Gênesis 30
Mama Kuurrku Wangka (NTJ) vs NAA
1 Nyangka Rayirrtjultu nyangu palunyaku tjurtulukutju tjilku kanyiranyangka karurr-karurrarringu. Palunyalu Tjayikapala watjarnu, “Nyaaku-rnin tjilku ngayula yutintjamaaltu wantingu? Mukurringkula-rna tjilku kanyilkitja. Tjilkutjirratja-rna mirrirriku.”
1 Quando Raquel viu que não dava filhos a Jacó, teve ciúmes de sua irmã e disse a Jacó: — Dê-me filhos, do contrário morrerei.
2 Nyangka Tjayikapalu kuliralpi mirrparnarringu. Palunyalu-lu watjarnu, “Ngayulu-rna Mama Kuurrnga wiya. Palunyalunta tjilkumaalmara kanyira.”
2 Então Jacó ficou irado com Raquel e disse: — Será que eu estou em lugar de Deus, que a impediu de ter filhos?
3 Nyangka Rayirrtjultu watjarnu, “Ngarriku-muntan ngayuku waarka palyalpayi Pilala? Nyangka tjilku ngayuku-tju kanyilku. Nyangka-rnara ngayulu nyuyupungku kanyinma.”
3 Então Raquel disse: — Eis aqui Bila, minha serva; tenha relações com ela, para que dê à luz e eu traga filhos ao meu colo por meio dela.
4 Nyangka mularrpartu witurnu Tjayikapalakutu. Nyangka-pula ngarringu.
4 Assim, Raquel lhe deu Bila, sua serva, por mulher; e Jacó teve relações com ela.
5 Palunyatjanu nyinarrayirnu mukalarringu. Palunyalu Tjayikapaku katja kanyirnu.
5 Bila ficou grávida e deu à luz um filho a Jacó.
6 Nyangka Rayirrtjultu nyakulalpi watjarnu, “Mama Kuurrtu-rni nyakulalpi watjarnu tjukarurru-rna nyinarranyangka. Puru-rni kulirnu tjapiranyangka. Palunyalu-rni katja nintirnu.” Nyangka Rayirrtjultu yini Taannga tjapirnu.
6 Então Raquel disse: — Deus me fez justiça; ouviu a minha voz e me deu um filho. Por isso lhe chamou Dã.
7 Nyangka Pilalu puru katja kutjupa kanyirnu Tjayikapaku.
7 Outra vez Bila, serva de Raquel, ficou grávida e deu à luz o segundo filho a Jacó.
8 Nyangka Rayirrtjultu puru mantjirnu lurrtjurnu kutjarra kanyiranytja Pilaku katja. Palunyalu watjarnu, “Wiya, tjurtulu-litjunku tirtu wangkarranytja tjilkunguru. Palunyalu-rnalu wangka kanmarrmanu tjilku kutjarra mantjiralpi.” Palunyalu yini Natjalinya tjapirnu.
8 Raquel disse: — Com grandes lutas tenho competido com minha irmã e consegui vencer. Por isso deu ao filho o nome de Naftali.
9 Nyangka Liyalu kulirnu, “Yuwa-parta-rna tjilku kanyintjamaalarringu?” Palunyalu witurnu palunyaku waarka palyalpayi Tjilpanya Tjayikapala ngarritjaku.
9 Quando Lia viu que ela mesma tinha cessado de ter filhos, tomou a sua serva Zilpa e a deu a Jacó por mulher.
10 Nyangka ngarringu palunyatjanu nyinarrayirnu Tjayikapaku katja kanyirnu.
10 Zilpa, serva de Lia, deu a Jacó um filho.
11 Nyangka Liyalu nyakulalpi watjarnu, “Wiya, walykumunu-tju ngarangu.” Palunyalu katja palunyanya yini tjapirnu Kaarrnga.
