Gênesis 30

Mama Kuurrku Wangka (NTJ) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Nyangka Rayirrtjultu nyangu palunyaku tjurtulukutju tjilku kanyiranyangka karurr-karurrarringu. Palunyalu Tjayikapala watjarnu, “Nyaaku-rnin tjilku ngayula yutintjamaaltu wantingu? Mukurringkula-rna tjilku kanyilkitja. Tjilkutjirratja-rna mirrirriku.”
1 Vendo Raquel que não dava filhos a Jacó, teve inveja de sua irmã, e disse a Jacó: Dá-me filhos, senão eu morro.
2 Nyangka Tjayikapalu kuliralpi mirrparnarringu. Palunyalu-lu watjarnu, “Ngayulu-rna Mama Kuurrnga wiya. Palunyalunta tjilkumaalmara kanyira.”
2 Então se acendeu a ira de Jacó contra Raquel; e disse: Porventura estou eu no lugar de Deus que te impediu o fruto do ventre?
3 Nyangka Rayirrtjultu watjarnu, “Ngarriku-muntan ngayuku waarka palyalpayi Pilala? Nyangka tjilku ngayuku-tju kanyilku. Nyangka-rnara ngayulu nyuyupungku kanyinma.”
3 Respondeu ela: Eis aqui minha serva Bila; recebe-a por mulher, para que ela dê à luz sobre os meus joelhos, e eu deste modo tenha filhos por ela.
4 Nyangka mularrpartu witurnu Tjayikapalakutu. Nyangka-pula ngarringu.
4 Assim lhe deu a Bila, sua serva, por mulher; e Jacó a conheceu.
5 Palunyatjanu nyinarrayirnu mukalarringu. Palunyalu Tjayikapaku katja kanyirnu.
5 Bila concebeu e deu à luz um filho a Jacó.
6 Nyangka Rayirrtjultu nyakulalpi watjarnu, “Mama Kuurrtu-rni nyakulalpi watjarnu tjukarurru-rna nyinarranyangka. Puru-rni kulirnu tjapiranyangka. Palunyalu-rni katja nintirnu.” Nyangka Rayirrtjultu yini Taannga tjapirnu.
6 Então disse Raquel: Julgou-me Deus; ouviu a minha voz e me deu um filho; pelo que lhe chamou Dã.
7 Nyangka Pilalu puru katja kutjupa kanyirnu Tjayikapaku.
7 E Bila, serva de Raquel, concebeu outra vez e deu à luz um segundo filho a Jacó.
8 Nyangka Rayirrtjultu puru mantjirnu lurrtjurnu kutjarra kanyiranytja Pilaku katja. Palunyalu watjarnu, “Wiya, tjurtulu-litjunku tirtu wangkarranytja tjilkunguru. Palunyalu-rnalu wangka kanmarrmanu tjilku kutjarra mantjiralpi.” Palunyalu yini Natjalinya tjapirnu.
8 Então disse Raquel: Com grandes lutas tenho lutado com minha irmã, e tenho vencido; e chamou-lhe Naftali.
9 Nyangka Liyalu kulirnu, “Yuwa-parta-rna tjilku kanyintjamaalarringu?” Palunyalu witurnu palunyaku waarka palyalpayi Tjilpanya Tjayikapala ngarritjaku.
9 Também Léia, vendo que cessara de ter filhos, tomou a Zilpa, sua serva, e a deu a Jacó por mulher.
10 Nyangka ngarringu palunyatjanu nyinarrayirnu Tjayikapaku katja kanyirnu.
10 E Zilpa, serva de Léia, deu à luz um filho a Jacó.
11 Nyangka Liyalu nyakulalpi watjarnu, “Wiya, walykumunu-tju ngarangu.” Palunyalu katja palunyanya yini tjapirnu Kaarrnga.
