João 4
Mama Kuurrku Wangka (NTJ) vs ARIB
1 Nyangka yarnangu pirnilu-ya Tjiitjaku wangka kulira wanaranytja. Nyangka-tjananya kapingka tjarrpatjuranytja. Nyangka-ya Tjiitjaku wanalpayi pirnirringu. Nyangka Tjuunku-ra marnkurr-marnkurrarringu. Nyangka-ya Paratji pirnilu kulirnu Tjiitjaku wanalpayi-ya pirnirringkunyangka.
1 Quando, pois, o Senhor soube que os fariseus tinham ouvido dizer que ele, Jesus, fazia e batizava mais discípulos do que João
2 Tjiinya Tjiitjalu-tjananya yungarralu kapingka tjarrpatjunkutjamunurtu. Palunyaku wanalpayilukutju-ya tjarrpatjuranytja.
2 {ainda que Jesus mesmo não batizava, mas os seus discípulos}
3 Nyangka Tjiitjalu tjakulpa kulirnu Paratjingka-tjananya tjakultjunkunyangka. Palunyalu ngurra Tjutiyanya wantirra marlaku kutipitjangu Kalalilakutu.
3 deixou a Judéia, e foi outra vez para a Galiléia.
4 Nyangka yiwarra ngurra Tjamiriyalawana ma-ngarringu.
4 E era-lhe necessário passar por Samária.
5 Nyangka pitjalayirnu yiwarla yini Tjayikaku parrapitjangu. Tjiinya Tjamu Tjayikapalu kutjulpirtu kaatanpa mirrkatjarra yungu palunyaku katja Tjawutjaku. Kaatanpa palunyangka ngamu yiwarla palunyanya ngaralanytja.
5 Chegou, pois, a uma cidade de Samária, chamada Sicar, junto da herdade que Jacó dera a seu filho José;
6 Nyangka karlarla Tjiitjanya yalatjatjanu talypurringkulalpi Tjayikapaku wiilta nyinakatingu nyinarranytja.
6 achava-se ali o poço de Jacó. Jesus, pois, cansado da viagem, sentou-se assim junto do poço; era cerca da hora sexta.
7 Nyangka minyma Tjamiriyanyamartatji pitjangu kapi tjutilkitja. Nyangka Tjiitjalu ngatjirnu, “Kapi-rni yuwa tjikiltjaku-rna.”
7 Veio uma mulher de Samária tirar água. Disse-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 Tjiinya Tjiitjanya marlartarringu nyinarranytja. Palunyaku wanalpayi-ya yiwarlakutu mapitjangu mirrka payipungkukitja.
8 Pois seus discípulos tinham ido à cidade comprar comida.
9 Nyangka minyma palunyalu watjarnu, “Nyaaku-rnin ngayula kapiku ngatjira? Tjiinya nyuntulun Tjiyu nyinarra. Nyangka-rna ngayulu Tjamiriyanyamartatji.” Tjiinya-ya Tjiyu pirninya Tjamiriyanyamartatjingka lurrtjurringkula wangkarranytjamunu.
9 Disse-lhe então a mulher samaritana: Como, sendo tu judeu, me pedes de beber a mim, que sou mulher samaritana? {Porque os judeus não se comunicavam com os samaritanos.}
10 Nyangka Tjiitjalu watjarnu, “Wiya, nyuntulun ngurrpa Mama Kuurrtu yungkutjaku. Purun ngurrpa ngayuku, kuwarrinya-rnanta ngatjiranyangka kapiku. Nintilupalkan ngayula ngatjila nyangka-rnanta kapi wankakutu yuwa.”
10 Respondeu-lhe Jesus: Se tivesses conhecido o dom de Deus e quem é o que te diz: Dá-me de beber, tu lhe terias pedido e ele te haveria dado água viva.
11 Nyangka minyma palunyalu kuliralpi watjarnu, “Nyuntulunykan pakirrpa wiyartu kapi tjutiltjaku. Nyangka wiilpa ngaanya wirrmira purlkanya. Wanytjangkanykan tjutilku kapi wankakutunya?
