João 4
Mama Kuurrku Wangka (NTJ) vs ARC
1 Nyangka yarnangu pirnilu-ya Tjiitjaku wangka kulira wanaranytja. Nyangka-tjananya kapingka tjarrpatjuranytja. Nyangka-ya Tjiitjaku wanalpayi pirnirringu. Nyangka Tjuunku-ra marnkurr-marnkurrarringu. Nyangka-ya Paratji pirnilu kulirnu Tjiitjaku wanalpayi-ya pirnirringkunyangka.
1 E, quando o Senhor veio a saber que os fariseus tinham ouvido que Jesus fazia e batizava mais discípulos do que João
2 Tjiinya Tjiitjalu-tjananya yungarralu kapingka tjarrpatjunkutjamunurtu. Palunyaku wanalpayilukutju-ya tjarrpatjuranytja.
2 (ainda que Jesus mesmo não batizava, mas os seus discípulos),
3 Nyangka Tjiitjalu tjakulpa kulirnu Paratjingka-tjananya tjakultjunkunyangka. Palunyalu ngurra Tjutiyanya wantirra marlaku kutipitjangu Kalalilakutu.
3 deixou a Judeia e foi outra vez para a Galileia.
4 Nyangka yiwarra ngurra Tjamiriyalawana ma-ngarringu.
4 E era-lhe necessário passar por Samaria.
5 Nyangka pitjalayirnu yiwarla yini Tjayikaku parrapitjangu. Tjiinya Tjamu Tjayikapalu kutjulpirtu kaatanpa mirrkatjarra yungu palunyaku katja Tjawutjaku. Kaatanpa palunyangka ngamu yiwarla palunyanya ngaralanytja.
5 Foi, pois, a uma cidade de Samaria, chamada Sicar, junto da herdade que Jacó tinha dado a seu filho José.
6 Nyangka karlarla Tjiitjanya yalatjatjanu talypurringkulalpi Tjayikapaku wiilta nyinakatingu nyinarranytja.
6 E estava ali a fonte de Jacó. Jesus, pois, cansado do caminho, assentou-se assim junto da fonte. Era isso quase à hora sexta.
7 Nyangka minyma Tjamiriyanyamartatji pitjangu kapi tjutilkitja. Nyangka Tjiitjalu ngatjirnu, “Kapi-rni yuwa tjikiltjaku-rna.”
7 Veio uma mulher de Samaria tirar água. Disse-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 Tjiinya Tjiitjanya marlartarringu nyinarranytja. Palunyaku wanalpayi-ya yiwarlakutu mapitjangu mirrka payipungkukitja.
8 Porque os seus discípulos tinham ido à cidade comprar comida.
9 Nyangka minyma palunyalu watjarnu, “Nyaaku-rnin ngayula kapiku ngatjira? Tjiinya nyuntulun Tjiyu nyinarra. Nyangka-rna ngayulu Tjamiriyanyamartatji.” Tjiinya-ya Tjiyu pirninya Tjamiriyanyamartatjingka lurrtjurringkula wangkarranytjamunu.
9 Disse-lhe, pois, a mulher samaritana: Como, sendo tu judeu, me pedes de beber a mim, que sou mulher samaritana (porque os judeus não se comunicam com os samaritanos)?
10 Nyangka Tjiitjalu watjarnu, “Wiya, nyuntulun ngurrpa Mama Kuurrtu yungkutjaku. Purun ngurrpa ngayuku, kuwarrinya-rnanta ngatjiranyangka kapiku. Nintilupalkan ngayula ngatjila nyangka-rnanta kapi wankakutu yuwa.”
10 Jesus respondeu e disse-lhe: Se tu conheceras o dom de Deus e quem é o que te diz: Dá-me de beber, tu lhe pedirias, e ele te daria água viva.
11 Nyangka minyma palunyalu kuliralpi watjarnu, “Nyuntulunykan pakirrpa wiyartu kapi tjutiltjaku. Nyangka wiilpa ngaanya wirrmira purlkanya. Wanytjangkanykan tjutilku kapi wankakutunya?
