu Tjiitjanya wantirra kutipitjangu ngurra Kalalilakutu.
43 Ora, após os dois dias, ele partiu de lá, e foi para a Galileia.
44 Tjiinya kutjulpirtu watjarnu, “Ngurra yungarrangurulu-ya Mama Kuurrku wangka kulira tjakultjunkupayinya marninypungkulanytjamunu.”
44 Porque Jesus mesmo testificou que um profeta não tem honra na sua própria terra.
45 Nyangka Tjiitjanya pitjalayirnu Kalaliku parrapitjangu. Nyangka-ya ngurra palunyangurulu nyakulalpi pukurlarringu. Tjiinya-ya kurranyululpi Tjurutjamaku yanu nyangu Tjiitjalu yayirninytjulu palyaranyangka turlku Wayirntankutjanya ngaralanyangka. Palunyanguru-ya nyangu pukurlarringu palunyaku-tjanampa ngurrakutu pitjanyangka.
45 Então, quando ele chegou à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que fizera em Jerusalém no dia da festa; porque também eles foram à festa.
46 Nyangka Tjiitjanya marlaku pitjangu yiwarla Kayinaku ngurra Kalalila, nyarra kurranyululpi wayinpa palyarnu, yiwarla palunyaku. Nyangka wati kapamanku katja pikatjarra ngarrirranytja yiwarla Kapurniyala.
46 Assim Jesus veio novamente a Caná da Galileia, onde ele da água fizera vinho. E havia ali um nobre, cujo filho estava enfermo em Cafarnaum.
47 Nyangka wati palunyalu kulirnu Tjiitjanya Tjutiyanya wantirra Kalaliku pitjanytja. Palunyalu yanu kurrurntutarra tjapirnu Tjiitjalu mapitjala palunyaku katja pampultjaku mirrikitja ngarrirranyangka.
47 Ouvindo este que Jesus vinha da Judeia para a Galileia, foi até ele e pediu-lhe para descer e curar o seu filho, porque ele já estava à morte.
48 Nyangka Tjiitjalu watjarnu, “Wiya, nyuntulu-rniyan mula-mularrikitjamunu. Ngarna-rniyan nyaku ngayulu-rna yayirninytjulu palyaranyangka-yan mula-mularriku.”
48 Então, Jesus lhe disse: Se não virdes sinais e maravilhas, não crereis.
49 Nyangka wati kapamantu watjarnu, “Puurr, waarrpuwa pitja. Ngayuku katja mirrikitja ngarrirra.”
49 O nobre disse-lhe: Senhor, desce, antes que meu filho morra.
50 Nyangka Tjiitjalu watjarnu, “Mapitja nyawa nyuntuku katja walykumunurrinyangka.” Nyangka wati palunyalu Tjiitjaku wangkaku mula-mularringkula yanu.
50 Disse-lhe Jesus: Vai pelo teu caminho, o teu filho vive. E o homem creu na palavra que Jesus lhe disse, e ele foi em seu caminho.
51 Mapitjalayirnu nyangu palunyaku waarka palyalpayi-ya ngata-ngata pitjalayintja. Palunyalu lurrtjurringkulalpi watjarnu, “Nyuntuku katjanku wankarringu!”
51 E, enquanto ele descia, saíram-lhe ao encontro os seus servos e lhe contaram dizendo: O teu filho vive.
52 Nyangka-tjananya tjapirnu “Wanytjawara pika wiyarringu?” Nyangka-ya watjarnu, “Wiya, karlarla kaalypirrirringu. Nyangka pika wiyarringu.”
52 Perguntou-lhes, pois, a que hora ele começara a melhorar; e disseram-lhe: Ontem à sétima hora a febre o deixou.
53 Nyangka kuliralpi watjarnu, “Munta. Karlarla palunyangkartu-rni Tjiitjalu watjarnu, ‘Nyuntuku katja walykumunurringu.’” Nyangkalta wati palunyalu puru palunyaku yungarrapirtilutarrartu-ya Tjiitjanya mularrkulirnu.
53 Assim o pai reconheceu que foi na mesma hora em que Jesus lhe dissera: O teu filho vive; e creu ele, e toda a sua casa.
54 Tjiinya Tjiitjalu kutjarrara Tjutiyanya wantirra Kalalilakutu pitjalalpi yayirninytjulu palyarnu. Tjiinya kurranyulu wayinpa palyarnu. Palunyalu kutipitjangu Tjutiyalakutu. Palunyalu marlaku pitjangu Kalalila wati kapamanku katja wankarunu.
54 Este foi o segundo milagre que Jesus fez, quando ele ia da Judeia para a Galileia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.