João 4
Mama Kuurrku Wangka (NTJ) vs NTLH
1 Nyangka yarnangu pirnilu-ya Tjiitjaku wangka kulira wanaranytja. Nyangka-tjananya kapingka tjarrpatjuranytja. Nyangka-ya Tjiitjaku wanalpayi pirnirringu. Nyangka Tjuunku-ra marnkurr-marnkurrarringu. Nyangka-ya Paratji pirnilu kulirnu Tjiitjaku wanalpayi-ya pirnirringkunyangka.
1 Os fariseus ouviram dizer que Jesus estava ganhando mais discípulos e batizava mais pessoas do que João.
2 Tjiinya Tjiitjalu-tjananya yungarralu kapingka tjarrpatjunkutjamunurtu. Palunyaku wanalpayilukutju-ya tjarrpatjuranytja.
2 (De fato, não era Jesus quem batizava, e sim os seus discípulos.)
3 Nyangka Tjiitjalu tjakulpa kulirnu Paratjingka-tjananya tjakultjunkunyangka. Palunyalu ngurra Tjutiyanya wantirra marlaku kutipitjangu Kalalilakutu.
3 Quando Jesus ficou sabendo disso, saiu da Judeia e voltou para a Galileia.
4 Nyangka yiwarra ngurra Tjamiriyalawana ma-ngarringu.
4 No caminho, ele tinha de passar pela região da Samaria.
5 Nyangka pitjalayirnu yiwarla yini Tjayikaku parrapitjangu. Tjiinya Tjamu Tjayikapalu kutjulpirtu kaatanpa mirrkatjarra yungu palunyaku katja Tjawutjaku. Kaatanpa palunyangka ngamu yiwarla palunyanya ngaralanytja.
5 Ele chegou a uma cidade da Samaria, chamada Sicar, que ficava perto das terras que Jacó tinha dado ao seu filho José.
6 Nyangka karlarla Tjiitjanya yalatjatjanu talypurringkulalpi Tjayikapaku wiilta nyinakatingu nyinarranytja.
6 Ali ficava o poço de Jacó. Era mais ou menos meio-dia quando Jesus, cansado da viagem, sentou-se perto do poço.
7 Nyangka minyma Tjamiriyanyamartatji pitjangu kapi tjutilkitja. Nyangka Tjiitjalu ngatjirnu, “Kapi-rni yuwa tjikiltjaku-rna.”
7 Uma mulher samaritana veio tirar água, e Jesus lhe disse:
8 Tjiinya Tjiitjanya marlartarringu nyinarranytja. Palunyaku wanalpayi-ya yiwarlakutu mapitjangu mirrka payipungkukitja.
8 (Os discípulos de Jesus tinham ido até a cidade comprar comida.)
9 Nyangka minyma palunyalu watjarnu, “Nyaaku-rnin ngayula kapiku ngatjira? Tjiinya nyuntulun Tjiyu nyinarra. Nyangka-rna ngayulu Tjamiriyanyamartatji.” Tjiinya-ya Tjiyu pirninya Tjamiriyanyamartatjingka lurrtjurringkula wangkarranytjamunu.
9 A mulher respondeu: — O senhor é judeu, e eu sou samaritana. Então como é que o senhor me pede água? (Ela disse isso porque os judeus não se dão com os samaritanos.)
10 Nyangka Tjiitjalu watjarnu, “Wiya, nyuntulun ngurrpa Mama Kuurrtu yungkutjaku. Purun ngurrpa ngayuku, kuwarrinya-rnanta ngatjiranyangka kapiku. Nintilupalkan ngayula ngatjila nyangka-rnanta kapi wankakutu yuwa.”
10 Então Jesus disse:
11 Nyangka minyma palunyalu kuliralpi watjarnu, “Nyuntulunykan pakirrpa wiyartu kapi tjutiltjaku. Nyangka wiilpa ngaanya wirrmira purlkanya. Wanytjangkanykan tjutilku kapi wankakutunya?