11 Então disse Léia: Afortunada! e chamou-lhe Gade.
12 Nyangka Tjilpalu Tjayikapaku katja kutjupanya puru kanyirnu.
12 Depois Zilpa, serva de Léia, deu à luz um segundo filho a Jacó.
13 Nyangka Liyalu nyakulalpi watjarnu, “Wiya, pukurlarringu-rna. Nyangka-ya minyma pirninya ngayuku pukurlarriku.” Palunyalu katja palunyanya yini tjapirnu Yatjanya.
13 Então disse Léia: Feliz sou eu! porque as filhas me chamarão feliz; e chamou-lhe Aser.
14 Nyangka-ya mirrka wiirpa yurraranytja. Nyangka tjilku Rupannga yanu nyarra mirrka-ya yurraranytjalakutu. Palunyalu nyangu warta kutjupa-kutjupa pakarnu ngaralanyangka. Warta palunyanya yiiku mingkurlpirinypa. Nyangka-ya minyma pirnilu kuliranytja warta palunyanya ngalkunytjatjanu mukalarripayi. Nyangka Rupantu warrpura katingu palunyaku ngunytju Liyaku nintirnu. Nyangka Rayirrtjultu nyakulalpi watjarnu, “Nintila-rni nyuntuku katjalu katinytjanya.”
14 Ora, saiu Rúben nos dias da ceifa do trigo e achou mandrágoras no campo, e as trouxe a Léia, sua mãe. Então disse Raquel a Léia: Dá-me, peço, das mandrágoras de teu filho.
15 Nyangka Liyalu watjarnu, “Wiya wanti. Wiyangkalpin ngayuku kurri kanyira. Palunyalun nyaaku watjara ngayuku katjaku warta-rnanku nintiltjaku?”
15 Ao que lhe respondeu Léia: É já pouco que me hajas tirado meu marido? queres tirar também as mandrágoras de meu filho? Prosseguiu Raquel: Por isso ele se deitará contigo esta noite pelas mandrágoras de teu filho.
16 Nyangka Tjayikapanya mirrka yurrantjatjanu mungarrtji ngurraku pitjalayinnyangka Liyalu ngata-ngatalu mapitjalalpi watjarnu, “Yuwa, ngurra-lin ngarriku tjiinyamarntu-rna katjaku warta nintirnu Rayirrtjulku palunyangka.” Nyangka mularrpartu-pula ngarringu.
16 Quando, pois, Jacó veio à tarde do campo, saiu-lhe Léia ao encontro e disse: Hás de estar comigo, porque certamente te aluguei pelas mandrágoras de meu filho. E com ela deitou-se Jacó aquela noite.
17 Nyangka Mama Kuurrtu kulirnu Liyalu tjilkuku tjapiranyangka. Nyangka katja nampa 5-nya kanyirnu.
17 E ouviu Deus a Léia, e ela concebeu e deu a Jacó um quinto filho.
18 Palunyalu nyakulalpi watjarnu, “Yuwa, Mama Kuurrtu-rni katja ngaanya nintirnu tjiinya-rna kungka waarkarripayinya Tjayikapaku nintinnyangka.” Palunyalu yini tjapirnu Yitjakanya.
18 Então disse Léia: Deus me tem dado o meu galardão, porquanto dei minha serva a meu marido. E chamou ao filho Issacar.
19 Palunyalu Liyalu puru kanyirnu katja nampa 6-nga.
19 Concebendo Léia outra vez, deu a Jacó um sexto filho;
20 Palunyalu nyakulalpi watjarnu, “Mama Kuurrtu-rni walykumunulu nintirnu. Nyangka-rni kurrilu marninypungku tjiinyamarntu-rnara katja 6-pa kanyinnyangka.” Palunyalu yini tjapirnu Tjipulannga.
20 e disse: Deus me deu um excelente dote; agora morará comigo meu marido, porque lhe tenho dado seis filhos. E chamou-lhe Zebulom.