11 Disse-lhe a mulher: Senhor, tu não tens com que tirá-la, e o poço é fundo; donde, pois, tens essa água viva?
12 Wiya, ngayuku-lampatju tjamu Tjayikapalu wiilpa ngaanya tjawarnu wantingu. Palunyalu tjikirayirnu nyinarra-wanarnu mirrirringu. Nyangka-ya palunyaku katjapirtilu pulukalutarra-ya kapi ngaanya tjikirayirnu wiyalurru ngarangu. Tjiinya Tjayikapanya purlkanya nyinarranytja. Nyangka nyuntulu-partan palunyangka munkarra nyinarra?”
12 És tu, porventura, maior do que o nosso pai Jacó, que nos deu o poço, do qual também ele mesmo bebeu, e os filhos, e o seu gado?.
13 Nyangka Tjiitjalu watjarnu, “Kapi ngaanyan tjikilku nyinarrayilku puru lirri pikirriku.
13 Replicou-lhe Jesus: Todo o que beber desta água tornará a ter sede;
14 Nyangka kapi ngayulu yungkutjanya tjikiralpin kapitjanu tirtu nyinama. Kapi palunyanya kurrurnpa kaninytjarra warlapirinypa kukurrmanama. Nyangka-ya yarnangu kapi palunyatjarra wanka tirtu nyinama.”
14 mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca terá sede; pelo contrário, a água que eu lhe der se fará nele uma fonte de água que jorre para a vida eterna.
15 Nyangka minyma palunyalu watjarnu, “Kapi palunyanya-rni yuwa palunyangka-rnayi tjikiralpi lirri yuru tirtu nyinama, puru-rnayi pitjala kapi tjutintjamaalpa tirtu nyinama.”
15 Disse-lhe a mulher: Senhor, dá-me dessa água, para que não mais tenha sede, nem venha aqui tirá-la.
16 Nyangka Tjiitjalu watjarnu, “Yuwa, mapitjanku kurri yarltirra kati.”
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama o teu marido e vem cá.
17 Nyangka minymalu watjarnu, “Wiya, kurrimaalpa-rna nyinarra.” Nyangka Tjiitjalu watjarnu, “Tjurrkurltu-rnin watjara kurrimaalpan nyinarranytjalu.
17 Respondeu a mulher: Não tenho marido. Disse-lhe Jesus: Disseste bem: Não tenho marido;
18 Nyuntunyanta kurri 5-lu kanyirnu wantingu. Nyangka wati kuwarrinya-pulan lurrtju nyinarranytjanya nyuntukunku kurrimaalpa. Tjiinya-rnin tjurrkurltu watjarnu.”
18 porque cinco maridos tiveste, e o que agora tens não é teu marido; isso disseste com verdade.
19 Nyangka minymalu kuliralpi watjarnu, “Nyuntulu-partan Mama Kuurrku wangka kulira tjakultjunkupayi pitjangu nyinarra?
19 Disse-lhe a mulher: Senhor, vejo que és profeta.
20 Tjiinya ngayuku-lampatju tjamupirtilu-ya purli ngaangkartu Mama Kuurrnga warlkura marninypungkupayi. Nyangka-yan Tjiyu pirnilu watjara Mama Kuurrtunyu watjarnu Tjurutjulamalakutju warlkura marninypungkulatjaku.”
20 Nossos pais adoraram neste monte, e vós dizeis que em Jerusalém é o lugar onde se deve adorar.
21 — ausente —
21 Disse-lhe Jesus: Mulher, crê-me, a hora vem, em que nem neste monte, nem em Jerusalém adorareis o Pai.
22 — ausente —
22 Vós adorais o que não conheceis; nós adoramos o que conhecemos; porque a salvação vem dos judeus.
23 — ausente —
23 Mas a hora vem, e agora é, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade; porque o Pai procura a tais que assim o adorem.