11 Ela respondeu: — O senhor não tem balde para tirar água, e o poço é fundo. Como é que vai conseguir essa água da vida?
12 Wiya, ngayuku-lampatju tjamu Tjayikapalu wiilpa ngaanya tjawarnu wantingu. Palunyalu tjikirayirnu nyinarra-wanarnu mirrirringu. Nyangka-ya palunyaku katjapirtilu pulukalutarra-ya kapi ngaanya tjikirayirnu wiyalurru ngarangu. Tjiinya Tjayikapanya purlkanya nyinarranytja. Nyangka nyuntulu-partan palunyangka munkarra nyinarra?”
12 Nosso antepassado Jacó nos deu este poço. Ele, os seus filhos e os seus animais beberam água daqui. Será que o senhor é mais importante do que Jacó?
13 Nyangka Tjiitjalu watjarnu, “Kapi ngaanyan tjikilku nyinarrayilku puru lirri pikirriku.
13 Então Jesus disse:
14 Nyangka kapi ngayulu yungkutjanya tjikiralpin kapitjanu tirtu nyinama. Kapi palunyanya kurrurnpa kaninytjarra warlapirinypa kukurrmanama. Nyangka-ya yarnangu kapi palunyatjarra wanka tirtu nyinama.”
14 mas a pessoa que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Porque a água que eu lhe der se tornará nela uma fonte de água que dará vida eterna.
15 Nyangka minyma palunyalu watjarnu, “Kapi palunyanya-rni yuwa palunyangka-rnayi tjikiralpi lirri yuru tirtu nyinama, puru-rnayi pitjala kapi tjutintjamaalpa tirtu nyinama.”
15 Então a mulher pediu: — Por favor, me dê dessa água! Assim eu nunca mais terei sede e não precisarei mais vir aqui buscar água.
16 Nyangka Tjiitjalu watjarnu, “Yuwa, mapitjanku kurri yarltirra kati.”
16 — Vá chamar o seu marido e volte aqui! — ordenou Jesus.
17 Nyangka minymalu watjarnu, “Wiya, kurrimaalpa-rna nyinarra.” Nyangka Tjiitjalu watjarnu, “Tjurrkurltu-rnin watjara kurrimaalpan nyinarranytjalu.
17 — Eu não tenho marido! — respondeu a mulher. Então Jesus disse:
18 Nyuntunyanta kurri 5-lu kanyirnu wantingu. Nyangka wati kuwarrinya-pulan lurrtju nyinarranytjanya nyuntukunku kurrimaalpa. Tjiinya-rnin tjurrkurltu watjarnu.”
18 pois já teve cinco, e este que você tem agora não é, de fato, seu marido. Sim, você falou a verdade.
19 Nyangka minymalu kuliralpi watjarnu, “Nyuntulu-partan Mama Kuurrku wangka kulira tjakultjunkupayi pitjangu nyinarra?
19 A mulher respondeu: — Agora eu sei que o senhor é um
20 Tjiinya ngayuku-lampatju tjamupirtilu-ya purli ngaangkartu Mama Kuurrnga warlkura marninypungkupayi. Nyangka-yan Tjiyu pirnilu watjara Mama Kuurrtunyu watjarnu Tjurutjulamalakutju warlkura marninypungkulatjaku.”
20 Os nossos antepassados adoravam a Deus neste monte , mas vocês, judeus, dizem que Jerusalém é o lugar onde devemos adorá-lo.
21 — ausente —
21 Jesus disse:
22 — ausente —
22 Vocês, samaritanos, não sabem o que adoram, mas nós sabemos o que adoramos porque a salvação vem dos judeus.
23 — ausente —
23 Mas virá o tempo, e, de fato, já chegou, em que os verdadeiros adoradores vão adorar o Pai em espírito e em verdade. Pois são esses que o Pai quer que o adorem.
24 — ausente —
24 Deus é Espírito, e por isso os que o adoram devem adorá-lo em espírito e em verdade.
25 Nyangka minymalu watjarnu, “Kulira-rna Kurayitjanya wati nyarra Mama Kuurrtu kalkurnu wantitjanya pitjatjaku. Nyangkalta-lanya pirnipurlka watjalku.”