11 Disse-lhe a mulher: Senhor, tu não tens com que a tirar, e o poço é fundo; onde, pois, tens a água viva?
12 Wiya, ngayuku-lampatju tjamu Tjayikapalu wiilpa ngaanya tjawarnu wantingu. Palunyalu tjikirayirnu nyinarra-wanarnu mirrirringu. Nyangka-ya palunyaku katjapirtilu pulukalutarra-ya kapi ngaanya tjikirayirnu wiyalurru ngarangu. Tjiinya Tjayikapanya purlkanya nyinarranytja. Nyangka nyuntulu-partan palunyangka munkarra nyinarra?”
12 És tu maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, bebendo ele próprio dele, e os seus filhos, e o seu gado?
13 Nyangka Tjiitjalu watjarnu, “Kapi ngaanyan tjikilku nyinarrayilku puru lirri pikirriku.
13 Jesus respondeu e disse-lhe: Qualquer que beber desta água tornará a ter sede,
14 Nyangka kapi ngayulu yungkutjanya tjikiralpin kapitjanu tirtu nyinama. Kapi palunyanya kurrurnpa kaninytjarra warlapirinypa kukurrmanama. Nyangka-ya yarnangu kapi palunyatjarra wanka tirtu nyinama.”
14 mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca terá sede, porque a água que eu lhe der se fará nele uma fonte de água a jorrar para a vida eterna.
15 Nyangka minyma palunyalu watjarnu, “Kapi palunyanya-rni yuwa palunyangka-rnayi tjikiralpi lirri yuru tirtu nyinama, puru-rnayi pitjala kapi tjutintjamaalpa tirtu nyinama.”
15 Disse-lhe a mulher: Senhor, dá-me dessa água, para que não mais tenha sede e não venha aqui tirá-la.
16 Nyangka Tjiitjalu watjarnu, “Yuwa, mapitjanku kurri yarltirra kati.”
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama o teu marido e vem cá.
17 Nyangka minymalu watjarnu, “Wiya, kurrimaalpa-rna nyinarra.” Nyangka Tjiitjalu watjarnu, “Tjurrkurltu-rnin watjara kurrimaalpan nyinarranytjalu.
17 A mulher respondeu e disse: Não tenho marido. Disse-lhe Jesus: Disseste bem: Não tenho marido,
18 Nyuntunyanta kurri 5-lu kanyirnu wantingu. Nyangka wati kuwarrinya-pulan lurrtju nyinarranytjanya nyuntukunku kurrimaalpa. Tjiinya-rnin tjurrkurltu watjarnu.”
18 porque tiveste cinco maridos e o que agora tens não é teu marido; isso disseste com verdade.
19 Nyangka minymalu kuliralpi watjarnu, “Nyuntulu-partan Mama Kuurrku wangka kulira tjakultjunkupayi pitjangu nyinarra?
19 Disse-lhe a mulher: Senhor, vejo que és profeta.
20 Tjiinya ngayuku-lampatju tjamupirtilu-ya purli ngaangkartu Mama Kuurrnga warlkura marninypungkupayi. Nyangka-yan Tjiyu pirnilu watjara Mama Kuurrtunyu watjarnu Tjurutjulamalakutju warlkura marninypungkulatjaku.”
20 Nossos pais adoraram neste monte, e vós dizeis que é em Jerusalém o lugar onde se deve adorar.
21 — ausente —
21 Disse-lhe Jesus: Mulher, crê-me que a hora vem em que nem neste monte nem em Jerusalém adorareis o Pai.
22 — ausente —
22 Vós adorais o que não sabeis; nós adoramos o que sabemos porque a salvação vem dos judeus.
23 — ausente —
23 Mas a hora vem, e agora é, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade, porque o Pai procura a tais que assim o adorem.
24 — ausente —
24 Deus é Espírito, e importa que os que o adoram o adorem em espírito e em verdade.
25 Nyangka minymalu watjarnu, “Kulira-rna Kurayitjanya wati nyarra Mama Kuurrtu kalkurnu wantitjanya pitjatjaku. Nyangkalta-lanya pirnipurlka watjalku.”