24 — ausente —
24 Deus é Espírito, e é necessário que os que o adoram o adorem em espírito e em verdade.
25 Nyangka minymalu watjarnu, “Kulira-rna Kurayitjanya wati nyarra Mama Kuurrtu kalkurnu wantitjanya pitjatjaku. Nyangkalta-lanya pirnipurlka watjalku.”
25 Replicou-lhe a mulher: Eu sei que vem o Messias {que se chama o Cristo}; quando ele vier há de nos anunciar todas as coisas.
26 Nyangka Tjiitjalu watjarnu, “Yuwa, ngayulu-rna palunyanya. Ngaa-rnanta kuwarrinya nyinarra wangkarra.”
26 Disse-lhe Jesus: Eu o sou, eu que falo contigo.
27 Nyangka palunyangkartu Tjiitjaku wanalpayi pirni-ya yiwarlanguru marlaku pitjangu. Palunyalu-ya kata paarnarrarnu nyakulanytja minymangka wangkarranyangka. Palunyalu-ya kuliranytja minyma palunyanya tjapilkitjalu, “Nyaakun?” Puru-ya kuliranytja Tjiitjala tjapilkitjalu, “Nyaaku-lun minymangka wangkarra?” Parturtu-ya tjapilkitjalu kulirnu wantingu.
27 E nisto vieram os seus discípulos, e se admiravam de que estivesse falando com uma mulher; todavia nenhum lhe perguntou: Que é que procuras? ou: Por que falas com ela?
28 Nyangka minyma palunyalu pakirrpa tjunu wantirra yiwarlaku marlakurtu mapitjangu. Pitjalayirnu-tjananya pirningkartu watjarnu,
28 Deixou, pois, a mulher o seu cântaro, foi à cidade e disse àqueles homens:
29 “Kulila-ya. Wati nyarralu-rni tjurrkurltu tjakultjunu kutjupa-kutjupa-rna kutjulpirtu palyarnu wantitja. Pitja-ya nyawa. Wati-kulila ngaanyatarrartu Kurayitjanya tjiinya Mama Kuurrtu kutjulpirtu kalkurnu wantinytjanya.”
29 Vinde, vede um homem que me disse tudo quanto eu tenho feito; será este, porventura, o Cristo?
30 Nyangka-ya mularrpartu yiwarla wantirra mapitjangu Tjiitjanya nyakukitja.
30 Saíram, pois, da cidade e vinham ter com ele.
31 Nyangka tjiinya minyma palunyanya yankunyangka-ya wanalpayi pirnilu tjapiranytja, “Puurr, mirrka-muntan ngalku?”
31 Entrementes os seus discípulos lhe rogavam, dizendo: Rabi, come.
32 Nyangka Tjiitjalu watjarnu, “Wiya, mirrka-rna kanyira ngalkukitjalu. Tjiinya mirrka palunyaku-yan ngurrpa.”
32 Ele, porém, respondeu: Uma comida tenho para comer que vós não conheceis.
33 Nyangka wanalpayi pirnilu-yanku ngaparrku tjapiranytja, “Nganalu-ra mirrka katingu yungu?”
33 Então os discípulos diziam uns aos outros: Acaso alguém lhe trouxe de comer?
34 Nyangka Tjiitjalu-tjananya watjarnu, “Tjiinya Mamalu-rni witurnu waarka-rnara palyaratjaku. Palunyanya-tju mirrkapirinypa wangarnarralu-rna kulira palyara wiyaltjaku.
34 Disse-lhes Jesus: A minha comida é fazer a vontade daquele que me enviou, e completar a sua obra.
35 Tjiinya-yan watjalpayi kirnara kutjarra-kutjarratjanulu mirrka yurninypa yurnmirrinyangka yurralkitjalu. Wiya, nyawa-ya. Nyarra-ya yarnangu pirni pitjalayirni ngayunya-rniya kulilkitja. Palunyanya-ya wiirpa yurnmipirinypa ngarala kuwarri yurraltjaku. Tjiinyakurlu wiirpa ngara yurnmirriwa nyangka-ya pitja yurrala, palunyapirinypa.
35 Não dizeis vós: Ainda há quatro meses até que venha a ceifa? Ora, eu vos digo: levantai os vossos olhos, e vede os campos, que já estão brancos para a ceifa.