25 A mulher respondeu: — Eu sei que o
26 Nyangka Tjiitjalu watjarnu, “Yuwa, ngayulu-rna palunyanya. Ngaa-rnanta kuwarrinya nyinarra wangkarra.”
26 Então Jesus afirmou:
27 Nyangka palunyangkartu Tjiitjaku wanalpayi pirni-ya yiwarlanguru marlaku pitjangu. Palunyalu-ya kata paarnarrarnu nyakulanytja minymangka wangkarranyangka. Palunyalu-ya kuliranytja minyma palunyanya tjapilkitjalu, “Nyaakun?” Puru-ya kuliranytja Tjiitjala tjapilkitjalu, “Nyaaku-lun minymangka wangkarra?” Parturtu-ya tjapilkitjalu kulirnu wantingu.
27 Naquele momento chegaram os seus discípulos e ficaram admirados, pois ele estava conversando com uma mulher. Mas nenhum deles perguntou à mulher o que ela queria. E também não perguntaram a Jesus por que motivo ele estava falando com ela.
28 Nyangka minyma palunyalu pakirrpa tjunu wantirra yiwarlaku marlakurtu mapitjangu. Pitjalayirnu-tjananya pirningkartu watjarnu,
28 Em seguida, a mulher deixou ali o seu pote, voltou até a cidade e disse a todas as pessoas:
29 “Kulila-ya. Wati nyarralu-rni tjurrkurltu tjakultjunu kutjupa-kutjupa-rna kutjulpirtu palyarnu wantitja. Pitja-ya nyawa. Wati-kulila ngaanyatarrartu Kurayitjanya tjiinya Mama Kuurrtu kutjulpirtu kalkurnu wantinytjanya.”
29 — Venham ver o homem que disse tudo o que eu tenho feito. Será que ele é o Messias?
30 Nyangka-ya mularrpartu yiwarla wantirra mapitjangu Tjiitjanya nyakukitja.
30 Muitas pessoas saíram da cidade e foram para o lugar onde Jesus estava.
31 Nyangka tjiinya minyma palunyanya yankunyangka-ya wanalpayi pirnilu tjapiranytja, “Puurr, mirrka-muntan ngalku?”
31 Enquanto isso, os discípulos pediam a Jesus: — Mestre, coma alguma coisa!
32 Nyangka Tjiitjalu watjarnu, “Wiya, mirrka-rna kanyira ngalkukitjalu. Tjiinya mirrka palunyaku-yan ngurrpa.”
32 Jesus respondeu:
33 Nyangka wanalpayi pirnilu-yanku ngaparrku tjapiranytja, “Nganalu-ra mirrka katingu yungu?”
33 Então os discípulos começaram a perguntar uns aos outros: — Será que alguém já trouxe comida para ele?
34 Nyangka Tjiitjalu-tjananya watjarnu, “Tjiinya Mamalu-rni witurnu waarka-rnara palyaratjaku. Palunyanya-tju mirrkapirinypa wangarnarralu-rna kulira palyara wiyaltjaku.
34 — A minha comida — disse Jesus — é fazer a vontade daquele que me enviou e terminar o trabalho que ele me deu para fazer.
35 Tjiinya-yan watjalpayi kirnara kutjarra-kutjarratjanulu mirrka yurninypa yurnmirrinyangka yurralkitjalu. Wiya, nyawa-ya. Nyarra-ya yarnangu pirni pitjalayirni ngayunya-rniya kulilkitja. Palunyanya-ya wiirpa yurnmipirinypa ngarala kuwarri yurraltjaku. Tjiinyakurlu wiirpa ngara yurnmirriwa nyangka-ya pitja yurrala, palunyapirinypa.
35 Vocês costumam dizer: “Daqui a quatro meses teremos a colheita.” Mas olhem e vejam bem os campos: o que foi plantado já está maduro e pronto para a colheita.