11 Lia disse: — Afortunada! E deu ao filho o nome de Gade.
12 Nyangka Tjilpalu Tjayikapaku katja kutjupanya puru kanyirnu.
12 Depois, Zilpa, serva de Lia, deu o segundo filho a Jacó.
13 Nyangka Liyalu nyakulalpi watjarnu, “Wiya, pukurlarringu-rna. Nyangka-ya minyma pirninya ngayuku pukurlarriku.” Palunyalu katja palunyanya yini tjapirnu Yatjanya.
13 Então Lia disse: — É a minha felicidade! Porque as mulheres dirão que sou feliz. E lhe deu o nome de Aser.
14 Nyangka-ya mirrka wiirpa yurraranytja. Nyangka tjilku Rupannga yanu nyarra mirrka-ya yurraranytjalakutu. Palunyalu nyangu warta kutjupa-kutjupa pakarnu ngaralanyangka. Warta palunyanya yiiku mingkurlpirinypa. Nyangka-ya minyma pirnilu kuliranytja warta palunyanya ngalkunytjatjanu mukalarripayi. Nyangka Rupantu warrpura katingu palunyaku ngunytju Liyaku nintirnu. Nyangka Rayirrtjultu nyakulalpi watjarnu, “Nintila-rni nyuntuku katjalu katinytjanya.”
14 Nos dias da colheita do trigo, Rúben saiu e achou umas mandrágoras no campo. Ele as trouxe para Lia, sua mãe. Então Raquel disse a Lia: — Dê-me algumas das mandrágoras que o seu filho trouxe.
15 Nyangka Liyalu watjarnu, “Wiya wanti. Wiyangkalpin ngayuku kurri kanyira. Palunyalun nyaaku watjara ngayuku katjaku warta-rnanku nintiltjaku?”
15 Mas Lia respondeu: — Você acha pouco o fato de ter tomado de mim o marido? Vai tomar também as mandrágoras de meu filho? Raquel respondeu: — Ele poderá ter relações com você esta noite, em troca das mandrágoras de seu filho.
16 Nyangka Tjayikapanya mirrka yurrantjatjanu mungarrtji ngurraku pitjalayinnyangka Liyalu ngata-ngatalu mapitjalalpi watjarnu, “Yuwa, ngurra-lin ngarriku tjiinyamarntu-rna katjaku warta nintirnu Rayirrtjulku palunyangka.” Nyangka mularrpartu-pula ngarringu.
16 À tarde, quando Jacó voltava do campo, Lia saiu ao encontro dele e lhe disse: — Esta noite você terá relações comigo, pois eu aluguei você pelas mandrágoras de meu filho. E naquela noite Jacó teve relações com ela.
17 Nyangka Mama Kuurrtu kulirnu Liyalu tjilkuku tjapiranyangka. Nyangka katja nampa 5-nya kanyirnu.
17 Deus ouviu Lia, ela ficou grávida e deu à luz o quinto filho.
18 Palunyalu nyakulalpi watjarnu, “Yuwa, Mama Kuurrtu-rni katja ngaanya nintirnu tjiinya-rna kungka waarkarripayinya Tjayikapaku nintinnyangka.” Palunyalu yini tjapirnu Yitjakanya.
18 Então Lia disse: — Deus me recompensou, porque dei a minha serva ao meu marido. E deu ao filho o nome de Issacar.
19 Palunyalu Liyalu puru kanyirnu katja nampa 6-nga.
19 E Lia engravidou mais uma vez e deu a Jacó o sexto filho.
20 Palunyalu nyakulalpi watjarnu, “Mama Kuurrtu-rni walykumunulu nintirnu. Nyangka-rni kurrilu marninypungku tjiinyamarntu-rnara katja 6-pa kanyinnyangka.” Palunyalu yini tjapirnu Tjipulannga.
20 E disse: — Deus me concedeu excelente dádiva. Agora meu marido vai permanecer comigo, porque lhe dei seis filhos. E ela deu ao filho o nome de Zebulom.
