Gênesis 30

Mama Kuurrku Wangka (NTJ) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Nyangka Rayirrtjultu nyangu palunyaku tjurtulukutju tjilku kanyiranyangka karurr-karurrarringu. Palunyalu Tjayikapala watjarnu, “Nyaaku-rnin tjilku ngayula yutintjamaaltu wantingu? Mukurringkula-rna tjilku kanyilkitja. Tjilkutjirratja-rna mirrirriku.”
1 Quando Raquel viu que não dava filhos a Jacó, teve inveja da irmã e implorou a Jacó: “Dê-me filhos, ou morrerei!”.
2 Nyangka Tjayikapalu kuliralpi mirrparnarringu. Palunyalu-lu watjarnu, “Ngayulu-rna Mama Kuurrnga wiya. Palunyalunta tjilkumaalmara kanyira.”
2 Jacó se enfureceu com Raquel. “Por acaso sou Deus?”, perguntou ele. “Foi ele que não permitiu que você tivesse filhos!”
3 Nyangka Rayirrtjultu watjarnu, “Ngarriku-muntan ngayuku waarka palyalpayi Pilala? Nyangka tjilku ngayuku-tju kanyilku. Nyangka-rnara ngayulu nyuyupungku kanyinma.”
3 Raquel lhe disse: “Tome minha serva Bila e deite-se com ela. Ela dará à luz filhos em meu lugar e, por meio dela, também terei uma família”.
4 Nyangka mularrpartu witurnu Tjayikapalakutu. Nyangka-pula ngarringu.
4 Então Raquel entregou sua serva Bila a Jacó por mulher, e Jacó se deitou com ela.
5 Palunyatjanu nyinarrayirnu mukalarringu. Palunyalu Tjayikapaku katja kanyirnu.
5 Bila engravidou e deu um filho a Jacó.
6 Nyangka Rayirrtjultu nyakulalpi watjarnu, “Mama Kuurrtu-rni nyakulalpi watjarnu tjukarurru-rna nyinarranyangka. Puru-rni kulirnu tjapiranyangka. Palunyalu-rni katja nintirnu.” Nyangka Rayirrtjultu yini Taannga tjapirnu.
6 Raquel o chamou de Dã, pois disse: “Deus me fez justiça! Ouviu meu pedido e me deu um filho!”.
7 Nyangka Pilalu puru katja kutjupa kanyirnu Tjayikapaku.
7 Bila engravidou novamente e deu a Jacó o segundo filho.
8 Nyangka Rayirrtjultu puru mantjirnu lurrtjurnu kutjarra kanyiranytja Pilaku katja. Palunyalu watjarnu, “Wiya, tjurtulu-litjunku tirtu wangkarranytja tjilkunguru. Palunyalu-rnalu wangka kanmarrmanu tjilku kutjarra mantjiralpi.” Palunyalu yini Natjalinya tjapirnu.
8 Raquel o chamou de Naftali, pois disse: “Tive uma luta intensa com minha irmã e venci!”.
9 Nyangka Liyalu kulirnu, “Yuwa-parta-rna tjilku kanyintjamaalarringu?” Palunyalu witurnu palunyaku waarka palyalpayi Tjilpanya Tjayikapala ngarritjaku.
9 Quando Lia percebeu que tinha parado de engravidar, tomou sua serva Zilpa e a entregou a Jacó por mulher.
10 Nyangka ngarringu palunyatjanu nyinarrayirnu Tjayikapaku katja kanyirnu.
10 Pouco tempo depois, Zilpa deu um filho a Jacó.
11 Nyangka Liyalu nyakulalpi watjarnu, “Wiya, walykumunu-tju ngarangu.” Palunyalu katja palunyanya yini tjapirnu Kaarrnga.
11 Lia o chamou de Gade, pois disse: “Como sou afortunada!”.
12 Nyangka Tjilpalu Tjayikapaku katja kutjupanya puru kanyirnu.
12 Então Zilpa deu a Jacó o segundo filho.
13 Nyangka Liyalu nyakulalpi watjarnu, “Wiya, pukurlarringu-rna. Nyangka-ya minyma pirninya ngayuku pukurlarriku.” Palunyalu katja palunyanya yini tjapirnu Yatjanya.