25 A mulher disse-lhe: Eu sei que o Messias (que se chama o Cristo) vem; quando ele vier, nos anunciará tudo.
26 Nyangka Tjiitjalu watjarnu, “Yuwa, ngayulu-rna palunyanya. Ngaa-rnanta kuwarrinya nyinarra wangkarra.”
26 Jesus disse-lhe: Eu o sou, eu que falo contigo.
27 Nyangka palunyangkartu Tjiitjaku wanalpayi pirni-ya yiwarlanguru marlaku pitjangu. Palunyalu-ya kata paarnarrarnu nyakulanytja minymangka wangkarranyangka. Palunyalu-ya kuliranytja minyma palunyanya tjapilkitjalu, “Nyaakun?” Puru-ya kuliranytja Tjiitjala tjapilkitjalu, “Nyaaku-lun minymangka wangkarra?” Parturtu-ya tjapilkitjalu kulirnu wantingu.
27 E nisso vieram os seus discípulos e maravilharam-se de que estivesse falando com uma mulher; todavia, nenhum lhe disse: Que perguntas? ou: Por que falas com ela?
28 Nyangka minyma palunyalu pakirrpa tjunu wantirra yiwarlaku marlakurtu mapitjangu. Pitjalayirnu-tjananya pirningkartu watjarnu,
28 Deixou, pois, a mulher o seu cântaro, e foi à cidade, e disse àqueles homens:
29 “Kulila-ya. Wati nyarralu-rni tjurrkurltu tjakultjunu kutjupa-kutjupa-rna kutjulpirtu palyarnu wantitja. Pitja-ya nyawa. Wati-kulila ngaanyatarrartu Kurayitjanya tjiinya Mama Kuurrtu kutjulpirtu kalkurnu wantinytjanya.”
29 Vinde e vede um homem que me disse tudo quanto tenho feito; porventura, não é este o Cristo?
30 Nyangka-ya mularrpartu yiwarla wantirra mapitjangu Tjiitjanya nyakukitja.
30 Saíram, pois, da cidade e foram ter com ele.
31 Nyangka tjiinya minyma palunyanya yankunyangka-ya wanalpayi pirnilu tjapiranytja, “Puurr, mirrka-muntan ngalku?”
31 E, entretanto, os seus discípulos lhe rogaram, dizendo: Rabi, come.
32 Nyangka Tjiitjalu watjarnu, “Wiya, mirrka-rna kanyira ngalkukitjalu. Tjiinya mirrka palunyaku-yan ngurrpa.”
32 Porém ele lhes disse: Uma comida tenho para comer, que vós não conheceis.
33 Nyangka wanalpayi pirnilu-yanku ngaparrku tjapiranytja, “Nganalu-ra mirrka katingu yungu?”
33 Então, os discípulos diziam uns aos outros: Trouxe-lhe, porventura, alguém de comer?
34 Nyangka Tjiitjalu-tjananya watjarnu, “Tjiinya Mamalu-rni witurnu waarka-rnara palyaratjaku. Palunyanya-tju mirrkapirinypa wangarnarralu-rna kulira palyara wiyaltjaku.
34 Jesus disse-lhes: A minha comida é fazer a vontade daquele que me enviou e realizar a sua obra.
35 Tjiinya-yan watjalpayi kirnara kutjarra-kutjarratjanulu mirrka yurninypa yurnmirrinyangka yurralkitjalu. Wiya, nyawa-ya. Nyarra-ya yarnangu pirni pitjalayirni ngayunya-rniya kulilkitja. Palunyanya-ya wiirpa yurnmipirinypa ngarala kuwarri yurraltjaku. Tjiinyakurlu wiirpa ngara yurnmirriwa nyangka-ya pitja yurrala, palunyapirinypa.
35 Não dizeis vós que ainda há quatro meses até que venha a ceifa? Eis que eu vos digo: levantai os vossos olhos e vede as terras, que já estão brancas para a ceifa.