21 Palunyalu marla yurntalpa kanyiralpi tjapirnu Tayinanya.
21 Depois. disto deu à luz uma filha, e chamou-lhe Diná.
22 — ausente —
22 Também lembrou-se Deus de Raquel, ouviu-a e a tornou fecunda.
23 — ausente —
23 De modo que ela concebeu e deu à luz um filho, e disse: Tirou-me Deus o opróbrio.
24 Palunyalu yini tjapirnu Tjawutjanya. Palunyalu watjarnu, “Puru-rna tjapira Mama Kuurrtu-rni katja kutjupa nintiltjaku.”
24 E chamou-lhe José, dizendo: Acrescente-me o Senhor ainda outro filho.
25 — ausente —
25 Depois que Raquel deu à luz a José, disse Jacó a Labão: Despede-me a fim de que eu vá para meu lugar e para minha terra.
26 — ausente —
26 Dá-me as minhas mulheres, e os meus filhos, pelas quais te tenho servido, e deixa-me ir; pois tu sabes o serviço que te prestei.
27 — ausente —
27 Labão lhe respondeu: Se tenho achado graça aos teus olhos, fica comigo; pois tenho percebido que o Senhor me abençoou por amor de ti.
28 — ausente —
28 E disse mais: Determina-me o teu salário, que to darei.
29 — ausente —
29 Ao que lhe respondeu Jacó: Tu sabes como te hei servido, e como tem passado o teu gado comigo.
30 — ausente —
30 Porque o pouco que tinhas antes da minha vinda tem se multiplicado abundantemente; e o Senhor te tem abençoado por onde quer que eu fui. Agora, pois, quando hei de trabalhar também por minha casa?
31 — ausente —
31 Insistiu Labão: Que te darei? Então respondeu Jacó: Não me darás nada; tornarei a apascentar e a guardar o teu rebanho se me fizeres isto:
32 — ausente —
32 Passarei hoje por todo o teu rebanho, separando dele todos os salpicados e malhados, e todos os escuros entre as ovelhas, e os malhados e salpicados entre as cabras; e isto será o meu salário.
33 — ausente —
33 De modo que responderá por mim a minha justiça no dia de amanhã, quando vieres ver o meu salário assim exposto diante de ti: tudo o que não for salpicado e malhado entre as cabras e escuro entre as ovelhas, esse, se for achado comigo, será tido por furtado.
34 — ausente —
34 Concordou Labão, dizendo: Seja conforme a tua palavra.
35 — ausente —
35 E separou naquele mesmo dia os bodes listrados e malhados e todas as cabras salpicadas e malhadas, tudo em que havia algum branco, e todos os escuros entre os cordeiros e os deu nas mãos de seus filhos;
36 — ausente —
36 e pôs três dias de caminho entre si e Jacó; e Jacó apascentava o restante dos rebanhos de Labão.
37 — ausente —
37 Então tomou Jacó varas verdes de estoraque, de amendoeira e de plátano e, descascando nelas riscas brancas, descobriu o branco que nelas havia;
38 — ausente —
38 e as varas que descascara pôs em frente dos rebanhos, nos cochos, isto é, nos bebedouros, onde os rebanhos bebiam; e conceberam quando vinham beber.
39 — ausente —
39 Os rebanhos concebiam diante das varas, e as ovelhas davam crias listradas, salpicadas e malhadas.
40 — ausente —
40 Então separou Jacó os cordeiros, e fez os rebanhos olhar para os listrados e para todos os escuros no rebanho de Labão; e pôs seu rebanho à parte, e não pôs com o rebanho de Labão.
41 — ausente —
41 e todas as vezes que concebiam as ovelhas fortes, punha Jacó as varas nos bebedouros, diante dos olhos do rebanho, para que concebessem diante das varas;
42 — ausente —
42 mas quando era fraco o rebanho, ele não as punha. Assim as fracas eram de Labão, e as fortes de Jacó.
43 — ausente —
43 E o homem se enriqueceu sobremaneira, e teve grandes rebanhos, servas e servos, camelos e jumentos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 30, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.