13 Lia o chamou de Aser, pois disse: “Como estou alegre! Agora as outras mulheres celebrarão comigo”.
14 Nyangka-ya mirrka wiirpa yurraranytja. Nyangka tjilku Rupannga yanu nyarra mirrka-ya yurraranytjalakutu. Palunyalu nyangu warta kutjupa-kutjupa pakarnu ngaralanyangka. Warta palunyanya yiiku mingkurlpirinypa. Nyangka-ya minyma pirnilu kuliranytja warta palunyanya ngalkunytjatjanu mukalarripayi. Nyangka Rupantu warrpura katingu palunyaku ngunytju Liyaku nintirnu. Nyangka Rayirrtjultu nyakulalpi watjarnu, “Nintila-rni nyuntuku katjalu katinytjanya.”
14 Certo dia, durante a colheita do trigo, Rúben encontrou algumas mandrágoras que cresciam no campo e as trouxe para Lia, sua mãe. Raquel suplicou a Lia: “Por favor, dê-me algumas das mandrágoras de seu filho”.
15 Nyangka Liyalu watjarnu, “Wiya wanti. Wiyangkalpin ngayuku kurri kanyira. Palunyalun nyaaku watjara ngayuku katjaku warta-rnanku nintiltjaku?”
15 Lia, porém, respondeu: “Não basta ter roubado meu marido? Agora também quer roubar as mandrágoras de meu filho?”. Raquel propôs: “Em troca de algumas mandrágoras, deixarei que Jacó se deite com você esta noite”.
16 Nyangka Tjayikapanya mirrka yurrantjatjanu mungarrtji ngurraku pitjalayinnyangka Liyalu ngata-ngatalu mapitjalalpi watjarnu, “Yuwa, ngurra-lin ngarriku tjiinyamarntu-rna katjaku warta nintirnu Rayirrtjulku palunyangka.” Nyangka mularrpartu-pula ngarringu.
16 Ao entardecer, quando Jacó estava voltando do campo, Lia foi ao seu encontro e disse: “Esta noite você deve se deitar comigo. Paguei por você com algumas mandrágoras que meu filho encontrou”. Assim, naquela noite Jacó se deitou com Lia.
17 Nyangka Mama Kuurrtu kulirnu Liyalu tjilkuku tjapiranyangka. Nyangka katja nampa 5-nya kanyirnu.
17 Deus respondeu às orações de Lia, que engravidou novamente e deu a Jacó o quinto filho.
18 Palunyalu nyakulalpi watjarnu, “Yuwa, Mama Kuurrtu-rni katja ngaanya nintirnu tjiinya-rna kungka waarkarripayinya Tjayikapaku nintinnyangka.” Palunyalu yini tjapirnu Yitjakanya.
18 Chamou-o de Issacar, pois disse: “Deus me recompensou porque entreguei minha serva por mulher a meu marido”.
19 Palunyalu Liyalu puru kanyirnu katja nampa 6-nga.
19 Lia engravidou outra vez e deu a Jacó o sexto filho.
20 Palunyalu nyakulalpi watjarnu, “Mama Kuurrtu-rni walykumunulu nintirnu. Nyangka-rni kurrilu marninypungku tjiinyamarntu-rnara katja 6-pa kanyinnyangka.” Palunyalu yini tjapirnu Tjipulannga.
20 Chamou-o de Zebulom, pois disse: “Deus me deu uma boa recompensa. Agora meu marido me tratará com respeito, porque lhe dei seis filhos”.
21 Palunyalu marla yurntalpa kanyiralpi tjapirnu Tayinanya.
21 Depois, Lia deu à luz uma filha e a chamou de Diná.
22 — ausente —
22 Então Deus se lembrou de Raquel e, em resposta a suas orações, permitiu que ela se tornasse fértil.
23 — ausente —
23 Ela engravidou e deu à luz um filho. “Deus tirou a minha humilhação”, declarou,
24 Palunyalu yini tjapirnu Tjawutjanya. Palunyalu watjarnu, “Puru-rna tjapira Mama Kuurrtu-rni katja kutjupa nintiltjaku.”