36 Yuwa, tjiinya wati kutjupalu tjukurrpa watjalku nyangka-ya watatjapirinypa nyinama. Nyangka ngula wati kutjupalu watjannyangka yarnangu pirnilu-ya mularrkuliralpi wanka tirtu nyinama. Nyangka-pula kutjarranyartu, wati nyarra ngarnmanytju watjantjanya puru marlawanalu watjantjanyatarrartu-pula pukurlarriku. Tjiinyakurlu wati kutjupalu yurninypa tjunama. Nyangkakurlu wiirpa pakala ngara yurnmirriwa nyangka wati kutjupalu mirrka yurrala. Nyangkakurlu-pula payi mantjiralpi pukurlarri mirrka purlkanya ngaralanyangka, palunyapirinypa.
36 E o que ceifa recebe galardão e ajunta fruto para a vida eterna, para que, assim o que semeia como o que ceifa, ambos se regozijem.
37 Yuwa, tjurrkurltu-yan watjalpayi, ‘Kutjupalu yurninypa tjunama. Nyangka kutjupalu mirrka yurranma.’
37 Porque nisso é verdadeiro o ditado: Um é o que semeia, e outro, o que ceifa.
38 Nyuntulu-yan manta tjawantjamunurtu puru yurninypa tjunkutjamaalpartu. Nyangka ngayulu-tjananyarnanta witurnu manta palunyangka-yan mirrka yurraltjaku. Kutjupatjarralu-ya tjawara tjunkulanytja. Nyangka nyuntulu-yan mirrka palunyanya yurraralpi pukurlarriku.”
38 Eu vos enviei a ceifar onde vós não trabalhastes; outros trabalharam, e vós entrastes no seu trabalho.
39 Nyangka-ya yiwarla Tjamiriyanyamartatji pirnilu-ya Tjiitjanya mularrkulirnu minyma palunyalu-tjananya watjannyangka. Tjiinya watjarnu, “Wati nyarralu-rni tjurrkurltu tjakultjunu kutjupa-kutjupa-rna kutjulpirtulpi palyarnu wantitja.”
39 E muitos dos samaritanos daquela cidade creram nele, pela palavra da mulher, que testificou: Disse-me tudo quanto tenho feito.
40 Nyangka-ya Tjamiriyanyamartatji pirnilu pitjangu Tjiitjanya kurrurntutarra tjapiranytja, “Nyinama-munta-lanyatjun?” Nyangka mularrpartu-ya nyinangu ngurra marnkurrarringu.
40 Indo, pois, ter com ele os samaritanos, rogaram-lhe que ficasse com eles; e ficou ali dois dias.
41 Nyangka puru pirnilu-ya mularrkulirnu palunyaku tjukurrpa kulintjatjanulu.
41 E muitos mais creram nele, por causa da sua palavra.
42 Palunyalu-ya minymangka watjarnu, “Wiya, ngaangkalpi-latju mularrkulirnu nyuntulun watjannyangka. Kuwarrinya-latjunku yungarralu mularrkulirnu. Wati palunyanya mularrpa yarnangu mantangkatja pirninya wankarunkukitja pitjangu.”
42 E diziam à mulher: Já não é pelo que disseste que nós cremos, porque nós mesmos o temos ouvido e sabemos que este é verdadeiramente o Cristo, o Salvador do mundo.
43 Nyangka ngurra marnkurrtjanu Tjiitjanya wantirra kutipitjangu ngurra Kalalilakutu.
43 E, dois dias depois, partiu dali e foi para a Galileia.
44 Tjiinya kutjulpirtu watjarnu, “Ngurra yungarrangurulu-ya Mama Kuurrku wangka kulira tjakultjunkupayinya marninypungkulanytjamunu.”