36 Yuwa, tjiinya wati kutjupalu tjukurrpa watjalku nyangka-ya watatjapirinypa nyinama. Nyangka ngula wati kutjupalu watjannyangka yarnangu pirnilu-ya mularrkuliralpi wanka tirtu nyinama. Nyangka-pula kutjarranyartu, wati nyarra ngarnmanytju watjantjanya puru marlawanalu watjantjanyatarrartu-pula pukurlarriku. Tjiinyakurlu wati kutjupalu yurninypa tjunama. Nyangkakurlu wiirpa pakala ngara yurnmirriwa nyangka wati kutjupalu mirrka yurrala. Nyangkakurlu-pula payi mantjiralpi pukurlarri mirrka purlkanya ngaralanyangka, palunyapirinypa.
36 Quem colhe recebe o seu salário, e o resultado do seu trabalho é a vida eterna para as pessoas. E assim tanto o que semeia como o que colhe se alegrarão juntos.
37 Yuwa, tjurrkurltu-yan watjalpayi, ‘Kutjupalu yurninypa tjunama. Nyangka kutjupalu mirrka yurranma.’
37 Porque é verdade o que dizem: “Um semeia, e outro colhe.”
38 Nyuntulu-yan manta tjawantjamunurtu puru yurninypa tjunkutjamaalpartu. Nyangka ngayulu-tjananyarnanta witurnu manta palunyangka-yan mirrka yurraltjaku. Kutjupatjarralu-ya tjawara tjunkulanytja. Nyangka nyuntulu-yan mirrka palunyanya yurraralpi pukurlarriku.”
38 Eu mandei vocês colherem onde não trabalharam; outros trabalharam ali, e vocês aproveitaram o trabalho deles.
39 Nyangka-ya yiwarla Tjamiriyanyamartatji pirnilu-ya Tjiitjanya mularrkulirnu minyma palunyalu-tjananya watjannyangka. Tjiinya watjarnu, “Wati nyarralu-rni tjurrkurltu tjakultjunu kutjupa-kutjupa-rna kutjulpirtulpi palyarnu wantitja.”
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram em Jesus porque a mulher tinha dito: “Ele me disse tudo o que eu tenho feito.”
40 Nyangka-ya Tjamiriyanyamartatji pirnilu pitjangu Tjiitjanya kurrurntutarra tjapiranytja, “Nyinama-munta-lanyatjun?” Nyangka mularrpartu-ya nyinangu ngurra marnkurrarringu.
40 Quando os samaritanos chegaram ao lugar onde Jesus estava, pediram a ele que ficasse com eles, e Jesus ficou ali dois dias.
41 Nyangka puru pirnilu-ya mularrkulirnu palunyaku tjukurrpa kulintjatjanulu.
41 E muitos outros creram por causa da mensagem dele.
42 Palunyalu-ya minymangka watjarnu, “Wiya, ngaangkalpi-latju mularrkulirnu nyuntulun watjannyangka. Kuwarrinya-latjunku yungarralu mularrkulirnu. Wati palunyanya mularrpa yarnangu mantangkatja pirninya wankarunkukitja pitjangu.”
42 Eles diziam à mulher: — Agora não é mais por causa do que você disse que nós cremos, mas porque nós mesmos o ouvimos falar. E sabemos que ele é, de fato, o Salvador do mundo.
43 Nyangka ngurra marnkurrtjanu Tjiitjanya wantirra kutipitjangu ngurra Kalalilakutu.
43 Depois de ficar dois dias ali, Jesus foi para a região da Galileia.
44 Tjiinya kutjulpirtu watjarnu, “Ngurra yungarrangurulu-ya Mama Kuurrku wangka kulira tjakultjunkupayinya marninypungkulanytjamunu.”