24 e o chamou de José, pois disse: “Que o S enhor me acrescente ainda outro filho!”.
25 — ausente —
25 Logo depois que Raquel deu à luz José, Jacó disse a Labão: “Por favor, libere-me para que eu volte à minha terra natal.
26 — ausente —
26 Permita-me levar minhas mulheres e meus filhos, pelos quais o servi, e deixe-me partir. O senhor sabe muito bem como trabalhei arduamente a seu serviço”.
27 — ausente —
27 Labão respondeu: “Se mereço seu favor, fique. Eu enriqueci, pois o S enhor me abençoou por sua causa.
28 — ausente —
28 Diga-me qual será seu salário e, qualquer que seja o valor, eu lhe pagarei”.
29 — ausente —
29 Jacó respondeu: “O senhor sabe como trabalhei arduamente a seu serviço e como seus rebanhos cresceram sob meus cuidados.
30 — ausente —
30 De fato, o senhor tinha pouco antes de eu chegar, mas sua riqueza aumentou consideravelmente. O S enhor o abençoou por meio de tudo que eu fiz. Mas e quanto a mim? Quando começarei a cuidar de minha própria família?”.
31 — ausente —
31 “Quanto quer receber de salário?”, perguntou Labão mais uma vez. Jacó respondeu: “Não me dê coisa alguma. Se o senhor fizer o que lhe direi, continuarei a cuidar de seus rebanhos:
32 — ausente —
32 deixe-me inspecionar seus rebanhos hoje e remover todas as ovelhas e cabras salpicadas e malhadas, além de todas as ovelhas pretas. Elas serão o meu salário.
33 — ausente —
33 No futuro, quando o senhor conferir os animais que me deu como salário, verá que fui honesto. Se encontrar em meu rebanho alguma cabra que não seja salpicada ou malhada, ou alguma ovelha que não seja preta, saberá que as roubei do senhor”.
34 — ausente —
34 “Está bem”, respondeu Labão. “Será como você diz.”
35 — ausente —
35 Naquele mesmo dia, porém, Labão saiu e tirou do rebanho todos os bodes listrados e malhados, todas as cabras salpicadas e malhadas ou com manchas brancas, e todas as ovelhas pretas. Colocou os animais sob os cuidados de seus filhos,
36 — ausente —
36 que os levaram a um lugar a três dias de viagem de onde Jacó estava. Assim, Jacó ficou e tomou conta do resto do rebanho de Labão.
37 — ausente —
37 Então Jacó pegou alguns galhos verdes de álamo, amendoeira e plátano e removeu tiras das cascas, formando listras brancas nos galhos.
38 — ausente —
38 Em seguida, colocou os galhos descascados junto aos bebedouros onde os rebanhos iam beber água, pois era ali que se acasalavam.
39 — ausente —
39 Quando se acasalavam diante desses galhos descascados com listras brancas, davam crias listradas, salpicadas e malhadas.
40 — ausente —
40 Jacó separava esses cordeiros do rebanho de Labão. Na época do cio, colocava o rebanho de frente para os animais listrados e pretos de Labão. Assim, Jacó foi formando seu próprio rebanho, que mantinha separado do de Labão.
41 — ausente —
41 Sempre que as fêmeas mais fortes estavam no cio, Jacó colocava os galhos descascados nos bebedouros em frente delas, para que se acasalassem diante dos galhos.
42 — ausente —
42 Não fazia o mesmo, porém, com as fêmeas mais fracas, de modo que as crias mais fracas ficavam com Labão, e as mais fortes, com Jacó.
43 — ausente —
43 O resultado foi que Jacó se tornou muito rico, dono de grandes rebanhos e também de servos e servas e muitos camelos e jumentos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 30, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.