44 Porque Jesus mesmo testificou que um profeta não tem honra na sua própria pátria.
45 Nyangka Tjiitjanya pitjalayirnu Kalaliku parrapitjangu. Nyangka-ya ngurra palunyangurulu nyakulalpi pukurlarringu. Tjiinya-ya kurranyululpi Tjurutjamaku yanu nyangu Tjiitjalu yayirninytjulu palyaranyangka turlku Wayirntankutjanya ngaralanyangka. Palunyanguru-ya nyangu pukurlarringu palunyaku-tjanampa ngurrakutu pitjanyangka.
45 Chegando, pois, à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que fizera em Jerusalém no dia da festa; porque também eles tinham ido à festa.
46 Nyangka Tjiitjanya marlaku pitjangu yiwarla Kayinaku ngurra Kalalila, nyarra kurranyululpi wayinpa palyarnu, yiwarla palunyaku. Nyangka wati kapamanku katja pikatjarra ngarrirranytja yiwarla Kapurniyala.
46 Segunda vez foi Jesus a Caná da Galileia, onde da água fizera vinho. E havia ali um oficial do rei, cujo filho estava enfermo em Cafarnaum.
47 Nyangka wati palunyalu kulirnu Tjiitjanya Tjutiyanya wantirra Kalaliku pitjanytja. Palunyalu yanu kurrurntutarra tjapirnu Tjiitjalu mapitjala palunyaku katja pampultjaku mirrikitja ngarrirranyangka.
47 Ouvindo este que Jesus vinha da Judeia para a Galileia, foi ter com ele e rogou-lhe que descesse e curasse o seu filho, porque já estava à morte.
48 Nyangka Tjiitjalu watjarnu, “Wiya, nyuntulu-rniyan mula-mularrikitjamunu. Ngarna-rniyan nyaku ngayulu-rna yayirninytjulu palyaranyangka-yan mula-mularriku.”
48 Então, Jesus lhe disse: Se não virdes sinais e milagres, não crereis.
49 Nyangka wati kapamantu watjarnu, “Puurr, waarrpuwa pitja. Ngayuku katja mirrikitja ngarrirra.”
49 Disse-lhe o oficial: Senhor, desce, antes que meu filho morra.
50 Nyangka Tjiitjalu watjarnu, “Mapitja nyawa nyuntuku katja walykumunurrinyangka.” Nyangka wati palunyalu Tjiitjaku wangkaku mula-mularringkula yanu.
50 Disse-lhe Jesus: Vai, o teu filho vive. E o homem creu na palavra que Jesus lhe disse e foi-se.
51 Mapitjalayirnu nyangu palunyaku waarka palyalpayi-ya ngata-ngata pitjalayintja. Palunyalu lurrtjurringkulalpi watjarnu, “Nyuntuku katjanku wankarringu!”
51 E, descendo ele logo, saíram- lhe ao encontro os seus servos e lhe anunciaram, dizendo: O teu filho vive.
52 Nyangka-tjananya tjapirnu “Wanytjawara pika wiyarringu?” Nyangka-ya watjarnu, “Wiya, karlarla kaalypirrirringu. Nyangka pika wiyarringu.”
52 Perguntou-lhes, pois, a que hora se achara melhor; e disseram-lhe: Ontem, às sete horas, a febre o deixou.
53 Nyangka kuliralpi watjarnu, “Munta. Karlarla palunyangkartu-rni Tjiitjalu watjarnu, ‘Nyuntuku katja walykumunurringu.’” Nyangkalta wati palunyalu puru palunyaku yungarrapirtilutarrartu-ya Tjiitjanya mularrkulirnu.
53 Entendeu, pois, o pai que era aquela hora a mesma em que Jesus lhe disse: O teu filho vive; e creu ele, e toda a sua casa.
54 Tjiinya Tjiitjalu kutjarrara Tjutiyanya wantirra Kalalilakutu pitjalalpi yayirninytjulu palyarnu. Tjiinya kurranyulu wayinpa palyarnu. Palunyalu kutipitjangu Tjutiyalakutu. Palunyalu marlaku pitjangu Kalalila wati kapamanku katja wankarunu.
54 Jesus fez este segundo milagre quando ia da Judeia para a Galileia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.