44 Pois, como ele mesmo disse: “Um profeta não é respeitado na sua própria terra.”
45 Nyangka Tjiitjanya pitjalayirnu Kalaliku parrapitjangu. Nyangka-ya ngurra palunyangurulu nyakulalpi pukurlarringu. Tjiinya-ya kurranyululpi Tjurutjamaku yanu nyangu Tjiitjalu yayirninytjulu palyaranyangka turlku Wayirntankutjanya ngaralanyangka. Palunyanguru-ya nyangu pukurlarringu palunyaku-tjanampa ngurrakutu pitjanyangka.
45 Quando chegou à Galileia, os moradores dali o receberam bem. É que eles tinham ido à Festa da Páscoa , em Jerusalém, e tinham visto tudo o que Jesus havia feito lá.
46 Nyangka Tjiitjanya marlaku pitjangu yiwarla Kayinaku ngurra Kalalila, nyarra kurranyululpi wayinpa palyarnu, yiwarla palunyaku. Nyangka wati kapamanku katja pikatjarra ngarrirranytja yiwarla Kapurniyala.
46 Jesus voltou a Caná da Galileia, onde havia transformado água em vinho. Estava ali um alto funcionário público que morava em Cafarnaum. Ele tinha em casa um filho doente.
47 Nyangka wati palunyalu kulirnu Tjiitjanya Tjutiyanya wantirra Kalaliku pitjanytja. Palunyalu yanu kurrurntutarra tjapirnu Tjiitjalu mapitjala palunyaku katja pampultjaku mirrikitja ngarrirranyangka.
47 Quando ouviu dizer que Jesus tinha vindo da Judeia para a Galileia, foi pedir a ele que fosse a Cafarnaum e curasse o seu filho, que estava morrendo.
48 Nyangka Tjiitjalu watjarnu, “Wiya, nyuntulu-rniyan mula-mularrikitjamunu. Ngarna-rniyan nyaku ngayulu-rna yayirninytjulu palyaranyangka-yan mula-mularriku.”
48 Jesus disse ao funcionário:
49 Nyangka wati kapamantu watjarnu, “Puurr, waarrpuwa pitja. Ngayuku katja mirrikitja ngarrirra.”
49 Ele respondeu: — Senhor, venha depressa, antes que o meu filho morra!
50 Nyangka Tjiitjalu watjarnu, “Mapitja nyawa nyuntuku katja walykumunurrinyangka.” Nyangka wati palunyalu Tjiitjaku wangkaku mula-mularringkula yanu.
50 — Volte para casa! O seu filho vai viver! — disse Jesus. Ele creu nas palavras de Jesus e foi embora.
51 Mapitjalayirnu nyangu palunyaku waarka palyalpayi-ya ngata-ngata pitjalayintja. Palunyalu lurrtjurringkulalpi watjarnu, “Nyuntuku katjanku wankarringu!”
51 No caminho encontrou-se com os seus empregados, que disseram: — O seu filho está vivo!
52 Nyangka-tjananya tjapirnu “Wanytjawara pika wiyarringu?” Nyangka-ya watjarnu, “Wiya, karlarla kaalypirrirringu. Nyangka pika wiyarringu.”
52 Então ele perguntou a que horas o filho havia começado a melhorar. Os empregados responderam: — Ontem, à uma da tarde, a febre passou.
53 Nyangka kuliralpi watjarnu, “Munta. Karlarla palunyangkartu-rni Tjiitjalu watjarnu, ‘Nyuntuku katja walykumunurringu.’” Nyangkalta wati palunyalu puru palunyaku yungarrapirtilutarrartu-ya Tjiitjanya mularrkulirnu.
53 Aí o pai lembrou que havia sido naquela mesma hora que Jesus tinha dito: “O seu filho vai viver.” Então ele e toda a família creram em Jesus.
54 Tjiinya Tjiitjalu kutjarrara Tjutiyanya wantirra Kalalilakutu pitjalalpi yayirninytjulu palyarnu. Tjiinya kurranyulu wayinpa palyarnu. Palunyalu kutipitjangu Tjutiyalakutu. Palunyalu marlaku pitjangu Kalalila wati kapamanku katja wankarunu.
54 Esse foi o segundo milagre que Jesus fez depois de ter ido da Judeia para a Galileia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.