36 Yuwa, tjiinya wati kutjupalu tjukurrpa watjalku nyangka-ya watatjapirinypa nyinama. Nyangka ngula wati kutjupalu watjannyangka yarnangu pirnilu-ya mularrkuliralpi wanka tirtu nyinama. Nyangka-pula kutjarranyartu, wati nyarra ngarnmanytju watjantjanya puru marlawanalu watjantjanyatarrartu-pula pukurlarriku. Tjiinyakurlu wati kutjupalu yurninypa tjunama. Nyangkakurlu wiirpa pakala ngara yurnmirriwa nyangka wati kutjupalu mirrka yurrala. Nyangkakurlu-pula payi mantjiralpi pukurlarri mirrka purlkanya ngaralanyangka, palunyapirinypa.
36 Quem ceifa já está recebendo recompensa e ajuntando fruto para a vida eterna; para que o que semeia e o que ceifa juntamente se regozijem.
37 Yuwa, tjurrkurltu-yan watjalpayi, ‘Kutjupalu yurninypa tjunama. Nyangka kutjupalu mirrka yurranma.’
37 Porque nisto é verdadeiro o ditado: Um é o que semeia, e outro o que ceifa.
38 Nyuntulu-yan manta tjawantjamunurtu puru yurninypa tjunkutjamaalpartu. Nyangka ngayulu-tjananyarnanta witurnu manta palunyangka-yan mirrka yurraltjaku. Kutjupatjarralu-ya tjawara tjunkulanytja. Nyangka nyuntulu-yan mirrka palunyanya yurraralpi pukurlarriku.”
38 Eu vos enviei a ceifar onde não trabalhaste; outros trabalharam, e vós entrastes no seu trabalho.
39 Nyangka-ya yiwarla Tjamiriyanyamartatji pirnilu-ya Tjiitjanya mularrkulirnu minyma palunyalu-tjananya watjannyangka. Tjiinya watjarnu, “Wati nyarralu-rni tjurrkurltu tjakultjunu kutjupa-kutjupa-rna kutjulpirtulpi palyarnu wantitja.”
39 E muitos samaritanos daquela cidade creram nele, por causa da palavra da mulher, que testificava: Ele me disse tudo quanto tenho feito.
40 Nyangka-ya Tjamiriyanyamartatji pirnilu pitjangu Tjiitjanya kurrurntutarra tjapiranytja, “Nyinama-munta-lanyatjun?” Nyangka mularrpartu-ya nyinangu ngurra marnkurrarringu.
40 Indo, pois, ter com ele os samaritanos, rogaram-lhe que ficasse com eles; e ficou ali dois dias.
41 Nyangka puru pirnilu-ya mularrkulirnu palunyaku tjukurrpa kulintjatjanulu.
41 E muitos mais creram por causa da palavra dele;
42 Palunyalu-ya minymangka watjarnu, “Wiya, ngaangkalpi-latju mularrkulirnu nyuntulun watjannyangka. Kuwarrinya-latjunku yungarralu mularrkulirnu. Wati palunyanya mularrpa yarnangu mantangkatja pirninya wankarunkukitja pitjangu.”
42 e diziam à mulher: Já não é pela tua palavra que nós cremos; pois agora nós mesmos temos ouvido e sabemos que este é verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Nyangka ngurra marnkurrtjanu Tjiitjanya wantirra kutipitjangu ngurra Kalalilakutu.
43 Passados os dois dias partiu dali para a Galiléia.
44 Tjiinya kutjulpirtu watjarnu, “Ngurra yungarrangurulu-ya Mama Kuurrku wangka kulira tjakultjunkupayinya marninypungkulanytjamunu.”
44 Porque Jesus mesmo testificou que um profeta não recebe honra na sua própria pátria.
45 Nyangka Tjiitjanya pitjalayirnu Kalaliku parrapitjangu. Nyangka-ya ngurra palunyangurulu nyakulalpi pukurlarringu. Tjiinya-ya kurranyululpi Tjurutjamaku yanu nyangu Tjiitjalu yayirninytjulu palyaranyangka turlku Wayirntankutjanya ngaralanyangka. Palunyanguru-ya nyangu pukurlarringu palunyaku-tjanampa ngurrakutu pitjanyangka.