21 Palunyalu marla yurntalpa kanyiralpi tjapirnu Tayinanya.
21 Depois disto, deu à luz uma filha e lhe chamou Diná.
22 — ausente —
22 Deus lembrou-se de Raquel, ouviu-a e a fez fecunda.
23 — ausente —
23 Ela engravidou e deu à luz um filho. Então disse: — Deus tirou de mim o meu vexame.
24 Palunyalu yini tjapirnu Tjawutjanya. Palunyalu watjarnu, “Puru-rna tjapira Mama Kuurrtu-rni katja kutjupa nintiltjaku.”
24 E deu ao filho o nome de José, dizendo: — Que o
25 — ausente —
25 Depois que Raquel deu à luz José, Jacó disse a Labão: — Deixe-me voltar ao meu lugar e à minha terra.
26 — ausente —
26 Dê-me os meus filhos e as mulheres, pelas quais trabalhei para o senhor, e partirei. O senhor sabe muito bem quanto e de que maneira o servi.
27 — ausente —
27 Labão lhe respondeu: — Se puder me fazer este favor, peço que fique comigo. Descobri por meio de adivinhações que o
28 — ausente —
28 E Labão continuou: — Fixe o seu salário, que eu pagarei.
29 — ausente —
29 Então Jacó disse: — O senhor sabe como tenho trabalhado e como cuidei do seu gado.
30 — ausente —
30 Porque o pouco que o senhor tinha antes de eu chegar foi aumentado grandemente; e o Senhor Deus o abençoou com o meu trabalho. Mas quando vou começar a trabalhar também por minha própria casa?
31 — ausente —
31 Labão perguntou a Jacó: — Quanto você quer que eu lhe dê? Jacó respondeu: — Não precisa me dar nada. Voltarei a apascentar e a guardar o seu rebanho, se o senhor concordar com isto:
32 — ausente —
32 Passarei hoje por todo o seu rebanho, separando para mim todas as ovelhas salpicadas e malhadas, todos os cordeiros negros, e todas as cabras malhadas e salpicadas. Isto será o meu salário.
33 — ausente —
33 Assim, a minha justiça responderá por mim, no dia de amanhã, quando o senhor vier conferir o meu salário. As cabras que não forem salpicadas e malhadas e as ovelhas que não forem negras, caso forem achadas comigo, o senhor pode considerá-las como roubadas.
34 — ausente —
34 Labão disse: — Está bem. Seja como você disse.
35 — ausente —
35 Mas, naquele mesmo dia, Labão separou os bodes listrados e malhados e todas as cabras salpicadas e malhadas, todos os que tinham alguma brancura e todos os cordeiros pretos; e os passou às mãos de seus filhos.
36 — ausente —
36 E pôs a distância de três dias de viagem entre si e Jacó. E Jacó apascentava o restante dos rebanhos de Labão.
37 — ausente —
37 Jacó pegou galhos verdes de álamo, de aveleira e de plátano e lhes removeu a casca, em riscas abertas, deixando aparecer a brancura dos galhos.
38 — ausente —
38 Pôs esses galhos descascados em frente ao rebanho, nos canais de água e nos bebedouros, aonde os rebanhos vinham para beber água. E como acasalavam quando vinham beber,
39 — ausente —
39 as ovelhas ficavam prenhes diante dos galhos e davam crias listradas, salpicadas e malhadas.
40 — ausente —
40 Então Jacó separou os cordeiros e virou o rebanho para o lado dos animais listrados e dos animais pretos nos rebanhos de Labão; e pôs o seu rebanho à parte e não o juntou com o rebanho de Labão.
41 — ausente —
41 E, todas as vezes que as ovelhas fortes ficavam prenhes, Jacó punha os galhos à vista do rebanho nos canais de água, para que ficassem prenhes diante dos galhos.
42 — ausente —
42 Porém, quando o rebanho era fraco, não punha os galhos. Assim, os animais fracos eram de Labão, e os fortes eram de Jacó.
43 — ausente —
43 E o homem se tornou mais e mais rico; teve muitos rebanhos, servas, servos, camelos e jumentos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 30, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.