45 Assim, pois, que chegou à Galiléia, os galileus o receberam, porque tinham visto todas as coisas que fizera em Jerusalém na ocasião da festa; pois também eles tinham ido à festa.
46 Nyangka Tjiitjanya marlaku pitjangu yiwarla Kayinaku ngurra Kalalila, nyarra kurranyululpi wayinpa palyarnu, yiwarla palunyaku. Nyangka wati kapamanku katja pikatjarra ngarrirranytja yiwarla Kapurniyala.
46 Foi, então, outra vez a Caná da Galiléia, onde da água fizera vinho. Ora, havia um oficial do rei, cujo filho estava enfermo em Cafarnaum.
47 Nyangka wati palunyalu kulirnu Tjiitjanya Tjutiyanya wantirra Kalaliku pitjanytja. Palunyalu yanu kurrurntutarra tjapirnu Tjiitjalu mapitjala palunyaku katja pampultjaku mirrikitja ngarrirranyangka.
47 Quando ele soube que Jesus tinha vindo da Judéia para a Galiléia, foi ter com ele, e lhe rogou que descesse e lhe curasse o filho; pois estava à morte.
48 Nyangka Tjiitjalu watjarnu, “Wiya, nyuntulu-rniyan mula-mularrikitjamunu. Ngarna-rniyan nyaku ngayulu-rna yayirninytjulu palyaranyangka-yan mula-mularriku.”
48 Então Jesus lhe disse: Se não virdes sinais e prodígios, de modo algum crereis.
49 Nyangka wati kapamantu watjarnu, “Puurr, waarrpuwa pitja. Ngayuku katja mirrikitja ngarrirra.”
49 Rogou-lhe o oficial: Senhor, desce antes que meu filho morra.
50 Nyangka Tjiitjalu watjarnu, “Mapitja nyawa nyuntuku katja walykumunurrinyangka.” Nyangka wati palunyalu Tjiitjaku wangkaku mula-mularringkula yanu.
50 Respondeu-lhe Jesus: Vai, o teu filho vive. E o homem creu na palavra que Jesus lhe dissera, e partiu.
51 Mapitjalayirnu nyangu palunyaku waarka palyalpayi-ya ngata-ngata pitjalayintja. Palunyalu lurrtjurringkulalpi watjarnu, “Nyuntuku katjanku wankarringu!”
51 Quando ele já ia descendo, saíram-lhe ao encontro os seus servos, e lhe disseram que seu filho vivia.
52 Nyangka-tjananya tjapirnu “Wanytjawara pika wiyarringu?” Nyangka-ya watjarnu, “Wiya, karlarla kaalypirrirringu. Nyangka pika wiyarringu.”
52 Perguntou-lhes, pois, a que hora começara a melhorar; ao que lhe disseram: Ontem à hora sétima a febre o deixou.
53 Nyangka kuliralpi watjarnu, “Munta. Karlarla palunyangkartu-rni Tjiitjalu watjarnu, ‘Nyuntuku katja walykumunurringu.’” Nyangkalta wati palunyalu puru palunyaku yungarrapirtilutarrartu-ya Tjiitjanya mularrkulirnu.
53 Reconheceu, pois, o pai ser aquela hora a mesma em que Jesus lhe dissera: O teu filho vive; e creu ele e toda a sua casa.
54 Tjiinya Tjiitjalu kutjarrara Tjutiyanya wantirra Kalalilakutu pitjalalpi yayirninytjulu palyarnu. Tjiinya kurranyulu wayinpa palyarnu. Palunyalu kutipitjangu Tjutiyalakutu. Palunyalu marlaku pitjangu Kalalila wati kapamanku katja wankarunu.
54 Foi esta a segunda vez que Jesus, ao voltar da Judéia para a Galiléia, ali operou sinal.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.